6828 resultaten.
Het verdwenen pad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
451 zelden hoor
ik nog de
fluitende wind
vocalen ontbreken
als bladeren
zijn verdreven
dan gieren
hoge tonen langs
sprieterige takken
alsof het bos
zijn man zijn
heeft laten zakken
het donker
passionele is alweer
van even geleden
in zomerse
overvloed brachten
bladeren hun groet
nu schraalt schichtig
wat omzichtig door…
Vergeten landschap
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
569 Het was een vreemde gedachte
die in ons was gekropen
een dief in een rijk huis
er was niemand thuis in het landschap
alle dromen in donker verdwenen
nu er onmacht was verschenen
in gevoelens duister en droef
kwam de rivier met woeste golven
de boze oceaan en dwaze wind
het landschap onbemind
in getuigen van vergeten
alsof we het allemaal…
Scheveningen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
552 Krachtig was de zee met
zeer mooie donkere
wolken.
Een frisse aangelegenheid,
maar goed voor de mens
om energie te krijgen.
De zee is zo verkeerd nog
niet en is vaak vol leven.
Foto Dick Voogd…
Zo Kort Zo Lang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 ik heb er aan getrokken
om me voorbij hem te slepen
en nu is hij dan eindelijk
verleden – weer geweest
in de langste was je
mogelijk het bangste
voor dat nooit eindigende
donkere lichtarme beest
en nu dan nog enkele nachtjes
slapen en we vieren dat
we het hebben overleefd
met het bemoedigende lichtfeest
velen vieren dat het kerst…
Levenskracht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
488 jij zwierig zingend
langs het zwerk zwevend
inspirerend vogeldier
ik heb je gemist
waar ben je al
die tijd geweest
jij gaf me zo’n plezier
zo klein maar met een
wonderlijke levenskracht
het doet me deugd
je bent weer hier
en met je onovertroffen
mysterieuze tovermacht
breng jij weer nieuw licht
in mijn donkere nacht
jouw spetterende…
In strak staccato
netgedicht
5.0 met 217 stemmen
411 het was of ik
het zwart bruine
rotsblok hoorde
spreken in het
aanwakkeren van
een ijskoude wind
er werd ons
geen uitzicht op
warmte gegeven
in het donker
ogende gat dat
als opening sprak
in strak
staccato geselde
wind het gesteente
waar de vegetatie
het liet afweten zonder
enige vorm van houvast
nog sluipen
restanten over…
Wit zingende krullen
netgedicht
5.0 met 74 stemmen
365 zacht streelde je
het magisch blauw
over wit zingende krullen
koelde met donker diep
de warme lagen
in hun eigen huid
die zich oplichtend
golvend blootgaven
je lach had de
kracht van de zomer
was warm als de liefde
van menig dromer
de armen gespreid
in het omvatten
van eindeloos veel
in zonstralende vrijheid
jij alleen op…
Grijs gezicht
netgedicht
5.0 met 190 stemmen
421 prefereerde
zwart als
sterk contrast
jij lichtte op
waar je ook kwam
scheen altijd
het tintje meer
in blik en lach
ik donkerde samen
in kleine groepen
die zonder veel
woorden tot elkaar
werden geroepen
jouw vluchtigheid
was vrolijk van aard
die in passeren
blijmoedigheid met
warmte opschaalde
in de choreografie
van donker…
Uiterst ijle hoogte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 je regenboogde
kleurde druppels
van horizon naar
hoog verdween in
het donker van de
bui waar wolken
nog net raakten
sissend viel
kou op de nog
warme grond
vernevelde tot mist
trok op in flarden
die scheurden door
de vlagende wind
later drogend
op zijn reis naar
uiterst ijle hoogte
tot in lengte van
dagen zullen alle
druppels…
Gaaf gemodelleerd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
382 jij was
het gezicht
in de wolken
gaaf gemodelleerd
door de wind van
volwassen tot kind
hij speelde
met jou kende
je ups en downs
wist welke
ruimte jij nodig
had om te groeien
zonder te
verdwalen in het
strakblauwe bloeien
ik proefde jou
toen het donkere
van de bui mij kuste
en je vriend
het nat van de regen
van mijn…
Opscheppen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 De nachten nooit te donker,
De dagen nooit te lang.
Het is toch wel bijzonder,
als je zo rustig leven kan.
Heb ik nu teveel opgeschept?
Was mijn lepel te vol?
Ja, pas toch op
hoogmoed komt voor de val!
Als je wat dichter
bij de grond blijft
voel je daarvan,
niemendal.…
komen en gaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
525 de trein als mijn
moederschoot
de reis naar de bron
waar adem begon
verloren geboortegrond
uit de donkere tunnel
altijd weer terug naar
het moederland
nog vóór het schelle licht
de zinderende halmen
en de kersenboom
de verlorenheid die
door de ziel kruipt
de trein als een
moederschoot
de reis naar vroeger
terug naar de bron
nog…
De leegte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 ik zag
hoe jij in
flitsjes licht
het donker
voorzichtig
wilde pakken
hoe het
langzaam
bleef plakken
aan de
stukjes hemel
boven jou
die zich
vulden met
pastellen kleuren
in de nog
open plekjes
blauw en
met de warmte
van een kloppend
hart dat liefde
en interesse had
voor een wereld
die leven bezat
nooit heb jij
de leegte…
Het verlangen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
562 De reis, de bestemming en de rust
Ik ben vergeten waar ik ben
Mijn geheugen daagt mij uit en sust
Zo snel als een schot
Die voorbij raast
Het is al te laat
Mijn reis niet bewust
Ik ben aan het overleven zonder adem
Ik stik in de rust
Met afleiding als lust
Ontspanning naar een leegte die mij kust
donkere gedachtes maar de regenboog in aanzicht…
De laatste tijd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
430 het was
ook nog te
donker om
licht te worden
de laatste tijd
wakker was er
al helemaal
niet meer bij
voorzichtig
voelen hoe
blij kan zijn
want plezier
en verstrooiing
is nog geen
koning in deze
negorij van ellende
we hebben het
voelen aankomen
wisten dat het
weer van slag was
vol extremen
ook bij planten
en dieren met groei…
de naam
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
496 twee stenen leeuwen
- tandeloos en blind -
zien liggend toe hoe jij
de naam beitelt in steen
de klok slaat loden uren
wolken hullen zich in
leigrijze kleuren
de zon weet wat afscheid is
takken buigen diep
voor het ademen
van donkere aarde in
een droomloze tijd
de naam in marmer
laat zich niet benoemen
blinde wachters
snoeren…
Toen ik kon praten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
440 glimlach
omdat men
mij dan
aardig vond
ook vingertjes
pootjes en
handen
voor een aai
in plaats van
die nat
warme kussen
met tanden
ik heb ze
allemaal goed
onthouden
kinderen mannen
en vrouwen
toen ik kon
praten ben ik
ze gaan vragen
waarom waren
jullie vroeger zo
aardig voor mij
jij had blauwe ogen
en blond haar
wij donkere…
Een sprankelende jeugd
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
430 waar zwart
het einde jaar
nodig heeft om
van grijs naar wit
op te lichten
spartelt jouw
haar tegen en
krult wispelturig
alle kanten uit
waarbij er
kleine natuurlijke
witte golfjes in
het donker winters
meerstromenland
mee wegvloeien
die speelsheid
heeft jouw haar nooit
gekend ondanks
de uitstekende
verzorging
maar het lijkt…
Liefdesgedicht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
108 Gedichten zijn het woord
en in het woord is licht
het licht van het leven
het leven van liefde
en nu het donker begint
te worden, schijnt het
weer net zo helder
als toen wij trouwden
alsof het ineens weer lente wordt
in het ogenblik tussen de flits
en de donderslag, en een veulen
zijn benen opgooit
het voor ons weer bloesemt
en we…
dromen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
129 dwingend doch transparant cureert de zomer
naargelang dat de dagen zich inbedden
met zacht vloeiende tijd verschuivingen
naar de schemer die het donker lengt
naar de secessie van het moment
waar vergiffenis als
een erfdienstbaarheid wordt
vereffend en een zonde is die
als een open kaart ter tafel gelegd
zich vergaloppeerd aan
valsspelerij…
doorgaand verkeer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
116 zometeen breekt de nacht
kleiner dan deze ruimte
hier, als gelijkenis met
een plek die ter plaatse heet
even donker als de toevlucht
naar geborgen binnenvlees
naar een voorlopig einde
door onbegonnen werk
met een lichtval die
voor slapen geschikt lijkt
dan treedt een kalmte in
als zinnebeeld van lichaam
tot wisseling van wacht…
Oude Wijn
netgedicht
1.9 met 16 stemmen
1.597 och, was ik maar als was
kneedbaar in elke vorm
gedragen in jouw handen
verscholen in het donker
waarin ik als een sculptuur
uit jouw verleden word gekneed
gepolijst, gestreeld, bemind
en kon zijn zoals jij graag zag
och, was ik maar als oude wijn
gekelderd met vreugde
die in de late avondschemer
dagelijks de lust verhelderd
zodat…
Zo lang ik niet hoef op te schieten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.142 Vragend om iets anders
dan stille donkere wateren
meer licht, meer badeendjes.
Muziek maakt ook mij
meer dan licht van binnen
ik dein zo met het ritme mee.
De alcohol bijtend op mijn wonden
echter zoetig op mijn tong
ben ik ineengekropen, wel gebonden.…
Lelie, lavendel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.699 Te nauwe doorgang
onder te lage wolken,
waar vinden dromen de kans
gedachten te worden,
het ontwaken van een klokje,
een lelie, lavendel,
de Venus van Velazquez,
en hoe ze zich naar mij keert,
week die huid en
donker die vlok haar.
Waar vind ik doorgang?
Doorgang waarheen?
Naast mij ligt afgrond,
een deuk in de peluw.…
Het is zo dubbel
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.421 In mijn hoofd zweven
ontelbare wazige flarden
onzekerheid en ook angst
die mijn hart verharden
In mijn hoofd zweven
prachtig heldere beelden
die mijn hart laten smelten
en wonden weer heelden
In mijn hoofd zweven
soms bange gedachten
ze krijgen de overhand
in stille donkere nachten
In mijn hoofd zweven
vrolijke vlinders voor jou…
Haar offer
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.232 Naakt voor de spiegel
buigt ze zich over donkere kamers,
haar hoofd valt diep
in de kelders van razernij
ze schuifelt offers tegen
de rand van dronken walging,
haar keel krijst stil
in vers, ontvleesde aders
pijn trekt een rode streep
over de koude, hijgende grond,
haar schuld wordt zwart
en zwicht voor duizend tongen
de dood wacht…
Voorspelling
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
946 Luister eens naar het kloppen van je hart,
Voel maar: de donkere golf van je bloed
Stuwt je voort, steeds verder weg uit de kust.
Je denkt dat je nieuwe dingen ontmoet
En dat een happy end op waarheid berust,
Maar alles blijft bij het oude, meisje.…
Vooruitzicht
gedicht
3.1 met 33 stemmen
13.870 Want meestal
zien we weinig, is het donker, nacht.
Er is zeker durf, en zelfs wel moed,
voor nodig om het veldje in te lopen
of de berg te beklimmen, wetend dat
ze daarmee voorgoed voorbij zullen zijn.
-------------------------------------
uit: 'Nu het nog licht is', 1998.…
in warme straten
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
943 je was in blauw
licht in je ogen
de donkere tinten
aan je lijf bewogen
je lachte zon
in warme straten
kusten we het
sprookje dat begon
we hebben zee
gezien met vloed
aan onze voeten, ze
schuimde ons ontmoeten
we proefden zout
in afscheid nemen
met lippen winddicht
op elkaar gekust
geen woorden meer
in blik en zwaai en
na…
Vervlogen
hartenkreet
3.7 met 59 stemmen
2.531 Hij kwam en nam haar liefde
Tot hij stilletjes weer verdween
Zijn zalige geur was vervlogen
Een donkere schaduw verscheen
Zij wist dat hij eens zou gaan
Een dikke traan over haar wang
Ze kuste hem triest vaarwel
Haar warme hart vreselijk bang
Een gebroken ziel vol scheuren
Haar gevoelens ambivalent…..…