5041 resultaten.
Tedere gebaren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
660 Ze slapen in de maannacht
als je bij me bent in dromen
met vioolspel en toverkracht
alsof het henzelf is overkomen
en je laat nachtvlinders los
uit het zolderraam
om heen te gaan
ze dwalen langs gevels
over de brug naar de overkant
waar geliefden wenen
geduldig om wat komen gaat
gelukkig om
wat er voorbij is gegaan
in tedere…
Helend licht
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
826 De vrouw trekt de schoenen
van haar vermoeide voeten
Een meeuw vliegt laag over
alsof hij haar rechtop trekken wil
Krom gebogen loopt ze verder
Haar ogen starend in het niets,
probeert ze in het nu te komen
Los van alle teveel
gedane concessies
een leven lang
Uitgeput
zakt ze neer op het zand
De lege schelp in haar…
Gewoon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 God is getrouw, dat mogen we weten
Hij laat niet los en Hij wil ons leiden
Ook als wij verder van Hem afglijden
Zal Hij Zijn schepselen niet vergeten.…
oh aardappels!
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
626 zonlicht
herinner me jullie geur
in het aardappelhok en
niet te vergeten de aardappelboer
die net weg of er was de kolenboer
oh ja, aardappels ook de schillenboer
en de melkboer en de groenteboer die
allemaal langs kwamen,gek genoeg herinner
ik me niet meer hoe ze eruit zagen, nog wel
de melkboer die langskwam met een ponywagen
losse…
Kleuren die ik hoorde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
527 ik wilde kleur brengen
in mijn pianospel maar de
zwarte toetsen deprimeerden
met de witte ging het wel
schilderde eenvoudige
melodieën uit de losse pols
met hier en daar wat
buitenissige akkoorden
er waren mensen die
daarvan de schaduw hoorden
in de vol tonige muziek
van mijn primaire kleurenlied
zij mengden niet in
een natuurlijk…
geknot leven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
725 genoodzaakt terug te reizen kwam de tijd
in hoog tempo los: vlak landschap, luchtige lente
oevers met zacht walsend riet
geknotte wilgen als stille getuigen
gebalde vuisten, scheve boosheid in
strenge slagorde langs rustig water
takken slordig vergaard en gestapeld
afgesneden van de ouderlijke stam
om eigenzinnig in bloei te komen
tot ontelbare…
Zwager
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
629 in de kamer van verwarring
maar mijn naam weet je nog
die straks weer vergeten is
hij maakt plaats
voor een stilleven aan de wand
waarin jij terug wilt
naar de buurt uit jouw jeugd
die allang is afgebroken
ik verzin een leugen
uit bestwil
om snel weer weg te gaan
naar mijn eigen huis
omdat de sfeer mij benauwt
jouw humeur barst los…
Stop
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
483 Stop
je stopt
waarom
daarom het klopt
Stop
laat los
waarom
daarom de klos
Stop
andere fase
waarom
daarom in extase
Stop
nieuw begin
waarom
daarom krijg je weer zin
Stop
met veel ervaring
waarom
daarom opvolging, jouw ding
Stop
na zoveel mooie jaren
waarom
daarom dit gaat alles verklaren
Stop
je zit midden in…
opa zaliger
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
718 vogeltjes staren
die ravotten tussen takken
rustig je pijpje trekkend
denkend aan vervlogen jaren
de rook steeg op
in witte pluimen
verdween in wolken
maar op een dag
stopte het leven
en je ziel volgde
de weg van witte rook
om al je liefde af te geven
want God was tevreden
over je bewogen leven
lieve opa, rust zacht
en laat los…
ontwricht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
639 we zien de
verlaten huizen
de bomen die
aan hun wortels
rukken om zich los
te wrikken van
de aarde
we voelen de
grond openbreken
onder onze voeten
geen gaas op de
grillige slingergang
van onheelbare
diepe wonden
we horen de
angst in zwarte
verhalen in het
boomloze landschap
waar elke beweging
dodelijk is en licht zich
verbergt…
Belletjes rinkelen zacht achtereen slee.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
658 Een verlangen
om meer onbevangen los te mogen
laten van al wat ons tot zorg was
en op ons drukte als loodzware
dictaten.
Een jaar van plichten en zorg-
betrachting trok aan ons voorbij.
Met iets van een zelfverachting
ging er een rij doelen en eisen
in verwachting aan ons voorbij.…
vleugels van wol
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
674 het leven
soms zingt ze zwevend
voorbij rondslingerende gedachten
door een verrekijker zien ze
de vervlogen jaren
dapper weven ze een
deken van wolkenkliekjes
ze omfloerst het licht als
zijn rusteloze ogen de
duistere waarheid van de
lange slaap willen weren
ze zet de deur op een kier als
de stilte in hem aanwaait
hij raakt los…
vertigo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
549 vastgeketend in een hoofd met dons
en een kapstok vol herinnering
vlieg je door een heg met doornen
je laatste pak zo linnengrauw -de schering
los van inslag- en aderen als rood koraal
het hoofd nog trots geheven maar geen poot
om op te staan bewoon je nu het laatste huis
de hoge rots, zo hard, zo kaal, zo koud
oh lief, je weet niet meer…
De cederallee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
568 wachters in gelid, die heel het bos
Behoeden voor wat schuilt en spiedt en dreigt
Maar beuken zijn het: neigend naar het veld
En reikend naar de lucht, een legioen
Van overmoed dat zonder blik of blos
Ons voorhoudt dat het eeuwen overstijgt
En in oktobers late middagzon
Valt stofgoud van de droge bladerdos
November waait de eerste takken los…
Kon het maar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
694 uitbannen:
die domheid van een rund
de koppigheid van een ezel
de luiheid van een zwijn
de schichtigheid van een wezel
wat zou ik graag vrij van al
die onhebbelijkheden zijn
als het maar had gekund
was ik maar zo werklustig
als de mieren
zo sterk als een beer
zo listig als een vos
dan kende ik geen
problemen meer
dan liep alles wel los…
Orang Belanda
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
742 Het eilandvolk kon eerst slechts gapen
maar weldra kwamen tongen los.
Ze lijken sterk op onze apen.
Verdraaid! De neusaap uit het bos.
Arm dier, het zou van toen af aan
als “Hollander" door 't leven gaan.…
Uit het niets ontstaan?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
390 Dante’s hel breekt los
of gaat de hemel open?
maakt ons dat nog uit?
Vaker misgetast,
strohalmen naar de toekomst,
weegschaal van geluk ?
Uiterste balans,
wat je kiest is om het even,
het eind brengt evenwicht.
Onvoldoende water,
om harten te voeden,
onmacht strijdt in mij.…
vier de teugels van geluk - van harte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
682 het geluk met de jaren
brengt in losse deeltjes
het leven dat wij vieren
met momenten van rust en vrede
met brokjes ook van verdriet
de manier daarvoor te betalen
is het beste genieten
intens aandacht hebben
voor het iets en het niets
om van te houden om van te hopen
het geluk weet je
de weelde van voorspoed
van bof en welbehagen…
Vernuft van vogels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 vandaag
ijl en blauw in de warme
voorjaarszon in 't volle zicht
van vogels, ik nestel me op
het balkon en luister met een
hart dat tegen eigen ribben slaat
alles zingt stijgt op naar boven
met warmte binnenin dat uitstraalt
naar de mensen in 't volle zicht
van vogels in het openluchtconcert
uit pure liefde voor muziek, ze
kwinkeleren er op los…
VOOR EN OVER JAN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
524 als hij aarzelt om
je mee te nemen
omdat hij vermoedt
deze heeft nog
zoveel om te geven
en het leven je ook
niet los laat
de strijd tussen die beiden
jou te veel pijn doet
en jij voelt dat hun spagaat
ten koste van jou gaat
dat jij dan inziet van
ik verlies mijn diepe warme gloed
en dat jij dan de regie neemt in dezen
dat jij beseft…
Hoofdzaken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 rivier
bespreken en proeven de revolutie
De cavalerie komt
de heilige arresteren
en sluit hem ver weg op
Het is feest in dat fort
de koning is jarig
een meisje danst
Ze warmt de mannen op
met haar blote buik
en moet een wens doen
Ze weet zich geen raad, zoekt
bescherming bij haar moeder
die het hoofd van de heilige vraagt
Los…
Vriendin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
609 Ze ziet onzichtbare dieren
in een lucide droom verdwijnen
in trouwe eenvoud
bij het kopje koffie
met de droge tarwekoek
in de echo van de radio
ik probeer reclame te maken
voor haar uiterlijke schoonheid
maar dat heeft zij niet nodig
want ze is van binnen al zo mooi
in essentie van ontwaken
laat zij de wolken niet los
viert…
Verzekerde waarde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
407 Wie illusies los durft laten,
kijkt naar de werkelijkheid.
Ervaart wat bewustzijn is.
Ziet wolken gaande komen,
gedragen door de wind.
Wie begrijpt dichters goed?
Wie luistert naar een kind?
Kijk!
Zie vrije vogels vliegen.
Zie!
Wie is het die blijft zien?
Ervaar!
Liefde verdwijnt niet meer.
Hoeft nooit terug te keren.…
Alleen onze liefde is groot genoeg
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
452 Etiketten laten weer los
gelukkig maar
het leven trekt en duwt
zich uiteindelijk vrij, wil zien
en laten zien: het lichaam
slechts gekleed in zijn ziel
de mens die we zijn
het leven dat we leiden
in het echt
niet te onderscheiden
van elkaar, verbonden
met het Allergrootste
dat te groot voor ons is
te…
Zoals bladeren vallen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
451 Zoals bladeren vallen in het bos
laten wij de toekomst los
De zandloper van het leven
loopt leeg eens ‘t einde in zicht
Als ons hart en handen beven
doet de dood onze ogen dicht
Er is nog tijd er zijn nog dagen
en warme armen om ons heen
En vooraleer we stil vervagen
enkel een naam nog op een steen
houden we het leven vast
Zijn we op aarde…
Ontheemde bloemen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
492 Je ziet
ontheemde bloemen
tijdens de regenzomer
ontzielde wezens
treurig mooi
en er lijkt een schoonheid
in het verdriet te huizen
de mooiste bloemen
proeven regendroppels
de tranen van wulpse goden
vallen neer op het nachtwoud
je gaat zitten op het mos
laat nu dwanggedachten los
ruikt aan die ene zwarte bloem
je ziet de tranen…
Kleurig mozaïek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
421 ik hoorde
in zacht
geritsel wind
en losse bladeren
in een onooglijk
bergje bosafval
dat mij nooit
opgevallen zou
zijn als haar kleurig
mozaïek niet
omringd was met een
kring paddenstoelen
die alles terugbracht
tot de elven en
kaboutertijd
met meerdere
plekken die iets van
bewoning hadden
duidend op leven
zou de aarde
leven toch…
Jouw stukjes leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
502 pijn maakten
jouw stukjes leven
zich kenbaar
in mijn zijn
we waren al
een leven lang
zo close
als ik in de
spiegel keek
wist ik precies
hoe jouw
oordeel was
wat jij vond en
hoe wij dan
samen handelden
met elkaar
leven was
on losmakend
voor ons
organisch
vergroeid in
jeugd en tijd
en ouder worden
nu komen er
al stukjes los…
Buiten is het niet veilig
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
539 Een breekbare vogel vliegt
zich niet bijeen
ook de takken buiten zijn te teer
ze verschanst zich in
haar vergrendelde nest
overladen met spullen die
want je weet maar nooit
haar veilig omhullen
Achter de lens legt
de dochter haar Jiddische
schrandere pratende
en soms felle moeder vast
zoveel knopen
om te ontwarren
een kluwen
om los…
Woordbloesem
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
530 Losse letters smekend om een woord
meegenomen door de woeste zinnen
onder invloed van de vreemdste dromen
dagelijkse beslommeringen overboord
woordbloesem tussen het frisse groen
een uitbarsting van nieuwe liefde
mag ik jou vragen om een zoen?…