inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 65587):

Beoordeling

Waar blijft de tijd die wij aan woorden wijden
Verkwistend strooiend in de wind en het zwerk
De tijd in ledigheid zonder paal en perk
Waar wij naar achterklap en roddel glijden

Waar zijn de tijden van het glorieus fatsoen
Dat iedereen zich verre hield van laster
Zijn woorden toomde in kluister of raster
En geen medemens ooit smaad aan zou doen

Ach vriend het is zo lang reeds van alle tijden
De mens is verslaafd aan eigen tong en woord
Reeds tijden door schijnt het niet te vermijden

Zijn eigen stem wordt door hemzelf vaak niet gehoord
Daarom behandel elk mens met eerbied en respect
Omdat elk vogeltje zingt zo hij is gebekt.


Zie ook: http://www.keetweg.nl

Schrijver: Egbert Jan van der Scheer, 5 nov. 2017


Geplaatst in de categorie: emoties

4,5 met 4 stemmen 91



Er zijn 4 reacties op deze inzending:

Naam:Egbert Jan van der Scheer
Datum: 7 nov. 2017
Bericht:Ik wil niet antifeministisch overkomen Hilly, maar in dit geval kan het toch alleen maar hij zijn. In de vogelwereld zijn het n.l. alleen, in grote tegenstelling tot de mensenwereld, de mannetjes die zingen.
Eerljk gezegd zou ik echt wel een vogeltje willen wezen ;-)

Naam:Hilly Nicolay
Datum: 7 nov. 2017
Bericht:Neem een ieder zo hij/zij is toch...Mooi Egbert Jan.

Naam:Emiel Warswater
Datum: 5 nov. 2017
Emailadres:Emiel.Warswateroutlook.be
Bericht:Mooi deze verzuchting op papier

Naam:jonhy donovan
Datum: 5 nov. 2017
Bericht:voila mijn beoordeling voor jou gedicht is een dikke tien!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)