5213 resultaten.
Sonnet van het lovende bed
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
499 Verend uitgestrekt neder liggen
oorsprong van het zalige lieven
kussen het dubbelspel gerieven
de muze zich niet laat verliggen
neem het geheel tussen de flanken
tot de baldakijn erboven schikt
zuiver eenden dons een plaats inpikt
dubbeldekse matrassen spranken
vooral het hoog liggende hoofdeind
kan tegen een flinke slag of stoot
het hemelbed…
Geheimtaal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
501 Dan de plotselinge stilte na het slagveld
Van een vurig debat, waarna nog slechts de
Schaamte rest en het maat nemen op de lat.
Wat overblijft is de geheimtaal, te onduidelijk
Voor woorden; in gebaren en mimiek werkt
Het herstel aan de innerlijke akkoorden.…
Aan de hand van een woord (I)
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
898 Neem bijvoorbeeld 'modder'.
Je denkt direct aan klodder.
Vervolgens aan aanmodderen,
niet te nauw kijken en lekker
onaangepast je gang gaan.
Varkens komen voorbij en ja,
je studieresultaten vielen tegen,
maar uitgelaten kijk je rond:
wie doet je wat in dit domein,
hier zal niemand dat willen wegen.…
Magische Herfst
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
748 De bladeren verkleuren
En vallen naar benee
Ze nemen wat ontgroeid is
Als pakjes met zich mee
Dat gaat heel diep de grond in
Alwaar het transformeert
Als Koningin de Winter
Het witte land regeert
Als Koning Lente klaar is
Straks met zijn winterslaap
Dan duikt hij in de aarde
Om met een laatste gaap
De afval van de blaadjes…
'eine Krankheid zum Tode'
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
730 (J.W. von Goethe)
dichters zijn reizigers door het
vreemde landschap dat leven heet
neem de dichter Boudewijn Büch
van hem kennen we zijn passie
voor dode dichters en lange reizen
tijdens zijn reizen naar verre oorden
raakte hij zó dikwijls in extase
dat het besmettelijk leek
een flirt met de dood en de onvermijdelijkheid
van het…
Dromen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
605 Pak mijn hand en leid me
Neem me mee, bevrijd me
Vrij om te dromen van een morgen
Die misschien nooit komt
Laat me alsjeblieft geloven
In alles wat we elkaar beloven
Laat me zweven op de woorden
Voor het leven ze verstomt
Voor de nacht ons weer verlaat
De waarheid opnieuw voor ons staat
Teruggezet op vaste grond
Als de dag weer is ontwaakt…
Ervoorlog
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
665 In de verte, nog onhoorbaar door de afstand
Te zacht nog om het door de wind te laten meevoeren
Naar oren waar binnen het zal worden omgezet
In angstaanjagende gedachten
Is het geluid reeds geboren
Te zwak van trilling, want te ver
Om zelfs op de grond liggend al waar te nemen
Zijn voeten begonnen met marcheren
Of trappen gaspedalen in
Van…
Sleuteltje
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
678 Dat roer in eigen handen nemen,
Sturen en bijsturen.
Dansend hart zo zelfzeker
Sleuteltje dat elk gesloten kooitje opent.
Isolatie of eenzaamheid laat je toch zelf maar toe
Frustratie, enkelingen kicken erop.
Sterkte dit hen niet te gunnen
Gezond egoïsme, noem ik dat.
Erg vaak zo geraden ook erg wijs
Nodige me-time inlassen.…
Grave aan de Maas
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
604 boven de sluis
de Maas
loopt er -letterlijk- leeg
De arken
op het droge
scheepjes van plezier
nemen een modderbad.…
Horizonvriend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
507 waaien over landerijen
ik had je lief gehad toen ik op de wolken liep
maar alles bleek vergankelijk in de grauwe waas
van een grijnzende hypocriete maatschappij
die alles wat minder was in een illusie liet creperen
geen enkel verschil tussen kaviaar en de Hema worst
en of het niet wat minder kan zal ze een worst wezen
kom horizonvriend neem…
Politiek als beroep, zegt Max Weber
gedicht
2.5 met 2 stemmen
5.234 Nu kom ik pas bij het belangrijkere probleem:
genoegen nemen met wat op het betere lijkt omdat het op het betere lijkt?
Af en toe doe ik alsof ik iets goed kan, zegt Su Dongpo,
zoals iets waaraan ik dan meteen daarna opnieuw moet beginnen.
----------------------------------
uit: 'Eerst dit dan dat', 2004.…
Ziek - Gevoel
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
735 vandaag ben ik het huis niet uit geweest
en bleef maar zitten op mijn luie stoel
‘t was zoals ik het gisteren had gevreesd
de dag zou eentonig worden, zonder doel
dat gaat nu al weken en lange dagen door
als ik ziek ben en het huis niet kan verlaten
de moed zinkt weg, de energie gaat teloor
en ik kan niet meer over iets zinnigs praten
Ik neem…
M.Vasalis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
630 Haar hele leven bleef het aan haar knagen
Dat ze te weinig tijd had om te schrijven
Ze moest ook arts en echtgenote blijven
Een moeder en vriendin met lange dagen
Even alleen was ze helaas hoogst zelden
Ziek kind, te druk, te moe, teveel problemen
Om voor het dichten tijd te kunnen nemen
De kunstenaar in haar moest het ontgelden
Zo schiep…
Opgetogen ogen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
557 hij wond haar
lichtjes om de
vingers van zijn
kleine vuistjes
opgetogen ogen
glansden in plezier
hij speelde het spel
in volle overgave
wilde alles in
hartstochtelijk uitdagen
om dichter bij de warmte
te komen van zijn dromen
in onbewust
de leiding nemen
richtte hij zijn wereld in
duidde waar de kleine
angsten kwamen uit
hun vaak…
kunst en vliegwerk
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
636 Er is een web geweven
hier aan het raamkozijn
ingenieus als kantwerk zo fijn
in één nacht kwam het tot leven
daar middenin zat de spin
met geduld te wachten op haar prooi
een vlieg raakte er in verstrikt
spin pikte en weg was de vlieg
’n kraai kwam een kijkje nemen
bezag met interesse de delicatesse
vogel pikte en weg was de spin…
Mijn muze
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 Gedane zaken nemen bij deze geen keer.
Ten onder.
Loeiende sirenes.
Zacht geneurie...
onder jouw groene lantaarn.
Je gaat verloren,
zonder glorie.
Verdronken...
In alcohol...…
Zomerballade
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
867 als hete hangijzers
brandt de zon haar woorden
neem en lees daarvan en
zoek naar blinde zinnen
koel als ochtenddauw
vraag niet om de laatste dans
kijk niet naar het kruipend zweet
roep niet om de ober
maar huil om de honderdduizend
jaren van de volle maan
vergeet dat ik een dichter was
met heet gewassen vleugels
vind mij in de zon…
Oktobervrouw
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
469 Ach lievelingsseizoen, je storm en regen
Die geven speelse duwtjes, dagen uit
Ik raap het laatste afgevallen fruit
Je bladeren glanzen, zo ook asfaltwegen
Ik zie het liefste je aan stille stranden
Of je in bossen; windstil, geen geluid
Behalve knisperen waarop ik stuit
Je dorre kant ervaar ik als een zegen
Ik neem je dennenappels, beukennootjes…
Mijn goede vriend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
574 Hij is onbereikbaar, dag en nacht
een droom die me niet loslaat
We weten alles van hem
In zijn tuin vinden we iets
tastbaars, een ladder, ze daagt ons uit
Ik klim naar het badkamerraam
Binnen betasten we de kopjes
waaruit hij thee drinkt
maar niet met mij
We nemen foto's van ondergoed
passen hemden en houden er een aan
Het is niet…
Scheveningen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Gelukkig ben je nu
gevonden, zodat de
nabestaanden met
eerbied afscheid van je
kunnen en mogen
nemen.
Het is en blijft allemaal
erg verdrietig en vele
mensen leefden met de
nabestaanden mee.
Een waardig afscheid,
dat heb je verdiend
Mathijs.…
Orfeus
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
487 luider, polyfoon
Verzonken gongklank, golvend monotoon
In een gedurig monaurale wijs
Zo daalt hij stapvoets en sluipenderwijs
Met aan zijn lier zijn transparante plectrum
In 't duister, schimmenrijk akoestisch spectrum
Van Pluto's subterrane zielpaleis
Marmer, steen en ijzer laat zich dwingen
'Waar ben je lief, kom mee, Eurydice
Ik neem…
Bypasses
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
636 uitval en zuurstoftekort
afval in het bloed
Dus richt de directie zich
op de toekomst en sluit ze
deuren en ramen tegen
muggen en motten
Bypasses en bittere pillen
helpen niet, dus nog maar een
reorganisatie
We vergaderen, horen elkaar
kakelen, we kwaken onze kwaken
rekken tijd en hopen en vieren
de collega's die afscheid nemen…
Wandeling
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
568 Wandelen met jou is het einde
weer naar het begin brengen
de deuren eindelijk weer open
een heldere horizon tegemoet
praten over kwaliteit van leven
wat zo heerlijk is
op een Noordzee strand
tijdens een regenachtige herfstdag
terwijl wij maar
geen afscheid kunnen nemen
nog eens terug gaan naar toen
we in bomen konden klimmen…
Sluipende vijand
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
578 Vol vertrouwen wordt het
leven samen onderbouwd
met geven en nemen.
Ineens kwam corona en
moest een van de twee in
een kort tijdsbestek het
leven laten.
Het ging zo snel allemaal,
dat is niet te bevatten.
Nu alleen verder door het
leven,
het is ongelooflijk wat
corona met je doet.…
De Belofte Van Een Druppel
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
412 in jouw kromming
zie ik mij even leven
een weerspiegeling en nog veel meer
van wat mij is omgeven
in je val neem je mij mee
met heel mijn beleven
richting de verdroogde aarde
als bijdrage om vrucht te dragen
die daar nieuw leven baarde
doordat het net dat ene
hoopvolle zaadje op tijd
wist te ontmaagden
wie weet dat onze
bespiegelingen…
Tevreden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
601 Neem mijn handen, zoals vroeger,
leg jouw hand om mijn gezicht.
Geef me het gevoel van “toen.”
Zwevend met mijn ogen dicht.
Het is slechts een illusie,
alleen een oude foto, jouw portret.
Door mijn nog zo groot verlangen,
zijn deze sentimentele gedachten, in gang gezet.
Ik zie mijn rimpelige handen,
denk aan mijn grijze haar.…
Droom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 Ik weet het welhaast zeker:
in mijn diepste slaap zal de droom weer komen,
en bezit nemen van mijn hele wezen.
Al mijn krachten zullen aangesproken worden
wanneer ik ten langen leste mijn stem ontmoet.
Van waar komt zij toch, en juist waarom nu?…
VRIJ WAAIEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 U genadevolle Schepper
en Rechter der mensheid
is het slechts gegund
nauwgezet waar te nemen
bij onvoorstelbare
allerruimste zienswijze.…
*
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
498 klare bron
Vergleden zonder zoemgerucht
Langs de rotsen en bosschages
Langs elektrische tuigages
Glijden glijden laat me toch
Meeliften uit mijn lichaam loch
En duikelend en ronderom
Opgaan in gindse zomerzon
Als een oud paard gered van teugels
De afgrond langs op stille vleugels
Over de bergrand naar de zee
Mijn zwaar verdriet ach neem…
Laat me bloeden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 Laat me mijn gewoonten
Laat me, laat me binnen
Geef me een schuilplaats
Geef me een kus
.....Neem mij
.....Bescherm mij
.....Geef me jouw magie
.....Geef me wat ik nodig heb
Dan geef ik jou mijn bloed
Ik pomp het naar buiten
Ik bloed op jouw buik
Ik bloed in jouw mond
.....Overal is gevaar
.....een klap dichtbij
.....Overal is liefde…