7099 resultaten.
Waarom?
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
716 In zulke sfeer
Wil niemand leven
Maar laat ons
Hoop en liefde
Aan elkaar geven
Want...
Ons krijgen ze niet klein
Wie denken zij wel dat ze zijn?…
Je bladerde bleek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
476 het was al
een klein wonder
dat jij groeide
zag hoe je steel
zich kromde in een
voortdurend verwonden
je bladerde bleek
op een plaats uit de zon
zonder koesterend licht
bijna niemand wist
hoe eenzaam je oogde
in het mat witte gezicht
toch knopte je
na doorgestane ellende
bloeide plotseling voluit
met warme kleuren die
vol…
Nog minder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 Vanmorgen zei je:
dat kan niemand je meer afnemen
ik liep langs het strand
de wind woei het niet weg
de golven spoelden het niet mee
het zand bedolf het niet
de meeuwen konden het niet overstemmen
integendeel
alles leek het te willen aanzwellen
zodat ik bleef,
bleef zwelgen in de herinnering
van mijn hoofd op je schouder,
hoe dat leek…
Marietta
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
549 je net
Van lange, zwarte haren
Je staart in je gedachten
Zomaar wat vooruit
Op volle kracht probeert
Mijn geheugen te bewaren
Wij, verkleed als twee prinsesjes
In een zorgeloze tijd
Even nam naïviteit
Ons nog onder haar vleugels
Een glazen schild voor even,
Maar de last werd toch te zwaar
Het brak, ook jij, ook ik, ook wij
En niemand…
Plein
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 Je hoeft
er het plein
niet te vrezen
Alleen
de klinkers
klinken onder schoenen
De ochtend
valt er af te lezen
aan de huiver van muren
De mensen schuchter
morgen haalt
met hen adem
niemand
en niets
nog echt op dreef
Muzikant
met z'n muziek
is er tweemaal te geef
Echo van accordeon
tegen muren van
kerk en paleizen…
Mystiek gezag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
515 je zweeft
licht verheven
in het zijn van zen
de spanning van
je huid neemt af
in loslaten en geven
ogen helderen in
blik kijken verrast
mond rondt in een lach
je spiegelt kracht
hebt toch het breekbare
van mystiek gezag
je straalt schoonheid
in een heldere zielewave
zoveel dat niemand je vergeet
ik mag delen in
jouw magisch…
On-vrede
gedicht
3.4 met 5 stemmen
7.755 Niets is de mens -
een rimpeltje
een vlekje stof in het heelal
waar, als de wind straks liggen gaat,
echt niemand meer aan denken zal.
Ik zong een liedje voor de zon
van licht en warme tijden
maar door de zwarte oorlogsrook
kwam het niet heen, waardoor het nooit
de zon bereiken kon.
Een kerstboom straalt
is er soms feest?…
Blauw
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.353 Niemand die mij dwazer maakt dan jij.
Er is door Pope gezegd, een dichter, dat niet alle idioten
dichters zijn, en stel. O stel, dat ik bij dezen allebei ben
of allebei onmogelijk uit elkaar kan houden.
Ook staat er geschreven dat liefde nergens schuilt
ook niet in het bijzondere, ook niet in jouw ogen.…
nachtelijke monoloog
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
535 teruggeworpen in stilte klinkt
een vraaggesprek enkelvoudig
kent slappe sneeuw liefde, angst
om verlaten achter te blijven
is dit een doorwaakte nacht
met vaal straatlicht
blijven passie en paniek
altijd dicht bij elkaar liggen
onzichtbaar in het donker
hoe harder hoe dieper
staat er weining wind, vraagt
niemand of het koud is…
Laat maar stromen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
498 Als het eenmaal stroomt
valt het door niets nog te keren
wat men ook zal beweren
welke oplossing men ook droomt
Als het eenmaal stroomt
laat het dan maar komen
het kan immers niemand deren
het zijn jouw aller diepste dromen
die je iets proberen te leren
laat alle remmen los
stel dan je droom op schrift
bevrijd je schip van z’n tros
en…
Zangvogeltjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 niemand van ons kan het weten
toch zou het zomaar kunnen
en of het mij zou verbazen?
nee dus
mij echt niet…
bananendoos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
509 een vergeelde
verdwijning
uit de lijst
die toen zo
goed paste
bij de kleur
van de kast
de lege lijst
rust klein
en stil bij
de Kringloop
in een doos
van stevig
karton samen
met andere
al dan niet
ingelijste
portretten
niemand zoekt
iemand in
de blauwgele
Chiquita doos
die een
opening heeft
aan zowel
de onder…
Dromend van mijn leven in de stad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Het is drijfzand, lastig
maar er zijn geen beesten
die mijn ogen uitsteken
om me levend te verscheuren
ook is er geen getij
geen vloed die me verdrinkt
ik zit alleen maar vast
als in beton, het zand
is hard geworden, ja
als er toeristen waren
zou ik naar ze zwaaien
op hun foto’s, maar
er is niemand
ik voel niet eens meer
hoe koud…
Vandaag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Nee, niemand is verloren,
wanneer we leren leven,
in de vertraagde tijd.
Wanneer we met nieuwe ogen,
leren zien.
Wanneer we met nieuwe oren,
leren horen.
Vandaag, en elke nieuwe dag.…
Reuzen op de daken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
396 Hoog in de bergen
slapen de reuzen op de daken
niemand die hen ziet
we dromen hen
wanneer we jong zijn
en opgevouwen in onszelf
grote plannen maken
voor de wereld die we kennen
we zijn al onderweg
hier alleen maar even
geland om te groeien
op ons hemelbed
tot we wakker worden
als helden die recht zetten
wat scheef gemaakt is
door…
Hun verlokkend lied
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
438 kleine woordjes
dansen in de ruimte
hun verlokkend lied
kom zing met mij
met deze melodie
hoor je er echt bij
ja hier waar
iedereen ook steeds zijn
eigen pleziertjes heeft
in warm lachen en huilen
en de wereld buiten
voor even wordt vergeten
want niemand heeft
een echte naam zij
komen overal vandaan
hebben de wereld
rondgezworven…
Op papier
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 zij had zich
morgens al gekleed
in de contrasten
waarmee zij
haar werk deed
haar en ogen
sprongen uit het
wit van verzorging
de lach innemend
met een gaaf gebit
het is druk
cliënten kijken
vaak benauwd
want op papier zijn
zij het slachtoffer hier
signalerend vraag
ik naar de zuster
van de prik wel een
knik maar niemand
herinnert…
fataal verborgen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
476 onzichtbaar als een sluipschutter
worden de mensen benaderd
om dan aangeraakt te worden
gelijk kleintjes tikkertje spelen
met een onverhoedse handdruk
een zoen of een kus op de wang
als het niet met een niesbui is
de samenleving raakt ontredderd
door gezaaide verbijstering en angst
waar het monster niemand ontziend
onder de leden van…
Oogde scherp
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
414 info aan het lezen
je oogde
scherp voor
een goede balans
nooit zijn zorg en
economie zo tegen
elkaar afgewogen
ethici hebben ons
in begeleiding
behoorlijk bedrogen
mensenlevens zijn
niet af te lezen
in een euro bestand
de structurele
ongelijkheid zit in het
gebrek aan moreel verband
zonder mens is er
geen leven dus niemand…
WEER GEMIST
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
454 weer de nachttrein gemist
stond toch op tijd op het perron
de deuren gingen niet open
het lot heeft het blijkbaar zo beslist
en daar sta ik weer verlaten
de reis naar dromenland gewist
en niemand heeft in de gaten
hoe vervelend dat is
en ‘s morgens vroeg rijst de vraag
en die ergert mij zelf het meest
de vraag: heb ik mij vergist –
bestaat…
LAIS CLXXXIX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 In hun dromen is er ingedrongen
en eist er liefde op die niemand kent.
Angst begreep hen, moedig zij zongen:
” ’t gevoel gebeurt en blijft ons onbekend “.…
Rimpelloos in de holte van je hand
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
532 je zou oud kunnen worden
met ‘n kogelronde buik
waar geen jurk meer overheen past
met driedubbele kin en hangborsten
die tot je navel reiken
en dat dat dan niet erg is
omdat toch niemand meer kijkt
maar ‘t zou ook anders kunnen
langzaam en bijna ongemerkt
met een craquelé gezicht
of doorschijnend als het
gevallen blad van de Ginko…
INVASIE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 Steden en dorpen weggevaagd,
niemand heeft hier om gevraagd.
Alles dankzij een zieke geest,
zich voelend als het sterke beest.
De beschaafde wereld moet hem dwingen,
snel een toontje lager te zingen.…
Optimistisch allerminst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
426 .
_________________________________
Was zijn goednieuwsshow
sowieso te min
Met Faber werd het almaar
minder minder
En blij met haar zijn allen
allerminst
Is dit gevolg van zijn verkiezingswinst
Heeft niemand van zo'n
schijncrisis dan hinder
Wat blijft er over, wie trapt er
nog in?…
het was alleen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
574 staarde alleen
naar zijn
bewegende mond
het was niet
dat ze niet
op hem reageerde
ze glimlachte alleen
flauw knikte ja of
nee zoals verwacht
het was niet dat
ze te lang bleef zitten toen
het gesprek klaar was
ze voelde alleen
de loden benen
haar verstarde logge lijf
het was alleen
dat ze buiten overvallen
werd door niemand…
Nacht overdag
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
404 Ze liegt, nee, ze liegt niet
ze is ziek, hartstikke ziek
Laten we voor haar bidden
haar redden als ze wil
als ze knielt voor genade
We doen een beroep op haar
geweten, haar schaamte
en op de nacht
waarin niemand kan leven
die het licht heeft gekend
Ze is hysterisch
spuit haar plat
snijd het weg
uit haar hersenen
of sluit ze kort…
uitgepraat
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
406 Maar ik draag nog een bijbel vol barstende bladzijden,
heilige teksten die niemand ooit gelezen heeft.
Een universum gilt achter mijn ribbenkast,
maar ik sidder al bij het loskomen van de zwaartekracht.
De zeebodem — een mond zonder stem — blijft zwart.
Ik graaf met handen van rook,
maak een graf terwijl ik droom van vertrek.…
zomertijd (2)
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
481 in al zijn vergankelijkheid
was ineens de zomer daar
toen de zang van de merel
iedereen die maar luisteren wilde
uitnodigde voor een helder gesprek
de zomerwind streek over
het hoge gras beroerde
gedachteloos de mensenhuid
glanzende goudsbloemen bloeiden
zij zouden in de herfst vervagen
ergens rolde een zandkorrel om
niemand zou van…
vrij zijn
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
355 ik ben het meest mezelf
wanneer niemand kijkt
geen rol
geen afstemming
geen kleine correcties
om het draaglijk te houden
alleen is geen tekort
het is afwezigheid van ruis
in gezelschap schuift iets
net naast zichzelf
woorden buigen
gedachten wachten
maar alleen
valt alles samen
ik hoef niets uit te leggen
niet te reageren
niet…
De klomp
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
107 Niemand zou hem nu bewaren.
Voor mij kon hij alles zijn.
Ik voer ermee door sloten
waar geen water was,
vloog langs wolken
die alleen ik zag,
reed over wegen
die begonnen
waar ik hem zette.
Hij werd wat ik nodig had.
Er kwam een tijd
dat ik hem zag
zoals anderen hem zagen:
een versleten klomp,
goed voor het vuur.…