3808 resultaten.
De wereldvrede
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
244 Een wereld waar begrip en respect bloeien,
Waar we samen leven, strijden, en samen groeien.
Dus laten we de boodschap van vrede verspreiden,
In onze daden, in onze woorden, in onze tijden, en in onze gedachtes
Want het embleem van de wereldvrede begint bij ons,
Een gezamenlijke reis, een hoopvolle respons.…
Erfgrond
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.310 Geen volk kan tot volle wasdom komen,
dat erfelijk met een minderwaardigheidsgevoel
blijft belast
en toch, zie hoe een volk recht kan groeien
wanneer het de schaduw optilt,
haar naam uitspreekt,
haar gewicht erkent
en vervolgens neerlegt
als een steen die eindelijk
uit de rugzak wordt gehaald.…
hebt uw broeder lief
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
2.493 uren van onbegrip warme tranen
die zich dan nog wegen banen
worden dagen weken jaren
van op automaten stromen
die tere insteken weg drukken
om op de weg verder te gaan
volwassen en bevangen
de zekerheid blijft
het moment zal weer komen
dichtbij zullen we weer zijn
voor we ooit verstommen
dat we elkaar verstaan
tot je op een dag verstijfd…
Oogsten in de sociale tuin
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 Kinderen koken, vrienden groeien elke dag.
Zo wordt de oogst een feest van samen zijn,
Niet alleen de groenten nemen we mee naar huis.
Maar ook de verhalen, glimlach en zonneschijn,
Verworteld in aarde, verbonden – ons groene thuis.…
Cyclus: Vallen en Blijven ( het slot )
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
353 en ergens
groei ik mee
geen grote stappen
maar wortels
traag en stil
we praten
we lachen soms weer
en hij weet —
meer dan ik denk —
wat ik draag
en wat ik heb gelegd
hij vraagt niet veel
alleen dat ik blijf
en dus blijf ik
en in mij
plant zich iets kleins
geen boom
geen vlag
maar misschien
een bloem
voor hem
en voor wie…
Geboren ...Leven...Sterven
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
724 Bewaar de mooie dingen op een speciale plaats
de verdrietige zaken op een iets mindere plek
Dan krijgt het leven een grotere waarde
en is het écht nog niet zo gek !
Luister eens naar een goed stuk muziek
met een soms diepere betekenis
Waarin verwoord wordt wat je voelt
dat schenkt ook geluk, of heb ik 't mis ?…
Het lot
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.224 Groter worden de scheuren in mijn bestaan,
Het aanhoudende vuur wordt door niets geblust.
Dan heel abrupt is het overweldigend stil,
Als een groot koel meer zonder winden.
Niets dat nog rest van je ontspoorde wil,
Geen greintje levenskracht meer te vinden.…
Terug naar het goede verleden
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.264 als de tijd er voor is niet en bovendien
Is het tijd voor mij om te gaan kijken
Naar wie mij liefheeft en wie mij het liefst vergeet
De tijd heeft laten blijken
Dat ik nu vrienden heb van toen waarvan ik nog weet
Dat zij nog om mij geven
en mij niet gaan vergeten
Alles voor mij doen
En 't net weer wordt als toen
De verlangens werden groter…
The Matrix Unloaded
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 Zie je, dit is complexloos
groter dan onszelf. Druppels rinkelen
zonder jouw toestemming. De natuur werkt
hard aan alles, en vooral zichzelf.
Zijn overbodig zwijgen. Het raakt de
gevoelige snaar van het bos.…
Spes mea fumus est
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.165 De hoop daar op, (die mij vast uitstelt dag aan dag,
Schoon dat ik nooit iets goeds van al mijn hopen zag)
Belooft mij wederom haast tot mijn wens te komen,
En maakt mij groter als een keizer van oud Rome.…
De dissident
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 Dissidenten raken bekend: van klein, tot groot,
groter, grootst!
Degene die offert, herwint.
Degene die blijft, omdat ze schrijft.
Petra's geest, nu als dissident,
hervat...
zal meesteres blijken te kunnen zijn,
in het neerleggen van een bepaalde lading
tussen de regels.
Zij verschijnt als Morgenster aan de hemel!…
Een kier in de nacht.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
514 Ik weet niet wat groter is, het verlangen
of het stille vergeten die vooruitsnelden
aan een gedroomde kus maar doofde
zonder het zelf te hebben geweten.
Als de verwachte boodschap in een fles
voorbijdrijft gevuld met blank papier,
de echo’s beginnen rond te zingen
komen brokken toekomst in het vizier.…
Loslaten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
581 een sleur geworden
Het loslaten van gevoelens die ons tegen werken
Een gebroken hart, diepe rouw of een verliefdheid die onbeantwoord blijft
Of een muur waar je achter leeft, waar je veilig achter bent verscholen
Die je moet afbreken omdat je zo het mooiste van het leven mist
Het loslaten van onze kinderen
Onze kinderen worden steeds groter…
eeuwige spiegel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
640 avontuurlijk
met zijn familie tromp
het leven van alle dag
het verstript spionnetje
vertelt ons het gewone
van dagelijkse bedrijvigheid
het verschil ook in wereld
tussen jong en oud
mild spottend kaatst hij
ook in jou en mij
schuilen jan en jans
zoals ieder van ons
ooit karlijn of catootje was
klein en groot
ziet de vindtocht
die groter…
De stille week bruusk verstoord
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
547 de stille week werd bruusk verstoord
toen het nieuws over Brussel werd gehoord
dat terreur en moord hard had toegeslagen
met onbeschrijfelijk leed en zoveel vragen
de stille week werd bruusk verstoord
voor mensen onschuldig gewond en gedood
door gekken die zichzelf zomaar opblazen
en daarmee grotere massa's weten te raken
de stille week…
Tijdsbeeld?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
444 krimpt, het fluctueert in echo’s zoals
de tijd ons biedt, nooit voor zichzelf,
maar uit de chaos waar de mens
voor staat uit de onbekende diepten
van het verstand, we blikken vooruit
en terug, in een voortschrijdende
besef dat het tijdsbeeld de realiteit
persifleert, een ongrijpbare factor
blijft, aan de rand van een diep ravijn
hoe groter…
De stille week werd bruusk verstoord
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
538 de stille week werd bruusk verstoord
toen het nieuws over Brussel werd gehoord
dat terreur en moord hard had toegeslagen
met onbeschrijfelijk leed en zoveel vragen
de stille week werd bruusk verstoord
voor mensen onschuldig gewond en gedood
door gekken die zichzelf zomaar opblazen
en daarmee grotere massa's weten te raken
de stille week…
In de schemer van onze lichaamstaal (Liedgedicht)
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
983 wilde bloemen en jonge rozen ligt
denk je aan mij zoals ik aan jou niet
mag denken, er is te veel gezegd
de averij even afgewend
op een verdwaald moment zullen we
elkaar wel weer ontmoeten, als de
luwte ons gunt van wat ooit in zicht
wie weet voltrekt zich dan het wonder
van het bijna altijd dicht bij elkaar
vergt de tijd van ons geen groter…
Een wereld in kleur
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
462 rode ondergaande zon
wat een prachtig silhouet
witte sneeuw op struiken
in de winter
terwijl de zon even
door de wolken kiert
een meisje
in een roze jurkje
met strikjes
dat om haar heen zwiert
de heerlijke geur
van de paarse lavendel
die in de tuin
uitbundig bloeit
een klein zwart katje
met witte vlekjes
dat nog niet
groter…
vaders
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.023 door dag en nacht heen
hun kleintjes tot houvast is
vaders zijn stoer en sterk
omdat zij hun tranen huilen
in het donker van de nacht
zij zijn nieuwsgierig dapper
doen alsof ze alles durven
om het hun kind te laten doen
ze zijn onzichtbare schouders
waarop de kinderen steunen
om de wereld te ontdekken
niemand was en is ooit groter…
Vind de rivier
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
526 Misschien is dit genoeg: geen kaart,
geen thuiskomst, maar bewogen zijn door iets
groters dan ikzelf, zoals regen vanzelf de zee vindt, of een
lied dat de stilte zoekt, en dat ik, ergens onderweg, de rivier vond — en mijzelf.…
vasthouden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 Een goede leider
maakt zichzelf op tijd overbodig
en laat achter wat groter is dan hijzelf.…
De man boven de hemel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
390 Toen men hem kroonde
met duizend miljard,
een zee groter dan arbeid zelf,
een loon om tien jaar
de hemel te ontdekken,
leek zelfs de lucht te buigen
voor zijn getal.
Maar hij bezat de lucht,
niet de geur van regen,
de zee, niet haar adem.
Zijn handen wogen
zwaarder dan een planeet,
toch konden ze
geen hart vasthouden.…
De koers van morgen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
157 Vrijwilligers gezocht, de gaten worden groter,
een stille storm die door de straten raast.
Maar kijk naar de horizon, de lucht is nog open.
De kaarten liggen schudbaar op de plank.
Geen grens staat vast, geen toekomst is gegoten,
wij zijn de architecten van de nieuwe klank.…
In vrijheid word je geboren
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.552 Die haar vader moet missen
Die geen kans kreeg om zonder zorgen op te groeien
Stel je het onrecht aan de kaak?
Stel je ook de vragen die nodig zijn?…
Ik word OMA?!
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
5.576 Zo’n hummel met alles erop
en eraan, o ja en groeien
doet ’t goed, want Oma komt
eraan.Ach jee ‘k word Oma
wat een heerlijk tof gevoel.
Alleen jij die al
Oma bent weet wat of ik
bedoel.
Een overgelukkige OMA.…
Ik sta nu eenmaal voorbij de grens
poëzie
3.4 met 16 stemmen
3.801 Mijn liefde groeide sterker in de koude Winter, -
Enkel zeer mooie bloemen groeien dan. -
Daarom is mijn liefde ook oneindig schoon,
Al is zij, - 't spijt mijn vriend misschien, - ook ongewoon.…
't Is lang geleden (6)
poëzie
2.3 met 3 stemmen
1.125 God's wijze liefde had 't heelal geschapen:
Vol lente, net als de appelbomen bloeien;
Weldadig-groen liet voor het vee Hij groeien
Het gras, voor ons doperwtjes en knolrapen,
'T varken om spek en ham, om wol de schapen,
Om boter, kaas, melk, leer, vlees, been de koeien;
Waar steden zijn, liet hij rivieren vloeien;
Het zonlicht spaarde Hij…
Uit zuiver wol
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
4.380 Zachtjes tikken seconden de naalden rond
langs pennen groeien patronen van de jaren
waarin je onbelemmerde liefde is te ontwaren
tussen de lijnen en motieven van de achtergrond
langzaam lussen de uren zich uit knopen
tussen stille handen, die op zichzelf gelaten
automatisch doorgaan als je lippen praten
stellen wijsheid, strikken kennis, blijven…
de wind je eerste vrind
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.376 dat leven heeft geen recht
op een normaal bestaan
geen water en geen licht
de groene handen
knepen ook emoties dicht
je stond alleen met regen
en wat zon op steen
ze ving jouw vlinders
en je kleuren werden vaal
de bladeren steeds kleiner
je takken bijna kaal,
de wind je eerste vrind
Hij zorgde dat je water kreeg
het licht je groeien…