4113 resultaten.
Daar is geen dood
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.393 Daar is geen dood.
Wat lewe heet, is net die op en neer
as ons klein skuitjie al maar daal en klim;
en wat ons sterwe noem, is niks nie meer
as ons verdwyning op die gindse kim.
Daar is geen dood.
Ons wat van lae strand dit sien, en speur
hoedat hul vaart die afstand steeds vergroot
ons kan nie sien wat anderkant gebeur,
en daarom noem ons…
Schrijn.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
662 ’s Morgens vlecht hij de haren voor ze wakker wordt
in rode kroonblaadjes. Hij kan haar beter niet plukken.
Ze verliest haar bloei zo vlug. Wat nog maar pas ontplooit,
verwelkt al na de middag. Ze blijft gebrekkig overleven.
Waar haar zaad de aarde roert, zal het tijdloos rusten.
Ooit komt ze explosief terug op andere grond. ’s Avonds
balsemt…
Eens moet je gaan
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
976 Wanneer het je tijd is
dan moet je gaan
of dat je dan jong bent of oud
het is met je gedaan
Het is helemaal niet leuk
voorgoed gedag te zeggen
mensen, dieren, dingen die je dierbaar waren
je kan het niet uitleggen
Wanneer het lijden de overhand gaat nemen
is het einde nabij
afscheid nemen is onherroepelijk
je leven op aarde is voorbij…
Overleden? Gordijnen dicht!
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
730 Wanneer er vroeger iemand overleed,
gingen de gordijnen dicht afgeschermd
van de buitenwereld wist men:
daar ligt iemand in een kist.
Het werd verstopt of weggestopt
kwam pas tevoorschijn wanneer men de dode
naar het kerkhof bracht in het openbaar!
Maar als de persoon net overleden was,
zaten de gordijnen tot aan het verlaten
van…
Uitgestreden
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
738 (voor Rogi Wieg)
Na tweeënvijftig jaren meer hel-
dan paradijsgevoel,
was je volkomen uitgestreden,
je kreeg moeite met het woordenspel,
je verkrampte pijnlijk in nestgewoel,
je had als duizenden geleden
en de downmakende schimmen van weleer
kwamen in veelvoud terug
en keer op keer
solden ze met je als een tere mug,
die niet langer…
Niet te herroepen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
674 (Rogi Wieg; 1962-2015)
Zonder aankondiging vooraf, maar met voorbedach-
te rade, liet jij het leven op aard
voor dat wat het voorstelde; genoeg
voor nu, in de komende tijd en zeker later
In jouw laatste dagen
heb jij slechts dat vonnis geveld
die wijzing van tijd
niet te reduceren. Niet teniet te doen
Losgeslagen poems
in misschien…
Wei des levens
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
826 Als een veulen draaf ik door de wei,
Zowel los van geest als van zonden,
plots zak ik weg in een grond van klei,
Het leven was wat me vasthield,
De klei was mijn zonden vergeten,
De greep was sterk en zwaar,
De zonden die mij trokken hadden zich vastgebeten,
Zo ging het leven aan mij voorbij,
Nu ben ik alleen op het allergrootste land,…
Rogi
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
744 Het lied heeft 52 jaar onder
een aambeeld gelegen,
de vonken alle kanten op,
vliegend van de grond naar
de zonnestelsels, het weinig
vertrouwen in de uren,
seconden van een dag.
Vandaag is er niks nieuws
aangebroken. Niets voor
jou, noch voor mij, dat
tunnelgevoel, het wegteren
van de tijd, verdrijven van
een idioot lichaam.
16.7.15…
ROZENBLAADJES
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
902 De doornen van het leven
aan een korte steel of langere
wie kent ze niet!
Je kan ze omzeilen
je kan ze verwijderen
je kan je eraan prikken
je kan er anderen mee verwonden
Maar dan ga je voorbij aan de knop van
ieder mens, ieders bloem die de zon:
zijn God zoekt
zal groeien, bloeien, stralen
mag zelfs even "op rozen zitten"
maar zal…
Lieve mama
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.014 Lieve mama
We zullen je missen,
als moeder, zus en vrouw.
Afscheid was er nauwelijks,
want het ging veel te gauw.
We zullen je missen,
ook als vriendin.
Maar we zullen je het meest missen,
in dit gezin.
We zullen je missen,
met alles wat we samen deden.
Maar we zullen het onthouden,
als een kleurrijk verleden.
Oh, wat zal ik je missen…
Verdriet
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
938 Van buiten zo gewoon
van binnen een verwarring
Niemand die het hoort,
niemand die het ziet.
Het huilen zonder tranen,
het stil intens verdriet...…
Umbra Nihili
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
955 wanneer mijn laatste ademtocht
ontsnapt op 't onverwachte uur
in mijn gesloten huis
en ik geen kind noch kraai
geen lief om leed te delen
niet mond op mond
niet hand in hand
niet samen sterk
niemand en niets……….
helemaal niets
dan het sterven en ik
hoe zou dat zijn….
hoe zou het zijn
zo vlak voor het nacht wordt
onomkeerbaar…
als de dag komt
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
653 als de dag komt dat mijn benen breken
omdat de weg van leven langer is dan ik lopen kan
laat dan het loslaten jou niet weerhouden
de weg naar de einder verder te gaan
als de dag komt dat mijn longen leegzuigen
omdat de weg van leven een langere adem vraagt
laat dan het verlies jou niet beletten
want de vaart der volkeren kent geen einde…
Rook
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
612 Brand voor mij een kaarsje
behoed mij voor de hel
brand dat kaarsje alsjeblieft
mijn geloof is weinig en stil
dat weet ik wel
ik heb nooit geweten
wat die lieve heer van me wil
met elke richting die ik heenging
was er altijd even twijfel
of dat kaarsje mij nu van de verdoemenis
redden zal betwijfel ik dan ook
verbrand mij na mijn…
druppels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
594 de druppels
de druppels die jij ons liet
– van druilige buien
mistig grauw en grijs
– van klaterend gelach
gul en welgemeend
– van zeeën die jij bevoer
heinde en ver
– van overwonnen stormen
zwart en dreigend
– van gehuilde tranen
om verdriet of geluk
– van het kabbelend genieten
stil en intens
de druppels
de druppels die jij ons liet…
Sterfdag ELVIS
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
750 16 augustus 1977, de wereld werd opgeschrikt,
Elvis was niet meer.
De man van Jailhouse en Love me Tender,
was vertrokken zonder afzender.
De wereld stond even stil, niet echt,
maar bij velen wel.
Elvis was niet meer, maar zijn muziek wonderwel,
bleef intact.
16 augustus 1977,
de dag dat Elvis stierf,
staat velen in het geheugen…
Het verlies doet pijn
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
995 Achter je kist aanlopend weet ik:
je bent beter af de stoet volgt
en toch voelt het als een straf,
dat je me afgenomen bent.
Doodstil lig je, stil is ook de stoet,
alsof men voelt, dat praten niet kan
en moet, nu.
Dan ineens klinkt er een loepzuivere vogel
met het allerhoogste lied en DAN weet ik:
je bent er lijfelijk niet maar je…
wolkbreuk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
640 de hemel brak
en huilde als een kind
een lange stoet vloeide
richting jouw laatste rustplaats
toen hebben ze jou bedolven
onder honderden rozen
door jou gekozen
wij zagen ze komen en gaan
moesten daar staan
om toe te kijken
hoe je langzaam verdween…
Begraven Voorbije Dingen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
607 Een aula vol respect voor een voorbij leven.
Dat opgebaarde overschot van het eens zo
Stoffelijk beleven. Het handendrukken van de
Nabestaanden met die ooit kenbaar heeft bestaan
En straks zal afzakken naar een onkenbaar vergaan.
Dan een steen voor wie het zich wil
Herinneren boven op de begraven voorbije
Dingen; in vergulde letters leest men…
Vaarwel.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.042 Hij kan niet meer bij ons zijn.
Er is nu verdriet en pijn.
Na een kort ziekbed is hij gestorven
en heeft een plek in de hemel verworven.
Het schip blijft aangemeerd en het tij
is gekeerd.
Een kapitein als hij zal er niet meer
zijn.
Het varen zat hem in het bloed.
Hij kon goed koers houden en je
kon op hem bouwen.
Geen schuimend water…
ENERGIE-RIJK!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.023 Als ik sterf
sterft niet mijn energie
ook al lig ik volledig uitgeblust
en zal mijn laatste adem
mijn stoffelijkheid beëindigen
mijn innige energie ontwaakt weer
door d'ochtend-frisheid na 'n diepe nachtrust
die mijn energie tijdelijk temperde
maar na mijn stoffelijk verlijden
spring-levender en energieker
zal zijn dan in het afgelegde…
Herinnering
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
925 Het is vandaag een dag
die ademt in haar sfeer
herinnert aan de lach
een glimlach van weleer
De dagen zijn verstreken
in het ritme van de tijd
wat na de laatste tikken
haar ter rusten leidt
Vergeten doen we niet
natuurlijk is er verdriet
maar ook dankbaarheid
voor de nu afgelopen tijd…
Bij het afscheid van Suzy B.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
647 Het overvalt me iedere keer
bij de deur die opengaat
het tafeltje met een foto
de bloemen in een vaas
een kaars die opflakkert.
In luisteren was jij goed
Jij hield van positief
terwijl ik sprookjes deed
van Roodkapje en de Wolf
de Wolf en de Zeven Geitjes.
Jouw sympathie had de wolf
die jammerlijk verdronk
met stenen in zijn buik
maar…
Oudste van Nederland overleden!!!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
749 Na een ogenschijnlijk
eeuwig leven
is haar lichaam nu gestopt
en zal waarschijnlijk
´n eeuwig leven
haar geest zijn bij ´n God
niet in een Koninkrijk
van welke heerlijkheid
maar in het Energierijk!…
Illusie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
691 mijn verdriet
heeft niet iedere dag
dezelfde naam
soms kan ik
het niet benoemen
gevoel van lamgeslagen zijn
in een overvolle winkelstraat
omdat ik denk
jou daar te passeren
een onbekende vrouw
die langs
mijn lichaam gaat
laat jou voor even
wederkeren…
Sterven. I.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.142 't Is het Leven dat henengaat,
Stadig, stil,
Als zoveel dat altijd verder gaat
En toch niet heengaan wil;
Als elke tik van de klok, die uur
Nà uur slaat,
En nieuwe voortdringt, en ze één voor één,
Eén voor één sterven laat;
Als elke vonk in de vlammende haard,
Vuur een poos,
Door 't vuur geboren, door 't vuur verjaagd
En geblust…
Sterven. III.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.187 . . . . . . . . . . . . . .
Zoals de golven gaan en komen,
Komen en gaan,
Den schoot van heur moeder, de zee, ontnomen
Levenbelaân;
Zoals de bloemenkindren komen,
Bloeien en gaan,
De schoot van heur moeder, de aarde, ontnomen
Levenbelaân;
Zoals de starren gaan en komen,
Schittren en gaan,
De schoot van heur moeder, 't heelal…
Sterven. IV.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.194 Toen Z ij n e stem, wellend uit diepe nacht ...
Lichtend gelaat zag 'k over mij gebogen;
Ik staarde in kalme, vriendlijk blikkende ogen:
‘Kom met mij,’ wenkten oog en lippen zacht.
Mijn Gids had vleuglen, en op vleuglen vlogen
Wij de aarde langs, die droomrig, dauwbevracht,
Opglansde een wijl. Dan hoger, tot in pracht
De sterrenzeeën om…
Zonder begeerte, zonder hoop
gedicht
4.7 met 6 stemmen
9.140 Zonder begeerte, zonder hoop
op beloning, ook niet uit angst voor straf,
de roekeloze, de meedogenloze schoonheid
te fixeren waarin leegte zich meedeelt,
zich uitspreekt in het bestaande.
Laat de god die zich in mij verborgen houdt
mij willen aanhoren, mij laten uitspreken,
voor hij mij met stomheid slaat en mij
doodt waar ik bij…
Doden die leven !
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
608 Straks wacht ons een wreed gericht.
Dood moeten we. Dood! Dood! Dood!
Daar helpt geen lieve moeder meer.
Geen gebed. Geen smeekgedicht.
Stormwind jaagt door kerkhofbomen.
Ik huiver in een versleten jas en beef.
Bloed blijft door mijn aderen stromen.
Doden ontbinden, maar wat doe ik?
Ik leef!
Doden genieten in volle rust en vrede.
Doden…