5616 resultaten.
Tussen de buiken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Te vroeg geboren
Was je, je zag
Blauw, je longen
Deels gevuld met
Het water waarin
Je de laatste weken
Veilig gezwommen
Had in je moeders
Warme buik -
Ondanks je acht
Pond moest je
Toch nog de couveuse
In, waar jij je
Verlaten voelde
Van hen die je
Met liefde verwachtten
En die alleen maar
Bij jou wilden zijn -…
het leven is mooi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 (what a wonderful world)
kijk toch
hoe de bomen glanzen
zie de roos bedekt met dauw
en hoe de wolken samenvoegen
tot een sneeuwbeeld tegen blauw
ik hou van jou
klinkt dan zo goed
de woorden dansen, langs de regenboog
van mijn gemoed
hoor toch, hoe een baby huilt
het kindje schuilt zo warm in moeders arm
en aan de vaste hand van…
Landschap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 Het blauw is de lucht,
De bijtjes van goud.
Ik ben verloren in dit landschap,
Waar ik zo van houd.
Je wimpers zijn lang en zwart,
Zachtjes strijken ze langs mijn wang.
Ik voel je adem als een koel briesje
En ik voel me gelukkig,
Maar ik weet, het duurt niet lang.
En ’s avonds, naast elkaar,
Op onze rug in het gras.…
Speelde blond door je haar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
467 wind speelde blond door je haar
ogen wolkten nog donker
langzaam werd de bui geklaard
snel als de golven
kwamen je woorden
in oneindige stromen
ik liet ze komen
als een tsunami
van ijskoude dromen
het luchtte op
samen te praten en niet
op de vlucht voor jouw hel
de zon brak door
in een bevrijdende lach die eindelijk
het echte blauw…
Zeewaarts verlangen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
404 nu droomt blauwe lucht zich weg
van stilstaand water vandaan
zuurstof, rusteloos.…
Een schitterende lading
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 ik speelde met wolken
liet ze groeien en bloeien
gaf ze een schitterende lading
stapelde wit
rondde met groen en zwart
het blauw van de hemel
waarschuwde mensen
met donker gerommel
voordat de donder knallend brak
maakte het zwerk tot
toonbeeld van sterke krachten
in het altijd zo rustige weer
zelfs mijn vriend
vlaagt en stormt…
Ik wens je
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
1.779 ik wens je bergen chocola
rivieren vol met rode wijn
een overvloed aan zonneschijn
die blauwe jurk van Maxima
ik wens je wijsheid, praal en pracht
een glimlach en een perzikhuid
een eigen psychotherapeut
zodat de toekomst naar je lacht
ik wens je feest en drinkgelag
champagne, oesters, kaviaar
een stoere minnaar (zelfs een paar)
wel…
Opnieuw de heide
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
499 Kijk nu nog even naar het blauw
dat oeverloos de hemel kleurt
en dat van heimwee wil vertellen, van
pijn die deze keer zo anders is,
vol weemoed om een afscheid, nu voorgoed.…
Muizen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
468 Ome Jan de oude kroegbaas
dronk al jaren veel te veel,
zag hij vroeger witte muizen,
heden zijn ze blauw of geel.
Daarom dacht -ie bij zijn eigen
~dit gaat helemaal niet goed
‘k zal de dokter consulteren,
hoop dat hij er iets aan doet.~
~ ‘k Wil je grondig onderzoeken.…
oude stad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
446 gestreken neergelaten aan
een verlaten rede
een smalle gracht meert donker af
schemer schommelt op de kade
het spiegelbeeld van een boot
wordt gedragen
over de romp rimpelt water
hier wordt niet meer gewoond
of verhuisd
uit nissen van pakhuizen stort
een witte vlucht duiven
rond de grijze lucht gezworven
staan de torens blauw…
Je lach bloeit bloemen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 mijn hart
waar regen al valt
wolken hun grijs
donkeren in zwart
want je lach
bloeit bloemen
wild van het veld
nog gehuld in zon
voordat wind ze velt
maar ogen verschrikken
in het flitsende licht
we tellen seconden
donderen samen
tot de volgende schicht
verbazend dichtbij
schokt de hemel
voor even in razernij
in de verte komt blauw…
Avond mijmeringen.
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.112 avond valt, de hemel kleurt
sporen van wit in 't blauw
oranje en rood gekleurde wolken
een Engelse roos in mijn tuin geurt
genieten vanavond in de warme avondlucht
damp stijgt op vanuit de aarde
in de verte klink het geluid van een tractor
kraaien vliegen over in snelle vlucht
nog even dan is het met de zomer gedaan
zullen vogels zich…
(kanker 19: slot) geslaagd!
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
546 nu dan
tellen we de banen van de vlag
hij wappert, want het mag
een feestdag heten
jouw tas hangt woorden-loos en licht
tegen het blauw
een zonnehemel, en het grauw
van angstig wedervaren- drijft snel weg
het diploma plaats ik netjes naast een roos
(hij bloeit nu al een poos en ach,
de doornen lijken niets)
in jouw jonge mannenlijf…
Weerbarstige contouren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
447 wind veegt nonchalant
wat bladeren van het doek
kaalt takken tot een lichte hoek
waar aarde somberde
onder het zomers zware loof
komen nu de jonge varens bloot
het is geen tweederangs leven
zij gaan deze herfst
nog hun lentetintjes geven
toch schraalt het weer
en scherpen lange schaduwen
al weerbarstige contouren
in het diepe blauw…
Liefde was de enige prijs
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
517 devotie droop langs
een kierend firmament
waar gebeden tochtten
weg was mijn hoop
op enig erbarmen
het vluchtig bestaan
had enkel mijn euforie
zonder hart langs zien gaan
was alles kwijt
in afronden naar boven
omdat velen geloven
in directe vergeving
zonder vergelding van hel
mijn grijs kreeg
het witte gezicht van
dodelijk blauw…
King Lear
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
560 King Lear
De blauwe maan schijnt
gensteringen in het bos
door geen grens omlijnd
spelen diertje en verlos
Vuurvliegen trekken partners aan
en eters van hun lillend vlees
die zonder hen niet bestaan
pseudofaag en vuurvliegmees
In zweverig toverlicht vliegen
witte duiven in de nacht
motten onhoorbaar zacht
raken, kussen…
WIEROOK
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.522 o Wierookgraan,
in ‘t vier gedaan,
en rokende uit mijns herten midden,
van aards en grauw
wordt hemels blauw:
gaat, wierookgraan, de Here aanbidden!…
Stralend in het paradijs
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Ik blijf verbonden met jouw hoop
als de sterren schitteren in de nacht
de maan op het zwarte doek schijnt
of de zon stralend aan de blauwe lucht.
Verlicht blijf ik verbonden via je passie
verwarmd gewikkeld met herinneringen
met jouw voortdurende gloed op canvas
continueer jij blinkend de verboden vrucht.…
Einde van het pad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 Starend naar wolken en blauwe lucht
Naar zon en schaduw
En zien het verschil tussen leven en dood
Waar verdriet zich verschanst
Achter kransen van kleurrijke bloemen
Tussen velden vol witte kruisen.…
Achter tralies
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.935 Zaterdag zondag maandag trage week en weke dagen
Een stilleven een landschap een portret
De wenkbrauwen van een vrouw
Die zich sluiten als ik nader
Het landschap waarin blonde kalveren waden
Waar het weder van erbarmen
In het Pruisisch blauw der weiden ligt gebrand
Toen heb ik nog een stilleven geschilderd
Met onherkenbare wenkbrauwen…
Stilleven in juni
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
631 Glad gestreken ligt het gazon
op een zondag in de zomerzon
witte tuinstoelen onder een gele parasol
een schaal aardbeien en kersen op tafel
en een kruik met parelend water
blauw bloeien de verbena's en wit de abutilon
onder het vallend goud van een middagzon.…
De nachtegaal zingt
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
942 Hij die zijn lied schiep en de rode rozen
kan er nog iets mooiers op de aarde zijn
die alle harten laat bloeien en blozen
en daarin klopt telkens zijn lokkend refrein
zijn lied is een hymne aan het paradijs
dat hij naar een blauwe hemel blijft sturen
aan een liefde die nooit dooft of vergrijst
maar eeuwig in haar schoonheid zal duren…
Op weg
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
739 Een horizon gekleurd in het blauwe uur
waar jij vurig voortleeft in je rode jurk
met jouw pirouettes van de paso doble
dat typeerde als de grootste verleiding.
Op weg naar jouw onbeweeglijk lichaam
het contrast van je dynamische karakter
dat in serene rust droomde bij de avondwake
reik ik mijn armen voor de laatste omhelzing.…
Uranus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
666 liepen ons landschap in,
hoorden bladeren ritselen tot een tapijt
zagen elke toekomst liggen in de verte,
zeldzaam zichtbaar bij helder weer
er waren zinnen die we nooit eerder
lazen, woorden die werelden schreven
ijs werd gas en daarna warmte waarbij
afstand smolt tot naderbij
ons tijdstip was aan de hemel, we waren
aanwezig als een blauwe…
op de rand van het dorp
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
650 Toen daar aan de rand van het dorp
verpozend aan de brede beek
de kerktoren vouwend tussen de rimpelingen
zie hoe de lucht zich ontdubbelt
zich buigt naar het water
blauw en zilveren linten drinkt
en elke horizon inslikt
de huizen samengevoegd
tot een vloeiende wereld van inkt
wars van elke dimensie
en ik voelde me verwant
aan het strepen…
De roodgouden waas
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
553 ik heb de
roodgouden waas
door succes van
het scherm gehaald
de prachtige boys en
girls die avondvullend
aanwezig waren
zijn ineens verdwenen
het grauwe blauw
van de gewone mens
wordt eindelijke de hype
een trend waarin jij jezelf bent
nergens meer op lijken
geen maniertjes en gebaren
of het nadoen van de
dansjes naar hun pijpen…
Ontdooit de muziek
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
519 wij dansten het gras
groener dan het ooit was
spaarden margrietjes
met een ingehouden pas
wisten de lucht
strakker dan de hemel
totdat het eerste blauw
door de zon werd gekust
toen was het gedaan
met de rust en barstte
het leven los om alles in
te halen na hagel en vorst
lief ontdooit de muziek
in de vrije natuur na
maandenlang…
Lam Gods
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
638 De kinderziel was toen nog iets
om ondeugden van af te wassen
en schoon als Onze Lieve Heer
van school te laten gaan
met niets dan liefde te laten
beginnen aan de puberteit
Een mooi ideaal, mijn leven
te geven voor de mensen en
de hemel en vrede op aarde
Bereid om me op te offeren
lag ik onbeschermd als een lam
onder de blote blauwe…
Volop zon bij maxima
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
551 Vorst hield aan in kille nachten
waar het lange wachten smachten
naar de glimlach van een zachte
lente werd, de bron van krachten...
...luchten waar geen wolken rijzen,
stralend in de ochtenddauw
de gouden glans op zonnewijzers:
Helios in hemels blauw.…
westwaarts
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
622 de wilgen houden hun
gezichten naar de zon gekeerd
ze kijken over water,
rietveld en moeras, als was
de tijd van eeuwen terug
verstild in ogen
blijven staan
zo tussen woeste takken
schuilend, al een simpel nest
als oorsprong voor wat klein geluk
in stukken eierschaal en veren
blauw gekleurd
gelijk de lucht, een zucht
van welbevinden…