Alle inzendingen over ver weg

25015 resultaten.

Sorteren op:

Domino

gedicht
2.2 met 269 stemmen aantal keer bekeken 114.643
En het jongetje houdt zijn handpalmen als een boek in zijn handen en ik lees 'kom terug, ga weg' Een spreuk, een dominosteen die een ster slaat in het glas van mijn huis Dan begint het buiten bruidsjurken te sneeuwen ---------------------------------- uit: 'Waterstudies' (1999)…
K. Michel24 februari 2023Lees meer >

WIT EN ZWART

poëzie
4.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.245
Zo wit is ze als de snee, die, vers gevallen over ‘t wintergers, te blinken ligt; met vlekken, die, zwart alzo de rave, of wel nog zwarter, in heur sneeuwwit vel gemingelmangeld, blekken.…

Ween niet

hartenkreet
4.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 10.260
Nee, ik ben niet ver. Ik ben daar, aan de andere kant van de weg. Zie je, alles is goed. Je zult mijn hart opnieuw ontdekken En er tederheid terugvinden. Dus droog je tranen en ween niet, als je van me houdt...…
augustinus23 oktober 2004Lees meer >

Over oude mensen en de zee

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 698
Als avondrood magenta zich vermengt met wind en zee en dromen van gasten aan de boulevard oude mensen twee aan twee traag hun late doel beleven samen slenteren uit de nu open deuren van het grote huis turend over water en peinzend zoeken naar deining hun adem het schip zien dat ver langs de horizon zijn weg vindt ze lachen…
Wim Boeser13 augustus 2008Lees meer >

Godvergeten

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 785
ruige hals en nek meteen voor eeuwig ingevroren dat stijve verminkte lijf kwam uit smeltend ijs vrij ik was er via de buis bij zag een door god vergeten ziende weg gevreten lijk…

Aankomst en vertrek

gedicht
3.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 16.417
Blijven ademen is de enige oplossing, op weg naar het komende jaar, een volgend seizoen. Totdat de dood ons scheiden zou. En kijk we lachten al. --------------------------------------------------- uit: 'Definities en hallucinaties', 2003.…

Het zwerfspoor voor…

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 984
Voetstappen kraken op ’t held’re laken van vers gevallen sneeuw verbreken de stilte van de morgen die in kilte uit de nacht ontwaakt met ’n kermende schreeuw De man sjokt voort door niemand gestoord in zijn eenzaam bestaan dat hij zelf doodbedaard onder zwerversleven schaart om in vrijheid over aarde te gaan Dan staat hij stil daar hij…
sacrajewa25 januari 2004Lees meer >

Tweeslachtig

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 481
Vervloekt onomwonden de schrijnende onrust in de vruchtloze morgenstonden of bij de schater van een ironische maan, als wat geen vorm of toon had gevonden, z’n eigen weg zal zoeken, ver bij hem vandaan, komen beide seksen, dicht bij hem te staan, dan wordt geluk hem niet ontnomen, dat is de ware poëzie uit één stuk.…
pama12 januari 2009Lees meer >

Zoektocht

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 872
Had mezelf over het hoofd gezien zocht te ver bij me vandaan was ik mij uit het oog verloren misschien weet nu, blijf dichter bij jezelf voortaan!…
Jannah24 maart 2009Lees meer >

De stilte

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 655
De weg naar de ziel wordt met stilte bekleed, hij slijt door de wanhoop, de angst en de weet. De stilte spreekt tot mij en laat mij alziend, daarom is de stilte mijn beste vriend.…

Onder de regenboog

netgedicht
4.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 695
zich, ten einde, mistig laat dimmen is voor velen haast onbekend aan een nieuwe lente is men gewend; de winter lijkt een voorbijgaand gerucht toch is hieraan niets vreemd het is de weg van een regenboog die ons in zijn kromme gedaante het aardse leven voorspiegelt in de lucht…

Ins Blaue hinein

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 674
Daar had je gezicht ineens weer die sombere blik van tijdens je wanhopige huilbuien maar ik trapte er niet in versnelde mijn pas en slikte je weg ik heb het recht niet om als psychiater te opereren zou met liefde ook niets oplossen weet ik nu waar je op neerkeek rommel je nu in rond geen enkele vat meer op mij spiegel je mij een doodsstrijd…

Ford Sierra

hartenkreet
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.556
meeuw in haar vlucht goud in je handen soepele veren schragend een vliegend tapijt rijden op rozen beslagen ramen ijskristallen verbloemen de laatste adem witte rookpluimen bouwjaar zevenentachtig trouwe ouwe bak…

Irreëel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 583
verdwaasd dool ik in cirkels, onherkenbaar hier struikelend over resten van 'n verse vechtpartij, kruipt bloed weg achter ontelbare glasscherven die stil getuigen straatnamen zijn onbeduidend, geuren beklemmend rennen plots gehavende zielen rakelings langszij opgaand in een mist van vertwijfeling met de dood in het hart aanschouw ik een…
LadyLove2 januari 2012Lees meer >

Restschuld

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 657
Ik leun met mijn geheugen Tegen de muren van het huis Niet dat ik nou zo verlegen zit om ondersteuning Want ik ben eigenlijk onderweg Naar een plaats juist ver van hier Ik heb nog stapels ongelezen berichten Die mij vanuit hoeken en gaten hebben bereikt Ik heb mijn nieuwe schoenen echter al aan Laat nu de trottoirtegels en stoepranden maar komen…
Iniduo7 december 2013Lees meer >

De illusie

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 851
de nacht sluit met een onbreekbare schaduw het luik van de verlaten woning de klok groeit naar klein getal wijst ruwe vachten de richting naar het holst van de duisternis een etmaal verbreekt het vlies verrijst uit het obscure krast zonder sporen illusies weg.…

Rood Jacht

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.313
Er is een jacht, dat maakt mij weg. En op dat jacht is alles Onnatuurlijk echt. ------------------------------------------------ uit:'Pornschlegel en andere gedichten', 1988.…

Pa breekt door

netgedicht
1.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 891
Een blinkend vers voor Sint en Kerst, niet al te goedkoop doorlopend rijm, en als hij soms een woord niet wist, gooide hij alles om: verhoudingen moesten kloppen. In een gekke bui trakteerde hij zijn zoon op iets kolderieks bij de haard. Goed. Artikeltje hier, wedstrijdje daar, het leven kreeg voor hem weer zwier!…
K.Bladzij27 januari 2015Lees meer >

Leerling

gedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 10.510
Iedere ochtend gaat hij trouw naar school, door weer en wind, van kilometers ver - moe heeft z'n brood gesmeerd, hem uitgezwaaid -. Hij zet z'n fiets weg, en haast zich gedwee naar het lokaal. Gaat zitten. Dan 't gebed: Dat ze vandaag maar weer kracht-van-omhoog ontvangen mogen en hun werk met ijver volbrengen. Amen.…

Paradijsvogels geloven in hemels geluk.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 425
Dat hun ziel tussen een veelkleurig kleed van veren eens het tijdelijke met de eeuwigheid zal opwaarderen. Een leven van vliegen tussen zwaarte- kracht en een zweven met alle winden mee; zich verbindend te werken aan een nieuw hemels geluk, te ontsnappen aan de aardse mêllee.…

Dakloos dromen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.583
Zo zit ik maar een beetje weg te dromen in mijn kartonnen schuilplaats op de stoep. Totdat de wijzen uit het oosten komen met witbrood en een beker erwtensoep.…

anomalie

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 659
erosie strijkt een vers paneel onophoudelijk 't licht van de zon tart 't dodelijk heelal daarmee is niets meer gezegd…

Tussentijd voorbij De Poortloze Poort

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 442
Voorbij de Poortloze Poort gaf ik mijn spullen weg – thuisloos zwierf ik onder de Vissen aan de hemel, hun tijd is een lange tijd op de klok van de aarde De steden waren snel gesticht in het korte uur van de Ram – maar Waterman, jouw eeuwen liggen nog ver in de toekomst na de sterke mannen Jij en ik wachten niet meer we lopen voor, in…
Zywa20 september 2019Lees meer >

Afscheid

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 717
Je zit in elke vezel van mijn lijf En ik weet niet hoe ik je weg moet krijgen Hoe laat men mooie blauwe vlinders zwijgen Waar laat men grote tranenkralen rijgen Tot kettingen een metertje of vijf Mijn dromen stop ik ver onder de grond De tijd is daar elkaar nu los te laten Om te voorkomen dat wij ons gaan haten Dat valt niet recht en…

Bij het nachtelijk vuur van de volle maan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 552
Een man, een roofdier ver van huis. Bij het nachtelijk uur bij een romantisch vuur voelen wolven zich thuis. Een man alleen, een wolvenman. Een man die de weg van de eenzaamheid kent. Bij het nachtelijk uur, bij streken wild en puur wordt een hart niet voor de ochtend getemd. Bij het nachtelijk uur komen de wolven uit hun holen.…

Mijn donzen bed?

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 433
Nachten lag ik stil te luisteren hoorde mijn hart en de klokken niet meer slaan, de dood had mij dus uitverkoren, ik heb mijn goed maar ook de pijn en streken onderweg verloren in een fluweelzwarte kamer, ik wilde dat ik op kon staan uit een veren bed. Maar waarom mijn vrienden storen over risico’s waarop ik met hen had ingezet?…
Pama7 mei 2020Lees meer >

Diep in de geest een reservoir van moed

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 450
Het licht baant zich een weg door de spelonk Wat windselen, maar verder is het leeg Omdat Gods Zoon een heel nieuw lichaam kreeg Van razendsnelle deeltjes zonnevonk Eerst sterven om weer op te kunnen staan Dat was wat mij al eerder overkwam De appel valt weer niet ver van de stam J.C raadt mij mentaal herrijzen aan Staalblauw en strak vandaag…

polderfernweh

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 441
naar mijn dorp Maar de Rijn kent de weg Als zomerwrakhout stroom ik mee Als het mag tot mijn huis Als het moet tot de zee…