5637 resultaten.
ja, ik ben God
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.806 ik jaag ze na
de wolken in mijn hoofd
grijp hun koppen bij de staart
en vorm ze tot mijn hemel
ja, ik ben God
en schep mijn eigen luchten
vorm spookgedachten uit
een wereld vol met kluchten
ik pak je lach
als het even mag
het diepste wat je denkt, dat
wat je met je ogen schenkt
zo streel ik mijn omgeving
voel het intense van beleving…
Hoop
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
922 Wolken scheren over
Regen, zon, windflarden
Kind waar ben je
Wat voel je
De tijd loopt door
Eindigt liefde?
Eindigt geduld?
Gehaktballen draaien
zout, peper, maggi
Gehakt onder je nagels
Rechts het keukenraam
Is dat zijn witte auto?…
klinkt de branding
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.118 ik wolk weer
in mijn kleuren
schilder bloed
uit open wond
op je lippen
proef ik geuren uit
een frisse morgenstond
je haar drapeer
ik als een lente
op het doek
in je hemels-
blauwe ogen
speelt de zon
de zomer zoek
je stem blijkt
een verrassing
waait met
alle winden mee
in haar diepste
ondertonen klinkt de
branding van de…
KIND VAN SEIZOENEN
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.196 Het voelt zich ontzettend gelukkig
heeft nooit van onrecht gehoord
is helemaal in de wolken
als het een doelpunt heeft gescoord.
Een kind van alle seizoenen
zingt vrolijk zijn eigen lied
kent niet de gevechten en
ziet nog niet het verdriet.…
DE KLAPROOS
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
1.643 Uit roze wolken
Dauwt een warme honing
Van likkende bijen
Die gonzen.
De klaproos ontboezemt
Haar bloedrode huid.
En dan volgen
Weer de golven
Van warme, dansende winden,
Die zachtjes gaan rusten
In een roes
Van een weeë,
Felle droom.…
Berg en dal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
768 Wolken kussen zachtjes de sneeuw
tussen donker broos hemels steen
helderblauw koel slapend water
betoverend diep groen eromheen
Fabelachtig mooi stuk natuur
door weer en wind gecreëerd
droomland en paradijs tegelijk
hier zijn ooit engeltjes afgemeerd
Mijlenlang zal ik ooit tijdloos reizen
in de duisternis van het machtige heelal
om te…
wolkenslaap
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
710 en schrobde het maanlicht
van mijn zilver bespatte huid
met zorg had ik
sterrenzaad gestrooid
tussen land en hemel
ver van de plaats
waar uren verdwijnen
en de dood zich in mijn
lichaam sleept
boven de horizon
en het slapende zuiden
kromde het licht
met ingehouden adem
toen jij stenen gooide
met groot geluid
ik keek op
de wolken…
Wordt niet vervolgd
netgedicht
5.0 met 9 stemmen
718 in stof en zand
wind en wolken
heb ik jouw naam gezocht
ik heb gevloekt getierd
gehuild gebeden
gezwegen
en ik ging verder, keek
in de eerste tweede derde
persoon, zocht
zelfs in meervoud
maar elk woord
bond me vast
aan mijn honger
ik kuste lippen
bomen bloemen
de stroom van een rivier
verleden en heden
en hoorde de toekomst…
het voorjaar van mijn dromen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
662 ik kartel wolken
met een scherpe blik
snijd gaten in het grijs
om zon in blauw
te laten schijnen
op mijn witte huid
maar winter sluit
geen compromissen
laat hagel springend
sissen op bevroren grond
ons naar lente gissen hoewel
het licht al langzaam eerder komt
ik hoor vogels fluiten in
de sneeuw die valt, hun liedjes
zijn niet…
Ja, ze was een meisje
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
772 het doet er niet toe, zei ik
hij is dood
ik legde het geweer op de vreemdeling
plukte plastic geraniums en gooide ze
voorbij mijn triomferende blik
die avond liep ik in de tuin
de wind ging me voorbij en
zakte in de wolken toen ik met
dit gedicht op mijn huid
de hemel betrad
door de spiegel heen
spuugde ik nog een laatste keer
op…
avondrust
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 hij veegt zijn ziel af
met de muis van haar hand
die ze vergeten is op zijn hart
en weet zich verzekerd
van een nieuwe volle dag
niet alles werd vandaag geproefd
noch beproefd, er is nog meer
te ledigen, hij voorvoelt leven
en dood, bloedrood als wijn
en maaltijd, vrede in materie
hij bidt tot de God
van zijn hysterie
niet elke wolk…
mijn landschap
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.021 ik kom
dicht bij jouw innerlijke
schoonheid, ze vloeit uit je ogen
over mijn open lijf, ontvangend wat
je ziel mij zo naakt laat zien
je komt
uit een landschap van
meer dan wind en wolken waar
het wonder van herkennen zich strekt,
vanuit je slanke vingers naar mijn zielengewoel
je rust blijft helder woorden schrijven,
laat vogels…
Ik weet nog
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
1.021 ik liet mijn vinger
glijden over de wind
toen jij me droeg over
lichte trillingen van
verdorrend hout
door herfst getooid
legde jij mijn hoofd
tegen je schouder
bedekte mijn haren
met de kom van je hand
ik vertelde je over
lage wolken en
over mijn dwalende blik
naar een kale tuin
in het gedempte licht
zoende jij mijn ogen…
Verglijdende kansen
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.333 Terwijl ik zou kunnen genieten
versperren sombere wolken
de weg richting zonlicht
Terwijl ik keuzes zou moeten maken
twijfel ik constant over de eerste stap
zodat ondertussen de kansen verglijden
Terwijl ik voluit zou moeten gaan
leef ik als surrogaat voor morgen
omdat gisteren de toekomst bepaalt
Terwijl ik het zou moeten uitschreeuwen…
dwaas staat op de hoek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
676 de dwaas staat
op de hoek
en mompelt
mensen na
zijn armen zwaaien
naar de trams
zijn ogen lachen
auto’s toe
en fietsers trappen
op hun rem
want hij wil spelen
op de weg
hij plukt
de wolken
uit de lucht
en zucht de hitte
van de zon
zijn hemd gaat los
hij pakt de rails
en fluit vooruit
zijn treinen uit
hij wordt
in wit…
Job's tijding
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
656 Amsterdam's burgervader Cohen
wil zijn eigen partij
op tijd meer laten geloven
morele heipalen ontbreken
ooit helrode idealen verbleken
leden groot gebracht tegen de kerk
moeten in sneltrein omgeturnd
voor de nieuwe doorbraak
ziet daar in het hemels zwerk
zweven in een purperrose wolk
woorden van Job's puzzel
god opium voor het volk…
Reïncarnatie
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
2.250 podium van vergeten goden
coulissen van versluierde mist
hemel van bewegende sterren
weten dat jij alles wist
wachters van geketende vrouwen
wespen in de avondlucht
waarop kan ik nog vertrouwen
mijn leven zweeft in vogelvlucht
de tijd is niet te vangen
eeuwen zijn voorbijgegaan
wolken aan een zwarte hemel
drijven nu voorbij de maan…
Kalkstenen vlinders
gedicht
3.1 met 16 stemmen
14.963 kalkstenen vlinders vliegen naar je toe
de stad zegt met één oog de nacht gedag
straks vlieg ik op de vleugels van je rode haar
over de blauwe halswervel der stad
als een dragonder ga ik in de wolken rijden
maar jij wenkt met je kleine witte hand
een twijfeltorentje van vrees en beven
rijst uit de zwarte bronnen van je ogen
en als ik dichter…
Toen, nu, later
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.123 Zodat,
als later nu toen is geworden,
ik meer kan genieten
van de roze wolken van nu
waar ik mij soms op bevind.
Maar het heimwee dat mij
dan ongetwijfeld kwelt,
zal net zo gekleurd zijn
als het verlangen van toen.…
mijn stervende hoop
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.301 intens zwart was de nacht
terwijl de maan achter de wolken riep
ga niet ga niet op weg
in je droom die verloren is
sinds gisteren aan de horizon
gezonken was in het zilt
het bed was koud
en de winter liet me weten
dat vluchten geen zin meer had
en zodra ik het verloor van de slaap
kwam ik terecht op de gletsjer
van vervlogen dromen
en…
Opera in Stilte
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.170 haar bonzend hart verstilde
in de stilte die zij zocht
bedacht ze liedjes -magistraal
die bijenzoemend in haar hoofd
haar steeds weer gaven wat ze wilde
ver voorbij de exodus
van het verkommerde kabaal
Ze ouvertuurde hoge noten
onverdroten -tot ze gilde
geinballorig als ze was
verloor ze weer een andermaal
haar muzenmalend hoofd in wolken…
FANTASEREN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.151 Daar wentelen we ons vredig
in het wilde steppegras
staren sprakeloos naar
zoete wolken
en fantaseren samen
een sprookje naar de hemel.
Doezelen
zachtjes in slaap
met natte lippen
gedroogd door de wind
ze prevelen
lieve gebedswoordjes
"Stiller dan de wind"…
Alarm op de savanne
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 Zonnestralen
tergen de savanne
gestreept zwart-wit
begluurd door koningen
in manenkleed
Alarm stoft rood
één stap, twee stappen
geruisloos naar
topsnelheid
stroomlijn in lichamen
achtervolging zet in
op energieën
in dampende vlucht
Wolken stuiven op
rond hongerige geuren
fractie van een seconde
leven of dood
instinct viert hoogtij…
Nachtwandeling
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.099 We lopen luistertuinen door
de nacht kijkt stiekem toe
achter donkere wolken
fluisteren sterren geheimen in ons oor.
Plasjes water, regengeklater
onze voeten als kleine boten in zee
een streperig gordijn van druppelwoorden
hand in hand de stroming mee.…
Rust
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
643 Mijn hoofd in de wolken gestoken:
Zo sompig, donker, nat.
Met wijn als grote vriend genomen
Had ik altijd zat.
Was ik altijd zat.
Nee dan de liefde
Die zich aan het oog ontrok.
Met kaarsen die de weg verlichte.
Ik was er lang nog niet aan toe.
Reisde ik naar ver en vluchtig,
Nog voor de rits het reizen al weer moe.…
Drift
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
651 vannacht
als wolken dromen rijgen
rond een volwassen maan
en verlangen
in jouw rusteloze lichaam waakt
zullen mijn vingertoppen zacht
het vurig dagen raken
traag
zoals de zon stijgt
om de baren warm te strelen
zal mijn mond
jou tot verloren drijven
in een bevend eb en vloed
maar ik zal volgen
en me toevertrouwen
aan het ritme van…
het land van het ezelsveulen
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
679 wat losse woede was
met de trein gekomen
op rails van wolken
westwaarts denderend
in stampij en crescendo
daar ligt de meander
van het avondland
het luwt er
en ontglimt elk scherp kantje
dat op het ego lag te rijden
het heldere water daar
in stalen linten
herinnert aan onthechting
van weleer
het futiele verschil
in het samen zijn…
BLAUW
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.107 Er zal weer
blauw zijn
strakblauwe lucht
en wolken als zeilen
Het groen en geel
trekken zich
uit het landschap
terug
Nog even maar
is er klatergoud
bladgoud
in kruinen van bomen
Langs stoep en straat
waar wind
vrij spel krijgt
je de adem wordt ontnomen
Het seizoen wordt
oud en misschien wijs
rijgt laatste bladeren
aan…
Breekbaar?
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
540 De zon bebroedt de klei
en aarde, stileert de
schaal van eigenwaarde,
in haar wolken speelt het
kind wordt het bemint raakt
het in gevederd licht,
lichtend in het duister.…
Vingerafdrukken op het venster
gedicht
2.2 met 378 stemmen
44.258 Wolken
zorgen voor vijfentwintig soorten licht.
Eigenlijk houden ze het tegen. Tegenlicht.
Het is nog te vroeg om nu te zijn. Maar de rivieren
vertrekken alvast. Ze hebben het geruis
uit de zilverfabriek van de zee gehoord.
Dochter naast me voor het raam. Van haar houden
is de gemakkelijkste manier om dit alles te onthouden.…