15208 resultaten.
Strontvlieg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
659 Ook voor zijn oude moeder is het leuk,
Dat beest heet nu “de strontvlieg van Paul Beuk”.…
Echo
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
840 Als ik wandel in het bos
tekenen herinneringen
zich af in de schors
van hoge bomen
in de holte van een
hele oude knoest
klinkt de echo van
een bekende stem
hij kruist mijn pad
ik weet dat jij het
bent nog altijd dat
kleine stukje verleden
roep het een halt toe
wil ontkomen aan
stil weggestopt verdriet
maar de echo luistert niet…
Zo wil ik zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 Zo wil ik zijn
een schilder die een kaal canvas
omtovert tot een fleurig landschap
of gewoon tot een oude regenjas
zo wil ik schrijven
als de dichter die een blanco vel papier
weet te vullen met zijn gave te boeien
door een liefdevolle beschrijving van zijn huisdier
of zulks dat je zelfs de koeien hoort loeien
zo wil ik zijn
een mens…
In puur blauw licht
gedicht
4.7 met 3 stemmen
7.132 Een oud man vraagt:
Wie won de oorlog, vrienden?
Het klinkt misplaatst en wreed.
Langs de wegen staren uit magere knapengezichten
Dezelfde ogen ons aan.
Hunkerend.
-------------------------------
uit: 'Roos uit modder', 1958.…
Leren
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.435 Afgelopen weekend overleed de schrijfster in Japan, 101 jaar oud.
-------------------------------------------------------
Uit: 'Honderd jaar'…
Zijn jas
gedicht
3.7 met 3 stemmen
12.687 Oud
en zwak zou ik worden, in deze
plooien zou mijn huid gaan hangen
om mijn knoken.
-----------------------------------------
uit: 'Het orgeltje van yesterday', 1968.…
Jij begreep het
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
534 Jij begreep het,
Mens die werd geduid
Als anarchist door hen
Die beter hadden moeten weten
Die je huis en je haard openstelde
Voor landlopers en kleine boeren,
Evenzeer als de koningin welkom
In de broederschap van Christus,
Die kinderen liet meespelen
In ' t concert van beroepsmusici
En leven voor jong en oud
Spelenderwijs leefbaar…
HOU JE VEILIG !
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
660 is direct voor mij heilig
en overstijgt alle oude
goedbedoelde mensen-wensen!
Van geboorte tot graf is
'je veilig voelen'
toch het grootste goed
'het beste'
wat je mag overkomen!
'HOU JE VEILIG!'
'Ja, graag, jij ook?'
Het is de wens,
maar ook de verwachting
van alle Nederlanders!…
Gekroonde hoofden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
675 wij zijn niet gelijk
maar waarom ligt
het onderscheid
op de trap omhoog
genetisch is
die kennis al paraat
aan wie het best kan overleven
zal de wereld worden weggeven
gekroonde hoofden
zijn een relikwie
uit vroeger tijden
laat die mensen niet langer lijden
haal ze uit hun protocol
geen blauw bloed
en oude dwaze titels
de symboliek…
Een randstadrailritje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 Oud zweet vermengt
met kroepoek
kinderstemmen
vrolijke lach
gestolen examens
de vraag wat nu
met I love U
op haar arm
in het groen gehuld
telefoneert onophoudelijk
een ander heeft 278
nummers in haar telefoon
een accent ' waarbie men
kieken geat' , vermengd
met de emotieloze stem
die iets roept over 'n te dure OV kaart…
Lezen uit de bron
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
559 Ik geniet van je woorden,
je lijvige bestaan
mijn vingers betreden
je broze huid
mijn aandacht
kriebelt je wezen
mijn adem blaast
als de wind
ik voel haast
je knisperend blad
zuchten
oude tijden herleven
de regen tikt een oerdans
de aarde omarmt onze voeten
ik voel me even verbonden
met de wijzen van de wereld.…
tien in de hand
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
449 er stond een vogel op een paal
één vogel maar
en verder was er niets; ik telde
overkanten langs de lijn- geen één hetzelfde
slechts het zijn der bloemen
kleurde vaag
mijn tas verdroeg gestaag de zwaarte van
een lome dag: haar buitenkant verstoft
van binnen lag een oud gebaar
zwaar ademend benam ik haar
gewichtig wat er lag…
het geluid van glas
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
504 in de stil gebleven lucht bewoog iets
niet vanzelf, niet zonder kleine voortgezette
trillingen door tijd
en de glans van weergaloze weerschijn
uit kortstondig licht gevangen,
kleurrijk
tussen bladeren en een oud gebaar
aangeraakt door zachte adem gleed
een klein kristal tot aan een ander, tikte
tinkelend
en daar
opende geluid een…
de duikvlucht van een duif
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
572 nu berkengeel en waterwit
elkaar vermengen met het hemelsblauw
waar vorst in zit
beef ik, door de kou
van duizend oude dingen
maar daarboven in mijn kruin
struint zoetelief als vogel en
een kogel -door de kerk
het zwerk betrekt, maar ik niet meer
ik laat de regen dalen
en vergeef me,
voor
de tien- miljoenste keer…
takken
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
497 de kraaiennesten waren slechts gevuld
met wind en water
hun navelstreng werd onverhoopt
naar later weggewuifd
er bleef niets anders achter dan
het sloophout
van een oude boom
zijn droom verhing zich aan zijn kruin
het puin bewaard in ruwe schors
en hoop
lag op de grond
gewond maar nimmer koud
een crucifix in duizendtallen
liet zich…
MET STILLE TROM
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
517 Eens het donker is en koud
doet de stilte mij vaak pijn
Dan voel ik mij ineens oud
te moe om eenzaam te zijn
Als er stilte rond mij glijdt
lijkt de aarde zonder glans
In mij woedt dan een strijd
dan ziet de dood zijn kans
Eens ‘t eind voor mij staat
dan zie ik nog eenmaal om
Naar het goed en ’t kwaad
om te gaan met stille trom…
doorleefde herfst
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
618 ik dompel me onder in ‘n natte
herfst waarin het bos nu des te
feller geurt en blinkt
waar mijn gemoed wat meer
naar binnen keert, een oude
herinnering nog altijd huist
waar ik in ‘n bosrijk landschap
struin nog ongerept door de tijd
met rust gelaten
over het met wilde cantharellen
bezaaide pad, weer aan mijn
vaders hand…
aurora
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
525 het wiegt en weegt haast niets
als meeuwen, langs hun kustlijn op thermiek,
de zonnewende nog in oorsprong
licht
een mooi gezicht tekent zich af,
langs Noordelijke lijnen breekt haar kleur
in golven, volle-manig rond haar aangevroren graf
haar haren en haar lach, vertekenen in rood
de stille dood
van oude winters…
uit er waarde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
508 in het koude licht van een zonloze dag
verraadt de vaart toch glans
geen vogel, die de lucht verplaatst
slechts een zuchtje oude wind dat niet
verjongt, maar korte windsels spint
rond ’t vroegste en
het laatste
maar aan de waterkant vergroeit
het riet met onze metaforen, van
te voren al gespiegeld aan een blauw
vergeet-me-niet
van…
Geluk in een gebruikte kan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
561 De oude avond kan niet wachten
om mij het licht van de dag te ontnemen
ik leef hier in den vreemde
zonder liefde van ontheemden
mijn ziel heeft een grijze huid
mijn verstand beeft in eenzame stilte
oudheid heeft in mij een kan gevonden
ik kan niet leven, ik kan niet rusten
zonder het bemoedigende vooruitzicht
naar hemelse hereniging met…
Lofzang op Het Leven I - Het Ontwaken
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
649 Na de twaalfde zomerwende
voleindigde mijn welpentijd
en overheerste ’t onbekende;
‘k begon de reis oningewijd
Een gulle gift van oude gronden,
door de Tijdstroom zelf gevoed.
Rede en waanzin zijn verbonden
in Darckheims ambrozijne bloed.…
Geen tijd voor de dood
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
781 De man die bij mijn hek staat, naast de berk
Is oud en mager, bleek en zwart gejast
Een eender pak draag ik, naar ik bemerk
Ik schrik. Ik schouw en vind het ongepast
Net nu het droef geschuifel naar de kerk
Versterft en dan, de dood bij mij te gast?
Ik zie mezelf toch graag nog zonder zerk
En leid hem om de tuin, een duivels werk!…
Tethyszee
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
486 smeltwater verdampt
uit oud zeer
in zachte loomte
aan oerlandse oevers
naar weleer
vind ik het ketelsteen
van mijn ondiepte
waarop ik drijf
als drijvende kracht
als blijvend vergezicht
nee, binnenlijf
alsof morgenochtend
reikt voorbij bakerland
over het water
naar onbetreden kust
een gebed zonder
begin, later
einde en verder…
Puur
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
569 Puur wil ik de heldere geuren beleven
zonder heimwee naar een vroeger leven
nu prille liefde zonder levensvragen
geluk vervult met mooie dagen
puur als het diepste uit een bron
sereen in innigheid verbonden
zo helder als de dag begint
geen zorgen over oude wonden
puur wil ik het maanlicht zien
in alles wat ik op zal schrijven
moet liefde…
wachtruimte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
443 zo’n blaadje
cirkels schrijvend
aan een draad, gesponnen door
november
het lijkt een stil gebed
welhaast smekend, als het
zonlicht brekend in de oude nerven
scherven vol verkleuring
zet
ach, het leven schenkt opnieuw
het wacht onder de vracht
van afgestorven hoop
de samenloop van toen en ooit
is weggegooid
in lege glascontainers…
Ver achter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 De kroonprins der Nederlanden
verblijft in het land van Wales
op een oude kostschool
de jonge man van hoge adel
ervaart de gevreesde tucht
en soldateske leefwijze
die met afschuw dan wel schertsend
genoemd zijn in geliefd verhaal
vertellend van sloebers
uit Britse gezinnen
waar ouderliefde dikwijls
taant of misschien geen raad weet.…
De IJssel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
622 zoals de stroom raast
in vale kleuren
en bezit neemt van het land
haar oevers overschrijdt met
niets ontziende gretigheid
zo is mijn liefde kolkend
in de regenbui en als de zon
de lucht weer openbreekt
onthullen witte dansers
wat de liefde weet
als ik oud ben omringt ze mij
in alles wat de wereld kleurt
en rukt uit de vergetelheid…
wensput
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
481 mocht je hem vinden
en munten dragen in een oude buil
werp ze, gooi ze kringen makend
in een roerloos oppervlak
en sta er stil voordat
het dak zijn spanten kraakt
de voordeur sluit
de mat zich naar een voetveeg buigt
met open handen
gericht naar de zon ontvangen
wat de waarheid weet
mijn zonnehoed draagt gaten…
Hun stukje schepping
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
509 het rommelt soms
in een oude doos
als ik op zolder loop
dan is het tijd
om te genieten door
mijn stenen op te diepen
ik heb ze geraapt
in alle oorden waar zij
zich kenbaar hebben gemaakt
de schittering
in kleur of licht was
het signaal van hier ben ik
zij hebben mij hun
stukje schepping laten zien
in paradijselijke schoonheid…
zwerver
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
688 de dag is vaal
en de steen van stuurloos water
net zoals ik heeft hij
nog veel te ontvangen
maar net zoals ik
leeft hij van oude gedachten
ik kijk naar hem
en naar de tegenspraak
hij zwerft al een eeuwigheid
het is een lang verhaal
maar op een of andere manier
kom ik tot rust
flinterdun valt het zwarte zand
in het ijle
hij…