3835 resultaten.
In de sluis
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.313 Moedeloos als ballingen vernachten,
Meerden we in verlaten sluis -
Zie met welk ontwaken ons de goôn bedachten
Of wij sliepen bij hen thuis:
Zovele andren met ons zijn hun gasten,
Makkers naar een nieuw verschiet:
Diep uit bos van tuig en masten
Heft een jonge stem ons oude lied!
't Water zwijgt.…
Ik heb het niet zo op Sinterklaas
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.688 gedachten wegen thans zwaarder dan op andere dagen
net als mijn beurs; kan ik dat tegenwoordig slecht verdragen
mijn hoofd op houden is dan ook een dagelijkse strijd
ter wille van het dichten en het dagelijks bestaan
voed ik mijn tijd met arbeidsvol werken en denken
’s avonds deerlijk moe gestreden mij genoeglijk in te schenken
want: wat ik thuis…
geloof hoop en liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
845 toekomst ontgroeit
waar zo het leven zomert
moet de zon schijnen
maar bliksemt heldere hemel
de boze boodschap
dat niet vanzelfsprekend
meer het leven zal zijn
op leven en dood
strijden dan de jaren
met vreugde en verdriet
met nu en dan de hoop
dat langer de adempauzes
dan kortstondig zullen zijn
nu uitgestreden
wensen wij jou het thuis…
Gebed voor mijn dochter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Ze gaat elke avond uit en komt laat thuis
Ik wacht dan op haar en kan niet slapen
En zit uren voor de tv maar wat te gapen
Soms komt ze helemaal niet naar huis.
O mijn God, ik ben bijna ten einde raad
Een kind hoort niet zo lang op straat te zijn
Ach, het doet mij zoveel verdriet en pijn
Ik wil zo graag dat het goed met haar gaat.…
Hoe ver is die weg
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
551 vlakte vol noden
Heeft ons het goede pad uitgezet
En ons alle hulp daar geboden
Hoever is de reis vanuit Nazareth
Hoe gaan wij, vanaf Jeruzalem
Via de weg der drie wijzen
Geroepen door hemelse stem
Nadat wij Zijn ster zagen reizen
Wanneer komen wij in Bethlehem
Hoever is die moeilijke weg naar Bethlehem
Wanneer komen we daar eindelijk thuis…
Heimwee naar teruggaan in tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
502 Alles en ook niets is nog meer
dan wellicht rumoer of even stoer
van waarde, buiten thuis eettafel
intens moeder van je drietal zijn.
Teruggaan in tijd kost je te veel vlijt.
Moed is niet verloren valt dagelijks
te horen, dromen zijn niet verstomd.
Geuren van bramen sieren nog je mond.…
de paauw vieren - van harte!
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
642 tranen
om wie er niet meer is
de herinnering aan hen
vormt het stevig fundament
voor de tijd die komen gaat
vol weven zich de kleuren
van hoop en vooruitzicht
die als veren glimmend lonken
vol vermoeden ook het kroost
dat met jou zich opmaakt
voor een nieuw verbond
met wie jij winnen wist
wacht een nieuwe woning
om samen thuis…
Moeten we solliciteren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Ik toch op gezette tijden wel thuis moest wezen
als er wellicht toevallig een mooi licht zou vallen
op alles wat in de voortuin of op het talud
het bewonderen meer dan goud waard zou zijn.
De regendruppels op het raam wellicht
meer betekenissen hadden dat ik kon dromen.…
De bouwstenen van mijn leven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
426 Vindt mijn ziel zijn eigen thuis.
En wordt aan mijn wezen een fundament gegeven.
Eén voor één
plaats ik voor en achter een
venster met uitzicht op het leven.
Zo kijk ik door het spiegelend glas.
Zie ik een paar ogen tussen het struikgewas.
En schrik van mijzelf voor heel even.…
Windstil?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
424 trekken banen
waarin de multiculturele
overleveringen zijn ingedaald,
elk mens naar eigen boodschap
van de huid vertaald, vertrokken
in alle richtingen, wisselt elke
stap naar willekeur, vult het
doek met ieders verhaal de
originele kleur te vinden of reikt
het naar elkaar of hemelwaarts
neigt naar een specifieke tint als
ware zich thuis…
Tijdsdrempel?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
432 Kuierend door december tinten,
in thuis te komen, mogen bewonen
om te beminnen, een omtrekkende
beweging tussen bestaande richtlijnen,
die ontspruiten uit gedeelde blijdschap
dat pallet kleurt het hele wezen,
in alle geuren, die samenvloeien een
wisselend raamwerk van de dromen, dan
ben ik je zeer nabij, vandaag en…
MANTEL DER LIEFDE
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
735 Zij is het die daar thuis de boel regeert.
Ze zoekt een kleed voor bij de openhaard,
en haalt een oude mantel uit de kast.
Dit hermelijnen ding is zeer gepast,
om uitbundig op te worden gepaard.
Met haar oranje lingeriesetje,
probeert ze nu toch het maximale,
uit het blije feestvarken te halen,
want die is nu wel in voor een pretje.…
Nationale Dodenherdenking
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 Thuis zijn we twee minuten stil.
Het is goed te herdenken en het is nu nog meer bijzonder,
want op de Dam zijn er heel weinig mensen.
Stil zijn ter nagedachtenis aan oorlogsslachtoffers,
om daarna weer verder te gaan
in een moeilijke tijd waar we nu in leven.…
Hasseberg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
390 Gespuis
was er thuis
buiten bereik
van de sterke arm
reizigers draalden
verdwaalden
op onzekere paden.
De Hasseberg was
vaste bodem
in het moeras
een baken
in het nachtelijk uur
brandde er een vuur.…
namiddag
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
472 blindheid
om dood te lopen
de eerste straat links
om voortdurend te dwalen in
dichtgetimmerde gelijkheid
zonder aardse genade en
tussen nieuwbouwmuren
begint vergruizen van grind
een poging wolken te breken
ter inleiding
als neerslag van zielwater
vooruitgang, om iedereen in te halen
te versnellen
om stilstand te ontvluchten
thuis…
Toen Wij nog Voeren
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
486 schepen waren klein
kwetsbaar met vast zeil
afhankelijk van de wind
en de soms te woelige baren
als je pech had sloeg hij
om met zeil en al voordat
de andere kant was bereikt
van de vaart of het kanaal
het was dan zoals zo vaak
gebeurde in die jaren
kort gezegd gewoon het einde
van een avontuurlijk verhaal
je kwam dan nooit weer thuis…
Kerst valt vroeg dit jaar
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
610 Bedroefd zijn kind en kraai
met hun Sint Maarten thuis gebleven.
Ook Sinterklaas, met knechtjes Piet
die werden niet ontzien
Corona gooide niet alleen het roet in 't eten
maar ook de kleur van Piet mocht niet gezien!…
Café herinneringen in coronatijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Het gaat erom dat je fijn thuis kunt zijn,
ergens waar je dat helemaal niet bent,
onder het genot van een glas bier of wijn,
de krant kunt lezen of iets dat je nog niet kent.
De caféambiance brengt mensen bijeen,
ook die elkaar nog nooit hebben ontmoet.
Maar allen hebben één ding gemeen,
het is de gemoedelijkheid die ‘t hem doet.…
Huiselijk geweld
hartenkreet
5.0 met 19 stemmen
991 Ook geen “Veilig Thuis”
Maar meer elk huis heeft zijn kruis.
Achter je rug sprak men er schande van
Maar nooit voor je opkomen als één man.
Altijd en eeuwig de lachebek en grapjas
Een act alsof er niets gebeurd was.
Dit alles vormt je tot wie je nu bent
En nu geniet ik van elk rustig en mooi moment.…
Middag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
469 Jou liever in geheim omhuld,
kapte 'k af en wandelden we naar 't kanaal,
kwamen mensen tegen, groetten
Thuis mediteerden we op de bank
Stil en krachtig was het
aten daarna wat, praatten wat
Masseerden elkaars voeten
Zo liefdevol en met geduld.…
Glazen Kooi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 lippen niet bewegen,
Alsof ik mijn ziel hoor smeken om zijn bestaan niet te vergeten,
Ik zet een stap naar buiten in wereld wat ik niet meer ken,
Dat het voelt alsof ik moet vluchten voor wie ik nu ben,
Dat de angst mij benauwd voor wat er allemaal komen gaat,
Als ik nu pas besef dat de wereld uit een glazen kooi bestaat,
Wat is nog een thuis…
Puur
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
586 staan
zo goddelijk mooi, in haar eenvoud
symbool van troost, mij liefkoost
kijk ik minzaam naar haar zwarte kelk
omzoomd door flinterdunne rode blaadjes
wordt straks een bol met zaadjes
ze groeit hier, ze bloeit hier
fluistert dat ook ik verwelk
ik weet het, voel het
vervolg dan stil mijn wandelgangen
zal haar vast niet plukken
heb thuis…
Help, ik verdrink!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Dan grijp ik thuis maar naar een glaasje wijn, waarvan, denk ik toch, al twee flessen van op zijn.
Ik steek de zoveelste sigaret op, hoest en kuch, mijn longen zijn ook al niet meer top.
Ik begin te gapen en besluit om te gaan slapen.…
De dood nabij (2)
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
537 kanker hebben mijn latente
gevoeligheden voor stromen
en krachten verdiept
radioactieve isotopen
bij de prostaat met 3 maanden
halveringstijd bij borstkanker
amputatie bestraling en chemo’s
het aangezicht van de dood
is zo wel heel dichtbij zeker
als er gezegd wordt wij
kunnen niets meer voor u
doen u bent uitbehandeld
en de raad maak thuis…
Rutte's datsja
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
527 dankzij 't oog op morgen
's ochtends vroeg voor dag en dauw
ik dacht, ik schud wat uit m'n mouw
voor vaderland vriendin en vrouw
of het nu koud is, warm of lauw
____________________________________
In Nato's hoofdkwartier, miljardenwijk
Waar honderden miljoenen circuleren
Staat Rutte's datsja van wel
vier miljoen
Voelt hij zich thuis…
De leefsfeer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
680 wijzen
vingers en handen
de weg die ogen
leiden naar verbanden
met mensen
in herkenning ligt
het kostbaarste
instrument van de
kinderlijke tast
gehoor reuk en smaak
waarbij details de
verfijning met ieder
samenzijn dieper
hecht en tijd echt deel
wordt van de dag
waarbji warmte en
kou in het verbonden
zijn met familie gezin
en thuis…
Over licht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
424 Eerst naar de boekenwinkel
daarna werd het massseren
om naar binnen,
licht in onszelf creëren
Maar de dag erop was ik
alleen maar lui en loom
bezag de foto’s op mijn smartphone
van een zee en lucht ineen
van een immens verlichte boom,
aan een gevel in jouw straat,
nog genomen ‘s avonds laat
En nu ik thuis weer
kijk naar het grijze…
Moederdag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 Jouw handen, warm als avondgoud,
mijn thuis waar ik steeds weer naar smacht.
Zo draagt de aarde elk jong begin,
zo droeg jij mij, een oneindig lied.
De dagen vlieden, maar jouw blik blijft,
een licht dat nooit de storm vergiet.
Jouw lach is water dat verdriet doorspoelt,
jouw woord een zaad dat in mij groeit.…
Lezer
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
457 Je bladert door werelden
die niet de jouwe zijn
en toch, met elke zin,
worden ze een stukje thuis.
De kamer om je heen
vervaagt tot een fluistering,
de klok vergeet te tikken
terwijl je reist zonder te bewegen.
Je bent een tijdreiziger,
een dief van geheimen,
een stille getuige
van liefdes, oorlogen, dromen.…
Lucht om weer te dromen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
430 Misschien moeten we bij onszelf beginnen,
thuis en bij de Oostgrens,
alles laten doorwaaien op eigen adem
om onze vrije lucht terug te krijgen.
Maar als motiverende zwengel
zou ik met onze gezamenlijke lucht als engelen
alle bommen ter wereld willen doen verdwijnen
in lucht
om weer te dromen.…