32564 resultaten.
Verbonden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Het heden is het meeste waard,
de warmte om je heen.
Herinneringen die je nu vergaart,
je maakt ze niet alleen.
Bekend zijn de bomen van het leven,
onzeker de paden van het bos.
Liefde is het mooiste dat je kunt geven,
laat elkaars hand nooit los.
Samen deel je vreugde, voel je verdriet en pijn.…
De pijn dieper steekt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 nog altijd
brandt van
binnen de
intense strijd
tussen zekerheid
en het dansen
op het scherp
van de sneden
die liefde uiterst
pijnlijk laat splijten
meteen het vers
rode bloed doet
vloeien in plaats
van de gevoelige
warmte van kus
knuffel en je
sterke hand die
voelen als geluk
waar ik oh zo
voorzichtig mee ben
omdat de pijn…
Illustere leegte
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
544 Niets is voor altijd
alles gaat voorbij
het fruit van jouw lippen
droge dromen van zijde
alles is inherent en incompleet
door grove vergankelijkheid
in deze worsteling met verveling
gedachten aan jouw vroege dood
ach, was ik maar een regenworm
dan zouden mijn stomme dromen
voor altijd zonder zonde zijn
in de warmte van het eenzaam bed…
hoe dan ( cervicale dystonie )
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 hoofd nek schouders, ook zij
hunkeren naar rust, derhalve
zijn mijn mat gekleurde gedachten
als glazen zo breekbaar
dat mijn twijfel zich
heeft bekeerd tot
een leugenachtige berusting
botox, benzo’s, fysio
balsem, kou, warmte, liefde,
acceptatie, baclofen, levopa,
allen werden geopperd doch
het galopperen van het hoofd
negeert stoïcijns…
De boemerang
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
425 zij flitste
lachend voorbij
nog voordat
ik de diepte
in haar ogen heb
kunnen peilen
zij was er
onaangekondigd
nam zichzelf
als suprise mee
naar huis
net bekomen van
het onaantastbare
moment haar te zien
en te accepteren
haar warmte weer
intens te ervaren
om samen het
hemels moment van
weer een edelsteen
aan de ketting van geluk…
kletsmeiers tegen binnenvetters (a romania)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
416 beek vult mijn dorst op
[kannen] lager
dan menig opgehouden hand
spetteren druppels om op te gaan
terug
van waar zij niet komen wilden
[hier] op de woorden als wolken
wankelen zinnen uiteengereten
uit één verregend bed
niet opgemaakt zoals verwacht
maar doorwoeld als het zachtste kussen
kussen kunnen opgeslagen raken
zo ook de warmte…
Keuze van dag en nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
354 Maar als de volgende dag
de kim weer gaat gloeien
en de zon zijn glorie over de aarde spreidt
warmte de bltnden ontdooit
dan open ik de deuren
dan ontsteek ik weer de zon
in afwachting van de volle maan
omringt door twinkelende sterren
dan kennen dag noch nacht droefenis.…
De maatstaf van beschaving
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
169 De maatstaf van beschaving
ligt niet in het goud van paleizen,
maar in de warmte van het kleinste vertrek,
waar de kwetsbaren beschutting vinden tegen de wind.…
Dagen op aarde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
136 Dan zien wij het zonlicht
stralen over de glazen zee
zitten wij op blanke stranden
koesteren in warmte
van de Liefde en de vree
voelen Zijn beschermende handen.
Dan vragen wij niet naar morgen,
is gisteren verleden tijd,
dan zal Hij nog voor ons zorgen
aan wie alles in de schepping
is gewijd.…
Zonder macht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
36 Een door God verlaten plek,
waar alle licht en warmte week.
Een grens die ik in angst overstak,
waar niemand ooit weer terugkeek.
Het leek een droom van louter strijd,
maar zonder winnaar, zonder ziel.
Verloren in de eeuwigheid,
tot ik de duivel overviel.
Geen vuur of hoorns die ik daar zag,
zijn wezen bleek verbazend zacht.…
- Dementie -
netgedicht
4.3 met 106 stemmen
5.135 Met geduldiger liefde, warmte en een starre achtergrond
wacht het anders zo kostbare gedachtegoed in zich angstig af.
Ben ik dood in mij, hoe overleef ik de eerste ochtendstond?
Dementie, daar waar herinnering was die zoveel zekerheid gaf.
Hoe zou het kunnen dat werkelijk niemand mij meer herkent?…
Bevrijding ...
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.771 Ongebonden verbonden
vindt onze warmte elkaar
in een verlegen ontmoeten
van intens tedere verwachting
ademloos raken zachte
vingertoppen vertrouwen,
zoeken vochtige lippen
de weg naar elkaar
zachte vleugels van
talrijke vlinders raken,
even tintelend, soms
fluisterend, verlangen
vliegen op toppen
van opzwepende
hartstocht, hoger…
de kavel leek gaaf
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.037 jouw muren, maar
jij woonde inpandig
voelde je niet thuis
het dak is te laag
de fundering niet grondig
de kavel leek gaaf, maar
het geluk bleek kortstondig
we richtten ons in
over smaak viel te twisten
voor we het wisten
had alles jouw kleur
mijn vorm zat in ruimte
de vrijheid van zicht
door het licht van de ramen
gaf zon alle warmte…
hoogpolig wordt het grastapijt
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
885 voegen zich al
beeldend naar mijn droom
hoogpolig wordt
het grastapijt
waarin de madelief
en paardenbloem gedijen
de els dropt katjes als
haar kleine bruine schatjes
met pluisjes wol
komt dadelijk de
kastanje vol als zij
haar kaarsen toont
in wit en rood en
wind de straten schoont
ik onderteken met de zon
want zij begon haar warmte…
haar stem
hartenkreet
3.5 met 29 stemmen
3.440 de natuur is ervan doordrongen
in geluiden en geuren, huiver
eng is spinnendraad op het gezicht
woorden komen los, willen zingen
kijk toch, wil je me niet beminnen
me kussen tot je kwijlen gaat
lichaamssappen zich vermengen
en leegtes vullen zonder maat
ruik me, proef me laat me binnen
hoor me, sticht warmte in je buik
toe maar…
Nagalm
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
4.739 de ochtend geurde naar gevallen regen
ik had het achterraam wijd open staan
en koesterde mij even in de waan
dat zelfs de merels om mijn weggaan zwegen
de woning was mij jaren zeer genegen
ze bood mij warmte en bescherming aan
nu heeft zij zich gekwetst van mij ontdaan
het stroomde mij vanuit de kamers tegen
ik sluit het raam voor nieuwe…
de bomen droomden zomer
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
747 lichaam sprak me aan
voeten in het groen verloren
je zwaaide toen ik nader kwam
het zonlicht danste op de wegen
ik zag hoe je mijn schaduw overnam
met lippen vochtig van de regen
je blikken maakten sprakeloos
verlegen kleurden ook mijn wangen
je keek hoe ik mijn ogen sloot
voor jouw intens verlangen
ik plukte bloemen, jij de kleur
de warmte…
onverbrekelijk samen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
721 de liefde onontdekt, nog ingepakt
wachtend op wat komen zou
en of ik dat wist, misschien droomde
wie kan het zeggen, onwetend als toen
de tranen nog stammend uit de tijd
waarin eenzaamheid de regel scheen
de warmte nog verder weg dan eerst
och, en wist jij het toen al, mijn lief
dat wij twee voor altijd samen zouden,
voorbestemd in oude…
Het verstand
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.469 Buiten loeit de wind,
is het guur en koud
en te veel verstand
warmte tegenhoudt.
Denk eens met je hart
als je zorgen ziet.
Het geeft meer gevoel
dan verstand je biedt.
Vaak is het één woord
dat de ander raakt,
hem of haar ineens
weer gelukkig maakt.
Denk eens met je hart.…
opgebaard klaart vaak de lucht
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.788 het bloemstuk staat voor
leven, de buitenkant gekist
omdat binnen langer zweefde
nog meer van de hemel wist
ze kiezen voor muziek
die zacht en teder is en
langzaam over lijken gaat
je diep in je emoties raakt
maar dit kan jij niet zijn
de hand en kus zijn koud
alleen mijn warmte voelt
nog pijn en dat ik van je houd
ze durven meer…
Onderdak
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.092 Verlangend naar een warmte,
wentelend in het schijnsel
van zachtverlichte ramen,
geef ik namen aan een liefhebben
op een eenzame, verlaten weg.
Nergens vind ik onderdak
waar ik mag blijven rusten,
waar ik schuldeloos mag proeven
van een verwarmde, ontwakende dag.…
zwart
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
872 Langzaam sloop je hierbinnen
Kleurde vrolijk geel over het koude zwart
Maar dit gevecht kan ik niet winnen
Aan een ander is je hart
Dat zeg je me toch bij iedere stilte
Verder dan je lach geraak ik niet
Maar in je woorden voel ik de kilte
Ondanks jullie warmte ken je ook verdriet
Maar hoop mogen je tranen me niet geven
want ze worden gedroogd…
Kaap De Goede Hoop
netgedicht
1.8 met 12 stemmen
1.059 kijk ons daar lopen
ginds aan de horizon
van onze wereld
we sprokkelden wat warmte
en hebben het leven niet meer te leen.…
zon/ licht
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
2.426 de zon verwarmt mijn gezicht
moe en leeg
leg ik mijn hoofd neer
op het papier
in de hoop
dat de woorden
vanzelf zullen verschijnen
de warmte brengt me in een trance
in de veronderstelling
dat dit alles
ooit wel goed zal komen
distantieer ik me
van alles
schakel
licht en geluid uit
om even
te kunnen verpozen
in de
duistere wereld…
Zin van het leven
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
2.206 Wat is nog
de zin van het leven
als er enkel kou en verderf
voor de achtergelatenen
is overgebleven
wat is nog
de zin van het leven
als de warmte is ontnomen
er geen gezamelijke momenten
meer komen
wat is nog
de zin van het leven
als juist de ons zo dierbaren
in de armen van
de zwarte gedaante
worden gedreven
zij niet terug kunnen…
je bloeit bloemen op het feest
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.164 in doelloos turen
vervallen muren
die ons scheiden
ik zie je ogen
blikken mijden met
onbescheiden wensen
je glimlacht zon
straalt warmte
van het feest rondom
beweegt je
soepel tussen handen
die je willen raken
ziet tongen langs de
lippen gaan in de hoop
je ooit te kunnen smaken
spanning groeit
heel langzaam in
het heffen…
Ik, gewoon ik
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.189 Een wolk
Fijngestampte druppeltjes
Water in zijn dampende zelf
Golvend als de zee
Deinend onder de zon en
Spelend met het morgenlicht
Een berg
Opeengepakte stukjes aarde
De wereld in zijn reusachtige zelf
Standvastig als een sterke wil
Krachtig onder de lucht en
Overvloeiend in het bos
Een vuur
Regenende gouden vonkjes
Stille warmte…
augustus
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.236 de leegte die kil langs je heen leek te staren
werd zo nu en dan ongrijpbaar
je liet je schrikken
geen moment
zou zij weer spreken
ook maar bewegen
haar bed werd warmte onthouden
voorzichtig opende je een la naast haar lichaam
en sloop je door herinneringen
die niet zouden blijven liggen
zoals je moeder
zoals toen, daar
toen je zussen…
Be d'honderd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
2.193 Het stevige één-tweetje
dat haar en mij verbindt
wordt snel leven ingeblazen
Wat zou ik het graag willen vieren
met puur en alleen ons twee
en een viertal volle glazen
Onder in ‘t warrig hoofd
delf ik haastig naar succes
-Zeven na twaalf uur alweer
Wachtend op een uiting van begrip
en warmte van genegenheid
als ik mijn verdriet acteer…
zonnebloemde kleur
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
741 je streelt met licht
als koude mist
het strand vangt
met een klamme hand
ik vlucht en zoek
je warmte op het land
je brandde
in het glooiend geel
van franse heuvels
zonnebloemde kleur
verliet me in de onweersgeur
van pasgevallen regen
je straalde opwaarts
in het gletserwit
helderde de kale wand
sloeg onverwachts toe
met lawines…