4810 resultaten.
Jan Mankes
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
621 Jouw ziel een kostbaarheid,
kern van een onvermoede geest,
vol van grenzeloze nieuwsgierigheid
bij het zien van mens of beest.
In de bossen die je hebt verkend
waren vele wonderen die jij wel zag.
Jouw oren hebben elke vogel herkend
intens leefde je elk moment van de dag.…
De ondergang van het regenwoud
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
518 nodig wordt het spint ook weggezaagd
Dit ter voorkoming dat de prille maagd
Zich zou vertillen aan te loden lasten
Waardoor zij schier onnodig wordt geplaagd
Vanwege takken met hun ruwe basten
Of twijgen die haar beurtelings betasten
Wat op de lange duur toch zeer mishaagt
Maar knapen wel een jaar bereid tot vasten
Voordat de druk hun geest…
HOSTEL DE STIJL
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
510 Schappelijke geest wil alles leiden.
Binnen knusse struiken en hoge hagen
geeft de tuin keuvelende drinkgroepen,
ook de stille eenling vredig behagen.
Kruimels op tafels, bij het gras, roepen
vogels uit stad en wei, die zich gedragen
als gevederde speurende smultroepen.…
Jij voor mij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 De geest waarin ik mijn ziel doop.
Zo zal ik jou nu van liefde spreken;
en zo kunnen wat ik vroeger niet kon.
Heel mijn hart behoort aan jou.
In jou stel ik mijn vertrouwen.
Ik bid en smeek jou, dat jij voor mij
in woord en beeld blijft behouden.…
Alle mooie vrouwen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
847 Mooie geesten op onvergetelijke
feesten. En toch, ik vergeet ze wederom.
Alle mooie vrouwen komen maar
een keer. Na die dagen met
mooi weer zijn ze er niet meer.
Dus, kijk ik nooit meer om.…
Het mysterie van het leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Het mysterie van het leven
laat tekenen aan de enkeling
onuitwisbaar voortleven;
op die momenten die van geest
en werkelijkheid vreemd; nimmer
kunnen worden beschreven;
die aan de enkeling geeft een kans
te leven, die beter leeft.
Het mysterie sluit de duisternis
voor het licht. Het ziet op ogen
en kent elk gezicht.…
Hoezo klassiek?
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
579 Je onbekommerd mee te laten voeren
vrij zwevend op de vleugels van 't orkest
op een van Bruckner's negen symfonieën
luister, wees stil, wees open, 't is geen test
geef jezelf prijs aan ritme, melodieën
en laat je geest zijn eigen wereld dromen
sta toe dat kleuren, vormen, fantasieën
de plaats innemen van je daagse gnomen
ontsnap, ontspan…
ode aan een gestorven dichter
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
704 poëzie laat zich niet sterven
als de reis ten einde is
schrijft in alle talen
waar de dood te stil is
om het te verbieden
poëzie houdt niet op
als het keerpunt eenzijdig
het lichaam neemt, want de geest
van een dichter is de jeugd
die altijd blijft
poëzie is de adem van de
schrijvershand, het typt het zwart
van inkt met gele stippen…
Jij bent mijn glimlach.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
665 De geest waarin ik mijn
ziel doop. Zo zal ik nu
van liefde spreken; en zo
kunnen wat ik vroeger niet kon.
Heel mijn hart behoort aan jou.
In jou stel ik heel mijn vertrouwen.
Ik bid en smeek jou, dat jij voor mij
in woord en beeld blijft behouden.…
Je redt me
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 me
met elke streling
elke zucht op mijn huid
elk hoofdhaar dat me toewuift in de wind
je redt me
met iedere mondhoek die opkrult
elke hand die je aanreikt
elke borst die zich wegdrukt tegen de mijne
je redt me
in ons mond- en navelzoenen
in ons neusvleugel- en wimperaaien
in ons handen- en voetenvoelen
je redt me
je redt me met geest…
Zwart energetische droom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
452 wonnen zij nauwelijks terrein
bezochten de aarde door
bliksemontlading en verbleven
in verre magnetische velden
pas met de huidige elektrische
en radiografische stromen zijn
zij overheersend tot ons gekomen
zonder openlijke manifestatie
manipuleren zij al volop het
geleidingssysteem van de mens
de blokkades van delen in onze
geest…
In het Molenpad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
477 Die blik zal me altijd mogen fascineren
sleept sporen in ‘t stof als een signatuur,
etst zich in mijn geest, een wiegend figuur
dat me als vanzelf doet aspireren,
nee! jágend maakt naar die hitte weder.…
Spiegelen.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
568 Als jij mij spiegelen wilt
in speelsheid en vertrouwen
met een open geest
mijn dagelijks oefenterrein
voortdurend leren mededogend zijn.…
Tegen de achtergrond van het alledaagse leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
457 De meerwaarde die een geest
voor even ontkluistert.
Luistert naar de lonkende stem
van de innerlijke ziel.
Die zijn uitvlucht zoekt uit
de massa die verduistert.
Die zo graag ontsnapt aan wat
hem vast hield aan het vijfde rad
van het wiel.…
Surrealistische dromen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
515 De spiegel van de geest
kracht geeft aan een nieuw leven.
Meer zin geeft aan het leven
dan vaak gedacht.…
ondoordacht...
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
530 beantwoordde de gestelde vragen
maar dacht reeds aan iets anders
zag de toekomst gans veranderd
moest nu maar de gevolgen dragen
beslissingen nemen onder invloed
dat is solliciteren om problemen
ik ben de boeman van mijn ondernemen
en de naweeën smaken bitterzoet
ik heb gebeden en tot God gepraat
voelde me geen minuut op mijn gemak
mijn geest…
Woordkunstenaar
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
540 Dat begon al in de gereformeerde kerken,
waar psalmen en gezangen mijn vrije geest
wisten te verhangen. Restanten daarvan
zijn nog steeds te merken. Ze wegen
even zwaar als een nucleaire raket.…
Zeebibliotheek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
585 De blik van mijn verdoofde geest
Gaat langs tientallen titels
Waar ik nog nooit van hoorde,
Zij nodigen mij uit hen gretig te lezen,
Heten mij voor altijd welkom
In de stilte van de zee.…
Jeugddroom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
569 Hij is geen bouwwerk
Er is niets om te bouwen
De mens is nooit vastberaden en sterk
Er is geen mislukte toekomst te berouwen
Want een toekomst kan niet worden ingericht
Alleen vrijheid van geest telt
We zijn de illusie verplicht
Zonder beneveling zal de mens
door de onkenbare werkelijkheid worden geveld…
Latent tot de lente
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
618 Latent tot de lente
Verschuilen zich wezens
Als entiteiten zonder id-
Verbreken niet langer
Te dimmen hun ketens
Ongrijpbare zwevende geesten
Ontsnapt uit de fles
Doorkruisen de schimmen
Lichtjaren ruimte
Spottend met wetten
Van ratio en tijd
Onverhoeds kruipend
Bij nacht en bij ontij
In aders van duivelsgebroed
Maar tonen op…
Wat stukjes geluk
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
530 waar natuur
zijn heftigheid
contrasterend laat
wolken is de geest
met emoties en
stemmingsverruimers
bezig luchtpartijen die
soms botsen in ons
hoofd harmonieus
te laten verglijden
de bovenkamerfabriek
maakt geen overuren
maar juist de logistiek
van hoe snel is alles
in hoeveelheid en tijd
ooit beschikbaar op de
juiste plaats…
Kosmisch krabje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 Bemoste treden prikkelen buiten
mijn bereik mijn fantasie
Hier is vergeten een koning
gestorven, een geest heeft hij niet
achtergelaten, een schat misschien
maar je zou alles moeten afbreken
om dat te weten te komen
en langzaam gaat het zo ook
wortel voor wortel, spriet
voor spriet, druppel voor druppel
regen, zon…
Het tourniquet
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
459 tourniquet
wilden ongehinderd
passeren maar
stonden door die
ene vraag perplex
u bent geboren
met helemaal niets
van wie heeft
u dit allemaal
genomen toch niet
om met zoveel
de weg op te gaan
van alle dromen
er werd gerekend
met plussen en min
maar een vergelijk
bleef uit omdat de
waarden verschillen
tussen optelsommen
van de geest…
beeld van Ameland
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
535 al turend naar de overkant
zie ik in vage lijnen
het ranke beeld van Ameland
gelijdelijk aan verschijnen
waar de tijd niet meer bestaat
en ik alles kan vergeten
de wereld even achter me laat
en niets meer hoef te weten
bedachtzaam dwaal ik door de bossen
langs heidevelden naar de kust
impressies die mijn geest verlossen
van al hetgeen…
vivre en cercles
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
431 de gordijnen sluit ik nog
neem het prille niet aan
als goede munt
in mij voel ik zeker wel
een koud bestaan
het winterkleed afleggen
is mij nog niet gegund
het getij neemt zijn tijd
in mij, het is in mijn bezit
zie dat niet als verwijt
de natuur schildert immers
niet altijd plots wit in mijn geest
ze wordt door mistig grijs geleid
ik…
mijn levenstrein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
448 Langzaam gaat mijn levenstrein,
aan mijn geest voorbij.
Langs vreugde akkers,
rijdt hij razendsnel voor mij.
Vaak reed ik in een tunnel,
gehuld in mist en eenzaamheid.
Dan weer door de donkere nacht,
zonder maan die naar me lacht.
Soms kwam hij door een weide van verlangen,
begroeid met pijn, verdriet.…
Het straalt als het zonlicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
424 Het mysterie van het leven
laat tekenen aan de enkeling
onuitwisbaar voortleven,
op die momenten die van geest
en werkelijkheid vreemd, nimmer
kunnen worden beschreven;
die aan de enkeling een kans geeft
te leven, die beter leeft.
Het mysterie sluit de duisternis
voor het licht. Het ziet op ogen
en kent elk gezicht.…
Inhoud
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
636 De mensen om me heen zijn vol met shit
Gevuld door televisie, nepnieuws kranten
Ik loop vertwijfeld rond, wanhopig, want 'n
Normaal persoon vertoont zich nergens niet
Alleen in t bos omgeven door natuur
Onder de bomenbogen langs het water
Temidden van 't elementair theater
Weet ik weer wie ik ben: lucht, aarde, vuur
Dan rijst de geest met…
Ongewoon gewoon?
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
493 vlucht – naar de
eindeloze kim en naar een
streepje zonnelicht, die
hij in vervoering kust,
onttrokken aan de duisternis,
een smetteloze vlam,
haar vonken heeft mijn
hemel opgericht, zodat ik
aan de hete hel ontkwam,
van alle zonden waarvan
ik werd beticht, in balseming
mijn doolhof heeft ontward
haar geurend duizendschoon,
in de geest…
Ode aan de onbegrepen dichter
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Maar ik ben wellicht te eenvoudig van geest
om al die peilloze diepzinnigheid te bevatten,
die een lezer vaak met grote instemming leest,
terwijl bij mij dan vooral overheerst "Watte?"
Poëzie wordt gebracht in vele fijne vormen
en mijn voorkeuren spelen daarin geen rol;
er is meer dan mijn vastgeroeste normen.…