4314 resultaten.
broer
hartenkreet
2.1 met 16 stemmen
4.243 broer
broertje lief
ik hou van jou
en weet je
jij ook van mij
binnenkort verlaat je mij
je bent oud genoeg
voor jouw eigen huis
je eigen thuis
anderhalf jaar geleden
werd je al 'volwassen'
men zegt..…
Tijd voor ons
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
1.518 Je bent altijd bezig, je moet altijd iets doen
dan voel ik me zo vergeten en verlaten
heb je tijd, zit het mee dan geef je me een zoen
en kunnen we even wat bijpraten
Wanneer je handen me dan strelen, warm en zacht
duurt de nacht lang voor ons allebei
Na afloop kijk ik naar je met een lach
je zegt lieve woordjes en ik voel me vrij
Daarna…
Naar de maan
hartenkreet
4.1 met 29 stemmen
2.288 ik je nog zien
al je daden waren doordacht
Kwetste mij tot diep in mijn ziel
Je hebt mijn liefde verkracht
Waarom zou ik je nog zien
Geen gebaar of woord van spijt
En ik bleef maar in jou geloven
ben al mijn vertrouwen kwijt
Waarom zou ik je nog zien
ik heb niets meer te bepraten
Eens was jij alles voor mij
Nu voel ik me leeg en verlaten…
Éénstemmig
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
631 Ik strijd
voer oorlog
met de demonen
in mijn hoofd
zal ze achterlaten
bij de opgedroogde
bronnen van angst
afgesneden
van voeding
en werkelijkheid
ik klauw mijzelf omhoog
uit de diepste
spelonken
van mijn ziel
verlaat ons niet
roepen ze mij na
vergeet niet
wie jou geholpen hebben
in de strijd
tegen het leven
ik negeer…
Weer diezelfde steen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
622 Tenslotte mag-ie 't ziekenhuis verlaten.
Er is iets waar hij nu aan wennen moet:
een been is afgezet. Hij loopt op krukken,
zodat-ie voortgaat op dezelfde voet.…
M'n poëzie
poëzie
3.5 met 15 stemmen
3.219 Verwarm het harte mijn,
Dat arm verlaten hart, en wil,
M’n eeuw’ge rijkdom zijn.
-------------------------------------
uit: Vondelingskens (1920)…
Geen encore
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.134 De kelk van het lege glas
Waarvan de rand bedrukt is
Met jouw gebarsten rode maan
Lijkt te zweven boven
De verlaten tafel
En weerspiegelt het roodgekleurde mes
In een tableau vivant
Terwijl verwrongen gezichten
Zich zwijgend met afkeuring distantiëren
Van jouw en mijn lichaam.…
Op de oorlogsgrens
poëzie
3.4 met 14 stemmen
2.960 Duizenden lijken, die de landen mesten,
Tienduizenden die ziek en kreupel zijn,
Veelhonderdduizend die in nood en pijn
Hun dakloos dorp of platgebrande vesten
Verlaten, 't zij beladen met de resten
Van vroegre welvaart, of - nooddruftige trein -
Met enkel 't lijf, rillend van 't koortsvenijn
Waar vuil en honger de aadren mee verpesten, -…
Leeg Hart
hartenkreet
3.3 met 30 stemmen
3.042 Mijn hart is leeg sinds jij het hebt verlaten…
Granada: droomstad
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.449 - De starren straalden
Klaarder dan ooit, ook kalmer, toen ik daalde
Naar de stad leeg en de verlaten pleinen.…
Vredesduif
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.384 De kaalgeslagen rots tilt de burcht in de nevel
Met verlaten trots glijdt de nar onzichtbaar
door het geknakte riet. Zijn daden laakbaar
rijp voor boeien, ketting, knevel.
De weg is traag, schier oneindig onbestemd
gebroken zijn hart, gescheurd zijn schamel hemd.
Waartoe, waarom ?…
in de stilte tussen lijken
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
907 ik ben storm
jaag het water op
in woeste grijze golven
ze slaan kusten dood
maken het land erachter
troosteloos in watersnood
ik kap de trossen van
de ankers die al schrapen
doe de zeelui in afgrijzen
snel het schip verlaten
snijd de life-lines door, hun
sterven heeft geen enkel oor
ik ontketen kracht
de orkaan jaagt nu volledig…
op zoek naar andere bruiden
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.711 de warme wind
draagt zomerse geluiden
bijen snorren speurend rond
de mier verlaat de grond
op zoek naar andere bruiden
een kerktoren rimpelt horizon
laat zachte tonen luiden
nee, niet weer uit Muiden
we breien uren aan de dag
totdat het duister mag
in schemering komt licht
zijn eigen schaduw tegen
in overwegen besluiten ze
de nacht…
Vandaag
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.174 Maar aan het einde
van het muurtje wordt
alles weer grijs op zwart,
mijn handen gaan weer
wennen aan de stilte
van een koude nacht…
traag wervelen mijn tranen
langs oude rimpels
op het eenzame
en verlaten pad.…
Een vertroebeld einde
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
934 Vertroebeld blijf ik droevig
in mijn ogen staren,
waar tekens van leven
de einders verlaten.…
Een glimp van haar bestaan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
705 guur
een dwarreling in vergane glorie
tinteling van wat er komen gaat
neuriënd op klanken van euforie
terwijl ik dromend het denken laat
verlegen elk uur
verraadt mijn glimp de diepste dalen
verrassend kijkend zoals nu blijkt
haar blikken in ogen alles verhalen
de pijn proeft erg zuur
geen weg terug staat op haar gelaat
ze is verlaten…
Nesteldrang
hartenkreet
4.5 met 14 stemmen
1.039 De oude boom beweegt
door het wuiven van de wind
mijn schoenen knarsen
op de kiezels van het grind
Een raam staart mij
moedeloos aan
terwijl ik de oude voordeur
uitnodigend open zie staan
Het verlaten tuintje
glijbaan en een oude trog
daar was de keuken
de gehaktballen ruik ik nog
Ik hoor het huis zuchten
en aan de…
ommekeer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
816 met de nevel kwam de twijfel
die werd langzaam verdreven
door verlangen naar de natuur
en het samenzijn
zo stil was het die ochtend
dat de twee jonge mensen
nauwelijks spraken tijdens het
verlaten van de stad
daar in een wagenspoor
liep hij links en zij rechts
lachend door de bladeren
maar op het jagerspad
dicht onder het lover
vonden…
troost
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.837 rust in mij
gij oude mens
verlaat u op
mijn dragende troost
voel mijn warme hand
het verzacht uw pijn
door scheiden overmand
houdt mij nog even vast
dicht mij uw gedachten toe
ze worden nog enkel gedragen
als een angstige last
ga nog even mee
langs mooie levenslanen
ik weet u bent stervensmoe
doch laten wij nog even dralen
en ons…
Zwijgende muze
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
724 soms als ik andere letteren zie
chronologisch gerangschikt tot
hedendaags gewaardeerde poëzie
realiseer ik me mijn grens
ijzeren wilskracht delft het onderspit
verlamt zelfs het schrijfvermogen
elke zin die dan nog mijn pen verlaat
resulteert in een niet passend
slap aftreksel van dichterlijke kunst
verzen zonder ramend inzicht
als…
perspectief
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
722 vertolkte
ach, ik laat het gaan als een walm
uit de laatste kreet die nog kolkte
in wat leek als een oeverloos geluk
een blindstaren op klavertjes vier
de storm van gedwongen naaktheid
naderde plots als een hongerige gier
mijn afgehakte handen
eens zo als schenkende schalen
verdwaalden in brandend zand
ja, het was nog enkel dralen
langs verlaten…
alles wat niet is
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
686 de stilte
die tastbaar achterbleef, schurend langs
de tegels op de keukenvloer of de deur-
klink met het vaag verlangen ingebed
(soms leek het warm, daarna ijzig koud)
de kledingstukken in de kast, vergaan
achter dichte deuren in de loop der tijd
en schimmel in de voegen van de douche-
wand die ooit zo keurig schoongehouden
in het nu verlaten…
Die ene ware man
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.122 Overdag zit ik te dromen
Over die ene ware man
Maar of hij ooit terug zal komen
Daar heb ik geen notie van
Ik zie ons tweeën samen lopen
Over een verlaten strand
Hij zal bloemen voor me kopen
En mijn naam schrijven in het zand
In zijn ogen zal ik verdrinken
Zijn lieve lach maakt dat ik smelt
Maar moet het maar laten bezinken
Want ook…
jongen op een fiets
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.319 nieuwe bel
zijn hoofd, zijn warrig hoofd
zit vol met miljoenen plannen
over wat hij nog moet doen
of af moet werken, hij is
geen echte deugniet, toch
kent hij elke hoek
van zijn eigen huis
na vele maanden duizelig
en zijn warrig hoofd te kaal
heeft de dokter hem genezen verklaard
de gangen van zijn ziekenhuis
liggen er weer stil en verlaten…
Wat grootvader wist
gedicht
2.6 met 55 stemmen
20.480 Wanneer hij de kamer door de ene deur verlaat
om een seconde later
door de andere weer binnen te komen,
dan heet dat: een wonder.
Geen wonde in het hoofd.
Hij herkent zijn derde vrouw
aan de bonen die ze hem voorzet,
Steeds spuwt hij ze weer uit,
want nooit zijn ze eens niet te hard.
Deze vrouw is doorschijnend.…
Langzaam gaat het over
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
2.329 Je hebt me niet verlaten
maar je zal ook niet bij me zijn
Je wilde niet meer met me praten
daar begon de pijn.
We zijn wel samen, feitelijk gezien
maar letterlijk eigenlijk nooit.
Ik kan alleen maar stilletjes toezien
hoe jij onze relatie vergooit.…
Blind in de kast,
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
447 werkelijk zien
de lamp verarmt zich in het minder,
kaarsvet druipt van beide handen,
geëtste beelden van een blinde, bestaan
meer wegen dan voorhanden, vindt de
hinder van obstakels van ongelijke
standen, die ik niet wil wilde zien,
draag de gesloten ogen op mijn rug,
een stap vooruit, een stap terug, naar
de houten kast die ik net heb verlaten…
Hebben ze nog tijd ?
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
1.184 oorlogskinderen, zonder ouders
dwalen verlaten eenzaam rond
geen eten voor hun hongerige maagjes
hun lippen gesprongen,droge mond
geen water meer om te drinken
geen huis meer om in te leven
wat kan ik als nietig klein mens
deze kinderen eigelijk geven
't is moeilijk die beelden te zien
die me tot tranens toe bewegen
wat zijn wij dan toch…
Vereenzaamd
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.442 met koude koffie
Die niemand nog lust
Een zware lepra lijder
Die door niemand wordt gekust
Een ranzig broodje kaas
Dat door niemand wordt gegeten
Een oude zwerfhond
Die door iedereen is gebeten
Een boterhammenkorst
Zwaar beschimmeld in een zak
Een verzopen schaatser
Ooit wanhopig zoekend naar zijn wak
Een afgedankte pop
Door kinderen verlaten…
Stil wonder
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
793 En langs ‘t bevroren water ,
staan hazelaars stil, verlaten,
hun broze takken fijn beijzeld,
door witte rijp gegijzeld.
Alleen in ’t water is nog hier en daar,
een wak, het water helder, klaar,
waarin de grijze wolkenluchten,
weerspiegeld worden in hun vluchten.
In deze stilte denk ik, hoe bijzonder,
is dit grootse stille wonder.…