32564 resultaten.
Zo is het altijd al gegaan
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
6.906 ik je heb te zeggen
ach weet je, laat ook eigelijk maar
zonder woorden is het ook wel uit te leggen
Ik weet dat je er steeds voor me bent
en dat je altijd voor me openstaat
je kent me nu al zoveel lange jaren
en jij weet ook wat er altijd in mij omgaat
Zonder woorden word ik al begrepen
ik kruip gewoon dicht tegen je aan
en voel je warmte…
een vorm van sterven
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.197 zo ver zijn wij gegaan
het is voorbij
jij draait je op je zij
jouw blote rug
is als een koude muur
- was het zo-even nog
dat wij ons falen celebreerden
woordeloos, zo pijnvol woordeloos -
wat later stond je op
en ging de kamer uit
jouw warmte bleef
heet broeierig
en zelfs de laatste tranen
die de liefde schreef
voelden aan als ijs…
Beeltenis
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.916 We konden
ons aan je liefde laven en aan de warmte
die je ons steeds gaf.
Je bent niet meer. Niet hier
maar ginder en onze liefde wordt
niet minder. Van mij en hen
die jou nooit zijn vergeten. Ach mocht
je toch eens weten hoe wij je nog altijd
missen, iedere dag.…
Zonnegroet...
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.562 De kilte van de aarde verdwijnt geruisloos
in donkere spelonken van zwart beton
Een waas van limoen kleurt het aanzicht
Fris nieuw leven ontspringt onder de zon
De warmte knuffelt de aarde vol verleiding
en kust hartstochtelijk de zomerbloemen
Geur van honing en nectar overweldigen
alle bijen die van bloem naar bloem zoemen
De zon laat haar…
Wie ben ik ?
hartenkreet
3.1 met 24 stemmen
1.218 Die lieve kleuter
veilig op schoot
bij haar moeder
die warmte bood?
Dat kleine meisje
daar op het strand
in de storm struinend
aan vaders hand?
Die drukke bakvis
vól levenslust,
die voor het eerst
haar liefje kust?
De zwoele puber
boordevol hormonen
die het liefst niet meer
thuis wil wonen?…
edoch, edoch
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 fnuiker af en toe
van zijn talent en
hij weet wel dat het went
het weten, het vergeten
het voelen en het woelen
doorheen de tijd
hij is een oele
al beseft hij telkens
hij zijn hoofd ter ruste legt
dat de wereld die hij kent
enkel ontkenning kan betekenen
buiten, daar ligt alles
klaar om op te rapen
de kudde schapen nu
waarin hij warmte…
Kleinkind ( eren )
hartenkreet
3.0 met 13 stemmen
1.764 De warmte die ze
de wereld geeft
is meer dan iemand
zeggen kan
laat staan dat iemand
nu begrijpt
dat een kleinkind
je leven zo verrijkt.
Door de blijdschap
aan te voelen, de tederheid
die ogen straalt
de zachtheid die
misschien niet voelbaar
ondeugend op ons
overstraalt.…
ik schilder felle streken
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.420 stramienen overzichtelijk
de plichten zijn verdeeld
maar leven zo, verveelt
ik droom mijn werkelijkheden
door uit de tijd te treden
verleg de grenzen van vandaag
raak een hemelsblauwe laag
ik schilder felle streken
omdat kleuren vaak ontbreken
voel de wind als mijn muziek
een intenser strelen is er niet
kom dansen op de zonnestralen
hun warmte…
Liefde in licht- en zwaargewicht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.114 gezicht
Behoeftig en dorstig een brandend verlangen
Dat heden in nieuw decor wordt betreden
Dan kom ik terug uit je verre verleden
En zal je met bloemen en kransen behangen
Dan fluister ik licht in je duist’re gezicht
En twinkel ik sterretjes in je ogen
Krul je mond in glim en lachjes
Streel je haar en kus je zachtjes
Geef je mijn warmte…
Verdwaald genot.
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.228 Je warmte zo dichtbij, is alles wat ik wil.
De ruimte klein, de kansen groot.
Verdwaalde gedachten, in een hoofd zo rood!
Kijkend in je ogen, voelend het genot.
Liefde gedeeld, hart klopte in mn strot.
Gedeelde spanning achter beslagen ramen,
in elkaar verzonken, kreunend elkaars namen.…
zag zee op rotsen breken
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.356 het kleine afscheid dromen
iedereen is weer gekomen
om te zeggen wat er speelt
de zon het strand de zee
ik neem hun woorden mee
als dadelijk de golven brullen
dan kijk ik terug
zal me met bruin omhullen
ja, ja mijn brede mooie rug
weeg woorden die gesproken zijn
in het kabbelen van de vloed
hun warmte deed me goed
in koude onderstromen…
laat stilte door je ogen dwalen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.595 je bruint in het
raken van de hemel
tropisch in de rulle sneeuw
kou heeft je gekleed
mode warmt je strakke lijf
dat alles van zijn handen weet
je ging om te vergeten
om even niets van
alles meer te weten
terug naar de bron
om in de zon je eigen
kleur weer te bepalen
het afscheid moest
sloot de woordenvloed
waarin je niet kon zwemmen…
ik heb je lief
hartenkreet
3.3 met 14 stemmen
2.453 zelfs na duizend jaar liefde
voel ik me bij jou
schuchter en verlegen
ik heb alle stranden gezien
in alle brandingen gezwommen
maar telkens zijn jouw golven
nieuw voor mij
elke nacht is duizend nachten
en na elke nacht komt de zon
nieuwsgierig en verbaasd
hoe ineengestrengeld
man en vrouw kunnen zijn
onze afgekoelde huid
warmt hij vol…
je ogen schenen langer zon
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.241 ik heb de bloemen al geplukt
vaasde ze als roodste rozen
in een veld met woorden vol geluk
ontloken ze als nieuw gekozen
de wind blies zachte lentelucht
in vleugjes voor het snelle rijpen
je ogen schenen langer zon en
lachten met de warmte van begrijpen
we dachten nog de winterkant
maar kou en sneeuw waren geleden
het tintelde van hand…
Onmogelijk
netgedicht
1.8 met 12 stemmen
1.339 nooit zal water niet vochtig blijken
of zal vuur de vlam ontwijken
Golven zullen nooit zeeën weren
storm zal nooit de wind negeren
nooit zal nacht met zonlicht komen
of zal neerslag opwaarts stromen
Cirkels zullen nooit einden weten
een uur zal nooit de tijd vergeten
nooit zal dood los van leven staan
of komt warmte…
Winterengel
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.409 Zo kwamen wij in warmte
van steen en vuur, ik stil ontdooide:
jij je witbonte vleugels aflegde.…
mijn vingers dooiden ijs
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
757 je verijsde in je jeugd
de permafrost duurde
een half leven waarin je
niets kon geven of ontvangen
liefdeloos zonder verlangen
warmte kon je niet
bereiken in het grijze
licht van fijne sneeuw
zodat het zicht op enig
toekomst werd gemist
zacht ontlook de lente
in je koude huid
mijn vingers dooiden
ijs dat de seizoenen brak…
19 Februai 2006, 13.49 uur
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
808 Fel paars vecht met oud groen
Zwaar grijs mengt ver blauw
Flirtend getjilp
Hofmakerij in een plas
Voorzichtige warmte in zwaar nat
Reikend hout onder molm en rot
Gaat het weer gebeuren?…
Ontsomberen
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
631 intens bevroren
uit hun historisch verband
Smeltende ijzige gevoelens
beginnen al dooiend te warmen
op weg naar de eindeloze zomer
Somberheid verlucht zich
en gaat ontluikend over
in jubelende versies
die haar oorsprong
zonovergoten verdund
Maar de zomer kan ook
verkillend zijn
Ontsomberen geeft
de zomer een zetje
De onthulde warmte…
ommekeer
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
2.893 muren als geschrokken
in één klap kaal
op de vensterbank groeit je plant
onverstoord verder richting zon
maar in ons hoofd wend jij je ervan af
woekert de schaduw langs je omhoog
als een geschiedkundige naam
met een steeds vager gezicht
spreken wij je weldra uit
als een vergeten droom
waarvan we 's morgens
slechts nog de gebroken warmte…
in bloeien voor de dood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
674 dat stolde
na de sprong van het balkon
ontkende de depressie
die je naar beneden zoog
liep weg voor de vergiften
die de ander op je spoog
groeide dwars door muren
schopte tegen normen aan
wist dat het niet lang zou duren
want niemand nam iets van je aan
graaide naar de aandacht
dat het leven je nog bood
versteende zonder warmte…
De muur
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.155 Is de warmte niet beter van een vreugde vuur?
Gebruik het slechts als opslag voor hetgeen je niet verstouwt…
Stil mij
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.787 Stil mij - stil de stem
in mijn hoofd, ik hoor mezelf niet langer
gisteren weerklinkt in elke hartslag
vult mijn holle oogkassen met het zout
wat mijn tranen toebehoort, ik huil niet
En stil me met je handen door mijn haar
omvat me met je lichaam, wees de warmte
het bloed, ik heb je nodig
mijn zwakte erken ik met gebogen hoofd
al zwijg ik…
Hun stilte hoor ik nog
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
816 gezichten om me heen
handen die me raken
ze schreeuwen
ogen dwingen me
mezelf kleiner te gaan maken
ze kijken door me heen
ik kan ze niet meer voelen
alleen hun stilte hoor ik nog
warmte en mijn hart zijn weg
ik zie alleen die smoelen
handen hebben overal
hun vingers neer gezet
mijn haar op huid en genen
mijn dromen hebben ze bezet…
Liefdesverdroot
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.705 Liggend in het licht van de warme zon
Die voelt aan als míjn warmte
Alleen voor mij, zacht brandend
Doortrekt mijn lijf als lief vuur
Ogen dicht…alle kou glijdt weg
De kou die jouw plaats innam
Als een sneeuwbui die binnen hing
Toen je je deur voor me sloot
Nu smeltend mijn verdriet, wegvloeiend
Mijn Hart klopt weer vol, je mág weg zijn…
Een mooie herfstdag die vertedert
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
686 Een mooie herfstdag die vertedert,
die ineens weer het hart van het kind doet ontwaken
omdat er zon is, omdat de geuren van de herfst
niet enkel vergetelheid oproepen, maar ook
blije herinnering aan warmte, aan herkenning
van de vreugde die ik straks zag in de straat
toen een man een vrouw omhelsde en zij
juichte tot iedereen het kon horen.…
Vervliegt uit blote lijven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
566 de leegte van een jaar
legt stilte af in zwijgen
warmte die genoten is
vervliegt uit blote lijven
ik schrijf omdat ik blijven wil
woorden maken het verschil
in draden met de werkelijkheid
ze schrijven mijn realiteit
mijn leven lost zich op
in een reëel afwezig zijn
een existeren op de rand
balanceren boven het ravijn
de tekst…
Kathedraal in Antwerpen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
587 kleedje
Van lichtvoetig kant
Verleidt g'ons toch een beetje
We dingen gretig naar uw mooie hand
Rubens, een van Antwerps' zonen,
Tooide u met pracht en praal
Mocht zich met roem laten belonen
Uw minnaars snelden toe, allemaal
O, schone bruid ik zal u gedenken
Uw grootsheid en intimiteit
Gij zult mij altijd vreugde schenken
Door uw warmte…
Je blonde lach
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
558 je hakken tikken spanning in de stilte
de echo geurt je dichterbij
uitdagend kijk je naar de mannen
winnaars dromen zich al rijk
je blonde lach kleurt warmte
je ogen zwierig in hun blik
handen zwaaien al je charmes
omdat hun wereld aan je voeten ligt
vleugjes jij in het passeren
ik zie je wiegen uit mijn zicht
de spanning wordt met een…
Tegen en mee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
471 Hoor ik je stem in zwoele warmte
boven loeiende wind bulderende golven
lach door koppende duin
eindloos ruisende velden van liefde.
Ga mee door ruisende velden
saam weerstaan loeiende wind
bulderende golven schuim
waar lach klinkt achter koppende duin.…