35704 resultaten.
Dromenvanger 2
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
528 een roze wolk ver over de horizon
daalt neer met een streling
op een door weer en wind
gelooide mannenwang
hij laveert op hoge golven
kapitein op eigen schip
al zoveel seizoenenlang
heel even
denkt hij terug
met wat weemoed
in zijn ogen
aan het meisje van toen
dat zijn hart zo bekoorde
windwhisper 11 september 2009.…
vals spel
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
850 Nu de bladeren zich uiten
In de kou van de natuur
Komt mijn verjaardag
In verse en schrale kuur
En waarom ben ik het
Die in deze tijden
Moet liggen op mijn bed
Waarin ik lang lig uit te zieken
Voor een ijzige open deur
Waarin ik mij ontfutsel
Met pijn en veel gezeur
Over hoofdpijn en kou
Die mijn controverse vormt
Bij de dagen die ik…
Een haan kraait
gedicht
2.1 met 276 stemmen
47.298 De schreeuw van wie
de zon doet opgaan
helemaal in z'n, met
prachtvolle veren bedekte,
eentje. Triomf
die als doodskreet
kan worden verstaan.
Zoals, andersom,
de schreeuw van wie
heelhuids ter wereld komt:
in woede en pijn
je moeder verlaten en
dan toch luidkeels
willen leven en leven.…
nico is geen freak
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.027 je wordt
toch niet goed
van die lijzige lolbroek
van een dijkshoorn
door de weeks nooit
woensdag bij matthijs
altijd grijze stoppels
vers bijgeknipt
in de neusgaten
om met zijn vleugels
niet mee te trillen
steeds eerst viesvuil kijken
bij smeets 'mag ik even
wat zeggen'
dan geile pretoogjes
richting ria visser
waar mart even ooit…
Tweelinghart
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
634 In stuivend zand ver overzee
zullen wij een rustplaats vinden
voor ons geteisterd tweelinghart
De wind neemt onze parels mee
om ze tot een snoer te binden
rond de oesters van de smart
Ik krijg antwoord op de vragen
over al wat ik niet wist
nu jouw wijsheid is bezonken
Aan het einde onzer dagen
zijn wij als nagels in een kist
onwrikbaar…
Spiegelschrift
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
735 Je hebt de grens te ver verlegd
om doelen te bereiken
en zo jezelf het woord ontzegd
achter gebroken dijken
op zeeën zonder horizon
raakt ambitie vlot op drift
in spiegelschrift op oud carbon
staat je eerste tekst gegrift:
"ïk ben veel kleiner dan de zon
en zal nooit feller schijnen
ik zie de hemel als balcon
voor jou en al de mijnen.…
Afdaling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Soms
wanneer ik tussen de mensen ben
een vreemde in iedere zin
bang en alleen
dan
mis ik de engelen
die bij mij
toch ver zijn.…
Laat me mijn ziel kleden
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
781 Laat me mijn ziel kleden in schoonheid
waar water klotst en onzichtbaar schrijft
met draden vanuit een ver verleden.
Laat ze mij dragen in fierheid en stilte,
bewust van haar verlangen en hunker,
drinkend uit een onzichtbare bron.
Laat ze mij helder bewaren en richten
op hoop voor morgen, op liefde en licht.…
De strandjutter
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
562 zijn ogen op de vloedlijn gericht,
struint hij tussen wrakhout,
wat schelpen en bruinig wier
in een ver verleden verloor
hij zijn hart aan de zee
alleen zijn dromen,
zijn dromen bleven hier
in de kille plaggenhut
van zijn onstuimig bestaan
spoelt eb en vloed
bij nacht en ontij
komt hij weer tot leven en gromt:
de zee geeft minder…
Ingrid Jonker
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
546 Ze had de zee meer lief dan het leven, alleen begreep
de zee niet waarom haar liefde zo ver ging.
'Hier ben ik niet voor gemaakt!', dacht de zee vol
schuldcomplexen, maar kon haar niet tegenhouden, terwijl
ze alsmaar dieper wegzonk, terwijl het leven uit haar
wegvloeide en er nooit meer een nieuw gedicht geschreven
werd.…
Baken verzet
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
720 Mijn illusies zijn verdwenen
natuur verloor z’n interesse
liet me vallen, en kijkt toe
hoe ver ik freewheelend kom
Er gebeurt iets met de tijd
of met m’n tijdwaarneming
als kind zo traag als stroop
nu ontgaan mij de dagen
Ze gaan te snel om te lezen
de week is de nieuwe ‘dag’
code van zeven witte strepen
labelen m’n nieuwe baken…
Onder de motorkap
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
642 Vol afschuw ruim ik veren
van een sneeuwwitte duif.
Wanneer ik mij voorover buig
denk ik niet echt
aan vrede.…
In mijn hart, in mijn lijf
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.220 nog steeds
Je hebt je
ingevochten
in mijn lijf
in mijn hart
Ik vloei
naar je toe
naar je open zijn
in je hart
in je lijf
Mijn dans
voor mij
samen met jou
alleen met mijn lijf
geeft ruimte aan
mijn gevoelens vervloeien
Geeft ruimte aan jou
om te zijn in mij
Bij jou
met je zelf te zijn
alleen
Nu
Jij daar
Ik hier
Ver…
Op reis
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.200 tover en ik klover
Van Hamburg tot Hannover
Ik ratel en ik spatel
Van Overveen tot Blatel
Ik wikkel en ik weeg
Ik schrobbel en ik veeg
Van Oeteldonk tot Poker
Van Levenslust tot Moker
De bezems vegen schoon
Van Lotjebroek tot Troon
De magie reist en tovert
Van Hekelburg tot Klovert
En kom ik eenmaal thuis
Van reizen ver…
flirten met onmacht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
488 bij nacht kan ik niet flirten
met mijn verdekte onmacht
die overkomt me juist in dromen
als ik voor het spel van flinke vrouw
steeds lijk te laat te komen
dan breekt de opgebouwde grip
nog vóór mijn handen af
loopt alles in het honderd
bij dag kan ik nog koketteren
scharrel wat rond met schone schijn
pronk met verschoten veren
maar…
Ik ben als lente
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
766 als kind
spatten in me
rotjes open;
die knallers
schieten ver
en steeds hoger
de zomer in.…
Thuiskomen
gedicht
3.3 met 23 stemmen
6.805 zullen ze wat zeggen
en wat zullen ze zeggen
als ik de deur door kom
wat zie je er uit
je bent ver weg geweest
of zullen ze niets zeggen
en alleen maar kijken
of niets zeggen zelfs niet kijken
maar doorgaan met doen
net of er niets gebeurd is
hier ben ik dan
hun vriendelijke vreemdeling
ik spreek de taal der mensen
hoe is…
Onderweg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
587 onderweg
laat ik woorden na
als een uitgedund gedicht
als een blik in jou richting
en hier en daar zweeft
er een zin - tussenin
de schoongelikte alinea’s
zacht uitgedrukt
tussen alles wat zwart is
overal onderweg
wring ik me in letters
drop ik souvenirs
als kleine tableaus
op zoek naar
juist dat woord
dat vertelt – waarom
ik zo ver…
Fragment
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
648 tijd tussen tijdingen in
de noordwesterstorm zwijgt
westenwind is geweest
in het oog van de tijd
schijnbare rust
maar aan de grenzen van de cirkel
beloeren ons roeringen
klaar om toe te slaan
als wij na laten…
ondertussen dans ik
de victorie als overlevende,
aandeelhouder van het leven
ik kan
ik mag
de zwarte omlijsting is even ver…
Alleen de onverlaat
netgedicht
0.2 met 4 stemmen
652 jij kent
de poorten van de hel
het hek met gouden deuren
een marmeren trap
met zonden geplaveid
mensen zo ver de horizon reikt
je kijkt ze aan
in alle ogen staat begeren
nergens berouw verdriet of traan
er is geen duivel
die ze binnenlaat
een bordje met alleen de onverlaat
ze schuifelen
gezichten in de plooi
dat goud blinkt eindeloos…
Uit weerbarstig steen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
615 niet alles wat
uit vingers vloeit
is schone kunst
jouw lijn en vorm
met bloed gehouwen
uit weerbarstig steen
krijgt van de criticus
de grauw en snauw
waar moet dat heen
je dicht een tekst
hebt ziel en zaligheid
er in gelegd
maar slaat niet aan
gaat naar de maan
als vlieger zonder touw
strijk maar de veren
van de heren recensenten…
Koperen ploert
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.279 De schwung liet
zich gelden
Met een gemak van
heb ik jou
Oprecht vanuit
het niets draaide alles
in slechts string
Het racket
standvastig
De pluim met veren
lekker los
Ongeveinsd met
alles sloeg zij meteen
hup!…
Je lippen, die ik heb gekust
gedicht
2.6 met 71 stemmen
25.950 Wie weet, hoe ver, in leed en pijn,
Wij zullen hebben rondgezworven,
Voordat wij weer tezamen zijn.
--------------------------------------------------------
Anoniem gepubliceerd in toen het illegale Het Parool,
10 september 1943.…
AARDIG & NATUURLIJK !
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.172 Begraaf mij maar onder een oude boom
het allerliefst een eeuwenoude eik
Maak een precies passend diep gat
wentel mijn dode lichaam in doeken
gemaakt van vers geschoren schapenwol
en vertrouw me zo toe aan de aarde
Zo natuurlijk mogelijk wil ik
mijn lijk in de natuur laten begraven
Dan zal mijn geest natuurlijk aardig en
vol hemels vertrouwen…
LEVENSPAND VAN MORGEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
736 Op de scherven van m'n leven
bouw ik een nieuw fundament
voor m'n levenshuis van morgen
ook al is die toekomst onbekend
neen
ik wil geen nieuwe palen, vers cement of zand
juist dat ouwe, dat eigen, vaak kapotte
zal ik koesterend liefdevol lijmen
tot 'n trots en stralend vernieuw levenspand
Deze hartenkreet draag ik op aan Michel…
BIJ EEN WINKELPUI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Ogen in kassen
Waarvoor het licht te fel
Pupillen, speldenknoppen
Op het punt te verdwijnen
In dik matglas, lichtblauw
Geen spoor van glans
Doffe doodsheid en nee
Vooral geen ellende van
Anderen
Hij bespaart haar zijn verhaal
Ternauwernood, omarmt haar
Magerte en daarmee weer de dood
Hij is koud uit het graf verrezen
Met zo vers…
lichtmuziek
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
689 tokkelende tonen brachten ons
een waterval
haar druppels als kristal kleurden rond de stem
van vijfentwintig vrouwen
ze gingen mee… ze vielen hier daar
maar altijd bij elkaar waar het geheel
slechts rustte, op vertrouwen
nu zingen ze, er bloeit een ster
het Heilig Kind verrijst op zachte stemmen
dichterbij en ver
en een hand
die…
Voor de laatste keer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
755 trekken wij onze kostuums aan
worden onze gezichten beschilderd
zetten we alle relikwien klaar
tikt de klok de minuten weg
wensen we iedereen toi toi toi
wachtend op 'n vers publiek
zodat wij de eerste stappen
op het toneel kunnen zetten
om hen een geweldige middag
te kunnen bezorgen…
Mooi geweest
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
727 Jij klaagt steen en been
drijft bovenop als schuim
De bloemetjesjurk valt ruim
wolkt donker om je heen
Droefheid hangt in de lucht
een glans als van een ster
schijnt liefdevol van ver
driemaal klinkt mijn zucht
Omhoog, omhoog in het licht
karbonkel van praal en pracht
het hart versnelt zijn plicht
de ziel zoekt wie wordt verwacht…
Wonderland
gedicht
4.0 met 6 stemmen
24.048 Bij het pompstation
bleken acht van de negen
pompen super te leveren
en maar één normaal
Op m'n vraag of het geen
tijd werd de bordjes te ver-
hangen keek de pompbediende
mij niet begrijpend aan
Toen ik later in een
etalage op een bord las
dat men bij aanschaf van
vijf batterijen één
staaflantaarn cadeau gaf
begreep ik dat ik
in…