14189 resultaten.
Het lukt me niet
hartenkreet
2.6 met 120 stemmen
9.135 Ik wou je eigenlijk helemaal niet kwijt
Ik mis onze goede oude tijd.…
stil in huis
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.525 waren het zijn woorden
die haar hebben verjaagd
vraagt hij zich eenzaam af
in de kilte van zijn huis
waart zij niet meer rond
beslaat de afwas in bergen
de halve keuken, de andere helft
bedolven onder radeloosheid
van een man niets meer gewoon
zijn oude lot opnieuw beschoor
met de kracht van een oude beer
voor deze heer geen eer meer…
Weelderig wit
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
1.303 krult beter… hoezo oud?…
OPGEWARMDE (K)OUDE KOFFIE!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
608 Alhoewel ik moeder niet meer mis,
het was mooi en genoeg geweest,
zou ik wel en graag juist nu
met wijlen mijn moeder een kopje
opgewarmde (k)oude koffie willen drinken
Een van haar rijke levens-crisis-toepassingen;
ik doe het nog dagelijks met een knipoog naar haar:
oude koude koffie nog effe opwarmen
Ze zou ongetwijfeld meer overlevingstips…
Gesloten boek
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
706 een moeder verloren
een oud kind teruggekregen
we zijn als twee kinderen
zonder levend verleden
rondtastend in het nu…
spekstenen muur
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
444 Mijn besluit tekent vaste vormen
op de spekstenen muur
geen hoera maar boekenkunst
legt de twijfel naast de bladwijzer
ben geen archief van oude woorden
maar een lei met vage vegen
doch is er het zwijgen die mijn jeugd
krast op de voegen van de oude kansel
Het zou nu morgen moeten wezen
maar vandaag wil niet verdwijnen
hoe kan…
verbondenheid (2)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
504 onder de dichte
brede kruin van
de bloeiende
mangoboom
zweeft het timbre
van vaders stem
in trage tijd
reist hij naar het
verleden van
verre voorouders
de oude wandelt
met de doden
met bedachtzame
woorden vangt hij
hun levens vroeger
is dichtbij de oude
mangoboom heeft
weet van de mensen
de verhalen en de
geesten…
De liefde was niet groot genoeg
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
255 Ik was zelf zo'n kind, tien jaar oud
kwam ik in het gesticht, ongewenst
en onwetend hoe
Tot mijn broer me vond
tussen de kleuters van mijn klas
en mij vertelde hoe
37 was ik toen ik familie kreeg
Ik vroeg hen om onderdak
maar zij wisten niet hoe
Dus bleef ik hier en werd ik oud
verpakt in blaadjes vouwpapier
verzwijgend hoe
verstikkend…
Lied
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.092 Ik weet niet of er woorden zijn
voor het lied dat mij beweegt
als jij je ogen sluit
en daarbij nauwelijks hoorbaar zucht
Maar als ik dan alleen met mijn gitaar
tonen aansla die tastbaar maken
wat we nu niet kunnen zeggen
verdrijft dat beeld de muizenissen
en geeft een zoete smaak
aan woorden die we missen.…
BEELDVORMING
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.412 (er worden wassen beelden gemaakt van de honden van Fortuyn voor Madame Tussaud's)…
troost
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.529 woorden hard als staal
verbrijzelden haar liefde
splinters in haar hart
beelden zwart en wit
verdoezelden haar leven
maakten haar verward
streling zacht als wol
begrijpende gebaren
geven haar nu rust
stemmen als fluweel
verhelderende woorden
tranen weg gekust…
Touwtje
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.476 Graven in de herinnering
aan degene die voorgoed
is heengegaan schept
een nieuwe werkelijkheid
een illusie gevoed
met eigen beelden
uit een aantoonbaar
onbetrouwbaar geheugen
alsof leven en dood
bestaan bevestigen
gedachte aan een kus
aan een lach gevangen
tussen twee ontvleesde handen…
verdwenen illusies
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.507 waar de nacht mij zal leiden
door het dal der dromen
het tastbare verdwijnt
illusies bekoren
ontwaar ik jouw beeld
waar de sluiers breken
nevel verdwijnt
in hoopvol licht
beleef ik het dromen
van wij ooit samen
ik loop door het dal
de illusie verdween…
Late rozen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
696 De zon die toch weer door de wolken breekt
alsof ze nooit door
't duister werd gehinderd
is beeld van wat mijn hart beleeft
en wat het voor jou óver heeft:
veel moeite maar ook licht,
een geur van late rozen,
een kinderlied dat nergens zwicht,
een glimlach mooi als gedicht
dat zelfs verliefden kan doen blozen.…
dit moment
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.266 mijn hand kruist
de vier windstreken
terwijl mijn
stramme benen
op de versleten plank
pijnlijk wenen
de ogen
verstard gericht
op een beeld
van verbeelding
aan wie ik mijn
verloren hoop
met droge tranen
schenk
de geur van een
gedoofde kaars
is als balsem
voor mijn pijn
in dit moment
van alleen zijn…
Jij
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.565 Zelfs je beeld niet losgelaten.…
Stil blauw
hartenkreet
2.1 met 11 stemmen
2.278 ik weet niet of er een lied bestaat
dat de melancholie wil bezingen
die mijn ogen sluit en meevoert
naar jouw zuchten aan mijn zijde
dat me tot leven beweegt als vrouw
wachtend op een tastbaar teken
nauwelijks een glimp laat zien
me voelen laat hoe in herinnering
ons beeld van liefde smaakt
zonder het gemis…
9/11
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.001 Waarin de wereld opnieuw de beelden aanschouwt
en met Amerika stil is, en rouwt, en rouwt..…
Hoe ik me verwerp
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
821 beeld – be - grip…
Met warm gedoekt
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
733 je regende
en ik schoot foto's
van een zon die
steeds wilde verdwijnen
verfijnde instelling
veranderde het plot
vergat de paraplu kou en
regen maakten zo het beeld kapot
zacht heb ik je haar
gedroogd je natte huid
met warm gedoekt je zont nu
stralend in een nieuwe lentegloed…
heelal
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
785 waakhond op een boerenerf
met een bereik van één meter
in de vorm van een waaier
veilig in een met palen omgeven ruimte
ontdaan van zijn problemen
die optreden bij het verlaten van de biosfeer
en alles wat verband houdt
met een lichtblauwe kleur
in een geprojecteerd beeld
kan men licht verdwalen
vrijwillig verduister ik
mijn eigen verdwijnpunt…
de sterren voorbij
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.040 waar ik mijn grenzen verleg
verder dan dromen
op zoek ga naar wensen
de sterren voorbij
zie ik jouw beeld
in het zonlicht verloren
kijk jij mij aan
door nevels heen
ontdek ik leven
in stralende ogen
het eind van mijn dromen
ligt in jouw hart…
ontstaan in een lach
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.524 waar het beeld van mijn dromen
in liefde vervaagt
schoonheid ontwaakt
in teder gelach
hervind ik verlangen
in sterren verloren
vertelt mij de nacht
waar liefde dwaalt
op zoek naar dromen
de schreeuw van een hart
waar schoonheid verborgen
ontstaat in jouw lach…
het mooiste schilderij
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
738 ik schilder
zonder vaste hand
mijn vorm en beeld
ontmoeten niet
het warm verband
dat ik u wilde tonen
ik wil mij eigenlijk
verschonen een Rembrandt
of van Gogh te zijn
mijn kleuren hebben
op uw muren nog niet het
predikaat een meesterwerk te zijn
toch blijf ik gaan
met uitproberen en
van ervaring wil ik leren
om volgend…
Waarom?
hartenkreet
4.2 met 33 stemmen
3.858 alleen, achter een gesloten
val van water
ons meisje lachend zichtbaar
door glinsterend tranenval
en
kijkt langs alsof
hier geen lichtbron bestaat
‘daglicht in zonnestralen,
beeld ons, laat haar zien!’
jouw gesloten bestaan, maar
toch zichtbaar
was het aardse te zwaar?…
MELANCHOLIA
poëzie
4.0 met 14 stemmen
4.030 .
-----------------------------------------
uit: Beelden en zangen (1876)…
zeehonden
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.420 Ergens blaft een dove hond
Schuld en dank
vallen weg
in dat beeld.
Het had niet veel gescheeld
of ik was er niet geweest
de waanzin van die willekeur
troost het allermeest…
Alleman
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.832 ik kijk naar zwart-witte
beelden uit ‘n kleurrijk
bestaan
mens en wereld leken
toen nog onthaast
het leven zorgelozer
doorheen de tijd zo
onherroepelijk vervlogen
onderhuids nog zacht
te beluisteren
in schrale heimwee
nog vaag te verstaan
(n.a.v. een film van
Bert Haanstra)…
Norma
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
2.147 Zij verdient een levensecht beeld van brons.
Gedachten dwalen af
Vogels zingen hun lied
Mooier kan het niet.
Hoe was het toen zij danste en sprong.
Daar klinkt de gong.
Voorbij, maar de vogels zingen hun lied.…
Simple Things (3)
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
673 Jij bent nog
niet in beeld
want ergens anders
in je eigen eenvoud.
Het zijn de jaren
dat alles simpel is
en eenduidig, lang
voordat we het zelf
moeilijker gaan maken
dan het is, om dan
nu weer langzaam
terug te keren
naar de eenvoud
met elkaar.…