8675 resultaten.
Boswachter
gedicht
2.6 met 22 stemmen
11.649 Hij is even terug van weggeweest.
Nu is nu en dan. Toch moet hij morgen
naar het bos, zijn hoofd ligt
nog vol hout. Een stapel zorgen
in een begroeide geest.
Bij zijn bijl, op een sprei
zoekt hij bomen in de kamer.
En te voorschijn in wit schort,
uit een deur in het lover,
komt een zoon, een jager
die hem aan tafel vraagt.…
de arrogantie regeert
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
890 oud links leverde fors in
ARP/CHU/KVP deed als CDA een stap terug
en toch, ze zitten er weer
gered door christen-fundamentalisten
ik noem dat een kabinet-niet
een zwaktebod, duivelsverbond
een portier die vanachter
zijn kogelwerende deur
mij diezelfde deur wijst
links, rechts, links, rechts
met z'n allen door het midden verneukt…
Janken bij volle maan
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
693 in het ervaren van werkelijkheid
worden dromen tot illusies
gestrekt
die de dronkenman verheffen
tot meester van ontworstelend
gebeente
hij zwart het vlees van leegte
voorbij de spelregels van
zelfbedrog
brandt de weerzin onder zijn tong
als machteloze vuisten op
de nacht
zijn geween breekt
volle manen
tikt de tijd terug…
De tijger
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.642 Waai niet weg lieve tijger
ik ben de man, de verre vriend
geef je leven terug
aan de vrijheid
aan het proeven van geluk.
Ik waai niet weg
de tijger
met de kracht van duizend levens
geeft moed aan het verstand
gesloten, ontsloten
het leven in de hand.
De zon brandt van verlangen
de kooi is open
laat het hart weer lopen.…
het regent in Antwerpen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.030 er speelt een straatmuzikant
de blues als een echo
uit een andere steeg
de schelde stinkt
zoals de schelde stinken moet
voelt thuis als vanouds
de kaaimuur weerspiegelt
mijn jeugd die verdwijnt bij springtij
en keert weer terug
als de volle maan geweken is
en ik met mijn voeten
geen water meer raak
de blauwe steen blijft mijn bank…
Eindeloze zin
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
3.420 Zeven weken terug,
duistere gedachten.
Ik wilde je zo graag,
maar ik moest nog even wachten.
Smachtend naar je warme adem,
verlangend naar je hartstocht.
Naar je lichaam en je seks,
naar het passionele vocht.
Gewoon de seks bedrijven,
want liefde was er niet.…
Suites voor Annemieke XVI
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
430 het ruime sop
in de sluizen bij katwijk
staat het water hoog
de getuigen spreken
elkaar schijnbaar tegen
kijken en zien niets
een kreunend geluid
- de volgorde in de tijd
raakt vrezelijk zoek
man van la mancha
sancha pancha draagt voor jou
warme estola
toch ongehavend
terug van het futennest
weer gelijk water…
eeuwig
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
808 de spiraal van eeuwig leven
tekent het centrum van mijn groei
in elke cel van mijn bestaan
en in de adem van geschiedenis
zoals de opgerolde slang
de conisch gevormde schelp
hemelse galaxieen
draaikolken en wervelwind
voert mijn adem mij terug naar de kern
van mijn cyclisch bestaan
waar hemel en aarde elkaar ontmoeten
in verheffende…
Noordwijkerstrand
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.663 Ik zag je zo gaan
op het Noordwijkerstrand
jij zocht daar naar schelpen
en ik naar jouw hand
Ik stamelde woorden
die ik jou zeggen wou
maar de wind dreef ze weg
terug in de kou
Zo liepen we verder
turend naar niets
totdat je me vroeg
-zei je me iets ?-
Ik pakte je hand
en schudde van nee
waarop jij toen zei
-mooi hè, de zee !-…
Lees mij
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
656 over mijn huid
met zijn vurige tong
proefde hij
het zoet
dronk het van mijn lippen
en ademde het vuur
van mijn hartstocht
maar de gesluierde taal
die verscholen
op verborgen plekken
in mijn hart
en in mijn hoofd
bereid was om
het licht te zien
verstond hij niet,
de woorden
van de binnenkant
las hij niet
en hij vond mij niet terug…
Bij een leeggelopen waterfles
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
879 Overdag breng ik mijn woorden
naar de zee, ze neemt ze aan
geheimen van een eenzaam bestaan
deelt ze en laat ze weer komen
terug
als hoopvolle dromen.…
Die donderdagochtend
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.194 Die donderdagochtend dat
Onze blikken zich kruisten
Was er geen weg meer terug
De draden van het web sponnen
Zich razendsnel tot een mooi
En sterk weefsel, dat
Mits zorgvuldig behandeld
Niet stuk te krijgen zou zijn
Hij de schering, ik de inslag
Ik liet zijn glimlach geboren
Worden, om er elke keer weer
Hulpelozer in onder te gaan…
Onvoorspelbare zee
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
826 zoals zij lieflijk een rotskust wast
met schuimwitte wanten
zijn weerbarstige groeven betast
onverhoeds vaste grond verwoest
wanneer zij grimmig
en bulderend haar gal ophoest
zich verheft in haar bruidsgewaad
en als een withete furie
gestroomlijnde duinen wegslaat
verslingerd aan haar witte kant
trekt zij zich drachtig terug
haar adem…
Slapend lichaam
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.261 Zienderogen gooi ik
nabij de
in zwart gerezen pluim,
de aarde,
en dicht ik desperaat
daarin tegen weer terug.
Opgesloten door
vlees en bloed,
vlecht mijn gedaante
tralies in haar materie.…
voorbij
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
2.103 open haard
Brengt de warmte hier in huis
Mijn eigen hout en eigen bank
Maar voel me hier niet thuis
Het lege bed als oude foto
Van een kind met brede lach
Met in zijn hand een waterijsje
Op een warme zomerdag
Maar zoals foto’s doen beseffen
Gaat de tijd steeds veel te vlug
Kon ik haar hart maar treffen
Dan kwam ze,
misschien,
terug…
ego sum
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.213 cordon
om het uitgeteerde lijf
dat krijst om crematie
welke ogen verdragen nog
eenzaam op een eiland
zijn schier reeds lang verdronken
wappert het levend skelet
met de flarden van zijn vel
niemand die nog omkijkt
naar het vernieuwde Atlantis
als een bruistablet
opgelost in de wereld
geen vreemde genade
die als boemerang
genadevol terug…
Oorlogskind
netgedicht
4.6 met 54 stemmen
2.200 nooit heb ik begrepen waarom juist dit
de veiligste plek zou zijn
zelf zou ik altijd hebben gekozen voor
onder de dekens in mijn bed
maar terwijl buiten de vliegtuigen met
hun brullende motoren overvlogen
stonden wij met z’n zessen opeengepakt
in het toilet
pas als de gillende sirenes waren stilgelegd
mochten wij weer terug naar bed
waar…
Passie troost
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.185 Het vuur brandt rood
afgestorven aardappelloof
rook slaat neer stinkend
wegwaaiend over de velden
In de rulle, zwarte aarde
ver van het harde aangelopen pad
zak jij weg en keert terug
bij de eerste kinderschreeuw
Naar het huis in de boomgaard
de katten en de honden
de bewegingen achter de gordijnen
lucht die trilt van een stem…
Zeven jaar
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
2.054 Aan harde woorden heeft ze niets
Zij amper zeven jaar
Mama is blij boven in de hemel
Ze maakt er lekker eten klaar
Ze doet de was van engeltjes
En houdt de tuinen schoon
Ze eten gezellig met elkaar
Mama die is doodgewoon
Als ze 's avonds buitenspeelt
Dan kijkt ze soms naar boven
Ze zwaait en mama die zwaait terug
Of ze het nu wel of…
De vierde
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.165 Sterfelijke ziel
de vierde dimensie is
een kwestie van tijd
ik heb je ontmoet
in de derde dimensie
gevormd als een beeld
de tijd vervlakte het
en plaatste het op één lijn
met de projectie
ik zie nu je beeld
dat vergeeld wordt gespiegeld
als een herinnering
terug in gedachten
sta jij plotseling voor mij
als derde dimensie
mooier…
testament op tijdloos perkament
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
760 het was zijn burcht
waarin wit ivoor
de torens altijd
draaiden richting God
met zijn hand
op de kantelen bezag hij
graag onderwijsgevend
het wetenschappelijke land
nu drommen mensen
naar de ophaalbrug
rouwen volle zalen maar
zijn stem komt niet meer terug
opgebaard in eeuwig zwijgen
testament op tijdloos perkament
zijn…
Zeven Levens
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.270 Zet al die levens op een rij en
je komt vanzelf weer terug bij MIJ.…
Stilte ruist
hartenkreet
4.5 met 39 stemmen
2.389 Zwijgend niet meer dan dat
De stilte ruist zacht voorbij
Mijn hart is nog vol van jou
Maar jouw leegte die vult mij
Het is alweer zo lang geleden
Dat jouw zinnen mij streelden
Je armen mij teder vasthielden
Tranen vertroebelen die beelden
Steeds verder drijf jij nu weg
Zal je mij ooit weer omarmen
Terug naar wat er eens was….…
Dagdroom
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
743 verte staar
naar niemandsland
sluip jij nogmaals
mijn dromen binnen
ik kan je beeltenis niet raken
er blijft teveel verborgen
omdat de zon zich achter
slierten nevelen verschuilt
wel hoor ik in zachte bries
de klankkleur van je stem
met het bekende
geruststellende effect
waarop mijn gevoel zich
met een zucht vertaald
ik dwing me terug…
door hoop vergoed
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
1.266 binnenin mij
alsof je niet weet
dat meer dan handen
kunnen slaan
de ochtend van
de blauwe plekken
zal wel zakken of
ik laat ze wel knagen
onder mijn lange jas
die is nog wat zwarter
dan het dreunen van je stem
of de blinddoek die ik
letterloos moet dragen
om de kleurloze stenen
te stapelen tussen het
nachtbraken
ik leg me wel
terug…
Recht-tegen-over
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
653 Elk woord dat wordt gesproken
keert weer geschreven terug
op papier lijkt alles anders
maar spreekt hetzelfde gevoel.
Gesproken woorden zijn zo vaal
daar ze worden wel verdraaid
de kleur van woorden zwart op wit
is de waarde van oneindigheid.…
On ne parle pas Anglais
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
968 Ik en mijn Franse taalgenoten
hebben eensgezind besloten
om terug te keren op onze schreden
en dat tot elke prijs moet worden vermeden
dat er Engels wordt gesproken in het Europese Parlement,
zolang Brown niet in euro's afre kent.…
buitengaats
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
607 maar als ik terug zal keren
door zilt en zon geloogd
dan rust ik zacht
in jouw hart en armen
alsof het leven zopas begon…
jij die komt
netgedicht
3.9 met 63 stemmen
3.074 ik wacht op je
terwijl jij reist
onderweg naar
jouw naam
en een wijle
drijft onder
een bonzend en
veroverd
vrouwenhart
waar je
als vederlicht gewicht,
na erkenning
in een veilige duisternis,
te samen in
enkelvoud start
zo tel ik mijn uren af
terug naar de aarde
en jouw dagen
die spoedig worden
geboren
als je dan…
heimwee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
550 van horizon tot einder een
trage zilveren stroom
langs verdronken bomen
op hun gerimpeld spiegelbeeld
langs rijke ijsselhoeven
en werkloze graanmolens
onder een gesmoorde zon
in witte flarden op grijs
gakkende ganzenformaties
luidruchtig op reis gaand
*****
de ooievaar is terug
in dit drasse land
dat zo eindeloos is
met dorpjes…