5803 resultaten.
kus me vandaag
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.067 kom laat de wind
in je haren spelen
verwaai de gedachten
de rook en drank
de stank van vervelen
de zon is net op
het licht is nog jong
ze schijnt al heel zacht
door wat nevels en breekt
de gesluierde nacht
de dag is voor ons
verbinding met morgen
een gift van de tijd
handenvol uren in
gebruik zonder spijt
kus me vandaag
de honger…
Chet Baker
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.247 Deze Adonis was blind voor noten
Wisselt trompet en meisjesstem
In een melig knetterend spel
De gouden belofte strandt aan de westkust
Na een kaakslag blies hij tandeloos door
Door cool jazz en hard gif bedwelmd
Een verweesde engel met een verwoest gezicht
Sprong uit het hotelraam
Alsof hij over de regenboog kon
Stort vleugellam neer…
uit een open raam verwaait de jazz
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
750 een flard gesprek
uit een open raam
verwaait de jazz
een trompet geeft
weemoed aan
de bas dreunt
huizen verder weg
en uitgelopen teer
verhindert het
verkeer te razen
de lucht is zwaar
van zomer en geel stof
de bomen stuiven
luizen lekken vocht
dat plakt op autoruiten
ik voel de hitte zinderen
er spelen nu geen kinderen…
Ongeboren
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
986 speels wil ik
woorden losknopen,
struikelend in
mijn mond,
ongedwongen en
met moed kijk ik
de kamer rond
maar stilte
breekt mijn hoop
als de vragen
gaan vervagen,
blindgeworden letters
durf ik niet of
nauwelijks te raken
ruggelingse ogen
vullen zich met
zinnen nog te gaan,
onvoldragen klanken
die ik steeds maar
weer…
Limerick
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.211 Er was eens een schaker in 't Noorden
die liet tegenspelers vermoorden
want stond hij schaakmat,
was hij het spel zat,
dan knapten bij hem wat akkoorden.
-----------------------------------
Een liefdesbrief uit Beemsterzwaag
sprong uit een postzak in Den Haag,
wou niets laten lezen
van "kussen in sjezen"
die letters wogen te zwaar op…
het bestaan als draak
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
2.322 de cyber zijn
van het wel
is altijd niet
geposte gevoelens
gedachten
niet gebonden aan
laat staan
geposteerd
als werkelijkheid
alles illusoir
adres identiteit
controleerbaar
van waarheid
van zachtheid van rekkelijkheid
ontdaan
‘t is de kreet
van zintuiglijk
beroofd berooid
het klotend krijten
van de gevoelsproleet
een spel…
Kinderen
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.389 Ze schelden en vechten, ze spugen en slaan
maar als je ze waarschuwt
Heb jíj t gedaan
Ze spelen en dansen, ze zingen een lied
maar als je eens meezingt
is 't 'mama doe niet'
Ze slapen en dromen, zijn ook wel eens bang
maar als je wilt troosten
duurde het wachten wel heel erg lang
Het zijn net échte mensen die kinderen van mij
met…
jij bent het decor
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.408 ik schrijf in de lucht
die je ademt
gebruikt wolkt wit
in de kou
een ijsbloem smelt
op de ruiten
schoonheid
ontdooiend door jou
jij bent het decor
waarin ik
moet spelen
de planken en koorts
het fluweel dat ik
weer mag strelen
als het doek
open gaat
jij regelt licht
donkert verleden
speelt de rol
van vandaag
peinst over toekomst…
Ik moet je laten gaan...
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.602 laatste keer
Verstikkende tranen
Afscheid doet zo'n pijn
Zoekende woorden
Ingehouden woede
Bonzende harten
Kloppen als razenden
Zacht laat ik je gaan
Het moet alles is gezegd
De tranen van verlating
In een kus het nat van zout
Stil verlaat jij de scene
Waarin wij de hoofdrol speelden
Liefde kapot het alleen gelaten
De deur sluit het spel…
Het kinderlijk geluk
poëzie
3.7 met 21 stemmen
5.664 Van 't spelen moe,
Sluit ik mijn oogjens 's avonds toe,
En slaap tot in de morgen.
Geloofd zij God
Voor 't ruim genot
Van zo veel gunstbewijzen!
Mijn hart en mond,
Zal hem, in elke morgenstond,
En elke avond prijzen.…
nog bloter dan de schoot
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
2.103 ogen dicht
de rust van duisternis
weg het wit van handen
de grijns van tanden
ze pellen me
nog bloter dan
de schoot die me in
hoge nood moest baren
ze spelen de muziek
nog zonder snaren
slaan de trommels
maken blazende gebaren
laat me de waarheid zien
die liegt achter de ogen
het is zo vaak verteld
bijna zou ik het geloven…
Twee zusjes
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
2.351 Zij vechten niet om het spel
maar om de knikkers
oorlog om een glazen regenboog om
watervuur dat van de hemel hangt
tanden uit watertanden
ogen om katteogen…
Oorlog
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.252 Ik zie het verdriet in je ogen
Je ziet een tank die weg gaat
Verwoeste huizen, kogels overal
Allemaal puin waar je op staat
Je slentert naar je huis
Alles is kapot
Je hoort je moeder huilen
Die voelt zich ook al rot
Je vader die wat puin opraapt
Niets is nog wat het was
Je kunt nergens spelen
Er ligt wat bloed voor je huis, op het gras…
Strand
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.739 het zand
de zee
de duinen
de zon
en ook de wind
meeuwen
boten
surfers
het spelen van een kind
lopen langs de vloedlijn
een duik nemen in zee
zout proeven op je lippen
geen radio of tv
je ogen sluiten
dromend
weg van iedereen
geluiden van heel ver
voelen
je bent alleen
een hand
beroert je schouder
"hee, slaap je?…
In zee
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
940 de middelen ook onder elke traan
die over gewassen handen mompelen
Zo zoek ik oude relikwieën en
beschouw van wijze ketters’ middelpunt
geheime geesteskind’ren en herken
de golven nu nog niet aan mij gegund
Ik zie de beker ruim gevuld met gif
de prediking van vrijheid door het kruis
de branding rond het scherp gebleven rif
waar goden spelen…
Treurwilg
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.037 Flirtend met de natuur
speel ik met gedachten
jouw gedachten
over hoe
in het leven te staan
je kijkt me aan
maar snapt het niet
je snapt mij niet.
Ik hoor niet meer
dan donder en bliksem
want stilte
trekt mij niet meer
dat verlangen
is voorgoed vergaan
voorgoed.…
De belofte...
hartenkreet
4.8 met 92 stemmen
2.623 Het is een spel, van jou
en mij,
en voelen mijn handen als
verdoofd,
ook al liggen wij hier
zij aan zij,
zou niets doen, had
ik beloofd...…
gescheiden wegen
netgedicht
3.4 met 23 stemmen
845 onze persoonlijke wegen gescheiden
voorbij het weten,voorbij de aanwezigheid
in spanning van het ongewisse
zwelgend in zelfovergave
de tong der hartstocht krult in begeerte
ongeladen in vluchtige bewegingen
in stevigheid van een schuchtere brug
waarop het spel der vrijheid gespeeld word
waarin herinneringen glanzen in zuiverheid
en wijsheid…
verslindende liefde
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.827 het spel op de wagen
verloopt zonder spermatofoor
de mijne dringt vanzelf direct door
in haar van gewone hooiwagen
we doen het op een hooi of roggemijt
stralende zon geleidt onze stroom
energiek vief toch tikkie loom
wakker niet tot het uiterste bereid
slaat zij groen geel paars uit bij de daad
trek ik deswegen te laat terug of merk het…
dan breek ik transparanten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
760 geef mij wat glas
dan breek ik transparanten
vervaag ik licht tot mat
verstrooid naar alle kanten
ik wil onzichtbaar zijn in niets gevat
beelden die ik bouw vandaag
verkleuren in het perspectief van morgen
schaduw vouwt zijn lijnen voor de nacht
als de zon in ondergaande rust geniet
en maan gewassen als zijn spiegel ziet
ik speel…
Vermist.
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
3.102 Conclusie:
Je familie heb je niet te kiezen, daar
wordt je mee behept, dus niks geen
vermist te raadplegen dan hoef je in elk
geval geen toneel te spelen!…
Zijn tanden spraken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
961 stijf geperste lippen als een doek
zijn zure zinnen bleven ongehoord
Geen reden om te huilen, zonneschijn
genoeg, hij zag zijn zelf gemaakte wrok
de valse hoop verborg zich in een klein
gebleven hoek en tikte met de klok
Hij houdt zich groot, met wijsheid en geloof
een theoretisch slagen, het gevoel
te kunnen en betekenen, en doof
te spelen…
Pril
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
758 Nu slaap je weer, je hijgt wat minder
jouw strijd is straks voorbij
- althans voor deze keer
Ook jij zal het spoedig weten:
geen leven zonder vechten
geen liefde zonder meer
Maar eerst gaan we eeuwen spelen
en lachen zoveel je wil
Want dan en dan alleen
valt soms de duivel
even
stil…
In slaap gewiegd
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.306 Hellend gras dat golft
met ferme slagen
de zee als woest decor
Mijn haren spelen mee
met in mijn hoofd de westenwind
die vogels vliegen laat
Hij daagt me uit
luidschreeuwend langs de duinen
zijn zilte wilde manen
kruipend over het land
Roffels in mijn oren
met vlagen strelend langs mijn huid
raakt hij buiten adem
Geluid vervaagt…
Twee golven
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
989 Misschien de zee
Een lage maan, een eerste ster
hardvochtig zand, koel en fijn
stap na stap weer uitgewist
alsof wij nimmer ergens zijn
Misschien de zee, waar speelse wind
de leegte vult, haast zinvol lijkt
zelfs zonder jou en al die anderen
door tijd vervaagd en mij gemist
Ja, aan zee heb ik er soms,
twee golven lang
een vleugje…
Golven
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
969 Het is een onvoorstelbaar spel;
vanuit een eindeloos bestaan,
steeds even niet en dan weer wel,
geeft het geluid hun ritme aan.
Bij elke golf dan zwelt het op
tot het niveau van een orkaan,
om na 't bereiken van de top
geleidelijk weer weg te gaan.
Dan is er even tijd voor rust,
totdat de zee het zand weer kust.…
lezer hou vast
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
668 mijn pen
schrijf lezer
nu mijn vers
mijn denken is geschift
dek toe en kies de titel
plaats voetnoten
daar waar ik eigenlijk moet gaan
schraap woorden in context
laat spelen in spellen
pluk letters uit de tuin der muze
en rijg woorden in monologen
ladingen komen voorbij
jouw hulp heeft zin
want er gloort weer inspiratie…
door het hoge gras
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
783 vanmorgen, heel vroeg,
viel de lente duizelingwekkend
in mijn tuin
de zon was al warm en
plantte lichtzaadjes in het gras
die speels tot aan mijn navel
kropen
ook op de bomen, het raam,
het verste geluid en op jouw schouders,
je hals, je buik
ik glimlachte toen je vroeg
of ik zo wilde blijven
liggen
gewichtsloos
uit jouw adem…
Verdwalen
netgedicht
4.1 met 34 stemmen
863 Verdwalen in wat niemand kan vermoeden,
in 't zien van kinderen die lachen in de zon,
die spelen met een hond of gekke hoeden
die nog niet weten waartoe alles ooit begon...
Verdwalen in herinneringen, dromen,
in beelden uit je eigen kindertijd,
niet wetend hoe het allemaal kon komen
maar ook dat liefde alles ooit bevrijdt.…
Heiligenschijn
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
542 De sloot licht op
door avondrood
in zilverenschijn
vult de ijsbaan
koud met nevel
breekbaar gegeven
omgeeft de spaanse aak
met haar felrood begeerde
vleugelnoten veelzeggend
ook de bergenvlieren
op een hoop met rood
de vruchten van weelde
de steltlopers spelen
op met tegenlicht
bij grondmist
hetzelfde dat ons boeit
sprak de tegenligger…