Alle inzendingen over bloemen

5695 resultaten.

Sorteren op:

één dollar

netgedicht
4.2 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.461
je was zoet, een roos met dunne, sierlijke hals met onschuldige tepels en een verboden handgebaar in het verhaal van een stad vol levende dode bloemen je was te jong maar jaren ver vooruit voor het oude stof van verleden geboorte jouw raam opende geen erbarmen maar beet de verminking te rood belicht in jaren…

Moederland

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.401
Ik sluit mijn ogen snuif de geur van wilde bloemen en voel de zon op mijn gelaat even voel ik mij terug in Afrika ver weg van hier was ik maar daar hoor ik het gebrul van leeuwen in verte voel ik het hete zand onder blote voeten even visualiseer ik de lange tocht in de woestijn rituelen en gebruiken beleef ik weer de meisjespijn…

Herfst

poëzie
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 5.575
Ik ging op het terras uitzien op de wouden, Trachtte mij te troosten met de allerteerste Bloemen en de allerbedwelmendste geur. Maar ’t was later seizoen dan ik dacht; de koude Bergwind trok dampen over de dalen, Grijs werd alle kleur.…

De bunker

gedicht
2.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 10.087
Geluidloos duikt het op, achter iemand met wie ik praat, of in de tuin tussen bloemen, het bevriest de glimlach, legt de hand stil op het papier, verdwijnt weer snel en laat geen sporen na. ------------------------- uit: Tirade, nr. 200.…
Aad Nuis18 oktober 2025Lees meer >

Natuurschoon

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 442
Met de vleugels dichtgeslagen aanschouw ik in stilte verstopt achter bladeren de bloesem van jouw bloem. Al ben je nog niet volle bloei en lijk je angst te hebben; toch geniet je van de zon en van de kleuren om je heen.…

Een tergend witte maan

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 658
Soms wordt de maan tergend wit zijn de kraters bloemen in het zand verdord zoals de dood van deemoed spreekt ebt het water weg en blijft het land mijn heldendom nu schuift er een schaduw over de zwarte akkers en het besef dat mijn tijd zoals de nacht voorbij glijdt en onrust me verblijdt met gulzigheden van deze nieuwe tijd het sterven…
elze6 april 2009Lees meer >

Het leven

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 690
koester de zachtheid mijn klein kind zoals de lentewind de kersenbloesem streelt de roos zachtmoedig geur afgeeft en teer zich steeds laat plukken de broze bloemen fijn en zoet zich ruiken laten en voorzichtig tasten zoals voor jou mijn huid en haar opnieuw ontdekking zijn als het aaien van de poes het volgen van de vogel naar waar…
annabel13 april 2009Lees meer >

Vlucht naar vlindertuinen

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 597
ben vanochtend opgestaan en wilde naar de zon was opgetogen toen ik zag hoe licht van donker won mijn vleugels zijn nog rauw van kou vannacht en onvervuld verlangen warmte moet mij nog behangen met de kleur van onverwacht wiek van bloem naar druppel dauw een koud ontbijtje en dan gauw mijn vlucht naar vlindertuinen uren dollen en naar…

Apocalyps

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 559
De lanen zullen uiteenspatten, de mieren zullen mij verdrijven, als de macht niet inperkt, als de wereld niet omdraait, zodat het sterrenstelsel mijn woning wordt, zodat ik kan dansen met de doden, in een trance die eeuwig duurt, voorbij de bomen die mijn stem bewaren, de bloemen die mijn hart verdelen, er is niets wat mijn verlangens…

Tussen bijbel en banjo

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 792
stofwolken benemen het zicht op zandgeschuurde bergen toch ziet hij de verte zingen van wilde bloemen in het land tussen bijbel en banjo klopt Doc zijn pijp en Sara wakkert het vuur aan, speelt de rimpels uit zijn lijf onvervalst klinkt daar als echo van een waterval een stem, white blues Jimmie klatert in het schrale dal hij verjaagt…
Hanny20 augustus 2009Lees meer >

Liefdesgedicht

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.062
Achtergebleven toen jij de dood tekende langs witte bloemen en maanlicht, de troost voor dag en nacht. Ach liefste, spreek me aan, ergens diep in de herfst. Niemand zal het weten.…

liefdesgedicht

netgedicht
4.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.301
Achtergebleven toen jij de dood tekende langs witte bloemen en maanlicht, de troost voor dag en nacht. Ach liefste, spreek me aan, ergens diep in de herfst. Niemand zal het weten.…

Sinds jouw liefde

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 646
sinds jouw liefde door mijn aderen stroomt lijken dagen korter zijn zeeën dieper ruikt de hemel blauwer smaakt regen zoeter kleuren bloemen mooier reiken bomen hoger voelen drempels lager raken blikken dieper genieten we intenser zingen vogels luider straalt de zon voller groeit 't verlangen dieper om thuis te komen…
LadyLove16 maart 2010Lees meer >

Laat je

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 628
Laat je tranen stromen en je licht schijnen Laat je warmte binnen komen en je kilte verdwijnen Laat je voeten zweven en laat los je haar Laat de bloemen leven en toon een lief gebaar Laat je brein varen en schud een hand Laat je ogen staren teken in ’t zand Laat je dromen bestaan en vergeet niet dat uren stil voorbij gaan Niemand…

in de dagen van mei

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 688
de ochtend komt binnen met het grote blauw in zijn handen dwaalt verder, werpt bloemen in het water en jonge schaduwen die nooit genoeg van elkaar krijgen leggen zich licht, klein en onkreukbaar ik keer terug naar het begin doe mijn ogen open, rond mij in armen als knoppen zonder tegentijd half verscholen in het kortverhaal van stollende…

maantuin twee

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 732
het lijkt soms echt alsof sommige schrijvers mij door en door haten zoals ik schrijf zal ik praten en praat zoals ik schrijf natuurlijk geen diploma zit vastgeplakt aan dit lijf maar sta toch echt stijf van woorden geboren uit niks ben niets en niemand iets verplicht alleen m`n redacteur heeft er veel werk aan maar het wordt prachtig,bloemen…

Als er niets meer is...

netgedicht
4.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 706
Hou mij vast als er niets meer is om van te houden kom met mij praten, drinken en zingen in het huis van weemoed en verloren herinneringen laat de bloemen lachen in hun vazen gooi de glazen stuk voor wat geluk dansend door scherven van dromen langs de rand van de afgrond waar ik zo lang alleen stond voordat iemand mij vond…

kleine meid

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.121
dan kan ik bijna weer voelen hoe ik was als kleine meid vogels vlinders bloemen gras maakten mij blij was in mijn sas bergen speelgoed waren overbodig dat had ik echt niet nodig dat ene vlindertje was er voor mij dartelentd aan mijn zij zo gelukkig als ik toen was weet ik nu nog steeds bij de geur van net gemaaid gras dan glij ik weer even…
gerda bakker26 september 2010Lees meer >

Staand

gedicht
3.7 met 27 stemmen aantal keer bekeken 14.608
Ontdooi me, tooi me met een hoed van bloemen en lange stengels in m'n lijf. ------------------------------------- uit: 'Een bittere navel', 1997.…

Wonderschone waaiers

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 466
daar de wind vrij spel heeft kust kwik zachtjes het vriespunt de avond legt zich neer na volledige overgave aan de ondergaande zon in het holst van de nacht ontstaan wonderschone waaiers worden bloemen geboren die nimmer zullen geuren beperkte houdbaarheid doet niets af aan hun fonkelende pracht die schittert in het ochtendlicht totdat…
LadyLove26 november 2010Lees meer >

Standbeeld

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 753
Ik hoef geen standbeeld nu ik niet meer leef 'k wil ook geen bloemen op mijn vers gedolven graf valse tranen hoeven er niet te vloeien toen ik ze nodig had zag ik de vrienden niet die mijn huis of nummer niet meer wisten jij had mij in de palm van je hand maar liet mij wegvloeien zoals de zee haar weg naar de horizon terug…
Redcloud12 december 2010Lees meer >

De dauwdrop

poëzie
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.940
Als dauwdrop aan der aarde bloeme weerspiegel ik het Al. Ik hoor de sferen zoemen. Gans 't sterrendal probeert Uw naam te noemen. 't Geheim blijft tot de nacht behoren, waarin ik ben ontstaan, tot, opgeslorpt, in schijn verloren, in 't licht vergaan, in U ik word herboren!…

zij in stilte lijdt

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 688
Ik dacht de nacht te horen vallen in duister waar het was gebleven zo zorgzaam was de dag en nu verlaten schimpt de schim dwars door ‘t donker heen geen sterrenlicht voorziet in dromen geen akker omgeploegd waar velden dun bezaaid met bloemen de ware trots van slechts de éénvoud zoent hoezeer de rust van binnen stilt de storm de bomen…
elze25 maart 2011Lees meer >

laat me je lezen

netgedicht
3.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 681
woorden zijn er, soms onverwacht ze geven en nemen iets van mij, ik laat ze gaan als een zielenvlinder, zwerf even mee want nooit ben ik, alleen, volledig in deze stilte waaruit je bloemen maakt of in het donker een losgeraakte vleugel en al sla ik dromen stuk dans met nachten tussen vlagen regen groeien mantelloze zwaarden…

Groen grensgebied

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 626
toen het buiten avond was voor ons gevoel was dat thuiskomen op een dag in mei ‘alles ging goed’ (en weer een warme lentenacht bracht dit zo nabij) herinner jij je nog, hoe zalig de gedichten waren voor het oog op het vlinderspel van het leven er was geen geleuter meer tussen ons jij raakte charmant de liefde aan verfrissend op bloemen…

droogte

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 576
meer vinden onder tafel, zonder zon verkast de warmte zich tot in de borders van mijn tuin tussen wederik en Zeeuwse knoopjes knoopt de dag zich op in regenloze vruchten schaars gekleed door lege zuchten sterft magnolia in mei ik schenk water tussen tenen waar nog hoopvol groeien heerst; het helpt de vlinders nader komen, als mijn bloemen…

13 augustus

netgedicht
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.264
vandaag loopt er een kind aan mijn hand eerstgeboren voelt hij kleiner dan hij is, want missen spreekt het grootste woord en buiten, in dat verre land van bruggen bouwen speelt vertrouwen met mijn pop ze draagt wat krullen rond haar ogen maar ze ziet de mijne niet ik pluk mijn witte bloemen uit een tijdloos dood gebaar daar samen…
switi lobi13 augustus 2011Lees meer >

stotteren

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 659
(mama) nu ik vastklamp aan gewone dingen rusteloos de was van links naar rechts in vouwen leg besef ik, dat er waardes lekken tussen alles wat ik heb geleerd mijn stem zegt dat er oude bloemen achter nieuwe knoppen sterven, maar gevoel weet dat de tussenfases meer nog in het leven staan ik moet je laten gaan mama, ik moet je…
switi lobi16 augustus 2011Lees meer >

Zo kon het zijn

gedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 8.761
Je ziet de vlinder, alweer een hand groter, je ziet hoe de bloemen de grond omwoelen, de worm als een slang. Dit is het gewicht dat barst uit de schaal. Daarin bestaan te hebben met de tijd als haardos, als god van een kortstondig heelal, dat, lieve vriend, is het leven.…

oeverloos

gedicht
1.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 20.014
zie het haar, zie haar van welke plant had ze bloem, blad of blazen niet mogen eten? heeft ze een leegte gebezigd, haar onvoldaan? wines woord is zij of wier? als er een wie is en kent nog het vlies laat haar niet over, laat gaan ------------------------------------------------ Uit: 'Grondzee', 2001.…