4052 resultaten.
Mannen in jurken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
511 vliespoten, natuurlijk
waggelen geeft
een kolderiek effect
stenen werden muren
muren huizen
dorpen steden
het zou maar een aantal dagen
duren, met een beetje pech
een hele maand
het duurde maar, het duurde
vele jurken verslonden
dat kleine ronde dingetje
vergeten in het donker…
Mijn hart is jouw huis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
589 Zijn wij de levende stenen,
wat ons bij elkaar houdt is de vereniging in liefde.
Liefde,
venster voor onze blik op de wereld.
Liefde,
dak waaronder wij samen wonen.
Liefde.
Een muur, kou en verbittering buitensluitend
Liefde 'n deur.
Leidend van kamer naar kamer,
naar het meest intieme van ons samenzijn.…
Vriesdag.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.261 O dromendoder Leven, steen en staal!
In 't koude goudlicht van uw winterzon,
Klinkt trots mijn tred nu, wijs en flink mijn taal.
Maar 't ruisgeluid van boom en lentebron
En de oude sprook van roze en nachtegaal,
'k Zou sterker zijn zo 'k die vergeten kon.…
Doodlopende weg
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 reigers onverdroten
ondanks ’t stille wit van dood die wenkt
nog zweven tussen hoop en niet geschoten
besef ik, deze streek verdraagt geen duiven
waar kind en vrind gelijk de tijd gevlogen
zijn, alsmaar verder weg van lege ruiven
de draad gebroken is, het pad verbogen
naar oude ogen die nimmer meer wenen
om namen neergelegd in sleetse stenen…
Al tastend
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
540 willen richten
of zomaar kijken in de nacht
ik word dan meegezogen
in ondenkbare gedachten
het voelt soms, als teder zacht
maar die vaak ook de rede
loodzwaar bevracht
hoort u wel eens
het zand slippen
tussen sissende lippen
die de tong weerhouden
woorden te spoelen
van de bevroren koude
of het zuur der aarde
en enkel alleen stenen…
Jeugdhaven
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
809 boten
aan een steiger
in de haven van mijn jeugd
ieder met een eigen zeil
een buitenboordmotor en roeispanen
een kiel, een roer, en een reddingsboei
soms spring ik in het prille water
van het meer, met minder herinneringen
bevaar ik oceanen in mijn fantasie
waar mijn moeder plots een eiland wordt
en mijn vader een gebergte van steen…
Aan de Hermes van Praxiteles
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.107 jonge beeld:
Onder de blonde val van vlossen weeld'
Dat zuiver oog dat God in moeder mint, -
Zo door het floers der eeuwen, dat haar blindt,
En 't wee der wereld, dat haar u verheelt,
Zovaak glimp van geluk de schemer deelt,
Groet ziel van ver u, als die man dat kind:
O ziel, o glans die 't oogeblank gelaat
Omvloeit zoals de eedle steen…
De Gek
poëzie
5.0 met 1 stemmen
9.453 Ze hadden hem weer nageschreeuwd,
Met stenen en met vuil gesmeten.
Zijn ogen in het wit gezicht
Waren twee doffe, weggezonken spleten.
Hij liep gedoken als een moede vogel
Langs de haven, waar de vissers stonden.
Daar schuw voorbij. Voor hem lag grauw en wijd
De zee en fluisterde als uit duizend monden.…
SAULIEU
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
587 Hoe roestig zijn de ijzeren ledikanten
Hoe lastig is het zoeken naar Pompon
De beeldhouwer die terug is naar De Bron
Creëerde dieren, kleintjes en giganten
We vinden hem dicht bij de kerk begraven
Zien op een stenen paal een condor staan
Getoeter kondigt luid een bruiloft aan
Het zonlicht koestert duiven, maar ook raven
De bruidegoms zijn…
het gaat door
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
649 een houding die bewegingsloos
als lijk ligt te schitteren van afwezigheid
er is niets, geen nacht geen dag, geen samen
slechts wat brood dat korstig na schimmelt
op het vergeten bord, stemmen zijn doof
woorden zijn blind
alle geloftes vergelen als pentekeningen vol
van erotiek worden vermeden wanneer de voegen
tussen de hard gebakken stenen…
Groter gegroeid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
706 Soms slaat hij twee drie klasgenootjes neer,
zoals een steen terechtkomt op wat schelpen.
Dat spijt hem echt, maar ja, kan hij het helpen
dat men elkander treft in het verkeer?
Ik ben zijn mentor, dus heb ik zijn ouders
ambtshalve laatst een kort bezoek gebracht.
Wij dronken koffie en daarna wat kouders.…
Essentie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
437 Volg de eerst gelegde steen.
Zie de blijheid als voorheen.
Onbevangen.
Speels blijmoedig,
essentieel gevoelig.
Het is waar ik,
de eerste bloem,
terug vind..…
In bloei
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
555 jasmijn van mijn geboorteland
Jij was een zeemeermin pas aan land
gekropen met gladde, nieuwe benen
in plaats van een vissenstaart
Ik mocht je leren goed te lopen
van Lotje in de lange Lindenlaan
In de schaduw dichtbij een vijver
schuilden we onder een treurwilg
vanwege de prikkende zonnestralen
In de avond lagen wij
op de nog warme stenen…
SONNET.
poëzie
3.3 met 3 stemmen
947 En lijk de storm aan 't toppunt van zijn kracht,
zijn duizend stemmen breekt in ene, éne
oneindge kreet van woede en toch weer zacht
gaat strijken en aan 't strand in kreunend stenen
uitsterven, zink ik neer uit al die kracht,
in hopeloos gebed en machtloos wenen.…
Het kofschip is zinkende
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
467 naar waarheid
Half staat het licht te pruttelen in
de komende ondergang van verdwijnende
wanen, doch het restant snijdt het andere
deel door jaren die geleefd blijken te zijn
Het is geweest de naderende bezieling
vreest niet meer, het vooronder van de
schuilhut is als een vlot vol rottige klanken
die benerfd de nacht verharden in
de steen…
Pampus
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
580 En daarmee Pampus' pleit beslecht
Want het verwerd ten langen leste
Tot slechts een nutteloze veste
Nu spelen in de droge gracht
De kinderen piraat
Maar niemand wordt er meer verwacht
Die echt ten strijde gaat
Historie in het wijde water
Uit Muiden vaart men weer en heen
Ook nu nog vele jaren later
Is Pampus meer dan staal en steen…
Alleen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
539 op weg
naar beelden in het verwachten
dichtbij een einder
die ook best nog veraf kan zijn,
dat is aan de machten
ik volgde de hoop in haar facetten
zij voedt de aderen
kan de geest verdraaien
de toekomst achteruitzetten
met de wind meewaaien
de adem pletten
maar mij ook doen uitzwaaien
is zij een weg vol verlangen
met passie, die stenen…
Zonovergoten winterpret
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
847 Sta stil wat te kijken met voeten koud als steen.
Toch doet dit winters schaatsvertier.
Mijzelf hartstochtelijk naar zomerse warmte verlangen.
Al geeft het kijken naar de schaatsjeugd mij veel plezier.…
Van huis tot thuis
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
620 het is in gedachten
al zo vaak bewoond
de inrichting geschoond
van knus naar klassiek
vintage of lief feeëriek
een droom waarvan
de eerste steen met liefde
is gelegd maar die in
fundering en ontwikkeling
alle registers heeft opengezet
duurzame snufjes als
zonnepaneel en warmtepomp
zijn terstond geïnnoveerd
het selfsupporting zijn hebben…
Doorzettingsvermogen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
975 ontdek een
troostvolle plek
toch
doch
sombere grijze
stenen
mensen het
verlies niet
begrijpend afscheid
van dierbaren
nemen
na de
begrafenis van
je geliefde
keren de
mensen terug
naar hun
dierbaar thuisfront
heus nadenkend
over jouw
immens verdriet
let wel
het volgend
bezoek heerlijk
lentezonnetje luister
de vogeltjes…
Het park
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
425 Dichtbij is de stenen huid
om het vergeten bloed.
Een zucht in marmer
gedrukt en fijn zweet
van een lange omarming
op het ranke lichaam,
of is het regen.
Met onbekoeld verlangen
roert een kus van bevroren
schuim aan de lucht.…
De tramontane
gedicht
3.8 met 4 stemmen
3.034 En de duiker raakt
bekneld tussen het steen, de helpers duiken
op en de wind verplettert de deining de zee.
De duiker schildert windvlagen voor de kust.
De bergwand bloeit. En het graf is een trede
naar het koraal in een spelonk op de bodem
boven de kleurgravure van het bloemgordijn.
----------------------
uit: ' Tafel', 2004.…
Sterven te Antwerpen
gedicht
5.0 met 4 stemmen
6.711 De stenen engel aan de Kathedraal
heft zijn balans te middernacht voor die bezwijken.
Het heir der luizen kraakt. De katten zeiken
in kromme gangen waar geen tocht door jaagt.…
Dooie mus
gedicht
4.0 met 9 stemmen
4.520 Wel aan zijn wereldwijd postuum record:
ruim twintigduizend stenen op één grafje.
--------------------------------------------------
Dit gedicht is geschreven naar aanleiding van
het doodschieten van een mus bij een poging
het wereldrecord vallende dominostenen
te verbreken in 2005.…
Hammie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
627 Elke keer, als was ’t zo bedacht
zat onze hamster op de wacht
tot wij een keer zijn hok verschoonden
en ons met zijn lieftalligheid beloonden
Het beestje zelf zag dan de kans
om te ontkomen aan de dans
Hij kroop over het stenen pad
Hij verlangde meer dan kooi en rad
Helaas, helaas voor ’t kleine dier
kwam hij nooit verder dan bij ons, hier…
De eerste vonk?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
336 Verscholen in de kern
van het ieder vers
daar waar het slaan
met de stenen die
tegen elkaar de beste
vonken laat voortbestaan
een poëtisch verhaal
van dichterlijk vuur uit
eerzucht van pennen
zijn ontstaan, ontsnapt
aan de stroom van
krachten in hun baan
van blijdschap te bewenen
in het literaire landschap
maar herschept zichzelf…
Vreugde honing zuigen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
455 ze hebben de kroon van haar hoofd gehaald
de schitterende stenen dof geschuurd
een zwarte roofvogel is naar beneden gedaald
het huis met rood wit dak dat ze heeft gehuurd
het onheil van pijnen dat haar doormidden
scheurt, de helse gloed doet buigen en bidden
zie daar de witte zon de waterbron het rein fontein van bloed
wonderlijk zoet…
Kabar Angin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 kabar angin, lopend vuur
is sneller dan het kwaad
geest ontsnapt uit flessen
en uit Pandora's doos
kwaad gerucht is sneller
dan de draak als lopend vuur
die tanden wierp voor Thebe
waaruit een manvolk wies
kerngezond van lijf en leden
dat was een mythe,
vroeger, lang geleden
nu treft een draak opnieuw
en verandert hen in stenen…
Stukje thuis
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
427 zij spraken alle talen
kleurden gevoelens
en emoties in het
raken met de hand
liefdevol ontmantelden
wij het lang gedroomde
huis ieder met eigen
herinneringen als een
onbereikbaar stukje thuis
stenen zijn gestapeld
verwijderd is de specie
van de tijd dat wat
door onze handen ging
kende geen enkele spijt
het momentum leven
hebben we…
Hof van olijven
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
479 en
het gezamenlijke maal
het aangekondigd
verraad deed
het onderling
vertrouwen kwaad
romeins rechtsbegin
doodde door kruisiging
de zware gang
langs volle wegen
van calvarie in het
eenzaam offer dat hij
vader bracht bewees
de stoot van de lans
vrouwen hebben
hem gewassen met
schone doeken het graf
belegd de loodzware steen…