Alle inzendingen over boom

7673 resultaten.

Sorteren op:

Feilloos

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 449
Je legde feilloos het verschil tussen emotie en intelligentie bloot in de vijver die ik aanbad met mijn nachtmerries en ik vergat de dag soms van de nacht te scheiden volgde de oerdriften van de held in mijn verhaal op een dag vond ik een dode haan onder de bomen van mijn achtertuin ik vertelde hem alle vergeten verhalen hield de…
mobar10 maart 2010Lees meer >

Als de stilte zwijgt

netgedicht
3.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 824
de stilte zwijgt duizend nachten etmalen lang bestormen bomen mijn gedachten ook al vormen lippen zich om woorden te benoemen de tong blijft verstijfd achter en hoor ik hartslagen in mijn oren zoemen zo ongeveer dragen tranen het gemoed een traag stromende fontein die eeuwige leegte ruist in ongenaakbare overvloed…

Behaagzucht

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 567
En ik voorspelde het verlies met jouw hart en het mijne liet ik kilometers leegte zwemmen toen je naakt op je scooter zat vlinderde er een zwarte vogel rond de neusvleugels van de lente ik slaakte de behaagzucht eenmalig zocht wat ruimte in de gedichten van een oude Surinamer uit de buurt die me vertelde van de stille bomen en hoe dromen…
mobar24 april 2010Lees meer >

een zomerse dag

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 547
Om lekker in de natuur te zijn, Tussen de mooie kleurrijke bomen. Op een mooie zomerse dag, Met onze voeten op de zanderige grond, Met op ons gezicht een brede lach. Tussen de lekkere geuren van bloemen, Met de lieve kleine lammetjes in de wei, De bijtjes zoemen, En iedereen is vrolijk en blij.…

Kil

gedicht
2.9 met 39 stemmen aantal keer bekeken 13.511
De meeste bomen houden hun groen vol, maar de berken, van vorm en tint toch al ijl, slinken tot geesten. Hun schemerende skeletten zijn behangen met dunne gouden munten waar de zon doorheen schijnt, versleten dukaten die zullen vallen op vochtige Hollandse zandgrond. ------------------------- uit: 'Groen land', 1961…

schitteringen

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 638
hoe jij je hebt verstopt in zonlicht speels langs bomen ademt en een knipoog legt op water in mijn dag geurt een levensbloem opgestaan uit dood ik zet een vogeltje op jouw graf het zingt in blauw jouw kleine nachtmuziek als het kaarsje brandt leeft alles binnen zachte ogen en - een wereld van verschil -…
switi lobi18 november 2010Lees meer >

het treurlied van een decemberroos

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 697
het zal zo niet blijven het donkere oog van winter dat mij het argeloze ontneemt en alles doet vervagen alsof ik je nog nauwelijks ken; de belofte die je gaf tussen zwaluwen en de twee stenen waarop het vervolg te lezen was, je gedicht onder een bloeiende boom als een zachte blos op de mijne op het licht dat neerviel, zonder aarzelen…

In vogelvlucht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.448
Hij is het gras,de bomen in de wind, de bloemen,die je 't mooiste vindt, de vogels in de lucht en hun gezang, de wolken en het water, zonsondergang. En hij is ook de tranen op je wang, wat later Hij is in je herinnering, in alles wat je samen deed en deelde, voor hij ging.…

ontilbaar

netgedicht
3.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 585
een nerf wikkelt zich rond de avond ik regen mij in het kussen; bemost het land waar ik zijn wil en waar bomen betrouwbaar in mijn schrijven staan misschien heb ik een uur of meer ook jij hebt het nodig toch zwijg je uit het nest, het maakt je bang ik nader het web, zo broos als het woord zelf een tak breekt de vergetelheid van…

Mysterie

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 594
als bomen konden verhalen hoe wij leken soms verdwalen lijkt het nauwelijks te vertalen noch te beschrijven is het leed al de kleuren die ze kregen werd de waarheid flink verzwegen boven zichzelf zijn uitgestegen een mysterie hoe hij dat deed hoe ze achter elkaar zijn aangelopen of hun schulp zijn ingekropen is het toch zeker niet te…

Mijn kerken

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 687
Mijn kerken zijn geen schijngebouwen ze zijn daar waar ik ze vind Een hunebed op Drentsche heide in het lachen van een kind Mijn kerken zijn waar ik ze zie een ster die schittert in de nacht Een oude boom in het weidse land de maan die knipogend naar mij lacht Mijn kerken zijn niet duur betaald maar wel van grote waarde…
Frans Schuit17 augustus 2011Lees meer >

Ik, zei de gek van Tiengemeten.

gedicht
3.3 met 43 stemmen aantal keer bekeken 8.176
Ik heb de kat aan de boom genaaid, ik heb de wurm in een knoop gedraaid, ik heb in het afval een vuurtje gestookt, toen alles fikte kindje gekookt, toen alles gaar was, smakelijk eten, pan bij de buren naar binnen gesmeten. Wie heeft dat gedaan? Wie heeft dat gedaan? Ik, zei de gek.…

Hormonen in de Haute Loire

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
Het drupte onder de boom. Het nevelde in de wei. Nee, het zinderde van kalverliefde.…

Bij de traan

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 597
zo de schaduw speelt met de zon zo speelt de traan met mijn lach ik dicht me dicht, zo dicht bij de vraag van elke dag kan ik dromen onder bomen als een zeilboot meestromen op een woordenzee van gedachten of dein ik in slapeloze nachten ik teken ademkringetjes in de lucht ze dansen rond in een verlangen rond een diepe zucht blijven ze…

Echo

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 840
Als ik wandel in het bos tekenen herinneringen zich af in de schors van hoge bomen in de holte van een hele oude knoest klinkt de echo van een bekende stem hij kruist mijn pad ik weet dat jij het bent nog altijd dat kleine stukje verleden roep het een halt toe wil ontkomen aan stil weggestopt verdriet maar de echo luistert niet…

Licht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 599
Licht dat bomen opnemen gebeurt ongemerkt, dagelijks wonder, elk nanodeeltje van tijd. geroerd in mijn diepste wezen ben ik even. levensdrang, die laat groeien, gedijen, alom tegenwoordig, nederig kijk ik omhoog de talrijke blaadjes, wonderfabriekjes van zuurstof, onmisbaar voor elk leven. O, machtige magie van LICHT…

Verbeelding.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 634
dans je mee met het verkleuren van bomen en struikgewas als in een ritueel gezongen vriendschap en liefde dansend naar een nieuw seizoen. dans je mee met de dieren in gekleurde gangen liefdevolle krachten samengesmolten liefdevolle dag.…
Sanne L27 september 2013Lees meer >

Herfst

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 597
Dat, wat zich afspeelt in het hoofd, een gesprek, of beeld, mentale webben, dat kan de galm en nagalm van een klankschaal weg doen ebben, haar klanken lossen sporen op: zoals het blad, dat loslaat van de boom, verdort en op straat vergaat, zoals een wolk, die wegzeilt uit het zicht, zoals aan de dijk, door nevel, ’t water aan…
Ralameimaar5 november 2013Lees meer >

Op wolken, zachte wenk van

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.492
Kijk wel uit boom, op- gezet onder ogen - kort joernaal. Uit mijn T-hoofd, onder arrestanten. Bedoeling? Mij niet gemainlined. Platzak landverrader. Ik speel, met Santana, zaden. 'Ben ik in beeld?' Klinkt goed. Zie je, ik kan ut schudde. ------------------------------- uit: Day in Rotterdam, 2008…

takken

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
de kraaiennesten waren slechts gevuld met wind en water hun navelstreng werd onverhoopt naar later weggewuifd er bleef niets anders achter dan het sloophout van een oude boom zijn droom verhing zich aan zijn kruin het puin bewaard in ruwe schors en hoop lag op de grond gewond maar nimmer koud een crucifix in duizendtallen liet zich…
switi lobi10 februari 2014Lees meer >

Waarom

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
waarom teken je geen huis schilder je de bomen rood sla je dagelijks een kruis zoek je spijkers in een sloot waarom praat je met de muur en ga je fietsen in de storm zijn de appels je te zuur praat je enkel voor de vorm waarom zoek je het waarom het antwoord is toch al in zicht het is donker, kijkend achterom want voor je schijnt het…
Jareru20 augustus 2014Lees meer >

het gebed van een vogel

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 527
een zachte morgen breidt zich uit in windloos kransen leggen slechts de ochtendnevel huivert nog rond stille witte stammen, want de berken dragen stram de kou, verloren na de nacht van buiten af verdringt de tijd haar zonderlinge droom een vogel wacht, verlaat de nacht en zingt vanuit de hoogste boom…
switi lobi3 september 2014Lees meer >

Na een ongelijke strijd

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 830
Als de wind niet aflatend tegenzit De jaren van een ongelijke strijd tellen Droog en verdord is mijn verlangend hart Gemis is schrijnende in ontbrekende liefde Als al mijn hoop op het vinden is vervlogen Verlaat ik de doorgroefde boom des levens Ik begeef mij naar het zekere ‘onzekere’ einde Dwarrelend, vertwijfeld, Doch in alle rust laat…
Ivan Grud28 oktober 2014Lees meer >

December

netgedicht
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 750
hier ademt de tijd zijn zwijgen tussen kale bomen en bevroren land bewegen de dagen steeds trager onder een dekkleed van vrieskou hangt de nevel in schaars licht ik trek een grijze wolkenjas aan breek de laatste herfsttak doormidden en luister hoe hard de stilte klinkt nu de dagen weer in zichzelf keren…

zij

netgedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 797
zij die ik niet ben kijkt me aan ze kust me niet noch de kinderen in mijn open buik en hoe meer ik verander, mijn gebeden in de rivier verdrink, eerdere gedachten aan ontwortelde bomen bind de schemer vasthoud alsof ik daardoor de terugkeer kan vermijden ze is slechts een getij aangespoeld door de zon ik kijk haar aan het meisje…

Zure regen

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 777
Ik kan hier bomen over duinen of de zee, de vogels of de koeien met hun lentekroost. Maar soms vervagen beelden toch van lieverlee als door bekrompen geesten woede wordt geloosd. Dan stort een donderwolk gestaag zijn zure regen. De wind, hij blaast bij vlagen oorverdovend mee.…

Het gedicht

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.433
Ik, tot dit krachtige leven verkoren, Treed als ontbonden door schaduw en licht, Vrij, als de zon en de wind in de bomen, In die stralende wereld: de Droom van 't Gedicht.…

Op de rand van de lente

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 578
In een zacht ritmisch bewegen danst onzichtbare wind door de nog naakte takken van de bomen maar toch al met een zweem van groen steken ze af tegen een hemel grijs en grauw zon is verdwenen nergens een stukje blauw zo nemen we afscheid van de laatste dagen van de winter afgewisseld met regen en zon wachtend op een nieuw lenteseizoen…
marijke26 februari 2016Lees meer >

Antifoon

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
ik zit veilig op de schouders hoog boven aarde verheven zo kan ik met mijn armen reiken naar verleden en toekomende tijd, samengebonden als korenschoven in eeuwigheid alle bomen zwijgen in koor vergroeid met bekend terrein ik had nog kruimels neergelegd die allemaal verdwenen zijn misschien ben ik verdwaald of waren de vogels me…