6780 resultaten.
De kale vergankelijkheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Want wie kaal is heeft boven hersens
zitten; en voor een behendig speler
behoren daar niet altijd de krullen bij.…
Het is zo stil
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
644 Zo stil als een eenzame ui in een godverlaten bos
zo stil als een polderlandschap boven zee
zo stil als dooie mus in de dakgoot
zo stil als een kloostertuin in Egmond
Zo stil dat ik je nachtjapon kon horen ritselen
zo stil als een regenjas aan een kapstok
zo stil als een paradijs van steen
zo stil als een roerloos blad
Zo stil als een verliefde…
Verbazing
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
466 Nu liep ik op de brug
boven 't IJsselmeer.
Er raasden links auto's en
motoren naast me op en af.
Oorverdovend 't lawaai!
Maar rechts stond de paardebloem
veldkers, hondsdraf,
kleine plantjes tegen allerlei kwalen
ondanks de uitlaat van gassen
zo gezond te bloeien, groeien en stralen.…
Het hoogtepunt van Steenbergen: DE GUMMARUSKERK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Hoog torent hij boven alles uit.
In de volksmond bekent als D'n Gum,
met zijn hemelse klokgeluid.
Op ruim elfhonderd heipalen,
in neogotische stijl gebouwd,
staat hij in onze stad te stralen,
voor een ieder die van hem houdt.…
Handen op mijn lichaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 Ze houdt haar handen vlak
boven me, vol vertrouwen
niet op zichzelf
of op mij, wat het mij doet
wanneer ik aangeraakt word
door liefde zonder lichamelijke
intimiteit, geen huwelijksband
of vertrouwde vriendschap
geen wondverzorging, geen hulp
in nood, maar het stromen
van het stromende in mij
het ongrijpbare leven
Er is wat er is, ik…
Voorlezen aan zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 Vlak boven het water
blijft de zon hangen
De oude mensen kijken
met romantische gevoelens
naar ons op de rotsen
waar we elkaar voorlezen
Zij zien de mieren niet
alleen onze jonge lichamen
en ze denken de hagedissen erbij
Op zee klinkt een misthoorn
maar er is niets te zien
tot ineens om ons heen
de badgasten op de blokken beton
worden…
Den Haag sfeervol bewaard
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
983 de Stadhouderspoort daarentegen
verloor zijn spindraden, boven
het sleutelgat naar vroegere tijden
waar hoffelijkheid naast de vijver
het alledaagse leven bepaalde
in met trams gevulde straten,
de diender straalt gezag uit,
hield met beide armen op de rug
stand bij het beeld Koning Willem II
het nostalgisch aanzien
werpt geen vuil op…
vandaag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 vandaag ben ik alleen,
een dag met andere dagen gemeen
ik zeg niet dat er dan een leegte is
aan gedachten en verwachten is er geen gemis
het zijn de pijlers, zij houden mij, met muziek erbij,
op de been, en tracht ik
boven mijzelf uit te stijgen
in stilte, wandelend naast het water
met aangrenzend groen
laat mijn blik zich vullen
al…
Golven van de tijd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
513 Hoofd boven water
De economie hapert
water tot aan de lippen
kopje gaat onder.
Let's call it swimmming
Ik ben bang om het
liefde te noemen daarom
noem ik het zwemmen.…
De Rembrandt-toren, Amsterdam
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
497 Rembrandt heeft z'n nek uitgestoken
en doet dat heden ten dage nog
heeft z'n naam gegeven aan een toren
robuust en degelijk 'sfeert' hij boven het Amsterdamse uit
wie hem echter van dichtbij bekijkt
ziet de elegante, verfijnde, gedegen constructie van de architecten
zij, Peter de Clercq Zubli en Tom van der Put, laten de Rembrandt-toren…
Hoera! Hoera! Hoera!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Zijn nieuwe taak werd het,
om landen samen te brengen,
als dienaar van onze republiek,
die boven nationalisme staat.
Ooit was hij Koning Willem Alexander.
Willem werd landhouder Willem I.
Onlangs riep hij na onze landrede:
Lang Leve ons Land!
Hoera! Hoera! Hoera!…
Het zangerige
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
561 jouw stem
kent het hele
alfabet
je hebt het
vaak in sierlijke
letters opgezegd
ook droge
teksten komen
vloeiend uit je mond
omdat jij de
scherpe kantjes
al hebt afgestompt
jouw intonatie
heeft iets speciaals
als je met familie praat
dan komt het
zangerige van de
streek naar boven
generaties van
leven gaan een aantal…
Hier en daar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Als je niets meer hoort of voelt
zodat wellicht vroeg onbedoeld
je niet meer bent
waar je denkt te zijn
verdwijnt alle aardse pijn
want oh,
wat is het er fijn
met die gedekte tafels
en romige engelen
die met blote borstjes
boven je bengelen
Hé daar is Jezus, Jesses nog aan toe
Hier wil ik wel blijven
Hier word ik niet moe
Die 70 maagden…
LAIS CCXCVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 Fragiele stralen, noorderwind en schriel
de meeuwen krijsen boven 't stort. Nood brandt
in de magen der verdoemden, de kiel
maakt water, het zoute wordt vuur, het zand
verglijdt in de klemmende hand, de wand
stuurt leegte naar de andere wand, niets
houdt nog stand, het licht is van kant, iets
heeft in mij een pop van stro verbrand.…
Bemorst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
469 bemorst met het vuil van de adders
strompel ik door
de polariserende straten
van mijn vaderland
het ijzeren monster
scheert rakelings boven mijn hoofd
spant de aders strakker
en strakker het bloed stolt
de luciferdoos
ligt op het witte kleed tussen de twee
kandelaars
meeuwen bouwen hun nest
in mijn haar
de olie verslapt…
Het wonder
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
518 het oprichten was
in de kille ochtendkou
je lachte om de
eigenwijze cirkels
die je voeten altijd
schreven op de
pas geschapen dagen
in je ogen
glinsterden de kleuren
die de eerste zonnestralen
door hun lichtbreking
in druppels aan jou gaven
jouw mystieke woorden
in het natte gras die
putten uit een eonenlang
contact met boven…
winterdroom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
516 op de ramen schommelt avondrood
dof slaat de oude kerkklok zeven uur
in de lucht ganzen in V-formatie
een droeve kreet van de laatste meeuw
die langs het grijze water scheert
een dolend blad dat zijn rust nog niet vond
boven het grijze land daar is de stilte het zeerst
in de nevel loopt een man van boom tot boom
in ademloze tijd met een koffer…
De hemelspleet
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
425 vlagen passie
vlammend los
te krijgen die
zich nog niet
konden bewijzen
zwart donkerde
de schaduw
tot jouw hitte
het opensneed
met de scherpte
van licht dat
meteen toetrad
en warmte het
opgesloten zijn
direct vergat
ik zag hoe
jouw handen
zich verstonden
met het zwerk
hoe de torenkerk
afstak in het
licht dat zo naar
boven…
Lente en zomerbruin
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
486 ik heb
de wolken
langs zien razen
het witte boven
om de hemel
te behagen
het donkere
onder door het
frequent gedonder
van ontlading
pas in het
universum
ontdekte ik zon
in leeftijd
en liefde ging
jij voor de
eerste opgang
ik zag jouw
licht voelde
eindelijk warmte
teder heb jij
mijn huid belicht
met lente en
zomerbruin…
Voor de wind
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
474 we liepen
voor de wind
warmte floot
in vlagen en een
wolkje oogde
wit van boven
een wereld om
ons heen wij
helemaal alleen
wij hebben ons
niet afgesloten
gingen juist
helemaal open
voor alles
dat er was en
wilden delen in
samen elkaar
voelen en strelen
juist uit het niet
verbale wilden
wij het leven
in zijn volledige…
Deze lentegift
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
427 in harde handen
die de energie
al ver voorbij
de tanden
hebben opgebruikt
door alleen al
de geur van
deze lentegift
nog zijn de
kraampjes dicht
maar het warm
aroma ontsnapt
tussen de zeilen
uit de vol voorjaar
opgetaste stalletjes
nog houdt een klein
probleem de
verkoop tegen
het is de
donker
dreigende
onweersbui
van boven…
Ochtend
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
562 Haar stem schalt
boven alles uit.
Ze springt en zingt:
Parapluutje, parasolletje,
eentje voor de regen,
de ander voor de zon.
Plon-plon.…
A en later
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
593 jongens groot
De meeste zonden
Weer vergeven
En Icarische Zee
Jij leert ze lui zijn
Gaan waar ze willen
Ik leer ze blauw
De kleur van dromenvliegen
Dromen
Jij leert ze blauw
De kleur van springenduiken
Vliegen
Ik duik met in
Dit blauwe water
Zoals het hoort
Voor jou alleen
Zee-egels met brood
Voor jou alleen
Kom ik nog boven…
Liefste
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
549 Vertwijfeld kijk ik nog eens naar boven,
ook al kan ik er moeilijk in geloven.
Verborgen in mijn hand zodat niemand ze ziet,
hou ik voor alle zekerheid toch ’n vergeet mij niet!…
Met blij makend licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
592 ik wiste
wat zon uit je
vermoeide blik
had eindelijk
weer een blijde
sprankeling
in zicht
uit donker
geloken ogen
kijkend naar boven
want je had
nu niet echt
veel te geven
uit de stress
waarin jij op
dit moment
had te leven op
een merkwaardig
kruispunt van
allerhande wegen
niemand nam
je bij de hand
gaf je zicht
en een…
De eyecatcher
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
435 ik heb jouw
beelden gezien
ze aangeraakt
in diverse posities
ze pas veel later
samengevoegd tot
constitutie
toen de affectie
van vingers en
handen zich in
tast door jou te lezen
had vastgezet
tot in het
laatste hoofdstuk
de apotheose
naar liefde heel
onverwachts
naar boven kwam
waar eerst
een dimensionale
oppervlakkigheid…
Tropenuur
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
482 Braak ligt het land van bed en bad en brood
Naakt straalt de zon, huid broeit in ongenade
Keert zich tot koelte aan de kust en kade
Waar middagstilte rust tot avondrood
Verschoond van blik op bleke onderdanen
Zie ik dat van de neusrug het montuur
Is afgegleden in het tropenuur
Boven de kreeft- en steenbok- keerkringbanen
Hoe heet het zij…
Chinees liedje in Europa
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 Het meisje waaiert
haar waaier, waaiert
de brug op, over
het koele water
De heren turen
terloops naar boven,
het vrije meisje
wil zich verloven
Het meisje waaiert
haar stille wenken,
de ruches ruisen,
wat zou ze denken?…
Fallopia Baldschuanica
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
612 zong Marilyn
miss silver screen
in vervlogen tijd
op 't witte doek
uitgemonsterd
in haar wijd
uitstaande
oogverblindende
wonderwitte
mannenhart
en ogen blik
verslindende
boven beide
bovenbenen
vrijelijk door
een luchtstroom
opwaaiende
zomerjurk
een bruidssluier
in wittebrood
vervlogen tijden
lang geleden…
Zijn we de zee
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
648 liefde vindt een weg
als water in snelle beken
verlangen valt doorlopend op het dak
met iedere tik, takken, bladeren
alles druipt van dikke druppen regen
roept ritmisch, neem me
mee, naar waar we onderkennen
wat boven water niet kan bestaan
geven we ons over, spoelen aan
we golven, we komen, we gaan
we stromen, samen, als één
zijn we…