5637 resultaten.
Voeten in de klei
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
458 in ver kijken
gaat het lichaam wijken
schiet zien tekort
als ogen
in wolken dwalen
bepaalt kleur de horizon
de grens waar
lucht en aarde elkaar
raken is een blokkade
soepel zweeft geest
over de belemmering
vindt ruimte in buiten
het universum trekt
maar is varen op een
door aarde gegist bestek
met voeten in de klei
is loslaten…
Mauvais temps.
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
929 weer laat niet met zich spotten
hemel kleurt thans grauw en grof
eenzame zonnestraal schiet omlaag
tussen zwalkende wolken
kleurt voor even het land beneden
als een aards paradijs
na zorgvuldig schuiven en draaien
is de wolkenmassa hecht gevormd
neemt het zwerk de vorm aan
van een blauwgrijze kwal
siddert de atmosfeer na een
flitsende…
donderteken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
453 donder wentelt het mes
op de wetsteen flikkert
de wolk gedrenkt in
voorgevoel van wat
wordt voorgeschreven
onder het soepel buigend
lemmet keert een witte
siddering runentekens
heet staal ritst aan
de donkere hemel
voorteken dat de aarde
moet lezen
het brengt een kentering
aan de lauwe adem van
de avond het schrift
scheurt…
zwerm
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
404 in de boom zwerven krijsende
spreeuwen van tak naar tak
door het wijd gespreide huis
waar ze wonen opgenomen
in een verward gesprek over
het uitgesteld vertrek
dan als na een schot stort
de trillende wolk vleugels los
een zwarte vlaag scheert over
laag na laag zwenken formaties
smal breed elkaar opdelend
overvleugelen ver weg vliegen…
De kolk.
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.018 damp stijgt op van 't water uit de stille kolk
waterleliebladeren hebben groot deel van 't wateroppervlak bedekt
klein spoortje helder water heeft zich in 't midden uitgestrekt
daarin spiegelt zich opeens een dikke witte wolk
die vervolgens even het zonlicht belet om te stralen
dit kleine paradijsje met haar helderheid te kleuren
geniet,…
Uitzien naar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 meisjes begeren hem
hij verstaat de kunst
van vrouwen bekoren
maar de goede vriendinnen
schuwen de lichtstralen
die koninklijk bestaan
doorpriemen met een glans
vol harde verkenningsdrift
zij verkiezen
de zachte zoele schaduw
binnen de dichte struiken
van minder bekend-zijn
de troonopvolger
zoekt in druk stadsleven
kijkt naar vage wolken…
Zandkorrels
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
582 Ik had willen zeggen, kijk naar de zee
de duinen, de wolken hoe die drijven.
Maar ik zag zijn gepeins en liet hem.
Plots zei hij: volgens mij staat in de bijbel
dat er zoveel mensen zijn als zandkorrels,
zou dat waar zijn? Kan toch bijna niet?
Om zulk soort dingen, kan ik hem zo
zo..hoe heet dat.. zo liefhebben.…
Voelden ons goden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
446 ik wist de verte
dichterbij te halen
zon te laten stralen
op het stille strand
we liepen
hand in hand
de wolken voorbij
voelden ons onmetelijk vrij
nog spoelden
schaduwen aan die door
het kuivend wit van
golven werden verzwolgen
de duinrand liet
verrast zijn vlinders gaan
zij dwarrelden al
spelend achter ons aan
we voelden…
Zweefde heel even
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
515 ik wilde nog
een keertje dansen
na het groenen van
seizoenen in de boom
lichtte mijn kleuren
droogde het blad
sprak met de wind en
wachtte het gebeuren af
in een heldere hemel
zeilden wolken langs blauw
lucht bood het draagvlak
vlaagde mijn dag
nam losjes afscheid
dwarrelde omlaag
zweefde heel even
voor de landing paraat
ik…
Vogels
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
606 Kijkend naar de grijze lucht,
Zag ik de wolken huilen
En in de toppen van de bomen,
Zag ik de vogels schuilen.
Gedachten door mijn hoofd,
Nooit zal ik ze vangen,
Terwijl ze steeds harder razen,
Loopt er water over mijn wangen.
Daar bij die boom stopte het,
Langzaam ging het weg,
Eén keer zag ik mijzelf nog,
Kijkend over de heg.…
Ik ben telkens weer verbaasd
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
434 Achter de wolken schijnt steeds weer een zon.
Het verbaast mij dat na het leven van gisteren
er toch weer iets nieuws vandaag beginnen kon.…
Goudgerand gedeelte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
492 je ogen
wolken licht
schaduwen wisselen
op je gezicht dat in een
ondefinieerbare stemming is
jij straalt
niet voluit hebt
versluierde momenten
van afwezigheid die
ik niet helemaal begrijp
toch zie ik
de zon doorbreken in
het goudgerand gedeelte
van je nog licht betrokken blik
met klarend blauw in zicht
je lach verheldert
snel…
een streep licht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
412 de horizon kleurt vaal
oranje in het licht van
de ondergaande zon
aan de hemel
verschijnt een donkere
dreigende wolk
we wachten op het
langverwachte kind
het vervlogen
weemoedige lied
de laatste adem in
het schaarse licht
kan eenzaamheid
zonder kloppen
binnenkomen
kan verdriet uitbotten
tot schoonheid in
de schaduw…
Een bleek zonnetje
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
486 jij oogt storm
in met vlagen
hyperactief bewegen
ik kwam je tegen
tussen de buien door
gelukkig geen regen
jij voer uit
tegen mij zonder
een bekende reden
ik liet je razen
trachtte een evaluatie
te maken van jouw averij
pas later in
rustiger vaarwater
kwamen de tranen
het mooi weer spelen
is gedaan donkere wolken
kunnen je…
Vluchtige spiegelblik
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
575 morgen ga jij
verder dan de
wolken hier reiken
nog onder
dezelfde zon al zal
de maan roziger schijnen
verschillen lachen
je toe in weer ontmoeten
joviaal en warm begroeten
kleuren lichten op in
een anders geurende lucht
vage herinneringen komen terug
het deja-vu helpt bij
herkennen en een nog
fijner afstemmen op elkaar
een…
onbepaalde wijs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
498 weinig monden praten mij aan
hersenspinsels vullen kieren in de dag
elke minuut is ingevet
ter voorkoming van roest, kwijtraken of verzaken
elk uur is gearchiveerd, elk manco genoteerd
geharnaste barsten dienen zich aan
muren scheiden ruimte van samenzijn
wolken regenen alvast
helder kleurt bleker
-niet op voetnoten bedacht-
thee…
tijger Tim op reis
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
559 tijger Tim is zenuwachtig
want vandaag gaat hij op reis
met het vliegtuig naar Timboektoe
naar zijn ouders ver van huis
alle vriendjes komen kijken
als hij naar het vliegveld rijdt
langs de weg zwaaien zij met vlaggen
en wensen hem zingend goede reis
tijger Tim kijkt door het raam naar buiten
telt de wolken, ziet de zee
likt zijn vacht…
de kolk
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
554 zijn
zichzelf niet zien in de ander
of de spiegel aan de wand
ze voelt zich nederig, zo klein
steunend op de vloer, haar land
zwart spreidt zich over haar
vlakke huid, zacht van aard
met diffuus licht in slierten rondom
ooit is zij tot minder verklaard
in waarde; nutteloos en dom
zie hier de mens
die aldoor zo drijft op
verzwaarde wolken…
Duizend tinten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Het staat geschreven in de wolken, het zit in de glans van de gevallen regendruppels, het zit in de lijnen van je huid en in de zwarte cirkels van je hemelse ogen.
Het geheim van jouw glimlach.
Is een duisterde waarheid. Die mijn wereld weer duizend tinten grijs laat worden.
Want het antwoord is gegeven. Veel geluk en doe haar de groeten.…
Opnieuw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
463 Laat ons vergeten
dat bossen zingen
wolken fantasiefiguren tonen
dat bergen dromen
bloemen naar onze liefde dingen
en rivieren klanken
stromen
laat ons even vergeten
wat we weten
hoe moeilijk benoembare
verschijnselen heten
en ze opnieuw ervaren
laat ons weer opnieuw
samen komen
en weer woorden zoeken
en doen of we elkaar voor het…
Fratsen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Ik heb rozen zien verwelken
mieren die bleven hopen
bijen zich te buiten gaand aan rozenkelken
en in gelukzaligheid onder dopen
Heb me door wolken laten bedriegen
me mooi weer voor laten liegen
en gedurende al die tijden
heeft het leven me stiekem
van jong naar oud laten glijden
In de gaten had ik het niet
maar het was mooi en ik was blij…
Van bovenaf gezien
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
479 Een vogel vloog hoog langs de wolken
En zag de aarde steeds minder groen
Hij dacht hoe moet ik in een lied vertolken
Dat de mensen daar iets aan moeten doen
Steeds komen er minder insecten
Bloemen en planten worden niet bevrucht
Mens waar blijf je met je intellecten
Ben je voor ondergang niet beducht
De vogel vloog verder en verder
En overal…
Sedona
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 In sluiers onzekerheid
sta ik op mijn balkon
de stenen verschieten
vergrijzen achter een bui
en zakken weg in de schaduw
van zwarte wolken, ik wacht
op dampende opklaringen
die weer kleuren schieten
in mijn stille huis
De dag heeft veel tijd
en al die tijd sta ik hier moe
hard te werken, emoties
heen en weer te kaatsen…
Luister
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
573 schat luister
kom ik wil je van
alles zeggen
bijvoorbeeld dat
de oorlog voorbij is
je de ware betekenis
hiervan uit gaan leggen
dat we elkaar weer
vrijuit met erbarmen
kunnen omarmen
aan elkaar mogen warmen
en hoezeer ik je toch mis
maar jij bent niet meer
waarschijnlijk
verdwaald verdwenen
in de oneindige
puinhopen en
na rokende wolken…
stenen tijdperk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 een moment
opgeworpen in steen
dit ogenblik stolt
tot aanhoudend voorbijgaan
wat plaatsvindt
is nog ergens na te lezen
overal kalmte
voortijd van avondmaal
dichtbegroeid
op den duur ontbost
rustend graan
is koren op de molen
wolken verjaren
met binnendrijvende zon
stille genade
benadert iets van troost
alles is eeuwig…
Openheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
612 De hemel,
waarin wolken ontstaan.
Het vuur,
waarin stof tot as verbrandt.
Het water,
waarop wij als stofjes drijven.
Wie zijn wij? Wie ben jij? Wie ben ik?
Wij zijn het maagdelijk witte doek,
waarop onze levensfilms verschijnen.
Wij zijn de onbeschreven bladeren,
waarop onze levens worden vastgelegd.…
Levensvragen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Als wolken zijn wij,
die komen en weer gaan.
Wij zijn als wilde vlammen,
die weer moeten doven.
Mensen lijken op wilde golven,
die op het strand te pletter slaan.
Zijn we als smetteloos witte rook?
Zijn we als vlammend zonnevuur?
Zijn we als oceanisch water,
dat we hoogstpersoonlijk dwingen,
om te druppelen uit een kraan?…
Een andere partituur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
486 ik zag
geel dansen
uit de rode vlam
die van de zon af kwam
voelde warmte
in koesterend pulseren
van onzichtbare wolken
die huid masseerden
wist de stijgende
hype van een worden
met de eeuwige bron
ons leven en de zon
heb alles losgelaten
ben gegaan maar pas
in volledige overgave
besefte ik wie dit had gedaan
in alles wat…
Levensmoed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Achter angst schuilt levensmoed,
zoals zonnen doen vermoeden,
die water doen verdampen,
die wolken doen verdwijnen.
Zon verandert kwaad in goed.
Zon weet hoe leven leven moet.…
In vallende vloed
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
458 wisselden
schaduw en licht
in doen en laten
een tweeling
jij en ik
jouw lach
sprankelde hoger
mijn tonen klonken
vaak lager in
samen praten
de uiterlijkheden
waren niet congruent
zij een heerlijke griet
en ik tenslotte
ach een aardige vent
maar in ons
liefdesland was het
zelden hand in hand
altijd lokte zee en onder
geweldige wolken…