9413 resultaten.
Gele zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
611 Zij wuiven mij tegemoet
zij geven niets om geel
zij geven veel
geel
Geschut door de wind en
gevoed door het water en
gezien door mij en
veel geel
Onverschillig kijken zij mij
aan
hun daad is gedaan, ik
ervaar hun leed
Geel en veel geel en
de horizon, zij
is weg
opgelost
Is opgegaan
in de gele zee…
schaduwbeeld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
585 Zwemmend in ’t water
zulks toekomst vergetend
verpozend onder ’t lover
de hitte van ’t heden verloochenend
In elke bespieding Alleen te zijn
bezwangerd en bezwaard
van loden hitte
vervreemd en onthecht te zijn
verteerd door de vele gedaantes
van verbeelding…
vrijheid
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
663 heel hoog in de lucht
of diep onder water
altijd voor iets op de… vlucht
ik ben wel onzichtbaar
dus best moeilijk te vinden
voor velen… ongrijpbaar
maar voor wie me wel vindt
met durf en volharding
zal streven zoals wind
op zoek naar iets mooi
zo vrij als een vogel
verlost van zijn… kooi!…
uitgestorven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
530 de nacht glijdt langzaam
langs de regenpijp omlaag
over straat tot waar het water
lonkt en soms ook plonst
vanwege een overmoedige wandelaar
al lang niet meer zo stabiel dus
als tweeduizend jaar geleden
en midden in het dorp
staat alleen nog een dode brievenbus…
Eenzaam tussen velen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
475 Een druppel in een zee van water
die ene korrel in de zandwoestijn
dat naaldje in een bos met sparren
de ijskristal in de reuzengletsjer
die ster in dat eindeloze heelal
een seconde in die eeuwige tijd
soms kun je toch eenzaam zijn
tussen al die drie miljard mensen
zoekend naar een zielsverwant…
RIO GRANDE
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
405 een foto
een vader
een kind
levens opgeslokt
door het water
een moeder
leest een
laatste bericht
mam we hebben
het beloofde land
in zicht
ik vraag me af
wat God van dit
alles nu vindt
voor menigeen
is het hier gaan stranden
het geloof in hem
verdronken in de
Rio Grande…
beneden het geluid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
453 de oceaan
waarover
stormen razen
maakt infrasone
geluiden
die wij niet
kunnen horen
de zeeman
tuurt omhoog
staart naar de
wolken hij
heeft oor voor
de bulderende
orkaan
het zijn de
vogels alleen
die de stem
van het water
verstaan en
vóór de storm
landwaarts keren…
Dan maar verzuipen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
613 Het water toch nog koud.
Té.
Hulpgeroep werd niet gehoord.
‘Wordt’ evenmin.
Dan maar verzuipen.
Niets aan te doen.…
moment opname
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
510 op kreupele takken
suist venijnige wind
over hoge populieren
terwijl het akkerland zucht
van zon en van droogte
want het water
blijft hangen
in een fel heldere lucht...
het beekje stond stil...en
gras werd er steeds dunner!…
Kijken naar Koffie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
540 Het water loopt me, nu al,
in de mond.…
ongekend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
468 de vuurtoren
seiner van stavast
stuurt in nachtelijke
uren haar lichtende
codetaal over
ondoorgrondelijk water
dat golven als rollende
stenen naar de voet van
de duinen stuwt
in dit zeelandschap waar
lichttoren en duinenrij
van geen wijken weten
stroomt ondergronds
een ongekend verlangen…
Thuis komen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
538 Jij zou
Vandaag
Komen
De bel
Gaat
Met snel
Kloppend
Hart
Open ik
De deur
Daar sta jij
Uit je
Waterig gevulde ogen
Druppelt Langzaam
Een traan
Ik neem je
In mijn armen
En jij laat
Je gaan
Eindelijk
We zijn
Thuis…
Engel aan mijn tafel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
606 Liefde van golven
opstuivend zand
brandmerk van water
vlieger in de lucht
Met engelen weet je het nooit
ze zitten aan je tafel, lachen
honderduit maar als je ze wilt
aanraken lossen ze op in het niets
Woorden verwaaien
in de wind, stekeblind
maar de herinnering blijft
sterk als een berg.…
Droom bij de rivier
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
456 Er was laatst een ontketende
in die vreemde droom
bij de onstuimige rivier
een mens niet langer slaaf
van het getekende verleden
Hij zag beladen schepen varen
naar de oude haven bij de zee
in het deinen
van het water
in het dromen
over later
ging de toekomst
langer mee.…
Rozen in de vijver
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
300 Er drijven rode rozen in de vijver
ik weet niet hoe ze daar gekomen zijn
een kind misschien in klein plezier
een moment van onachtzaamheid
samengekomen in toeval en tijd
daar drijven rozen en nu sta ik hier
naast die vijver waar ik wil verpozen
wat is het vreemd om hier te zijn
bij het water met die drijvende rozen.…
er schuilt een monnik in mij
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.157 wandelend naar het oude klooster
langs zachtgroene weilanden
en sluimerende bomen
fluiten vogels mijn vermoeide
voeten blijmoedig welkom
kerk en gangen, tuin en water
ademen nog rust en tijdloze stilte
het voelt alsof ik hier thuiskom
er schuilt een monnik in mij…
Tijd bestaat niet
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.272 tijd bestaat niet
voor wie wil dromen
het vloeit als water
vervliegt en raakt op drift
als moe gevlogen vogels
op hun trek naar noord en zuid
zijn de minuten vervlogen in de tijd
en wij zoeken naar beschutting
in de verborgen dromen van
ons hart als de lichten doven
boven ons bed.…
Sinaasappels van geluk
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
1.339 We rollen van de berg
en springen met de tij, vrij
met handen die doorschijnen;
tussen kaders spelen zonnetjes
in het oranje water.
We lachen later
over het naamloos geluk: proeven
van de zon, drinken uit
beschonken lippen.
Liefde is lang
en gelukkig.…
Op de scheiding van twee eeuwigheden
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
7.212 Een eeuwige stroom dreigt over te gaan
in de kater van de eeuwige haast
dammen dwingen in de plannen
kabbelend water tot verleden
als onbelangrijk weggezet
het heden
laat zich daartoe winnen
wij zijn aan zet
maar wassen onze handen
in de stroom
die Judas spiegelt…
In mijn ziel gebrand
hartenkreet
2.7 met 15 stemmen
1.221 Geslagen merktekens
van ’n onvrij voorgeslacht,
erfenis van angsten
in mijn ziel gebrand
Diepe waters verken ik
door stroming meegesleurd,
op golven berijd ik
mijn grillige levenszee
Patronen geweven
van draden van onmacht,
in de stof van mijn leven
strijk ik de kreukels glad…
Bladeren vallen.
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
984 Langzaam de grond naderend
zal dit blad niet meer groeien
zelfs het reinste water
kan dit blad niet meer boeien.
Over is zijn vlucht
het legt zich te rusten
tussen de andere bladeren
die reeds de grond kusten.…
Zoutkamp
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
999 Ook hier niet verder gekomen
dan de kroeg
en het staren
naar het water
door de natte ramen.
In kapitalen
een van de bekende namen
nog net te lezen
op een bootje voor de kade.
Dan een massa grijs op grijs
en alleen maar beweging
in het beeld.
Spanning in het zwepend touwwerk.
Schuiven op de stoel.
Doel van de zondag.…
De Wandelaar
gedicht
3.2 met 64 stemmen
53.779 Wat tot bedaren werd gebracht,
als met water besprenkeld stof, wordt herdacht.
In over elkaar gelegde landschappen
vindt hij één voor één iedereen terug.
Alleen: omkeren naar zichzelf kan hij niet.…
Verdikkie
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
2.736 Het kan haast niet dat ik
die nooit van zachtheid
blijk kon geven
zoveel tederheden voor je voel
die telkens uit mij te voorschijn lopen
als stroompjes water van de regen
Hoe je stem nooit zweeg
windorgels bedwong en mij
met een schittering in je ogen
pijnlijk wees op de leegte
van een hart dat geen liefde kent…
Jij III
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.345 je bent indrukwekkend bezig met later
maar je ogen drijven voort
op eigen zilt water
ieder woord
volkomen in de hand
overweldigend aanwezig
maar onbemand
het opgeschort verdriet
later stroomt het terug
uit de verkrampte hand
op je rug
nu wekt het die indruk niet…
Je ontbijt vervliegt
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
641 druppels sprankelen
in het web dat
je hebt uitgezet
het licht van
ochtendzonnen spreekt
en breekt in alle kleur
maar je trekdraad is
te zwaar beladen en
dwingt tot dwarse daden
want je ontbijt
vervliegt omdat
het zich bevrijdt
ook deze morgenstond
brengt jou het water
slechts voor even in de mond…
universum
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
593 lucht
als dak
door groen omringd
lawaai naar de achtergrond
kringloop
universum
luchtig plafond
onverwachte groene omhelzing
door plotselinge stilte verrast
bezinning
hemel
wolken drijven
groene bomen omarmen
houten brug over water
zelfbespiegeling…
vinnig afscheid
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.509 het licht is niet meer
jouw groengouden ogen
zijn, in ongeloof, gedoofd
zoals jij zwom in gratie
en mij bewoog, het is niet meer
je kwam boven drijven
oppervlakkig edelmetaal
kleurde jouw wereld
je ogen braken, mij en water
de nacht
lijkt aangebroken
ik had een gouden vis…
Friesland
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
953 Over groene velden, blauwe meren
zo ver het oog aanschouwen kan,
waait de wind er door je haren
maakt de rust stress vleugellam
Daar is water, zeeën ruimte
ondanks dat de Zuiderzee is ingedamd
vind ik er vrijheid en Van Ruysdael luchten
in het schone Friese land.…
regen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
704 ruisend kletterend
kleurt vallend water
mijn bomen
kale takken naar omhoog
nauw zichtbaar hun knoppen
niet te geloven
eens zullen ze
als groene kronen
naar een blauwe lucht
met daarin zeilende
witte wolken reiken
een feest in het verschiet
het maakt me nu al blij…