inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 70284):

In Goddelijke poëzie mijn hart mijn bron de genezende zon

ik herinner me weinig meer dan
het hunkeren naar je warm vel


voorgoed
bemind te zijn
in de stilte na de jubelende


stemmen op
weg naar huis met de
ganzenhuid nog op de armen


ik herinner me weinig meer dan dat zangvogels
uit de boom
niet kunnen vallen
door wind en brandend getij


terwijl ik de stenen
van de tijd hard en ongenaakbaar
koud onder mijn voeten voel met gedachten die me kwelde


aan het
bonte landschap met de koeien
de tinnen kan met room de boterbloemen
de vlammende bladeren aan de boom


hoog in de blauwe lucht de hongerige spreeuwen
zonder schroom


ik herinner me weinig meer
na al die jaren
met de regen verdwijnt het stof


van de smalle kromme straten waarlangs
ik dwalend heb gehuild


botweg van mijn woordenschat beroofd
dat ik woord voor woord aangedreven door pijn
weer opduik in de boeken


de herinnering in regen langs het raam
hoor tikken
in Goddelijke poëzie mijn hart
mijn bron de genezende zon


Zie ook: http://www.freeartandbeauty.exto.nl

Schrijver: Elize Augustinus, 4 okt. 2019


Geplaatst in de categorie: emoties

3,7 met 3 stemmen 42



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:elze
Datum: 6 okt. 2019
Bericht:sprankelende zinnen, fijn gedicht


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)