Alle inzendingen over oud worden

10902 resultaten.

Sorteren op:

Echo

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 840
Als ik wandel in het bos tekenen herinneringen zich af in de schors van hoge bomen in de holte van een hele oude knoest klinkt de echo van een bekende stem hij kruist mijn pad ik weet dat jij het bent nog altijd dat kleine stukje verleden roep het een halt toe wil ontkomen aan stil weggestopt verdriet maar de echo luistert niet…

Zo wil ik zijn

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 529
Zo wil ik zijn een schilder die een kaal canvas omtovert tot een fleurig landschap of gewoon tot een oude regenjas zo wil ik schrijven als de dichter die een blanco vel papier weet te vullen met zijn gave te boeien door een liefdevolle beschrijving van zijn huisdier of zulks dat je zelfs de koeien hoort loeien zo wil ik zijn een mens…

In puur blauw licht

gedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 7.132
Een oud man vraagt: Wie won de oorlog, vrienden? Het klinkt misplaatst en wreed. Langs de wegen staren uit magere knapengezichten Dezelfde ogen ons aan. Hunkerend. ------------------------------- uit: 'Roos uit modder', 1958.…
Ben Cami9 januari 2013Lees meer >

Leren

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.435
Afgelopen weekend overleed de schrijfster in Japan, 101 jaar oud. ------------------------------------------------------- Uit: 'Honderd jaar'…

Zijn jas

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 12.687
Oud en zwak zou ik worden, in deze plooien zou mijn huid gaan hangen om mijn knoken. ----------------------------------------- uit: 'Het orgeltje van yesterday', 1968.…

Jij begreep het

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 534
Jij begreep het, Mens die werd geduid Als anarchist door hen Die beter hadden moeten weten Die je huis en je haard openstelde Voor landlopers en kleine boeren, Evenzeer als de koningin welkom In de broederschap van Christus, Die kinderen liet meespelen In ' t concert van beroepsmusici En leven voor jong en oud Spelenderwijs leefbaar…

HOU JE VEILIG !

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 660
is direct voor mij heilig en overstijgt alle oude goedbedoelde mensen-wensen! Van geboorte tot graf is 'je veilig voelen' toch het grootste goed 'het beste' wat je mag overkomen! 'HOU JE VEILIG!' 'Ja, graag, jij ook?' Het is de wens, maar ook de verwachting van alle Nederlanders!…

Gekroonde hoofden

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 675
wij zijn niet gelijk maar waarom ligt het onderscheid op de trap omhoog genetisch is die kennis al paraat aan wie het best kan overleven zal de wereld worden weggeven gekroonde hoofden zijn een relikwie uit vroeger tijden laat die mensen niet langer lijden haal ze uit hun protocol geen blauw bloed en oude dwaze titels de symboliek…

Een randstadrailritje

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
Oud zweet vermengt met kroepoek kinderstemmen vrolijke lach gestolen examens de vraag wat nu met I love U op haar arm in het groen gehuld telefoneert onophoudelijk een ander heeft 278 nummers in haar telefoon een accent ' waarbie men kieken geat' , vermengd met de emotieloze stem die iets roept over 'n te dure OV kaart…

Lezen uit de bron

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 559
Ik geniet van je woorden, je lijvige bestaan mijn vingers betreden je broze huid mijn aandacht kriebelt je wezen mijn adem blaast als de wind ik voel haast je knisperend blad zuchten oude tijden herleven de regen tikt een oerdans de aarde omarmt onze voeten ik voel me even verbonden met de wijzen van de wereld.…

tien in de hand

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 449
er stond een vogel op een paal één vogel maar en verder was er niets; ik telde overkanten langs de lijn- geen één hetzelfde slechts het zijn der bloemen kleurde vaag mijn tas verdroeg gestaag de zwaarte van een lome dag: haar buitenkant verstoft van binnen lag een oud gebaar zwaar ademend benam ik haar gewichtig wat er lag…
switi lobi15 augustus 2013Lees meer >

het geluid van glas

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 504
in de stil gebleven lucht bewoog iets niet vanzelf, niet zonder kleine voortgezette trillingen door tijd en de glans van weergaloze weerschijn uit kortstondig licht gevangen, kleurrijk tussen bladeren en een oud gebaar aangeraakt door zachte adem gleed een klein kristal tot aan een ander, tikte tinkelend en daar opende geluid een…
switi lobi26 augustus 2013Lees meer >

de duikvlucht van een duif

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
nu berkengeel en waterwit elkaar vermengen met het hemelsblauw waar vorst in zit beef ik, door de kou van duizend oude dingen maar daarboven in mijn kruin struint zoetelief als vogel en een kogel -door de kerk het zwerk betrekt, maar ik niet meer ik laat de regen dalen en vergeef me, voor de tien- miljoenste keer…
switi lobi25 november 2013Lees meer >

takken

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
de kraaiennesten waren slechts gevuld met wind en water hun navelstreng werd onverhoopt naar later weggewuifd er bleef niets anders achter dan het sloophout van een oude boom zijn droom verhing zich aan zijn kruin het puin bewaard in ruwe schors en hoop lag op de grond gewond maar nimmer koud een crucifix in duizendtallen liet zich…
switi lobi10 februari 2014Lees meer >

MET STILLE TROM

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
Eens het donker is en koud doet de stilte mij vaak pijn Dan voel ik mij ineens oud te moe om eenzaam te zijn Als er stilte rond mij glijdt lijkt de aarde zonder glans In mij woedt dan een strijd dan ziet de dood zijn kans Eens ‘t eind voor mij staat dan zie ik nog eenmaal om Naar het goed en ’t kwaad om te gaan met stille trom…

doorleefde herfst

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 618
ik dompel me onder in ‘n natte herfst waarin het bos nu des te feller geurt en blinkt waar mijn gemoed wat meer naar binnen keert, een oude herinnering nog altijd huist waar ik in ‘n bosrijk landschap struin nog ongerept door de tijd met rust gelaten over het met wilde cantharellen bezaaide pad, weer aan mijn vaders hand…

Het krakende bed

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
Alsof het een oud bed betrof, echter was het nieuw. Kraken dat het deed, absoluut debiel. Slapen deed ik niet, elke draai opnieuw liet het bed zich horen, alsof ik hem niet beviel.…
An Terlouw3 december 2014Lees meer >

aurora

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 525
het wiegt en weegt haast niets als meeuwen, langs hun kustlijn op thermiek, de zonnewende nog in oorsprong licht een mooi gezicht tekent zich af, langs Noordelijke lijnen breekt haar kleur in golven, volle-manig rond haar aangevroren graf haar haren en haar lach, vertekenen in rood de stille dood van oude winters…
switi lobi22 januari 2015Lees meer >

uit er waarde

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
in het koude licht van een zonloze dag verraadt de vaart toch glans geen vogel, die de lucht verplaatst slechts een zuchtje oude wind dat niet verjongt, maar korte windsels spint rond ’t vroegste en het laatste maar aan de waterkant vergroeit het riet met onze metaforen, van te voren al gespiegeld aan een blauw vergeet-me-niet van…

Geluk in een gebruikte kan

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 561
De oude avond kan niet wachten om mij het licht van de dag te ontnemen ik leef hier in den vreemde zonder liefde van ontheemden mijn ziel heeft een grijze huid mijn verstand beeft in eenzame stilte oudheid heeft in mij een kan gevonden ik kan niet leven, ik kan niet rusten zonder het bemoedigende vooruitzicht naar hemelse hereniging met…

Lofzang op Het Leven I - Het Ontwaken

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 649
Na de twaalfde zomerwende voleindigde mijn welpentijd en overheerste ’t onbekende; ‘k begon de reis oningewijd Een gulle gift van oude gronden, door de Tijdstroom zelf gevoed. Rede en waanzin zijn verbonden in Darckheims ambrozijne bloed.…

Geen tijd voor de dood

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 781
De man die bij mijn hek staat, naast de berk Is oud en mager, bleek en zwart gejast Een eender pak draag ik, naar ik bemerk Ik schrik. Ik schouw en vind het ongepast Net nu het droef geschuifel naar de kerk Versterft en dan, de dood bij mij te gast? Ik zie mezelf toch graag nog zonder zerk En leid hem om de tuin, een duivels werk!…

Tethyszee

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 486
smeltwater verdampt uit oud zeer in zachte loomte aan oerlandse oevers naar weleer vind ik het ketelsteen van mijn ondiepte waarop ik drijf als drijvende kracht als blijvend vergezicht nee, binnenlijf alsof morgenochtend reikt voorbij bakerland over het water naar onbetreden kust een gebed zonder begin, later einde en verder…
Iniduo27 juni 2015Lees meer >

Puur

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 569
Puur wil ik de heldere geuren beleven zonder heimwee naar een vroeger leven nu prille liefde zonder levensvragen geluk vervult met mooie dagen puur als het diepste uit een bron sereen in innigheid verbonden zo helder als de dag begint geen zorgen over oude wonden puur wil ik het maanlicht zien in alles wat ik op zal schrijven moet liefde…
mobar18 november 2015Lees meer >

wachtruimte

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 443
zo’n blaadje cirkels schrijvend aan een draad, gesponnen door november het lijkt een stil gebed welhaast smekend, als het zonlicht brekend in de oude nerven scherven vol verkleuring zet ach, het leven schenkt opnieuw het wacht onder de vracht van afgestorven hoop de samenloop van toen en ooit is weggegooid in lege glascontainers…
switi lobi19 november 2015Lees meer >

Ver achter

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 561
De kroonprins der Nederlanden verblijft in het land van Wales op een oude kostschool de jonge man van hoge adel ervaart de gevreesde tucht en soldateske leefwijze die met afschuw dan wel schertsend genoemd zijn in geliefd verhaal vertellend van sloebers uit Britse gezinnen waar ouderliefde dikwijls taant of misschien geen raad weet.…
Han Messie4 januari 2016Lees meer >

De IJssel

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 622
zoals de stroom raast in vale kleuren en bezit neemt van het land haar oevers overschrijdt met niets ontziende gretigheid zo is mijn liefde kolkend in de regenbui en als de zon de lucht weer openbreekt onthullen witte dansers wat de liefde weet als ik oud ben omringt ze mij in alles wat de wereld kleurt en rukt uit de vergetelheid…

wensput

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 481
mocht je hem vinden en munten dragen in een oude buil werp ze, gooi ze kringen makend in een roerloos oppervlak en sta er stil voordat het dak zijn spanten kraakt de voordeur sluit de mat zich naar een voetveeg buigt met open handen gericht naar de zon ontvangen wat de waarheid weet mijn zonnehoed draagt gaten…

Hun stukje schepping

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 509
het rommelt soms in een oude doos als ik op zolder loop dan is het tijd om te genieten door mijn stenen op te diepen ik heb ze geraapt in alle oorden waar zij zich kenbaar hebben gemaakt de schittering in kleur of licht was het signaal van hier ben ik zij hebben mij hun stukje schepping laten zien in paradijselijke schoonheid…
wil melker3 september 2016Lees meer >

zwerver

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 688
de dag is vaal en de steen van stuurloos water net zoals ik heeft hij nog veel te ontvangen maar net zoals ik leeft hij van oude gedachten ik kijk naar hem en naar de tegenspraak hij zwerft al een eeuwigheid het is een lang verhaal maar op een of andere manier kom ik tot rust flinterdun valt het zwarte zand in het ijle hij…