8622 resultaten.
Over de dagen...
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
628 vergleden avondlicht
verzonken water
van veel later
mijn ver gezicht
tot de ochtendkilte
bevend morgengloed
die rillen doet
in dagende stilte
alleen bij schemer
zie ik nog
minder maar beter
van toen en toch
ik wil deuren sluiten
en het grendelen van geluiden
met geurende rozentuilen
van daarbuiten…
MIJN MASKER
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
972 verdriet heb en ik ontken
wijl ik door mijn leed loop te dwalen
Kijk toch eens hoe ik opgewekt lach
ik smul met volle teugen van ’t leven
Zie ‘t vrolijk wapperen van mijn vlag
dat duurt zo dikwijls enkel heel even
Zie nu toch eens hoe voldaan ik kijk
mijn leven is immers totaal geslaagd
Nochtans ben ik zeker niet wat ik lijk
Ik word door eenzaamheid…
Huilt het alleen zijn
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
713 dagen tellen niet meer
de stukjes ontbreken
waarmee zij tot weken
worden geregen
niemand puzzelt er nog
foto’s verkleuren
de echtheid van het gebeuren
is slechts herinnering
toch schrijnt het gemis
huilt het alleen zijn
nog bittere tranen om
de hand die er niet meer is…
ALTIJD DAT PESTEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
912 Weet je hoe afgrijselijk je je voelt
wanneer ieder je voortdurend pest
Als elkeen je onafgebroken na joelt
geloof mij maar dat voelt niet best
Besef je wel hoe ontzettend het is
als je almaar buitengesloten wordt
Nou dat is waarlijk geen kattenpis
dan lijkt ‘t of er iets aan jou schort
Snap je hoe eenzaam je dan bent
als je absoluut geen…
voor eeuwig afgesloten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
615 Het ijs is gebroken
Maar het wak weer gedicht
Starende ogen
Vanachter de spiegel
Langzaam worden leeggezogen
En de schreeuw van onvermogen
Zal nooit omgezet worden in geluid
Want het trilt niet meer
Het pulseert niet meer
Keer op keer
En wat ooit gebroken ijs was
Zal nooit meer water worden…
OMDAT JE HUILDE
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
751 Omdat jij huilde, kuste ik jou
teneinde je wat troost te geven
Voor jou zag de hemel grauw;
bleef de smart aan jou kleven
Nu jij huilde, omarmde ik jou
om jou mijn hart aan te bieden
In je ogen schitterde het dauw;
zou ‘t wonder dan geschieden
Daar jij huilde troostte ik jou
om jou wat geluk te schenken
Plots zag toen je hemel blauw
geen…
In de diepte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
795 Ergens in de diepte
waar het mistig is en koud,
roert zich een stem
donker en oud.
Onder een oude boom,
in vochtige aarde,
staan koningsvarens,
ze staren.
Weggaan is wat ik wil,
naar boven,
naar de gouden zon,
naar de bron.
Kom dichterbij,
wees maar niet bang.
De zon zal schijnen,
warm op je huid.
Niets zal je kwellen
onder deze…
Een schamel geklap
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
549 had klanken geleerd
in melodieën die raakten
om van hen die ze hoorden
betere mensen te maken
speelde en zong
zonder kind of kraai
honden waren verdwenen
of namen de benen
droef werd het lied
in tonen die vluchtten
alsof de coupletten
ook wilden rusten
pas op het eind
klonk diep in het dal
een schamel geklap
de siësta liep af…
Wachtend
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
488 Ik ben de vrouw die alleen
werd gelaten,
die altijd werd verlaten
maar toch wacht want
ze verwachtte immer.…
Levenslang
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.044 Eenzaam met Parkinson
Parkinson met pijn
Pijn de hele dag
Dag duurt lang
Lang en levenslang
Levenslang gekregen
Gekregen gratis en voor niets
Niets waard lijkt het vaak
Vaak niet begrepen
Begrepen door weinig
Dit is enorm zwaar
Zwaar zijn de dagen
Dagen soms wil ik het niet meer
Meer niet dan wel
Wel de moeite waard nog
Nog voor hoelang…
ALS IK DOOD BEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.001 Als ik dood ben, kàn het niet minder zijn
dan pas word ik eindelijk met rust gelaten
Dan pas doet de wereld mij niet meer pijn
dàn pas..zullen zij aardig over mij praten
Als ik dood ben, zal ik niet eenzaam zijn
dan pas zal ik van liefde kunnen proeven
Dan pas pieker ik niet meer over die trein
dàn pas zal ik ‘t masker niet meer hoeven
Als…
Mijn bed in de Berkelse Kerk
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
867 Ik droomde altijd
van mijn bed in de Berkelse Kerk.
Gek hè, maar toch
heel normaal voor mij
omdat deze pracht
in eenvoud
de kerk is waar ik thuiskom.
De enige plek op aarde
waar ik aarden kan.
God, als ik zou vragen:
mijn bed, geplaatst in de kerk...
tussen de houten banken
waar ik me zo thuisvoel,
om te kunnen dansen, springen,
lachen…
Bericht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
629 Ik kijk op mijn computer of er berichten zijn
inderdaad wat schreeuwende reclameteksten
doorboren mijn hoofd
alleen geen bericht van jou
en je had me nog zo beloofd
dat ik van je horen zou
ik sluit maar af
neem een fles wijn maar de kurk wil er niet uit
en eigenlijk interesseert me dat ook geen fluit.…
In de maneschijn
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
836 In haar slaap kreunt zij zacht
ik kan het niet als taal verstaan
Zij draait zich traag om en warmt
haar koude voeten tegen mij aan
De maan is rond en vol door het raam
de maan denkt niet over het bestaan
zij is oud en weet al millennia lang
hoe snel mensen komen en rapper gaan…
Klok
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
523 Ik zet mijn stem op tegen de kale muren
hoe lang zal het nog duren
voordat ik door hen word opgevreten
schreeuwend schop ik tegen de stenen
ik leg mijn ziel voor hen bloot
in de verte hoor ik hoe een klok
de uren al heeft gedood.…
de man en zijn accordeon
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.213 ik zie hem lopen
langs de muren van de stad
de man en zijn accordeon
de ogen in zich zelf gekeerd
Naar de diepte van zijn buik
waar heimwee woont
Het leven tekent ons
denk ik terwijl mijn blik
in hem gevangen blijft
híj is het landschap
van zijn innerlijke wereld
waarin ook ík míjn diepte zie
gevaarlijk en onvoorspelbaar
dát is…
gadeslaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
682 hier sta je
op het zwarte gras
te denken over gedachten
de sterren geven weinig licht
vannacht
en de rake klappen behoren de dag
het dreunen van een onweer
het sterven en de geboorte van een etmaal
gadeslaan
de tuin
er is geen ritme in het donker
er is slechts zijn…
Diepste pijn.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
746 De pijn is rood
Van innerlijke verwondingen
De pijn is paars
Van radeloze angst
De pijn is zwart
Van verstikkende duisternis
Het enige licht is de bliksem
Die de pijn nog dieper laat zijn…
Navelstreng
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 In China is men zo verdomd alleen…
Zelfs ouders zien hun koters nooit verschijnen
Waardoor die oudjes dreigen weg te kwijnen.
De overheid daar reageert meteen:
De staat verplicht u, samen met zoon Cheng
Tot het herstellen van de navelstreng.…
Eenmansfanfare
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
708 Trommelaar,
door zijn fanfare
rechts ingehaald,
drukt zijn vers aangegroeide aambeien
op de koude stoeprand
terwijl hij,
begeleid door tromgeroffel zucht en steunt,
kreunt ook,
over een nodeloze leegte,
een tranentrekkende echo van eenzaamheid
die zijn trommel niet compenseren kan.
‘Een eenmansfanfare
is geen fanfare.…
Sprakeloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
967 sprakeloos loop ik eindeloos
door de straten
van nergens
ik ben de weg kwijt
wie helpt mij
stomverbaasd kijk ik naar de
eindeloze stille wegen
die nietszeggend
het asfalt niet verteren
ik ben de weg kwijt
wie helpt mij
ineengeslagen kijk ik
naar alles om mij heen
stilte is de overheersing
van het
alleen zijn
wie helpt…
Waanweten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
898 stille dagen, aarzelen
door de zwangere zomer
velen hebben ons al verlaten
naar verre nieuwe oorden
fonkelende nachten
waar sterren schuiven
wetend dat Orion dra
de avondhemel siert
deuren van najaarsdagen
zal ontgrendelen met
eendere troosteloze uren
en een huiverend klagen
stilte niet te verdragen
dagen niet te vertragen
en zomers…
Diep van binnen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
569 de wereld glijdt voorbij
in mistig stille schimmen
zij raken met hun nat en kil
mij diep van binnen
kan ze niet ontwijken
er zijn geen heldere plaatsen
waar ik kom en wil verblijven
houdt iedereen mij in de gaten
heb mezelf al opgegeven
wil er niet meer zijn
weg gaan uit een wereld waar
geen plaats is voor mijn leven
ik glijd af
ga…
Neem me mee
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
680 Zie hem turen
alle dagen duren
langer dan de uren
stemmen die praten
hij wacht gelaten
tot ze hem verlaten
rouwen maakt oud
zwijgen is goud
spreken geeft zout
dat bijt in de wonden
uit al die monden
geen troost gevonden
hij kijkt over de zee
die eindeloze zee
fluistert: neem me mee…
50 jaar
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
888 De echte tragedie van vijftig is niet dat je
zo veel verandert, maar dat je zo weinig verandert.
Mijn enige voornemen is om sommige van mijn gewoonten elk jaar
te veranderen, desnoods in slechte zin…
in de tuin
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
449 druilerig
in zachte
regen
een gieter
solitair
doch dwingend
aanwezig
maar
vooralsnog
ledig...…
Mummie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
555 Jij pakte er een briefje bij
wilde weten van jouw
piramide van ingewikkeldheden
basisstenen, topstenen
alles daar tussenin
Ik deed jouw masker af
wikkelde het linnen op
nog te gebruiken voor het maken
van Oud-Hollandsch geschept papier
waarop ik eens zou schrijven:
Je hebt een mooie huid
een uitnodiging om…
de straat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 de zwerfjongere komt
thuis
de straat
en zwerft
hij gaat en komt weer
thuis
de straat
meedogenloos schijnt
de lantaarn haar
licht op zijn gezicht
koud en stil
de straat
waarvoor hij gaat en
is gezwicht
voor spijt te laat…
Haiku (mist)
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
558 altijd wel ergens
maar het meest nu in december: mist
zij hem zo…
Kerstmis 2013
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 Zwarte vogels wieken door de grauwe lucht;
velen zijn zo eenzaam, zoeken naar een
woord, een blijk van wat herkenning, van
troost, van tederheid, van moed.
Wat houdt mijn hart gevangen, nu het
Kerstmis is, nu God de mensen heeft
bezocht, maar niet begroet werd, niet
onthaald als koning in een kribbe?…