5945 resultaten.
Levenslang
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
1.568 Uren later werd je gevonden
in het donker, koud en bang.
Aan handen en voeten gebonden,
waarom duurde het zo lang?
De dader spoorloos, jij levenslang
als j`er aan denkt word je weer bang.
Daar, drie jaar oud in het open veld
werden voor jou.. je jaren geteld.…
Schimmel
gedicht
3.7 met 43 stemmen
15.833 bedienden slechts
hun verre fluisterstemmen
Een ogenblik is alles stil
een dood moment in tijd
de neus gedrukt in het
naar stof riekend trijp
van de versleten canapé
Naar buiten kijkend
in de wintergrijze lucht
een sledetocht met paarden
over het landgoed van mijn vader
gehuil van wolven in het woud
de wereld was nog ruim en koud…
Mijn moeder
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
3.086 Je blik weer leeg en koud.
Dag mam, ik moet gaan.
En ik voel alweer een traan...…
Blauwe Diamanten
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
2.033 diamanten
ik was de planeet om een prachtige zon
Winterwarm hand in hand, zonder wanten
de liefdevolle evolutie van onze oorsprong
Blauwe ogen.. omgesmolten, glanzend staal
de stervende planeet draait om dode zon
Mijn liefde gever blijkt 'n wrede kannibaal
pijn zonder weerga, onverzettelijk als beton
Blauwe ogen.. mee gelogen, mee bedrogen
koud…
Het licht in mijn ogen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.082 tranen rood
wordt twee keer zo groot
voor ze werkelijk gaat
De opkomende maan
verbleekt als weinig straalt
huilt verlegen vol
tot zij hoog en hol
in het duister dwaalt
Een fonkelende ster
herdenkt jouw felle gloed
vindt geen enk`le rust
stort als kaars geblust
`t vallen tegemoet
Het schemerende licht
alweer iets minder koud…
Verloren Liefde
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
2.467 Zwarte schaduw voor mijn zon,terwijl het stralend mooi begon
Je ogen sprankelend vol vuur,schenen door m'n dikste muur
Ik werd geraakt tot in m'n ziel,vond mezelf vrij infantiel
Als 'n kind weer verlegen,zeer onzeker in 't bewegen
Samen werden we compleet,terwijl het nu zo anders heet
Je glimlach lijkt nog zo vertrouwd,maar je ogen hard en koud…
Maandag
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
774 opdringen
nooit meer wil je wakker worden
nooit meer wil je opstaan
voor altijd blijven liggen
hier waar het warm is en veilig
eeuwig door blijven dromen
in een roes van onbezorgheid
je probeert de droom nog beet te pakken
als een deken over je heen te trekken
maar het is al te laat
de slaap ebt langzaam weg
om plaats te maken voor een koude…
Einde van de dag
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.281 Zachtjes wiegen takken
Die geen takken zijn
Met een scherpe contour
Over de muren en de vloer
Aaien doen ze en de muur
Gloeit er warm van op
Een rode gloed glijdt noodgedwongen
Op koud gesteente en behang
De zonnegloed mag door het raam
Maar de kou moet buiten blijven
Daar blijft ook de vogelzang
En het fluiten naar de wijven
Binnen…
ach, huil maar niet
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
3.065 Ach
huil maar niet
mijn vriend
Zie ’t als een nieuwe start
als tulpen in de koude grond
bollen groeien en ontspruiten
tot bloemen met een kloppend hart
Ach
lach nu maar
mijn vriend
En voel de warme stralen
‘t gevoel van
puur geluk
waarmee de zon kan pralen.…
ijzers krassen vederlicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.696 het ijs zingt weer
zijn koude lied en
kraakt tegen de kanten
doorzichtig zwart
kruist strakkend blauw
uithalend zijn de klanken
wind bijt vorst
in het gezicht
ruggen zijn gebogen
mutsen licht berijpt
ijzers krassen verderlicht
plezier glimt in de ogen
bewegen wolkt
zijn adem uit
in het ritme van
bedachtzaam glijden
ze zien…
In de hal van mijn moeder
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
3.663 als de stuiter ertussen bleef
weerklonk de overwinningskreet
Ik was altijd wereldkampioen
want bij de beslissende worp
was het óf raak
of het moest opnieuw,
dan was er met mijn ijle tegenstander
iets niet in de haak
Zo’n avondje in de gang
leek een eeuwigheid en iets anders
bestond er niet
Ik zou graag daar nog eens zitten
op de koude…
Afstand
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.728 in snokjes stuiptrekgewijs
afstand neemt van strand
en vasteland
zo neem ik afstand van jou:
de vloed is uitgewoed
de tsunami van passie
passé
tijden van ebbe strekken
strand tot arena voor verbaal
gevecht beslecht in afweer
en afkeer
in ijzige kilte ontvouwt zich
beklijvend besef van
schrijnend gebrek aan hoop
of houvast
koude…
Als een touw
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
3.767 in de knoop, uit de knoop, in een lus
gevoelens zinloos verwoorden
van de vrouw van zijn leven een kus
zou hij zichzelf bijna vermoorden
maar alles is er om te blijven leven
drie zoons een vrouw en een tuin
het is lastig maar blijf nog even
zo koud zonder haar op je kruin
een versje blijven toch enkel woorden
soms drukt het wat van binnen…
Gesloten
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.381 Ons verhaal,
Dat tussen ons…
Stond zo vast als staal,
Jouw blik, zo zacht als dons…
Maar alles heeft een einde,
Dit één met een strop…
Ons boek werd toen gesloten,
En ik kwam er niet meer bovenop…
Einde van alles dat we hadden,
Voor altijd dicht, echt afgelopen…
Alleen, koud en gevuld met leegte,
Voelde ik mij vanbinnen hopen…
Maar…
Jaarringen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
547 In de botte nerf krijg je het koud
geraspte krullen liggen om je heen
vermengen zich met druppels bloed
dit boomsap de pijn niet kan verlichten
zo rasp en schraap je iedere vezel, de
harztranen de barsten niet kunnen dichten
totdat er niets te pellen overblijft
uit het hart van de geschonden kern
en ben je uit het juiste hout gesneden.…
Herfstgloed in sonnet
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
908 ’ren naar een zachte geelgouden
gloed die nog even kan worden behouden
tot rijp de randen langzaam zal omzomen
maar slechts na twee nachten vorst aan de grond
ontsteekt de herfst enthousiast zijn vreugdevuur
en dwarrelt het goudgele blad al knisperend rond
deze vertekende warmteschijn van de natuur
schildert met verve de komst van het koude…
het aanvaarden
hartenkreet
2.9 met 15 stemmen
902 Er vertoonden zich kloven aan het oppervlak
Grauwe groeven ongekend
Droog en dor ineen komend
Om uit te monden in een gapende kloof
Verwondingen met een niet aflatende pus
De geest is verbijsterd
Tijd sticht verwarring
Een koude bries doet mij rillen
De adem stokt
Verstijft wacht ik het af
De spiegel geeft geen bedrog
En wanneer ik…
Parcours
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.789 Ze lijkt gekleed in duister vlagen
ruisend koud haar blanke huid.
ze zwermt in`t park bij bosjes uit,
vlerken om taille geslagen.
Haar oorsprong krijt kristallen meren
in`t heugen schiet een zilvermeeuw
het bekken rond met schrille schreeuw
in staat vlijmscherp langs glas te scheren.…
Niewjaarsmijmeringen...
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
966 Vlakbij zijn de woorden, de gezichten,
vlakbij zijn de koude nieuwsberichten,
een zwarte vogel in een zwarte droom,
de regen die valt in de winterboom
en plots vliegt de vogel heen...…
Goffertpark dagdromen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.568 net als mijn verliefde dagdromen
de schaduwen trekken lange strepen
lang en tijdrekkend duurt het wachten
van begraven bloembollen op de lente
die hier zolang overnachten
twee bomen leunen tegen elkaar
ik leun tegen spelende gedachten
de bladeren spelen met elkaar op de wind
het spel van mijn lente blijft naar jou smachten
vanaf de koude…
wat je niet hebt …
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.518 de weg terug
tot jij uiteindelijk zeggen kon: ik hou van jou
en ’t toch verzweeg uit angst voor oude wonden
jouw gisteren was te veel geschonden
en jij wou niet vergeten
hoe men in haat het meest begeert
want nimmer heb jij ooit geleerd
te schenken wat je niet bezat
en zo heb jij mij nooit echt liefgehad
toen ik je minde voelde ‘t koud…
Breekbaar als glas...
hartenkreet
3.7 met 21 stemmen
1.305 De kamer ademt een stil leven
in deze koude ochtend uren
Een waterige zon breekt de stralen
doorzichtig over de muren
Het transparant van ons samen
lijkt te zijn verdwenen in zwijgen
De liefde heeft zich als ijs bevroren
en laat zich steeds verder uiteen rijgen
De kamer ademt een ijzige kilheid
Langzaam sluit de deur naar heden
Het is…
mijn blind getast
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.443 jij bent die 'k vaag als in een nevel zie
zoals een water in het eerste ochtendlicht
niet helder eerder vaal door 't groen
als koude breekt en ik sta daar aan 'd oever
zie niets tast blindelings met mijn hand
't doorschijnend grijs en ik wil jou
beroeren maar vind je niet
ik weet dat jij er bent en ook
heel warm soms misschien en toch…
Op weg naar vrede
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.020 Dat mensen arm zijn, laat de rijken koud.
Oneerlijk is het aardse slijk verdeeld.
Het mensdom is wellicht een scheppingsfout.
Toch komt de tijd, dat alles prachtig bloeit.
Op aarde zijn de wonden dan geheeld:
de mensheid heeft zichzelve uitgeroeid.…
cybercafetaria
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.483 kleur
bekende de barman reeds
alsook de vorm waarin
zuigt de klant zich helemaal vol
met de beelden van een ander
door het rietje van zijn brein
mocht hij het oneens zijn
met zijn karakterdrankje
dan wacht er misschien nog
een censuurloos reactieveld
waar hij zelf mag serveren
enkele klikken verder
roept zijn vrouw hem
naar het koud…
In elkaar
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.340 Als je door mijn
ogen kon kijken
zou je een wereld zien
badend in glans
dreven alle dingen
in het licht
jij, die alles mooier
kunt maken met
de zon die straalt
en zij straalt uit jouw gezicht
Als je mijn hart
hart zou voelen
zou je koude niet
meer kennen omdat
liefde je dan verwarmt
jij, die als brandstof
werkt van…
IJskoude
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
641 sporen langs de korte lijn
en blijf je hangen, urenlang
maar de woorden komen niet
vanuit je diepste wezen
Het telt niet
Al knip je
duizend kaarten uit
knisperend papier
en leg je kilometers af
in hoger sferen
en declameert in de vreemdste talen
de prachtigste gedichten
Het telt niet
De schitterendste verten
verstijven in de koude…
heel simpel jij
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.813 ergens slaap ik wakend in een nest
verlangens, eenzaamheid en stille vloeken
mijn lijf voelt bijna onderkoeld
ik ben het moe om steeds mezelf
in ‘t duister van de nacht te zoeken
want zelfs bij warmte heb ik het koud
blaas glas in bollen die mij dragen
en alle zeven uren luid versplinteren
mij zwijgend laten vallen
maar jij, jij knipt…
Bevroren
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
807 Ik probeerde de betovering te verbreken
Ik sneed de scherpe kantjes eraf
Het werd niet veel beter
Ik wou dat ik weg kon vliegen
Ver weg van hier
Geen kwellingen meer
Nu sta ik hier in het donker
Te wachten op niets
Kil en koud van binnen
Ik loop naar de zee
Staar over het water
De wind snijdt in mijn gezicht
Ik ren weg
De golven…
Verloren
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
804 Al wat leven geeft
Niet fier, noch vrijelijk in de wind
En alles volgt, nu naar benee
Mee, mijn gebroken weerstand achterna
Eén voor één zoeken mijn resten ik,
een zacht en koud plekje bodemtroost
Als waterdood de overwinning viert en
daarna langzaam, ongeïnteresseerd,
de wijk geeft aan hen
Zien zij mij liggen, hier en daar?…