7289 resultaten.
Meesterwerk
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
699 Haar zwarte, lange haren
Met gesloten ogen en
Dichte mond
Haar mooie, ronde borsten
Geshowd vol overgave
Heup en kont
De andere onzichtbaar
Misschien helemaal niet bloot
Niet te aanschouwen, te zien
DE MADONNA* gaat echter nooít dood
De lijnen van een schoonheid
A propos.…
Departure
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
2.633 Zwart op geel staat daar te lezen:
Departure of vertrek
Jij vliegt weg, ik sta hier
als aan de grond vastgespijkerd.
Mijn hoofd te vol en dan te leeg;
het tochtig schiphol maakt me gek.
Koffers afgeladen, handbagage
en was je tas te zwaar, hij mocht toch mee.
Ik werd te licht bevonden.…
de laagste tonen
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
689 mijn hoofd bloedt
dieper dan ik kan verdragen
en in de morgen
wanneer de nacht is uitgeademd
verwekt mijn lichaam de schimmen van schuld
zo machteloos en ongezien
de smaak van dood
spuugt metaforen, bekende stemmen
doorheen het veld van zwarte dromen
buiten leeft de dag
en ergens, ik weet niet waar,
omspant het lot mijn ziel…
Golft de zee finale
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
737 jouw slanke
vingers spelen strelen
met fluweel de toetsen
je tipt in pianissimo
het zwart en wit
een lach op je gezicht
slaat aan
om temperamentvol
in adagio op te gaan
stuurt de klanken
van de bron langs
beek en waterval
laat ze rivieren
en meanderen hun
melodieën klinken overal
uitbundig golft de zee finale
als slanke…
Groen is geel van sterven
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
720 ik breek bloemen
die uit muren groeien
waar jij ooit gelopen hebt
zie het pad
weer warm bloeden
het helle rood wordt zwart
waar eens de gouden zon
mijn wanhoop overscheen
is nu de tijd met mij alleen
nog draagt een roos
het donkerrood haar
groen is geel van sterven
ze droogt tot dood
omdat geen hand haar krijgt
zij zal nooit…
identiteit
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
850 treed naar voren
in het licht
in duisternis
krijgt ontvangenis
de diepe schaduw
van uiteindelijkheid
en in het niets
kan je ook zonder
ben je enig
ongebonden
laat je wimpers vallen
over je schaamte
de mens is geboren
uit de schande
die de onderbuik bezit
het is het dragen
van alles wat is
op zwarte vleugels
zonder hoop
ooit…
mijn hart kan buigen, zal niet gauw breken
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.398 jij hebt mij verlaten
verdriet prikt in mijn ogen
die alleen nog maar zwart zien
ik stort in de afgrond
van het randje van jouw hart
een eindeloze diepte in
met grote snelheid verlaat ik jouw lichaam
ik val uit jouw verlangens
om plaats te maken voor een ander
maar jij verlaat mijn lichaam niet
ik houd jou gevangen
voor onbepaalde…
Nomen est omen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
744 niet de plicht ontwricht mijn denken
het zijn de barsten in het beeld
de afgebladderde verf van zijn gezicht
ik schuif het loden gordijn opzij
vervloek mijn duivels werk
marmer, zwart en wit geaderd
zerk, na zerk, na zerk
mijn handen glijden langs de groeven
van geboorte en sterven
terwijl mijn hoofd door doden bladert
kerf ik in de diepste…
Sergey Khachatryan
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
589 Een man in het zwart
voor het plaatselijke Sinfonietta
is één en al stilte
net zoals het publiek
Hij kust
zijn Stradivarius
uit 1702
Zijn liefde in zijn nek
Pernambuk in zijn hand
Het woeste geweld op de snaren
doet paardenharen knappen
Met zijn viool is hij één
Een grootse emotie
Hij komt in mijn ziel
Ben niet meer dezelfde
Hij…
Wolkenland
hartenkreet
4.6 met 55 stemmen
2.132 De ochtend ontwaakt
door nevelig licht ben ik aangeraakt
mijn blik is gericht op het wolkenland
waarachter ik mijn schepen verbrand
kleine deeltjes as,door de wind verjaagd,
stukjes verleden verdwijnen vertraagd,
tot zwarte stipjes... aan de horizon
als in een film die langzaam vervaagd nu
ik zie ze nog staan
maar kom ze denk ik nooit meer…
Emotieloos vragen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
527 Je duldde geen horizon
geen weg uit ’t verdriet
een glimlach of de zon
je zag ze beiden niet
je kwam bij me terug
in emotieloos vragen
het eten was bedorven
de rugzak niet te dragen
je kon niet tegen tegenslag
jouw moeder was gestorven
in een akelig zwart verleden
je hield niet van ’t heden
vond al mijn woorden laf
de strijd werd…
Boezemde ondeugend
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
569 de felle tik
van hakken klakte
haar verschijnen ver vooruit
het stralend spijkerwit
slankte lange benen
elegante laarsjes tot de schenen
een mouwloos shirt
in zwart boezemde
ondeugend licht ontzag
de wind spon
krullen in het blond
rood sierde haar volle mond
ze keek me aan ik wachtte
op haar blik maar ze kwam
niet achter de zonnebril…
Een moeder zonder kind
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
551 bleek en stil
het zwarte steile haar
iets voor haar ogen
zit daar
een moeder zonder kind
wat in elkaar gedoken
haar trein
dendert maar door
met onverlichte ramen
zonder namen
schokken vier coupés voorbij
terwijl de regen spat
geen uitspraak over schuld
kan haar nog deren want
in haar hoofd rijdt weer de trein
de seinen staan…
waar is mijn hartje?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
757 kom toch terug,ik mis je zo erg
waarom, als ik in liefde denk,
zie ik alles zwart?
ik kijk naar de lachende maan
ik zie jou lach verschijnen
jij ben terug naar het zuiden gegaan
ik ben in het noorden gebleven
mijn wensen zijn met jou mee
want ik wens
dat jij gelukkig ben,
zoo gelukkig en mooi
als de vrije zee…
De avond
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
566 Alles wordt in 't zwart gehuld
en de zon wacht vol geduld.…
theeblaadjes
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
453 haar hoed afzette
zonder wimpers
die als schaduw tussen ogen vielen
was de andere kant niet mooi
hoewel
verpakt in lieve woorden fluisterde
bedrieglijk vals
wat hoop
in de breedband van de rand
stak een blikken knoop, ze stond haar goed
totdat – ineens -
de middag korter bleek
en ik verloren in mijn theekop keek
het zag zo zwart…
De Harmonie
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
786 Liep het niet mooi synchroon
de echo door de straten
het geel, het zwart, het blauw
en hoe blonk toch al ons chroom.
Wat is er nog van over
van al die pracht en praal?
Waar is die prijs gebleven
die zilveren bokaal ?
In geld niet uit te drukken
niet in een prijzenkast
de herinnering van klanken
het chroom, het blauw, de kwast.…
Klankbord...
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
710 Hoor mijn hulpkreet, wees mijn klankbord
zie mij in kleur, niet in zwart/wit
Voel wat ik voel
denk mijn gedachten
Sta in mijn schoenen, verplaats je in mij
oordeel dan milder en vraag jezelf af
Wil ze mijn hulp, kan ze het niet zelf?…
Ik zag...
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
594 Als eerst de
Stille, koude regen
Die de pijn
Het best beschreef
Daarna de
Witte, dichte lelies
Die het verdriet
Een lichaam gaven
Vervolgens het
Woeste, zwarte water
Dat de angst
Het best verbeeldde
En ook de
Dikke, donkere wolken
Die het gemis
Zwaar op me drukten
Tot slot de
Sterke, verscholen zon
Die de hoop op beter
Steeds…
Lauwe champagne
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
656 als in een slechte film
staan gezichten botoxstrak
opgemaakte ogen kijken zwart
naar jurken uit parijs
gedragen door geraamtes
van het huis anorexia
houterig gewieg op muziek
van valse trompetten
uit een derderangs dweilorkest
de jetset gaapt verveling
ruim voor het middaguur
met lauwe champagne zonder avontuur
de show is over…
DOLENDE TERUGBLIK
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
677 in een dolende terugblik
zie ik rook op het water
in een diep paars visioen
voel ik sympathie voor de duivel
door dat opzwepende ritme
word ik weer eens geil
van mariska veres
en die zwarte magische vrouw
op de hoes van santana
en reis ik met cocaine in my brain
per roltrap naar de hemel
waar moeder maria mij welkom heet
met wijze…
In speelse lentegroet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
547 heb mijn blikken
altijd vertrouwd
dacht in onderbouwd
begrijpen hoe zij
anderen aankijken
nooit heb ik geweten
dat mijn logica
de lichaamstaal
al jaren is vergeten
daarom loop ik vast
mijn vogels
zaten op een tak
vlogen in zwart wit
floten hun gemak
landden tot een stille zit
maar in het echt
krioelen kleuren
zwermen groot…
uit het nest
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
600 steeds vaker
wil ik het leven vergeten
het handvat breken, achterstallig
zoals de huur
van het huis dat enkel
in mijn hoofd uit muren bestaat
zwart en rokerig
in jouw ogen
past geen dood
zeg je
ik luister verder op de nok
van het dak, de wind
plukt jouw stem
als een veertje
uit de schoorsteen, vliegensklaar
wanneer de avond valt…
C'est mourir un peu.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
790 de maan zal blijven staren
als ik niet meer zal zijn
in duistere zwarte nachten
is het gele licht niet mijn
de wind zal blijven waaien
door de bomen, over het gewas
de krakende zwiepende takken
vertellen hoe het eens bij mij was
het water zal blijven vallen
uit de donkere wolkenlucht
het leven duurt maar even
in gedachten waarvoor ik…
na Parijs
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
556 ogenschijnlijk is er rust
in weergekeerd ademen, opgelucht
bevrijd en kwijt, door harde dagen
niet alleen een naam: zijn klank is nooit
vermoord
niet alleen het vrije woord is ruw verstoord
door zwaar geweld
het potlood tekent bloed en geldt
rond zwarte rouw
maar trouw aan alles dat waarachtig is
druipt de vernis
van valse preken…
Aardse vriend
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
771 Onze universele vriendschap is normaal
niet aan leeftijd of geslacht gebonden
maar de nacht is zwart
nabij jouw zwervend gezicht
en je gaat me niet veranderen
door jouw geloof blijf ik mezelf
nuchter naast dwalende rivieren
in een wereld vol armoede
bereik ik mijn ziel
naast jouw eenvoud
verbonden met de aarde
ontwaar ik de waarheid…
de raaf
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
586 Lang is de zucht naar een hunkering
tussen het zwarte water en licht
verschuilt zich in ontmoeting
daar achter in het vergezicht.
verplaatst tussen hier en nu
diep bewaard ongeleid en puntgaaf
er bestaat eigenlijk geen rassenmenu
een onbeschreven blad zonder vos die zegt tegen de raaf.…
Krokusje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
668 Ik pakte mijn fiets uit de schuur
keek terloops naar de grond
iets schreeuwde luid
als met wit open mond
paars randje, oranje de tong
'wij zijn hier weer en kijken je aan
zijn door de donkere winter gegaan
wij zijn de stralende sterren
in zwarte aarde,
tussen beschut droog en dor blad,
nu zijn we sterk
en onze bruine beschermheren…
vatbommen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
385 je ziet de helikopters
boven de bloemen van Syria
en ze gooien er iets uit
met groeten van de president
zwarte objecten vallen
en dalen en dalen en komen neer
ontploffen op huizen en in straten
iedereen snelt toe om de doden weg te halen
dat zijn de mensen die er nog zijn
ze hadden ook vast weg gewild maar
nu eerst de mensen uit…
Elegie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 En nu is het drie jaar geleden
dat je ontleefde lichaam
onder een zwart granieten plaat verdween.
Agnus Dei, dona nobis pacem.
Er is geen wijken aan het verdriet.
En dat is mooi. Ik wil het ook niet.…