9918 resultaten.
Overgave
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.590 Ik geef me over
aan de barmhartige
engelen der duisternis
waarin ik me onder
hun vleugels geborgen weet
en wind rond hun
meedogende handen
de draad van mijn liefde
die vanaf mijn morgenstond
de leidraad in mijn leven was.…
Ultiem intiem
hartenkreet
3.2 met 34 stemmen
6.472 Je schoenen op de vloer
Je zomerjurk op de stoel
Op het kussen ligt je blouse
Wij er zomaar tussenin, zalige roes
We snakten naar de adem
Die we vol overgave pakten
Ad rem , alsof als laatste gewenst
Geen hinder van begrensde vlakten
We zakten weg
Bij ‘t zoenen van ons diepste doel
Een verstrengeling van engelen
Aanzwengelen van het…
Laatste wens
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
534 willen zijn,
kleine mus op de vensterbank
Jij kunt gaan waarheen je wilt
Ik zit hier te wachten op mijn lot
Jij die zoveel minder kan dan ik -
niet lezen, schrijven of praten,
niet zingen behalve wat tjilpen
Zelfs smeken kun je niet zoals
de mensen in een gebed tot God
Want dat doe ik de laatste dagen
steeds om een wonder, een engel…
JEANNE & AMEDEO
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
722 te beuren
Tedere zuilen uit steen los te scheuren
Steeds in gezelschap van Maldoror-zangen
Zwijn zijnd plus parel, dus gecompliceerd
Stevig geworteld, gehuld in velours
Tijdens ons leven al haast een legende
In abrikozenkleur beredeneerd
Huid, erotiek, feller: adel, vriend, boer
Tot Knekelman hem zijn liefde bekende
Geluk is een engel…
Feest in de stad
gedicht
1.5 met 321 stemmen
19.760 gezelschap spuit voor straf
de celesta tussen de bellen
men stampt er de bas in zijn kloten
kontneukt de piano het podium af
en dan ook ineens de hans
in het bruiloftorkest
het is feest in de stad
dat moet godverdomme gedanst
het was er een klingen en dreunen
van hard pauken hard posaunen
daartussen hinkten en steunden
de kreupele engelen…
In het uur U
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
548 Door berg en dal
zal zij zich waden
door wind en kou
kan zij trotseren
er pas aan geven
Ook na de val
wil zij niet rusten
op zand en zee
aan verre kusten
misschien voor later
maar niet voor nu
Dan, in ‘t uur U
is zij nog wakend
de dood genakend
verslaat de sater
met blote hand
Haar goddelijk verstand
wil zij beschermen
waar engelen…
feest in de stad
gedicht
2.7 met 7 stemmen
14.405 gezelschap spuit voor straf
de celesta tussen de bellen
men stampt er de bas in zijn kloten
kontneukt de piano het podium af
en dan ook ineens de hens
in het bruiloftsorkest
het is feest in de stad
dat moet godverdomme gedanst
het was er een klingen en dreunen
van hard pauken hard posaunen
daartussen hinkten en steunden
de kreupele engelen…
Spreuk aan de deur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.570 Er staat zo vaak een engel aan mijn deur,
al lijkt dat dan de buurvrouw of een zeur.
Ze brengt me terug op 't spoor dat ik had vergeten,
of voedt me met haar woorden veel meer dan heerlijk eten.
Soms is ze in de stad als ik loop te sjouwen
met tassen vol dagelijkse sleur en nauwelijks te houwen.…
kennismaking
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.978 dit is een van de betere
buurten
dat willen we graag zo
houden vanzelf
natuurlijk…
de telefoon is uiteindelijk
(de reddende engel)
ik sta op en bedank voor
de gastvrijheid
we zullen elkaar nog veel
zien zegt ze
ik krijg een warme glimlach
daarin is ze gul
heb toch vergeten te zeggen
dat we erg op onszelf zijn
maar daar komt…
Sshhh
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
666 Zij draaide, met armen wijduitgespreid,
gelijk een Engel... om haar as en telkens
weer om, zonder naam.
Zij werd één met het weder,
zonder aardse naam ontving
zij bevrijding;
het was haar eender!
Deze vrouw, alleen en eenzaam,
doch thuis in de wind,
waarmee alle blaren waaiden en woeien...…
Levende lavendel
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
624 De zin van rouw,
de ranken van de stadsmuur gerukt,
verdwenen als stil silhouet
op een altaar van pulserend licht,
alsof er voor het laatst een bruin
getinte engel is gezien,
zijn de rijpste druiven geplukt,
op de flanken van een herfstgedicht.…
ALS ONZE ZIEL NIET ZONG
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.220 Neen, als de ziel zeer diep
In duister lag en sliep,
Terwijl geen prins, getooid met bloemen,
Een wekker, die wij engel noemen,
De schone slaapster riep,
Dan zou het ritslend bruin,
De bron, verstikt in puin,
Verdord en snikkend nederzijgen,
Dan zou de wind, de vogel, zwijgen
In die verdoemde tuin.…
Bijna kerstmis 2015
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
650 Wie kan verklaren wat de hemel ooit kwam melden,
wat engelen eens zongen voor de arme herders?
Ons hoofd hoort weinig van wat niet in woorden woont
maar wat ten diepste juicht in warme kinderharten.
Laat ons maar knielen en aanbidden zonder schroom.
Laat het maar kerstmis zijn, met zelfs een beetje vrede.…
Dictee
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.423 Dit is het uur waarin het meest gemord wordt,
waarin, onder vertwijfeld pengekras,
een halve zin wegzakt in 'n inktmoeras
en, ánders fout, er straks weer uit gesjord wordt;
het uur waarin als nimmer spieken sport wordt;
zelfs Angélique, de engel van de klas,
vergeten is hoe principieel zij was;
waarin hij wordt hij word of zelfs hij wort wordt…
Wijsheid uit het oosten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Bij het fluisteren van de nacht
zag ik een glimlach zo onverwacht
van een engel die vertelde over
een wonder in het oosten. Ik stond
als genageld aan de grond, omdat
ik ongewis was van het wonder
dat zich onder de mensheid bevond.
Bij het fluisteren van de nacht
hoorde ik die konde zo onverwacht
van die Davidster in het verre oosten.…
Op de kerkhove.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.149 Sijt gi later eens moedegespeeld,
Hebt gi genoeg der lusten,
Dan komt een engel, die u kust ende streelt,
Ende u nopet te rusten.
Ende ligt gi dan koeltjens toegedekt
Neven de wandelstave,
Dan rijst gi laat, laat opgewekt
Uut uwe stille grave.…
In de hemel
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
532 We zullen daar zingen tot Gods eer
Wellicht met alle engelen te saam
Loven en prijzen Zijn grote naam
Halleluja, geprezen zij onze Heer.…
Op de vleugels van de liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Nu vliegt mijn leven vaak nog
samen op met de duivel naar de hel,
speelt nog één vraag op mijn lippen:
'zal zij die reddende engel zijn, die
mijn ziel ontworstelt aan de macht
van Lucifers liefdeloos spel?'
Nog steeds beschik ik over de sleutel
van mijn hart, dat zich zal openen
wanneer het klaar is.…
De engelen des doods willen mij vergezellen
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.137 De engelen des doods willen mij vergezellen,
een helder ver gezang en nimmer stil gebed
is immer rondom mij, waar ik mijn schreden zet,
steeds langzamer om mij te weer te stellen.…
Jeugdige winnares
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
598 (voor Cigdem Yuksel)
De Zilveren Camera Prijs glipte in jouw
gouden handen als een engel, die de weg
kwijt was en toch weer op koers kwam.
Het terechte geluk straalde van jouw
gave gezicht en ik zag goudvergulde
feeën en nimfen rondom jouw geopende
chacra's dansen.…
Sterven te Antwerpen
gedicht
5.0 met 4 stemmen
6.711 De stenen engel aan de Kathedraal
heft zijn balans te middernacht voor die bezwijken.
Het heir der luizen kraakt. De katten zeiken
in kromme gangen waar geen tocht door jaagt.…
Het aardse nat
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
463 aangetrokken tot
jouw milde manier van ontdooien
de zachtheid waarmee jij water vormt
wanneer ik in mijn diepste stilte
tot jou kom met mijn bevroren hart
dan voel ik jouw kalmerende warmte
de melodie van de toekomst
klinkt in de schatkamer van jouw hart
je weet hoe vreemde noten moeten klinken
wanneer het verdriet ontdooit
zullen de engelen…
Regenboog-moe
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
522 Ik ben moe
ik ben zo moe
ik ben zo regenboog-moe
van al die kleuren
zo moe van al dat gedoe
bijna alle uitingen in het Engels
terwijl het primair Nederlands moet worden aanpakt
als verbetering voor onszelf: Het Koninkrijk der Nederlanden
en als export-voorbeeld voor de buitenlanden
ach ik moet niet klagen, niet zeuren, zeiken
tel je…
Mijn morgenstond?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
381 Mijn woeste water
vloeit blauw
langs haar mild
levende hand
mijn engel danst
op de toppen
van de golven
en van haar kunnen,
stapt moeiteloos
over mijn baren tot
op het gebied waar
we waren gestrand
mijn danseres wiegt
op beide spitsen
van haar benen,
hoog opgeheven
tot op het punt
waarin mijn fantasie
buiten mijn
verbeelding…
Portsmouth
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
497 etalagepop in kleren
die een verre vriend achterliet
ik durf niet te bewegen
bang dat ze valt
en haar moedervlek scheurt
een kinderkoor zingt liederen
met woorden uit zijn hand
op een melodie die zich vastklampt
aan de zintuigen van deze stad
fluistert ze tegen de non
die mijn rozenkrans verkwanselt
als je niet bij me bent
leef ik met engelen…
Een hemels bewind
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
663 de herders waren ijlings
vertrokken in de nacht
toen door een engel
het goede nieuws werd gebracht
dat een goddelijk Kind
uit een maagd was geboren
en de aarde tot een koninkrijk
zou worden herboren...…
Corona-Koor-Concert, het eerste
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 het podium op afstand
plexiglas op anderhalve meter
tussen de zangers en zangeressen
en de instrumentalisten, het orkest
de dirigent op afstand, afgeschermd
het publiek, de mensen in de kerk
op anderhalve meter zittend
van elkaar maar wel met elkaar
want als muziek wordt bedreigd,
dan bestrijden we dat virus
met hemelse muzikale engelen…
De tijd rijpt tot een ijskoud begrijpen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Het is februari de woeste zee
spuugt in 't hoog opspattend
schuim
bleek zijn gramschap uit
In duisternis fladdert zij
als een engel des doods
boven donkere golven van de zee
Van oost naar west de wereld rond
overal schrijdt de stilte door de straten
Onze handen beven
beroofd van warm leven
in 't gewoel zonder warm menselijk gevoel…
Ik was alleen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
337 In de vroege ochtend ontving ik de waarheid
een helder geluid
Ik zocht en zag niemand, ook niet het licht
van een engel, het was stil en ik was alleen
met de waarheid, die rustig afwachtte
wat ik zou doen en zich niet meer liet horen
Ze was er gewoon, en ik zag duidelijk
wat eerst verborgen was voor mij:
ze was groot, wanneer ik wegkeek…
Ontwaakt uit een droom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
512 toren
Bekleed met mos en spinnenweb
naar me wordt gekeken
alsof ik de klimop ben gespijkerd aan het hout
om alsmaar
hogerop te klimmen
Geperst geduwd verwrongen om te sterven
met de vreemde adem in mijn longen
zuur tot aan het stervensuur
In de tuin van mijn buurman komt de muur tot leven
in de milde geur van seringen waar ze
engelen…