5854 resultaten.
Vergeef me
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 Ik vroeg je om me het leven te geven
Tevergeefs was mijn vraag
Verdwenen in de leegte, in alles om ons heen
Vergeef me omdat ik je het vroeg
Maar vergeef me niet omdat ik het probeerde
Mijn leven lijkt zo leeg
Onbeholpen en wreed
Maar anders dan dit, zou het mijn leven niet zijn
Ik zou dan iemand anders zijn, iemand anders ben ik niet
Ik…
Zij en ik 80+
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
576 Nu lijkt een dag zo leeg en lang
Zij was voor mij de heldere ramen
Met vergezicht op mijn gedachten.
Zó stevig had zij mij - en ik haar vast,
Dat niets ons, ook geen andere machten
Zoals de dood, waar wij om lachten,
Kon scheiden. Haar vertrek heeft mij verrast.
Nu zie ik op tegen het wachten.
16-02-2008…
Moe van het gemis
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
917 Dit lijf voelt leeg, mijn ziel behoort jou toe.…
De kracht van het web
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.130 In het kleinste
Hoekje van het
Rechter achterraam
Had jij je lang
Geleden al een
Huisje gebouwd
Van louter lege
Draadjes, gesponnen
Van 't fijnste satijn
Waarin jij heerlijk
Zomers zonnig
Tevreden kon zijn
- Terwijl wij
Grote mensen een
Reis van talloze
Mijlen maakten over
Passen en door
Tunnels heen
En velen met…
Dampen de flanken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
469 gaan gedachten jagen
hollen hoeven
vonken ketsend snel voorbij
op hol geslagen
in een briesende galop
oortjes in de nek
ontembaar is de rug gestrekt
de vrije teugel is genomen
in de dolle jacht op dromen
die met verschrikte blikken
abrupt door chaos wordt gestopt
nog dampen de flanken
rollen woeste ogen in paniek
weer staan ze met lege…
Ik wil...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
855 Ik leg me er bij neer.
Misschien komt het ooit een keer tevoorschijn.
Dit zo ongrijpbaar iets.
Misschien wil ik gewoonweg:
"Helemaal niets!"…
Idre Fjaell
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
735 IN DE LEEGTE VERDWENEN
Hoe leeg kan leegte zijn
Voor de mens die zoekend
Zijn weg naar het noorden vindt
Omringd door weemoedige bossen -
En zacht zingende meren -
Over gebarsten asfalt dat
Door stof bedekt de enige
Weg naar het reisdoel in
De verte lijkt - met om
Het uur teken van leven
Van een mens die ons tegemoet komt
Stof…
Tussen schemering en nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.697 Leg af je angsten en je pijn,
je gaat "over" het lijden.
Nu, tussen schemering en nacht,
hou ik je in mijn armen,
en streel je rimpels, diep en zacht
mijn hart vol van erbarmen
Ik neem je handen een voor een,
en hou ze in de mijne,
en wacht, tussen schemering en nacht,
tot een nieuwe ster zal verschijnen.…
Een bericht
gedicht
3.4 met 5 stemmen
2.186 Lege kamers
kijken me verwijtend aan. Ik zet dozen anders
neer en nog eens anders en dan ga ik vroeg
naar bed.
Iemand, ik weet niet wie, zei dat het hoorde.
Wanneer het weer voorbij is raakt het ook
vergeten. Maar ik vergeet zo slecht.
Iemand kwam me helpen. Nu staan de dozen
op hun plaats. Ik rust uit, al heb ik
niets volbracht.…
Liefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
822 In jouw handen ben ik als was
In jouw handen leg ik mijn hart…
In het stilstaande uur ..
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
770 Oneindig stil
draag ik je op handen
en grif jouw naam
"mijn lieve lief"
in het dolen
van mijn nachtelijk bestaan
en leg mijn dromen
tussen de dagelijkse dingen
in vertroostend verlangen...!…
De botte bijl
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
494 of warm jij je alleen
aan het laaiende vuur
heb de blokken geteld
tot de aks bleef steken
in de knoest van je leven
in voortdurend klieven
kwam de sleur met
stapelen en spaanders
zij heeft jouw
noeste arbeid gestopt met
onneembare weerbarstigheid
weg met de botte bijl
benader haar met liefde
zodat splijten overbodig blijkt
leg…
in elkaar verward gebladerte
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.761 in elkaar verward gebladerte
in een lege studio riemt de man van het heftige handschrift
zijn hond af
toe mijn trots mijn plebejische bruid sla maar kadetjes in
de zorgvuldig uitgekozen brokken barbecuehoutskool
glansden inderdaad als zwarte juwelen
allen grillig
allen anders van vorm
- ik gloei zo en ik hoor de wind…
tengels thuis
laat…
Winterboek
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
574 Er heerst een winterse stilte
tussen de lege bladzijden
van het onbeschreven winterboek
wat er na het bezinken
is blijven hangen aan de mensheid
is jouw wanhoop
uniek in zijn alleen zijn
maagdelijk als onbetreden sneeuw
als een ster in donkere nacht
die menselijke schaduw verlangt
waar het licht de wensen wegneemt
doodse kalmte zich…
se conde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
423 tijd heft zijn fallus
staat gestaag voor vierentwintig
uren
maar dan daalt hij, uitgeput
tot aan het laatste niets
voelt luren in secondes, waar
zijn macht
heeft opgezegd
in het neergelegde zand
stroomt nóg de loper leeg, ik zweeg
maar weet vandaag
dat morgen
ook nog aan een pijnpunt vreet
heet wroet zijn tand
mijn hand neemt…
Blues uit de vergeetput
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
664 tussen kerst en nieuwjaar
bleven zijn telefoons
oorverdovend stil
spam en andere rommel
vulden zijn prullenbak,
maar zijn inbox bleef leeg
zo is het nu altijd
tussen kerst en nieuwjaar
en tussen nieuwjaar en kerst
hij gooit vruchteloos flessen in zee
een schreeuwt zich schor
in de woestijn
alleen de galm antwoordt
soms
zou hem…
grijs-rode nacht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.073 De avond is grauw, grijs en nat
de wegen lopen leeg
voortschokkend als met een paardenkar
rijd ik zuidwaarts
Toch blijft een hitte hangen in mij
een warmte die me verschroeit
die zo afsteekt tegen die kille nacht
dat ik de slaap moeilijk vat
licht priemt door mijn gordijn..…
Een blanco papiertje
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 weer hoor ik
de klokken slaan
zie lege uren passeren
het a viertje blijft onaangedaan
heb koppen gesneld
in luttele seconden
leeuwen geveld als held
uit de romeinse catacomben
heilige oorlogen gevoerd
op kruistocht geweest
ridders en graal laten verdwijnen
in schisma’s de zon weer doen schijnen
ik was cerberus die aan
de styx de…
Dodenmars
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
559 Een nieuwe moeheid maakt zich meester
van mijn leeggevochten hart
het eind van mijn latijn
heb ik dan toch gevonden
Gebarsten maar niet gebroken
leg ik mijn hoofd neer
kijk naar binnen met berusting
naar buiten zonder te zien
Achter gesloten luiken
marcheren overledenen de dodenmars
koude voeten laten zompige afdrukken
achter op mijn…
het dorpje Lissewege
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
558 Het dorpje Lissewege
Huisjes zij aan zij
monumenten torenhoge symboliek
een dorpje nog nederig en mooi
onaangeraakte schoonheid een kapelletje zo klein
op de markt een carrousel van muziek met spelende kinderen
schaduwgevels schuiven langs de lege kasseien straatjes zo mooi als een ansichtkaart
bruggetjes versierd met madeliefjes vergeet-mij-nietjes…
(kanker 19: slot) geslaagd!
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
546 vlag
hij wappert, want het mag
een feestdag heten
jouw tas hangt woorden-loos en licht
tegen het blauw
een zonnehemel, en het grauw
van angstig wedervaren- drijft snel weg
het diploma plaats ik netjes naast een roos
(hij bloeit nu al een poos en ach,
de doornen lijken niets)
in jouw jonge mannenlijf
viert het leven hoogtij
blij leg…
Nodeloos
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
613 sterren
In de regen
Om het huis
kom ik ze tegen
Bij het ontbijt
Erna, ervoor
Het houdt nooit op
Ze gaan maar door
In de auto
In de kroeg
Ze stoppen niet
Tis nooit genoeg
En zelfs op straat
In volle drukte
Geen moment
Dat het mij lukte
Ze in te tomen
Te verdringen
Machteloos
Ze te bedwingen
Soms is het te
Slaan ze op hol
Wil ik leeg…
Een stille ontmoeting
gedicht
4.0 met 5 stemmen
6.187 Soms moet ik zo verlangen naar
blauwgras, wimperparelgras,
zoals ons tuintje vroeger was,
honderd jaar, duizend jaar,
liesgras, trilgras, liefdegras,
duizend jaar geleden, maar
kweldergras, knolbeemdgras,
kijk daar eens even, daar
scherpgras, hardgras, tandjesgras,
een lege kleine zoogdiervacht,
kamgras, baardgras, borstelgras,
zo onaantastbaar…
Kop of munt?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
560 Nadat de laatste tram
is vertrokken, vonkt zijn
schaduw na op de bovenleiding
en in het neon in een gebroken
zitting van de nacht,
overweeg de kansen
in een rimpeling van overmacht
omfloerst door de lipstick
op het bevingerde glas,
soms te vol om leeg te raken
en na de goot volgt een nog
diepere plas, waarin het genot
door bijsmaak…
Stuk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 Ik leef vooruit in de tijd
Zie mijn verleden soms met spijt
Ik heb alles wat ik in me had weggegeven
Nu voel ik me leeg, op en verdreven
Uit mijn eigen levensgeluk
Vallen velen brokken stuk
Het incasseren lukt niet meer
Elke dag doet mij nu zeer
Veel kon ik niet anders doen
Ik verlang naar liefde armen een zoen
Misschien nu wel zonder…
Geen gezelschapsspel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
446 waar zijn huis
en haard gebleven
wij omgeven ons met
spullen zonder leven
een decor
waarin wij figureren
het voetlicht gaat
pas aan na uitproberen
we spelen geen
gezelschapsspel
ploffen neer iedereen
bekijkt het zelf wel
in verder gaan
knippen lichten
gaat verwarming bij
naderen vanzelf aan
maar het huis voelt leeg
de haard…
Oud zeer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
687 Ooit zal je het mij vragen
Hoe diep het zat bij mij en meer
Ik zal je zeggen hoezeer het pijn deed
Mijn hart bleef bloeden, keer op keer
Een breuk die ik nooit meer kon lijmen
Spijt om wat is misgegaan
Het viel toen al niet te rijmen
Met lege handen daar te staan
Het was niet mijn keuze om te stoppen
Niet mijn doel om weg te gaan
Soms kan…
Het is over
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.100 Onze vriendschap is ver weg
onze verstandhouding helemaal niets
het vertrouwen in elkaar is op
zo blijft er weinig over, zelfs niet iets
Zomaar over
dat maakte jij er van
ik kan het nog steeds niet geloven
dat jij deze beslissing nam
Nu jij plots moest gaan
door ziekte overmand
neem jij dit met je mee
en laat je mij zitten met een lege…
Vredig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
488 naar geliefden
de dood in namen uitgehouwen
verweerde muren omsluiten
liefdevol hun dierbaren
stille najaarswolken
hangen zwaar van regen
over aangeharkte paden
zelfs de stille wijsheid
van de oude bomen
traag bewegend in najaarswind
laat troostende woorden los
het zijn woorden zonder stem
zo regent de dag voorbij
maar eerst nog leg…
Een verlangen dat de droom vervult.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
419 Niet met lege handen blijven staan.
Je gedreven voelen om wat van binnen
bruist naar de buitenwereld te mogen
keren. Je ware gezicht te laten zien
zonder dat het nodig is het onder
kunstmatige laagjes te grimeren.
Je bent zo natuurlijk beter en ook dat
went. De kern impliceert de ware mens
die tevreden met zichzelf instemt.…