7673 resultaten.
perfecte bloesem
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
681 Zoals de bloesem in de boom.
Samen 1 geheel, samen ben je 1!…
Kloostertuinboom
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
693 Ik was op mijn negentiende een benedictijn,
die hunkerde naar een vrouw, maar enkel nonnen zag,
eenmaal in mijn uitkijkboom kon ik van alles zijn
en samen met mijn boom barstte ik van de lach.…
De Retiese Lént
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
619 Godin Freya haar woonst,
de heilige boom,
’t huis maakt hij tot thuis,
de goede boom.
Onder zijn kruin
werden dure eden gezworen
en huwelijken gesloten.
Recht werd gesproken
onder de blote hemel,
bij klimmende zonne.
Door ’t volk besluiten genomen
en ijverig handel gedreven.…
hopeloos eenzaam
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
716 mijn geweten en gemoed
wat of ik nou toch doe
veel te snel en veel te ver
rijd ik in mijn auto rond
om de zin van eenzaam
te verzetten en verdrijven
terwijl ik mij verwonder
wachtend op wetend niets
over de blauwblauwe lucht
zie ik slechts de gele citroen
draaiend met mijn hoofd
op en neer en om
is gewoon alles wat ik zie
een boom…
In Goddelijke poëzie mijn hart mijn bron de genezende zon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
528 ik herinner me weinig meer dan
het hunkeren naar je warm vel
voorgoed
bemind te zijn
in de stilte na de jubelende
stemmen op
weg naar huis met de
ganzenhuid nog op de armen
ik herinner me weinig meer dan dat zangvogels
uit de boom
niet kunnen vallen
door wind en brandend getij
terwijl ik de stenen
van de tijd hard en ongenaakbaar…
Wachten op leven ?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
433 Hoor hoe wind door bomen blaast.
Luister naar het suizen in uw oren.
Luister naar de stilte in muziek.
Naar een oude klok die tikt.…
Een wereld in kleur
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
462 kan het donker
dat zo somber is
veranderen in licht
zwart verandert
in het stralende rood
van een roos
mooi als een gedicht
grijs wordt
het blauw van de lucht
met kleine schapenwolkjes
op een warme zomerdag
zonnegeel en oranje
heerlijk op het strand
waar je in de verte
de kabbelende zee zag
grasgroen zijn de blaadjes
van de bomen…
paddenstoelen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
140 Aan een oude boom, hun thuis,
verbergen zij zich, stil en kuis.
De regen valt, en zij bloeien,
hun kleurenpracht doet ons boeien.
Met hoedjes als een herfstig kleed,
staan zij daar in vol en breed.
De boom biedt hen een warme plek,
waar zij groeien, stil en gek.…
Als het groen fluistert
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
151 De vijver bewaart
licht tussen oude bomen
stilte wortelt diep
Tussen bloemen ontvouwt
zich een taal die ouder is dan woorden.
Kleuren ontsluiten een wereld waarin verwondering
zacht neerdaalt en mijn hart leert luisteren naar wat stil wil blijven.
Onder kronen van bomen
verliest de tijd haar haast.…
EEN VERTELLING
poëzie
3.0 met 14 stemmen
5.671 Met moet de bomen snoeien;
De akker moet men mesten;
Dat doet men in de winter.
De bomen moeten bloeien,
Om vruchten ons te geven;
Dat doen zij in de lente.
De vruchten moeten groeien;
Dat doen zij in de zomer.
Men moet de vruchten plukken;
Dat doet men in het najaar.…
Op Beppe erfje
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
2.158 Op Beppe's erfje met wat bomen
Stond een spitkeet laag en sober van bouw
In de kleine schone vertrekken
Woonde de eenzame wijze oude vrouw
De jaren gingen voorbij
Ze treurde om het heengaan
Van hare man en kinderen
Ze gingen naar elders
Ver weg van Beppe's stee
De kinderen namen bij het afscheid
Omdat het niet anders kon…
Paradijs
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.209 een landschap tussen rivieren
bewoond door naamloze dieren
een zichtbaar goede waarheid, naakt
de smalle toegang wordt bewaakt
vredig vrij, gezonde toestand
eeuwig oorsprong uit het hoogland
veel vruchten om van te eten
geen ellende te vergeten
geen bewustzijn van geboden
ook al is een boom verboden
de scheidingskennis, goed en kwaad…
ze dronken hun lied
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
913 ik hoorde vanmorgen
het vogelconcert
heb even mijn bril afgezet
zag ineens hun geluiden
uit bolletjes zwart
veerden tonen die
wipten uit bomen
in een gezamenlijk bad
ze dronken hun lied
spetterden rond met
muziek in het licht van
de zon die dit alles begon
zij regisseert ook de koren
die uit de nacht zijn geboren
nog is de mens…
toren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
610 samen drijven we boven
de toppen van de bomen
in de diepte golft geluidloos
de paars smeulende heide
wij zien naar nevels
zoeken de ruimte
bij elkaar
in de aanraking
de blik in elkaars ogen
in een zacht strelen over
huid en haar
wij hebben elkaar verheven
in liefde die over
de nevelige ruimte
tot de stille einder reikt…
Gooise lusthoven
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.394 daar liggen de bomen rustig
te ontwortelen, elfen namen
happen uit hun bankjes
pluchen mos streelt de ogen
neusgaten zuigen aan de loofgeur
penissen schieten uit de grond
en de eikels hebben tepeltjes
hemelse bruggen over waterpartijen
voeren naar verrukking - ik graaf
me in een stapel bladeren, stuit
op stevige wortels, laat me
nemen…
Ergens is een plek.
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.107 Ergens is een plek waar ik zou willen wonen
Zonder discriminatie en met mooie bomen
Ergens is een plek waar ik zou willen zijn
Met prettige gevoelens en zonder pijn
Ergens is een plek waar ik zou willen leven
Waar ik voor altijd zou willen blijven kleven
Ergens is een plek met vrijheid
En zonder onderscheid
Ergens is een plek zonder ongelijkheid…
zoeken
netgedicht
2.3 met 19 stemmen
1.363 Ik wou dat ik kon komen
bij bomen die zacht dromen
op de adem van mijn ogen
en daar waar ik zou mogen
zou ik langs bladeren stromen
Ik wou dat ik kon vluchten
naar zelf gedachte luchten
waar nog mensen leven
die door hun denken zweven
door zacht een woord te zuchten
Nu moet ik alles vinden
in het land van helse winden
en mensen die…
Een handvol sterren
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
3.554 'k wou dat ik je pijn kon lijden
'k wou dat ik je angst kon dragen
samen met jou tussen de sterren zweven
samen met jou de hemel beleven
de takken van de bomen zullen je stevig omhelzen
de blaadjes van de bloemen zullen je zachtjes beroeren
de gloed van mijn hart zal je blij verwarmen
'k zal er zijn om je stilletjes te omarmen…
Dag nacht!!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
646 ik groet de koning
met gebogen hoofd
een serene stilte
de stemmen geroofd
de zon nog onder
mijn ogen gericht
op de koning der bomen
nog buiten het licht
een aarzelend fluiten
heel even, heel zacht
betekend het einde
van de stille nacht
het koor zwelt aan
het duister verdwenen
de angsten ver weg
de wonderen beschenen…
gedichten gevuld met gezichten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
842 blikken in ogen die
wijken voor kijken
in een cirkelend
praten zonder gesprek
nietszeggende stemmen
die zichzelf verwennen
overschreeuwen de harde
muziek, wie kent ze niet
hun toon is gewoner
dan de ruis van de bomen
een vogel fluit zijn bestaan
hun lied is wel te verstaan
een middag gedichten
gevuld met gezichten die
iedereen…
Gelijk Pareltjes...
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.276 Gelijk pareltjes lijken de dauwdruppels
's morgens, op elk willekeurig blad
Verweven met wat zonnestralen,
zijn het net diamantjes op een presenteerblad
Zo glansrijk en zo wonderschoon
De dauw op alle bomen en het gras
Zo in de vroege morgen, totdat de zon
ze op doet drogen en je geen
dauwdruppel meer zag...…
geluk
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
791 geluk zit hem niet
in het materiële
zoek het liever
in het klein
kijk eens naar
een kind dat glimlacht
of een straaltje
zonneschijn
een onverwacht
telefoongesprek
een leuk kaartje
met de post
er is zoveel
te genieten
geef je ogen
goed de kost
een boom die staat
in volle bloei
een avondje
met volle maan
er is toch
zoveel moois…
net alsof
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
1.428 net alsof de wind
haar woorden naar mij fluistert
ik hoor dat zo graag
net alsof de boom
haar handen wil verbeelden
ik zie dat zo graag
net alsof het riet
mijn lichaam wil omarmen
ik voel dat zo graag
net alsof het gras
haar geuren voor mij vasthoudt
ik ruik dat zo graag
net alsof de zon
haar warmte naar mij uitstraalt
ik wil dat…
een zacht verwachten
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
4.823 de stal
een kribbe en wat hooi
beesten in de plooi
een zacht verwachten
nachten die stil zingen
dat het vriest en kraakt
een gedachte flonkert
die aan vrede raakt
de boom heeft al
de stal beworteld
glinstert in de sneeuw
zijn schone schijn
nostalgisch groen
de geur van dennen
maar kunst wint snel terrein
kerst zal binnenkort een…
een zacht verwachten
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
3.107 De stal
een kribbe en wat hooi
beesten in de plooi
een zacht verwachten
nachten die stil zingen
dat het vriest en kraakt
een gedachte flonkert
die aan vrede raakt
de boom heeft al
de stal beworteld
glinstert in de sneeuw
zijn schone schijn
nostalgisch groen
de geur van dennen
maar kunst wint snel terrein
kerst zal binnenkort een…
En plots, zo stil en onverwacht...
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
977 En plots, het weggespoelde strand,
een golf zo hoog als bomen,
en iedereen wordt overmand,
door bruisende waterstromen.
En dan, ligt alles overhoop,
Een man zoekt naar zijn zonen,
Een vrouw houdt stil haar baby vast,
Die net is omgekomen……
niet tot de wereld
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
892 sterren
nog niet geboren
boven zeeën, geblinddoekt
wanneer de bomen van morgen waaien
alsof
de wereld, verlaten van onschuld
zich neerlegt in monden van zondaars
en als uit het water
mijn adem weer zichtbaar wordt
rood in een lichaam dat nooit werd geheeld
neemt de wind de rivieren mee, mijn aders
verschrompeld tot steen…
Toch?
netgedicht
3.8 met 39 stemmen
955 Heerlijk dromen
vrijheid zonder schuld
zonder zonde
madeliefjes rijgen
bomen beklimmen
spellen spelen
één tot zeven
wie zal mij een kusje geven
spel en nooit te oud
hoepelen, tollen, verstoppen
dropveters stelen
er touwen van vlechten
droptouw springen
volwassen overgeven
aan passie
los van rede
irrationeel zonder schuld.…
het pad knerpt steentjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
787 ze wandelen
het gras is groener
dan de schoenen
van de wandelaars
het pad knerpt steentjes
omzoomd met asfalt
kanten borders
hun éénjarigen
verlopend tot de rand
van bomen, opgeschoten
kinderen die rennen voor
een leven vol met spel
wandelaars en kinderen
verknerpen grassend asfalt
rennend leven langs een bomenrij
het spel van…
Voorwerp van stilte
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.223 Precies midden
in de hoge kathedraal
stond de reuzeneik
straalde stille respect
uit al z’n takken
Geknield tussen beendikke wortels
staarde ik sprakeloos omhoog
maar zag niet eens de kruin
bladeren vormden het dak
de hemel was eikengroen
God was boom geworden
Niemand om me heen
klom ik omhoog
richting de stilte…