4425 resultaten.
De schaduwen
poëzie
4.0 met 10 stemmen
3.574 En gij ligt laag, ligt voor de voeten
van al wie sterk in 't leven staan.
De schaduwen willen niet, zij moeten!
En waar wij treden, zult gij gaan!
Soms is het nacht of mist of regen;
dan schijnt gij ver en heen te zijn.
Doch duidlijk tekent gij de wegen,
als 't helder wordt en zonneschijn.…
van lente en zomer (revisited)
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
823 En heel het veld bloost waar haar voeten gaan,
want twee, drie tinten dragen haar op handen.
En kijk: nu wordt zij zo bevangen
door levensliefde en zo haasje-over,
dat zij haar eigen kindertijd uitbuitelt,
over elk spectrum alle aftastkleur voorbij.…
Bush
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.038 De wereld ligt gebonden aan z'n voeten,
niet wetend hoe in opstand te komen.
Vanaf zijn troon zegt hij wat ze moeten,
weerhoudt ze ervan van vrede te dromen.
Ze volgen hem, als waren ze moderne slaven,
onder zijn macht en hebzucht begraven,
ze volgen hem slaafs, blind, tot de dood.
En niemand die hem van de troon af stoot.…
Dakloos
hartenkreet
4.4 met 36 stemmen
3.158 Blaren onder haar voeten,
niets wat de pijn enigszins verdoofd.
Vrienden hebben haar verlaten,
juist toen ze hen zo nodig had.
Als een baksteen laten vallen,
viel zij in een heel diep gat.
Ze is wat je noemt,
mislukt in deze maatschappij.
Niemand gunt haar een blik waardig,
men loopt haar met een boog voorbij.…
De zegen van een bejaarde
hartenkreet
4.8 met 20 stemmen
2.269 Gezegend ben je, als je verstaat dat mijn handen beven
en mijn voeten langzaam geworden zijn.…
Dagelijks gebed
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.070 O nee, de toekomst ligt niet
aan mijn voeten
en als zij er ligt,
stopstamp ik haar de grond in.
Ik haat mezelf
in dit voorbijgaan om niets,
een zucht van verveling
die moet worden verbeten,
een besef van waardeloosheid
dat moet worden gekrenkt,
lachend en
ziedend en
lullend
samen…
W O E D E
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
2.230 Stampende voeten
Een gebroken geschrijf
Een traan op de grond
Het is haar kreunend lijf
Daar in de achterkeuken
Blijft de haat beuken
Op borsten en buik
Ze is in elkaar gestuikt
Verbannen naar de tuin
Zelfs de bomen huilen mee
Drie kleine hoofdjes aan de ruit
Verscheurend en wenend zonder geluid.…
Ongehoord Dakloos
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.040 naar zichzelf,i n een etalage ruit,
biggelende tranen, schreeuwen doet hij luid
'Kijk hoe ik verval in levenstrieste sleur'
't antwoord is altijd 'n dichtslaande deur
De mensen kennen 'm wel, die dronken gek,
zuipend, schreeuwend, en bevlekt met drek
Horen 'm elke dag maar luisteren echter nooit,
naar wat deze verlorene, voor hun voeten…
Diepe wateren
netgedicht
2.3 met 737 stemmen
67.924 Geschonden zijn onzichtbaar verstofte zegels,
waar wij onder verblindende stralen vonden
naar zwarte gaten, die ons zogen van zonden
in leegte van de ruimtelijkheid der regels,
terwijl paden voerden langs dunne verheugens,
drangen dieper in een vragenmoeras stonden,
handen en voeten aan onderscheid ons bonden,
steeds minder wij het uitzicht…
nostalgie
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
2.166 met jouw hoofd
tegen mijn schouder
voel ik mij
niet echt veel ouder
dan toen
met jouw hand
in de mijne
denk ik terug
aan die fijne
eerste zoen
en mijn stem
klinkt nogal hees
als ik de
woorden lees
die ik toen dacht
met de kinderen
in bed
heb ik ons plaatje
opgezet
volume zacht
met onze voeten
schuifelend rond
zijn wij ogen…
Anders
netgedicht
2.9 met 27 stemmen
1.705 wel eens daar gezien
waar niemand ooit nog heeft gekeken
Aan de andere kant misschien
ben je voor een keer bezweken
Heb je daar een bloem gekust
of haar blaadjes horen spreken
Op een paarse wolk gerust
met haar adem als een deken
Heb je sterren horen zingen
de overleden mens omarmd
Op een regenboog staan springen
de kleuren aan je voet…
Koor van ongehoorde waaibomen
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
903 En nu we planken zijn
in deze vloer, horen ze
ons voor geen meter,
terwijl bij de minste
beroering vervaarlijk
kraken en zij tijdens
koken of woorden tal
van voeten verplaatsen.…
Doods-gebed
poëzie
4.6 met 9 stemmen
2.066 Heer, als ik sterf
en mijn voeten zijn koud als glas,
de kaars druipt op mijn hand
en de dokter zegt: "'t Is gedaan,"
als bij de kamer-wand
de priester bidt: "Heer, laat hem gaan,"
dat ik dan bidde:
"Heer, neem mij in uw ontferming aan."…
He jij daar!
hartenkreet
3.6 met 50 stemmen
14.040 He, jij daar die mijn gedichten leest
Ik heb je nog nooit mogen ontmoeten
Maar het helpt me dat ik ze met je deel
Het geeft me weer grond onder mijn voeten
Ik kan nu mijn gevoelens een plekje geven
En mijn emoties in woorden en zinnen vertalen
Mijn dichtwerken zijn wel niet professioneel
En ik trek vast geen volle zalen
Maar het geeft me…
tevergeefs
netgedicht
3.5 met 27 stemmen
2.964 wat er was
waar eens de liefde brandde
rest alleen nog smeulend as
zonder dat ik het wil weten
vraag ik waar we in geloven
maar het antwoord dat je fluistert
zal het vuur voor altijd doven
zonder dat ik het wil schrijven
vinden woorden hier hun zin
want de schuld ligt bij ons beiden
met het einde als begin
en je warmt je koude voeten…
NU GIJ VER WEG ZIJT
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.575 Maar als een spreekt van u of noemt uw naam,
Als ik een balling uit dat land regaal
Waarover gij heerst, zitten we uren saam
Pratend van u aan rijk herdenkens maal;
Nederig - aandachtig luister 'k aan zijn voet,
En leid hem uit zoals men koningen doet.…
Sterven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
743 De zomer sterft aan herfst en laat de warmte achter
Soms leeft de zomer even op in warme zwoele dagen
Om eindelijk de laatste warme adem uit te blazen
De herfst in haar onstuimigheid,
zwiept takken en velt bomen
Zo blij dat nu de storm tekeer mag gaan
en al haar kleurenpracht kan tonen
Dan komt de winter aangewaaid
op koude bleke voeten…
Jouw Gedachten
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.117 Een zuchtje wind waait over de zinderende zomerdag
In mijn geopende handpalmen probeer ik te vangen
Jouw gedachten, zo licht als een veertje, maar zo zwaar
Als de zonnehitte drukkend op mijn blote schouders
De oude vlonder kraakt geërgerd onder mijn voeten
Zijn doordrenkte pijlers schommelen door mijn gewicht
Straks zal de textuur van de planken…
Hoog water
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
916 venstergaten
bevreesd dat zwakke dijken zullen breken
vechten soldaten met de woeste stroom
en loop ik als gevangen in een droom
waar grauwe eenzaamheid is neergestreken
de speeltuin waar alleen nog vogels zingen
ademt een sfeer van dodelijke rust
een grote hond wordt snel door mij gesust
als hij verward tegen me op wil springen
mijn voeten…
ik laat je gaan
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.056 hand rust
op je schouder
ik kijk je aan
schenk warmte
van een mens,
deze mens
het raakt je niet
het ontwijkt
die bevroren wens
je ogen staan flets ,
zien glazig langs me heen
een bespiegeling van
verleden in het heden
gebet in pijnlijke mist,
gebarsten krachten,
als versplinterd geboortelicht
uit een redeloze reden
je voeten…
de wandeling
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.975 in een strakke trui
en dito broek
loopt zij mee in het groen
ze heeft een rode blos
en wapperend haar
met een blik in haar ogen
gericht op ver mededogen
nee, ze is hier duidelijk;
een spanning, sterk aanwezig
ik voel me soms een dier
zeker in het groen
ach, je kent mij
ik zou nimmer wat doen
ze is een lopend voet-stuk
en kletst al…
Voorwerpen die mij het meest nabij zijn
gedicht
3.9 met 15 stemmen
10.970 dagelijks worden talrijke handelingen
verricht door het mechaniek der ledematen
terwijl onze gedachten elders zijn
handen, vingers en voeten
soms is er zelfs het gebruik van de neus
- wanneer het lichaam zwaar bepakt is
en handen tassen dragen -
om een deurbel in te drukken
soms hangt er een sleutelbos tussen je tanden
en is je mond een…
nachtmerrie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.136 het water uit de poriën
van een zwarte hemel
en verdween in alle bekkens
steeg de waterstand en ‘k wist
dat ik nog sneller lopen moest
tussen de tenen
voelde ik het spartelen
van weke vissen
De waterdruppels troffen
mijn huid als vuisten
kletterden hun geluid
in mijn oren
Ik bad tot mijn Godin
smeekte, raasde; zag Haar
aan Haar voeten…
Laat mij maar sporen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
558 Geen treinen razen me voorbij
nee ze kruipen voor mijn voeten
ze smachten dat ik ze zegen
pet op, fluit uit met spiegelei.
Hoi, ben jij er ook? wat doe je hier?
hoor jij niet allang dood te zijn
zit je weer te plagen met de stuipen
op het lijf jagen van weerloze mensen?…
Megalomanie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.431 Als we samen liepen
(eigenlijk liep jij en holde ik)
moest dat heel voorzichtig,
want 1 misstap
van jouw kolossale voet
was nogal definitief.
En zo gebeurde het,
op een dag,
dat je misstapte,
en mij
niet zag.…
De krant
gedicht
2.4 met 90 stemmen
34.055 Nog steeds zet de man geen voet aan de trede,
hij volhardt in de krant die hij vreest. Nog steeds
dat litteken tussen de kaken, niets dat geneest.
Nog steeds geen krakende trap naar beneden.
De vrouw slaapt, de man ontleedt het weerbericht.…
jouw zacht gezang
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.171 jasmijn
die nooit geplant
verwaait waar fantasie
wandelt met wolken
over de horizon
naar diepe waters
verhalen delend
met zeeanemonen
die ze verder geven
aan zwaluwen
zeilend in ochtendrood
en vertellen
over een ongezongen lied
terwijl je thuis komt
stil en steels
inkt op je vingertoppen
rozenrood op je lippen
droomstof aan je voeten…
De pottenbakker
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
873 Hij zet zijn handen in de klei
zijn voeten op de draaischijf
zijn oog richt hij op mij
Aandachtig kijk ik wat hij doet
zijn handen kneden vaardig
hij roept me dichterbij
Hij bepaalt de vormen al
volmaakt volgens zijn plannen
en glimlacht tegen mij
Hij legt zijn kunstwerk naast de zon
want het moet rustig drogen
en knipoogt dan naar…
Venetië
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.321 met nachtelijk geluid
de donder op de springvloed rijdt;
zelfs de verhevene weerloos aan het element
waarop zij in de dag afwijzend op neerkijkt
hoog over de Piazzetta zwelt de vloed
bruist wild naar binnen, verdrinkend alle steegjes
en om San Marco plonst een riemenslag
waar water haar het hof maakt met een liefdesgloed
mag hij haar voeten…
Rollenspel (deel 2)
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
4.211 Verschijn jij voor me
aan mijn voeten
om mij je lijf te schenken.
Ik kus je voorhoofd,
streel je haren,
kijk je dankbaar aan.
"Besef het knul"
tot ín je ziel
"ik laat je nooit meer gaan!"…