Alle inzendingen over ware

31060 resultaten.

Sorteren op:

Rondeel

gedicht
3.5 met 49 stemmen aantal keer bekeken 20.537
Laten wij borg staan voor elkanders leven, jij mensenkind hebt deel aan mijn bestaan, waar jij verworpen bent, neem ik je aan, ben jij de vraag, ik zal het antwoord geven, daar waar ik viel, heb jij mij opgeheven en waar ik wankelde, daar bleef jij staan; laten wij borg staan voor elkanders leven.…

de onrechtdader

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 653
hij is een echte presentator belust op hoge kijkcijfers lapt hij iedere welvoeglijkheid aan de laars van de moraal het is het scoren voor hem en liefst ook nog door dat hem verder drijft de façade waar hij achter schuilt is gemaakt van uiterst filmbaar bordkarton en loze leuzen waar hij toch niet achter staat hij is de regisseur, de connaisseur…

levenswiel

hartenkreet
2.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.303
in een ander wiel grijpt Weer de hele cyclus rond weet niet meer de plaats, waar ik stond begin maar weer in het Oosten waar ik mijn ontstaan vond Het hele wiel zal ik volgen tot ik erbij neerval en zwicht kennis vergaren en verzwolgen arriveer ik in het Noorden, in-zicht.…
Freek Kuilman17 september 2008Lees meer >

Zonde of Zegen?

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 847
Tijdens interessante gesprekken, met interessante mensen, zal ik niet degene zijn die kan zeggen waar op aarde ik óók ben geweest (zodat ik óók kan zeggen waar ik ben geweest). Geen idee waar dat ligt.…
Gerrit22 november 2008Lees meer >

Afscheid

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.198
Nog eenmaal wil ik gaan door open weiden tot waar de zee van ‘t onbewogen licht de val ontvangt in wiegelend evenwicht en vlied en vloeit naar ‘t golven der getijden. Nog eenmaal waar de landelijke wegen elkander kruisen in het lage veld, de holle wilg over het water helt en ruine pluimen in de wind bewegen.…

- Het Hogere -

netgedicht
4.1 met 49 stemmen aantal keer bekeken 527
Waar is het einde, waar het begin waar is de rest van het nebula, vage verzameling, gouden bestemming kijkt edel terug. Welk safieren weg die men ooit moedig bereid heeft, volhard geleeft heeft, om te leren, vrije keuze van gelijktijdig bestaan.…

- Tot onder de huid -

netgedicht
3.8 met 42 stemmen aantal keer bekeken 619
onder de zwellende huid verdwijnen waar desinfectantia doden, last van een beschermlaag, domverloren, immuunaandoeningen beginnen ontstoken het ware gelaat aan te tasten.…

Gelukskoekje

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.666
had gelegen in dat hoekje waar geluk het liefste maar werd doodgezwegen maar toch raapte hij het op om het zichzelf voor te lezen Wees een lekkerbek - een smulpaap een genieter van het leven en vergeet U zelf niet daarvan het beste steeds te geven want de hond die in de pot gevonden wordt wordt steeds geprezen als men weet waar men het…

MIJN DRAAIBARE KOP....

hartenkreet
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 800
Geen twijfel, waar we gaan, of waar we zijn jij als een 'magische-cirkel' steeds om mijn as gezekerd, verankerd geen breuk in de lijn geen onbalans, geen twijfel, zo als het ooit was.…

Dakloos

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 794
Soms dwaal ik in het holst van de nacht nog langs de Willem Tombergstraat, waar mijn laatste ware geliefde woont, kijk verdrietig omhoog naar haar slaapkamer, waar we eens... O God, laat me nu maar sterven!…

Scheur

gedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.020
En haast opgelucht dan zie je daar een fitte bal, ginds aan een lijn een laken met een scheur waar je toch doodgewoon doorheen stapt naar een tuin waar al het linnen nog intact, maar in de mand daar in de plaats van was: alle zomaar- appels waar je jarenlang over gevreten had en hoe reusachtig uitgesloten dan de terugkeer. ------------…

Ziekenhuis

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.831
Waar ik vanmorgen zag De bomen met hun gele en groene verven Raad ik het ziekenhuis, waar dag aan dag Gemartelden in duizend angsten sterven. 't Is anders, overdag, een rustge buurt, Mijn buren hebben tuinen met veel peren, Maar met mijn woning heb ik niet gehuurd De vrede die ik immer moet ontberen.…

De ruiter

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 979
In vlammenpracht, die pralend hem omvangt, Rijst hoog de ruiter op zijn donker ros, De wapperende manen waaien los Van 't edel dier, dat naar 't gebied verlangt, Waar reiner lucht het vonkelend omprangt, Waar het zal dolen door 't fantastisch bos Van sprookjesrijken, waar met vreemde dos Onaardse kleur 't onaardse land omhangt.…

oude tradities

hartenkreet
1.7 met 77 stemmen aantal keer bekeken 3.654
niet mag laten zien waar haar familie vanwege háár hun eer verloor… verlangens niet wilden wachten deze liefde kwam met een prijs Niemand, zeker haar zusters niet konden haar nog helpen in een land waar een vrouw berecht kan worden door eigen familie, het vonnis luidde: ze moet sterven - volgens oude tradities -…
Fairouz27 februari 2012Lees meer >

Tjukurpa (droomtijd)

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 533
diep uit mijn zwarte kassen waar miskende ogen puilen blanke meren creëren mijn nazaten als verschoppeling die verdrinken in zweet en zonlicht maar toch blijf ik poerend in het zand met mijn overlevingstok drang gelijk Mozes opzoek naar voedsel en telepathische plekken: hier moet het zijn waar rollen worden omgedraaid…

Beleefde landschappen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Stiekem in het gras verscholen tussen bloemen in het scheve landschap waar ik overdag nachtelijke vlinders zoek bloesemt een tafel van hout waar ik dankbaar op ga zitten in het steengebakken panorama leefde ik te laat liep te lang maar ongericht door gebakken lucht en bakerpraat zoekend naar een passende ruimte elders weer in een klotsend…

Jeugdhaven

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 809
van steen waar mijn broers en halfzus laveren en nee, ik hoef niets te beweren over wat verkeerd gaat of beter kan ik heb voldoende oude wonden om te varen naar het eiland man om aan de steiger droom te vinden en weg te dwalen naar een nieuwe zon als iedereen in vergetelheid verdronken is in waar ooit de droom des levens begon.…

Is het leven soms niet raar?

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
Nu in eens niet meer voor ons bestaan Mensen waar we zo veel om hebben gegeven Dat we die nu bijna zijn vergeten is dat niet raar?…

ont snappen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 474
Er zijn gedichten die heel netjes lopen dat zijn sonnetjes, dat is sonneklaar ze zijn wel netjes, maar niet altijd waar dus wees alert en kritisch, niet té open Je wilt geen knollen voor citroenen kopen wie in de pas loopt, loopt alras gevaar; wie weet loopt deze rattenvanger naar het drijfzand waar de lezer wordt verzopen De dichter, '…

Oorlogsbegin

poëzie
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.302
Tot bij de dalbocht plots uit vlakte-nacht, Waar, als bouwvallen, vreemd de huizen staan, Laaiende purpergloed ze komt verlichten.…

Mal d'aimer

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 589
Je moto gaat en komt zo vroeg in de morgenstond Waar ga je heen telkens weer mijn hart bonst en laat niet los Dat wervelend gevoel dat gemis dat alsmaar komt Wat wou ik je klein als zakformaat overal meenemen naar waar ik ga Pijn doet mijn lijf ik weet niet hoe dit nu hier verder moet Ik revolteer het was zo goed wij waren…

O Nederland!

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 595
Met je kwallen op het strand, Je Wallen waar door mannen wordt gelogen, hun vrouw bedrogen. O, Nederland, Met je dijken, onbemand, Je bossen waar korstloze mossen de bodem opvreten, godvergeten.…

De dolle luiden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 431
Die zijn woorden spon van het juiste garen; maar waar de draad snel de zin verliest, omdat het zich voor de gekkig- heid wenst te bewaren. En als het leven dan over de dolle luiden lijkt te gaan en men het met sterke verhalen wenst te kleuren; dan zijn er nog altijd de dolhuizen waar men de normale mens niet hoeft te betreuren.…

Alles

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
In de beslotenheid van adem is het leven als een heraut die spot met eenzaamheid zijn hoongelach tekent een frons op het eindeloze voorhoofd dat de horizon voorstelt een god is nimmer te bespeuren de enige aanwijzing is een plek die overal en ergens is waar men nooit op zoek naar gaat daar waar men denkt te vinden wordt op ongeloof…
Gary3 september 2016Lees meer >

Stemmen van waarde

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 661
op bouwt wanneer het vertrouwde Daar waar de wereld lang op bouwde verandert En een nieuwe visie Op het geheel Een noodzaak is vormt dat een ader In de rivier des levens Waar zwijgzaam stemmen van waarde Universeel in de noodlottige verandering Van de tijd Zoeken op aarde…
ebba14 oktober 2017Lees meer >

Beoordeling

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 498
Waar blijft de tijd die wij aan woorden wijden Verkwistend strooiend in de wind en het zwerk De tijd in ledigheid zonder paal en perk Waar wij naar achterklap en roddel glijden Waar zijn de tijden van het glorieus fatsoen Dat iedereen zich verre hield van laster Zijn woorden toomde in kluister of raster En geen medemens ooit smaad aan zou doen…

Land van geboorte

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 697
Wie net als ik beweren kan 'k heb eigenlijk geen 'vaderland' dit land waar 'k ben geboren, zoekt in de grondtoon van z'n wijs z'n eigen melodie wie onvervalst bezweren kan 'k heb feitelijk geen 'moederland', dit land waar 'k ben geboren, zoekt soortgenoten in z'n wijs van zuiv're harmonie dit land is niet mijn vader's land…
Max27 februari 2019Lees meer >

Het Geluid van Stilte

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
waar is toch dat geluid dat geluid van stilte dat geluid dat ons ruimte biedt om ons van binnen te kunnen en mogen bezinnen ach dat geluid huist in de nacht verjaagt door de hectiek van de dag de plek waar ze ons opwacht zo tussen droom en werkelijkheid daar is het dat ze zijn mag heel even ervaren we daar haar weelde totdat ze verjaagt…
catrinus21 januari 2020Lees meer >

De roze schoenen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 464
Met een gebogen hoofd zwoegt Pilar door het zand, ze heeft gespeeld langs de rand, waar het water wit is van schuim, dat komt en terugstroomt veel verder dan ze kijken kan Mama weet het meteen Pilar, waar zijn je schoenen? Vertel, waar heb je ze gelaten?…
Zywa19 maart 2020Lees meer >