Alle inzendingen

De steden die de heren beheren, zijn steden die de heren verteren, en de dames die de heren vereren gaan als letters met elkaar verzweren: het krast en het kraakt in ’t vuur der heren. Het heeft hun wereld al verbeurd verklaard: hun tijd zit strop, het is in haar bedaard. Zijn lijf is licht...

Tegen beter weten Hij wist het zeker dat zij niet meer zou komen toch bleef hij hopen. Ondergedoken Boos op de wereld at hij zijn avondeten diep onder de grond. Overgevoelig Hij sloeg een vlieg dood en had nog dagen last van een diep schuldgevoel. Trouble Hij heeft problem...

ik heb er aan getrokken om me voorbij hem te slepen en nu is hij dan eindelijk verleden – weer geweest in de langste was je mogelijk het bangste voor dat nooit eindigende donkere lichtarme beest en nu dan nog enkele nachtjes slapen en we vieren dat we het hebben overleefd met he...

Wanneer Was jij Bij jezelf Daar waar Je mag Zijn Kom eens Binnen Bij je thuishaven

Tijd verslijt en leert je dragen, leert je steeds beter begrijpen, hoe het spel van het leven is en zie het slinken van de vragen. Begrijp ik nu het spel dat wordt gespeeld, nu ik steeds beter de regels weet al wordt ik af en toe nog pijnlijk verrast maar schrik niet meer,...

langzaam rijst de kosmos op uit het oneindige universum kennen stelsels hun melkwegen lichten zonnen uit sterrennevels op in vele heelallen zij heeft zich gekleed met het gruis van de schepping als lichaamsdracht met tijdloze kracht de dood omgord als teken van persoonlijke vrijhe...

Hoewel wij collectief zeker ons best doen Nemen besmettingen overhand toe Wij terneergeslagen, 't virus niet moe Energiek-wellustig, net als eerder, toen Strijd tegen corona, beslist geen sub Ontwijk (ook) derde golf, voorkom blub, blub

Het wordt verplicht een stille kerst dit jaar. Van komt tezamen is nu amper sprake. Toch blijft het feest van licht ook dan een baken want stilte heelt en raakt in ons een snaar. Voor wie niet in het kerstverhaal geloven: bedenk, écht licht komt enkel maar van boven –

Als de kerels te gare zijn, doedle, bomle, rom, dom, dom... Wat liedje moet er gezongen zijn, doedle, rom, dom, dom? 't Kerelslied, 't kerelslied, doedle, bomle, rom, dom, dom 't kerelslied, 't kerelslied, doedle rom, dom, dom. Ze renden met zessen langs de baan, zij hadden stalen kle...

een koor zingt en het erbarmen maakt de lucht om ons heen zo dik als stroop dan stopt de plaat alle ingewanden vallen uit het lied waar wij naar kijken alsof onze eerste kribbe een gitaarkoffer was -------------------- uit: 'Bang', 2007.

Langzaam verwaaiend in de wind, voetstappen in het natte zand, hier kwamen ze aan land een man met zijn vrouw en hun kind. Met al die anderen in haast gevlucht kwamen zij uit een overvolle boot, bang voor vernietiging en de snelle dood die elke dag kwam, hoog uit de lucht. Nu na al die...

Wat al lang niet meer opvalt is de somberheid en het doemdenken. Met korte zinnetjes die alle hoop wegnemen. De samenleving is mislukt. Jongeren zullen de gevolgen van de coronacrisis hun hele leven meedragen. De economie zal het nog lang heel moeilijk hebben. Ze gaan gepaard met senti...

herfsttijd de eekhoorn wordt een hamster - ieder blad gekleurd Foto: © -RONY PUT

Beschutting is goed, ik weet het, ik moet opstaan – en een boom planten.

Het wou haar vatten in een klankgedicht, haar naam vercijferd tot een toverspreuk: ontkenning van gemis en van zijn plicht, bazeltaal met intellectuele jeuk, perverse onderstroom, dat maakt het leuk. Het voelt haar nu, het helse dat ze is: der minne eenvoud heet gewoon LAIS. In het licht laat...

Het corona virus Houdt ons in de ban We vermijden Het samen zijn Bij jezelf Mag je Gelukkig zijn Misschien Was je daar Wel veel te weinig

Was het een uitnodiging, een dwingen, een vileine invitatie wat leidde tot dit dal van tranen, getiteld: Vliegensvlug ? Of wellicht een meer vrijwillige assimilatie; Vereniging van de gebaande paden en weer terug... Want zó verlies ik mij in vliegende dagen, dag na dag, week na week dat ...

zelfs na onze dood wil het geloof ons altijd blijven schaduwen!

Al heel vroeg in de morgen word ik wakker Met bakken hoor ik de regen uit de hemel vallen Op weg naar een nieuwe bestemming strijken menige traandruppels neer en scheren nog even langs het dakraam. Buiige neerslag, spetters hebben hun afdruk nagelaten op het vensterglas waar het vaal licht va...

je ogen zijn zacht en warm als een kolenvuur in rood blauwe gloed na een onverwachte tik verschuift de massa en vonkt er wit en sneller licht waarbij jouw gezicht het zonnetje krijgt waar jij zomers altijd voor zwicht een lieve scene voor de open haard waar zonder woorden zove...

hier regent het plaatselijk in het hele land op de plek die nooit ergens tegelijkertijd kan zijn het hier en nu is de plaatselijkheid van alle tijden, aanwijsbaar als coördinaten op de kaart, als de kortste route probeer te keren, nooit waren we op hetzelfde punt in de ruimte hi...

Ik zocht naar God en had hem snel gevonden. Vermomd als Jezus zat hij in het gras. Toen hij bemerkte dat ik bij hem was sprak hij: “Wij delen geen of alle zonden.” Ik keek hem vragend aan en in mijn ogen verzonk de eeuwigheid tot één moment. Een ster viel stervend uit het firmament di...

Ideetje van ons aller CDA: voor mensen die naar knalvuurwerk verlangen de bommetjes door klokgelui vervangen, dan wordt het toch nog feestelijk. Nou ja ..... Ik zou maar niet op klokkenluiden gokken. Ik vrees dat men de drank wel luid laat klokken.

Al jaren vroeg ik U nergens om maar ‘t is belangrijk waar ‘k nu mee kom, mijn vraag is geen cadeau of grote gift ‘t is een verzoek, aan U gericht! In plaats van pakjes onder de boom, vraag ik U simpel en gewoon: neemt U dat verhipte virus met U mee als U weer vertrekt met de arrenslee...

lichtend licht aan ons gegeven doet de duisternis teniet opent een weg in het verschiet waarin ontwaakt het nieuwe leven het blijft een wonderlijk beleven als men het plotse ontwaken ziet lichtend licht aan ons gegeven doet de duisternis teniet Het komt onze zonden vergeven die het ...

In een grote tuin ligt de stapel hazelnoten vergeten te rotten verspreidt langzaam aan de geur van gevallen loof dat in de bosgrond bedolven en verkruimeld vergaat om leven te schenken gelijk Kerststemming ieder jaar blij komt _ weemoedig weer verdwijnt bij het dagelijkse doen en gewon...

Het is weer donker dus het stoot zich om. Glasbreuk bewijst de naaktheid van voeten. ’t Is weer wakker en het weet niet waarom: wie vindt er nog lering in het moeten? Is ’t niet genoeg? Wie moet er nog boeten? ’t Wordt met wroeging bij de keel gewrongen. In hun dromen is er ingedrongen ...

Toen een zwanenjong zichzelf in de spiegel aankeek en een grijs donzig kuiken terugblikte Begon zij nieuwsgierig kleine barstjes in het glas te pikken Al snel ontstond er een kunstwerk van verfijnde breuklijntjes Bloemen van ijs ontsproten in het o zo tere glas Zij bleef met haar snavel p...

zo rood als het licht waarvoor je eigenlijk moet stoppen zo rood als het vocht dat je niet mag verliezen en lijdt tot de dood zo rood als de ochtendzon zo nat wordt de dag – het blijft niet droog zo rood als een vuur zo heet als de hel verschroeiend en meedogenloos z...

Met haar hese stem leest ze voor in de schemer- uren vol liefde.