9413 resultaten.
Hoogmoedig om te overleven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
466 Een witte zwaan die op het water dreef
hield haar kopje een beetje scheef.
Sierlijk had zij haar nek omhoog gestoken.
Alsof zij onraad had geroken.
Zij had twee poten die haar richting gaven.
Gelijkmatig zonder zich aan snelheid te laven
Het water dat voor haar openging.…
Wiede Leegte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
441 wijde laagte
stormvloed vaagde
een landstreek weg
het zeewater kwam
helemaal tot Onderdendam
water sleurde alles mee
Reiderland werd binnenzee
kloosters, dorpen, borgen verdwenen
onder het slib wat losse stenen
eeuwen lang en eeuwen later
polderden Groningers het water
terug tot de norm
de Dollard in zijn huidige vorm
achter de zeedijk…
Vidrus Fluvius (Overijsselse Vecht)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
548 Vidrus Fluvius kijkt niet om,
glad en rimpelloos
stroomt ze vandaag weer rustig vooruit,
Als een rustig dorp op zondag gaat ze,
geruisloos aan mij voorbij,
het water raakt niet op,
Vidrus Fluvius gaat nooit uit.…
Dozen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 Even later klinkt - ver weg - een plens
en wat gesnater
nog geen kringel krast het stille water.
Hun beider leven was maar even
en een heuse waterkater
het grimme lot
van snode sater en in spe mater
die gingen pissen buiten pot.…
Herfstlicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
149 De zon legt warme handen
op de schouders van het land,
strijkt langs de rood geworden blaadjes,
raakt het water aan de kant.
Een boom buigt zacht zijn takken,
het riet beweegt en komt tot rust.
De wereld hoeft nog nergens heen,
de dag heeft haar nog niet gekust.
Er hangt wat nevel op het water,
een dunne sluier, teer en licht.…
Kikkerdril
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
892 Leven in de sloot
luchtbellen in het water
kikkers paren zich moe maar voldaan
reigers vullen dankbaar en traag hun magen
met mannelijke kikkers
verblind door de liefde
grote kluiten kikkerdril
glinsteren in het zonlicht
de lente is ontploft
vannacht ga ik luisteren naar hun kwaken…
IK BEN OP WEG NAAR DICHTERLAND
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.172 ik ben op weg naar dichterland
het ligt daar aan de overkant
en woorden reiken mij de hand
ik ben op weg naar dichterland
hoe ver is het naar dichterland
ik stel aan water, storm en zand
de vraag die op mijn lippen brandt
hoe ver is het naar dichterland
ik ben op weg naar dichterland
want dat is mijn beloofde land
met dit gedicht als onderpand…
Zandkasteel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
635 Dacht sterk genoeg te zijn
maar reeds bij de eerste vloed
verdween het als illusie
in het wilde water
bedolven door de golven
mijn zandkasteel
Wacht nu samen met de wind
op het moment van stilte
tot dan leef ik tijdloos verder
met een half oog
gericht op het teken
van mijn zandloper
om weer te starten met de bouw…
Erf
gedicht
2.4 met 32 stemmen
10.033 Rimpeling van water
in de donkere, mosgroene
vonten van de avond.
-----------------------
Uit: Tirade 362, 1996.…
Het verleden-strand
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.620 Ooit liepen wij daar
Hand in hand
Achter ons de voetsporen
Van waar wij waren beland
Vandaag lopen wij daar
Maar niet meer hand in hand
Achter ons geen voetsporen
De sporen verdwenen van het strand
Ik heb daar niet gelopen
Niet op het verleden-strand
Geen sporen, geen jij en ik, geen liefde
Alles door het water weggebrand…
Tempel van je dromen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.146 Tintelingen spoelen
door ritmisch
geklater
in een val van
blauw transparant
water
wentelen ontelbare
zilveren luchtbellen
rond
die in de branding
mee ruisen
tot de ochtendstond
waar heldere patronen
van zuiver licht
de dag in stromen
en je weer doen ontwaken
in de tempel
van je dromen…
ontsnapping
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
16.061 Als water draalt langs kale ruiten,
de buitenwereld koud en bang,
laat gretig twijfel ampel varen
de weg van boven is te lang.…
HAIKU
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
771 Rimpelloos water
weerspiegelt de witte maan
licht in duisternis
Ongeziene wind
laat bladeren bewegen
bewijst haar bestaan
Roos, bloem van liefde
alom word je bezongen
je doorns doen mij pijn
De rododendron
laat na een fikse regen
de aarde blozen…
De Glimlach
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.479 Jouw glimlach is werelds
Jouw glimlach is schoon
Jouw glimlach is hemels
Jouw glimlach op een troon
Jouw glimlach geeft reden om te leven
Jouw glimlach om door te gaan tot later
Jouw glimlach zal altijd blijven bestaan
Want ik bewaar hem op sterk water…
liefhebben
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.663 ik wil je liefhebben
méér dan de duizend sterren
die de nacht verlichten
méér dan alle nevels
die de ochtend dichten
ik wil je liefhebben
méér dan al het water
dat haar einden kust
méér dan elke storm
die in stilte rust
ik wil je liefhebben
méér dan mijn hart
in eeuwigheid kan geven
meer en steeds meer
voor altijd in mijn leven…
mijn stad ( Gent )
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
827 Waar wortels knagen
en water kabbelt
Waar schoonheid
behagelijk siert
Waar vroeger nu is
en vandaag regeert
Het is fijn
in mijn stad te zijn
Waar markten bruisen
Schoonheid aanschouwend
Torens nog echt zijn
en mensen zo klein
Mijn stad
Mijn thuis
Mijn spiegelbeeld
Voor
en na het slapengaan…
Wat ik dacht
gedicht
3.1 met 65 stemmen
18.813 .
-------------------------------------------------------
uit: 'Teruglopend water. Gedichten 1982-1986', 1991.…
Blaas
netgedicht
1.6 met 10 stemmen
1.059 het wonder wolkt al wat Elia, dat
wordt rennen in de regen, maat
die donders natte zegen slaat
pijpenstelen hitte neer en weer
blozen rozen in het zand, Elia
waaien waters over ’t land
blaas je wolkje naar mijn kant, Elia
dat het bij mij wonderen gaat.…
PEPPELS
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
504 De peppels
Ze omzoomden
al herfstpad en weg
En lager
het stil en troebel water
Ze staan zo
voor 't vierde jaargetij
Worden dromer
van 'n onvervulde realiteit
Op afscheid
zijn ze toegesneden
Wie maken ze
met hun diepe geuren blij?
Ik ben ze
voorbij gereden
Heimwee naar zomer
op m'n bagagedrager.…
The realm of mists
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
701 Langzaam
vertoeft haar geest
door dat verre land
vol nevelen
eenzaam drijft heimwee
haar langs beken met helder water
en geuren
van frisse ochtenddauw
de melancholische klanken
weerklinken nog altijd
over de heuvels
en de groene velden
daar waar eens
haar thuis was
in dat verre
verre verleden…
Veilig
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.355 bezorgd en beschermend
als je bent
liet je me zien
dat ik heel wat meer ben
dan een lijdend voorwerp
in een land
van kraters en vulkanen
ben jij het rustgevende meer
als levensvoedende bron
geef je meer dan alleen wat groen
ik drijf nu veilig
op de wateren
van eindeloos vertrouwen
op zoek naar de kracht
om alleen voorwaarts te gaan…
En zucht
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.035 Ineens was je er even
trilling op geliefde huid
een duik in voedzaam water
Niets bleef nog hetzelfde
ook in mij kwam je tot leven
tolde rond in hoofd en hart
En nu jij hier zo klein
verblind door levenslicht
mijn stem bespeurt en zucht
ben ik ergens niemand meer
- hoe liefde vol kan zijn
-------------------------------------
www.sdevaan.punt.nl…
Alleen voor jou
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.440 Er klonk een lied
Vreemd maar mooi
Gezongen alleen voor jou
Arabesken van een verloren wereld
Bloemen in de nacht
Engel in aquamarijn,
bloeiende roos
vergeet het licht niet
warmer
zoeter
dan duizend honingbronnen
Vergeet het water niet,
helderder
verdroomder
dan de meren van je ziel…
Overgave
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.101 Ik zie de parels
in de diepzee
van je gedachten
De parels
die jouw schelp omhelst
De vlammende vlinders
in je ogen
zijn mij dierbaar
Het zijn kristallen
in helder water
die van liefde zingen
Adem in mij, liefste
Beroer mij met je licht
Wees medeplichtig
in eindeloze overgave
een eeuwig zoete kus…
funest
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
575 uit water voortgekomen
vocht zij zich eeuwen vrij
bedacht het vaartuig
dreef af op golven
spelend kind
zich ver gewaagd
in onderstroom
't laatste ademhalen
het kraambed
werd tot deinend graf
gegeven heeft de zee
en ook genomen
uit "De Zee en Ommelanden" (tweede reeks)…
Know business like showbusiness
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
601 Er is niets dat mijn wereld veranderen zal
dat voel ik aan mijn donkere water
Steeds als ik verschijn op het hengstenbal
lig ik niet met een poes maar met een kater
Vuurstenen hart zoekt ketsende vonken
de zon trekt minirokjes en hotpants buiten
Contactgestoorde woorden die eens blonken
doen mij staren naar jou in spiegelende ruiten…
je echt ontbloot
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
786 baad maar
in lavendel
maar het water
woelt de côte d'azur
in geurig grasse
het bloemenparadijs
waar jij verglijdt
ontspant en snakt
naar de ultieme rust
van dit lokaal extract
heb je zon beloofd
de kaarsen zijn gedoofd
na een lange nacht
wacht ik tot het lavendelschuim
je echt ontbloot…
TOEN
netgedicht
3.9 met 38 stemmen
1.152 vrede voeding water medicijnen voor
miljoenen
wat zullen we doen?
en
toen......…
gedoopt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
966 ontdaan
de knotwilg aan de rand
van het kerkhof
hij houdt zijn stand nog op
en het beladen hoofd recht
aangetast
de geweldige kruin
waar leven woont
kreunend in de westenwind
het half gespleten hart
de voet
kronkelt zich in de oever
vast
een teentje is gedoopt
in onbewogen water…
vroeg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
799 ervaren vriend
-die erg vroom is-
beducht voor een mes
in zijn geplooide halskraag
verdween in het water
intrige van niet-levende schapen
ontstaan uit het vruchtbeginsel
van een niet-luchthartig mens
als met een trechter ingegoten arriveren
trouwe bezoekers van de kersenbloesem
onder klaaglijk-kreunend geluid
bij de kern van de zaak…