6445 resultaten.
Waarom mama
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
2.200 Ik zou nog zo veel willen praten.
Over mama?
Waarom zag je dat kleine meisje niet?
Mama, waarom heb je je zo naar gedragen?
Ik was toch echt een heel lief kind.
Alles wat je vroeg, je hoorde mij niet klagen
Het enige wat ik dacht was:
Als mijn mammie mij maar lief vindt.…
Het leven
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
690 zoals de lentewind
de kersenbloesem streelt
de roos zachtmoedig
geur afgeeft en teer
zich steeds laat plukken
de broze bloemen fijn en zoet
zich ruiken laten
en voorzichtig tasten
zoals voor jou mijn huid en haar
opnieuw ontdekking zijn
als het aaien van de poes
het volgen van de vogel
naar waar hij 't liefste wil
zo kwetsbaar willen…
Op papier
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
1.082 Praten, dat zou men dan graag willen
't zou de angst misschien even stillen
geen internet, praten zo dan op papier
maar doe ik je hiermee wel een plezier?…
Leuke jongens
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
845 koel mogelijk zijn
wij zijn leuk met de katjes
en met de ober van het terras
al zou het een stuk gezelliger zijn
als hij net zo vriendelijk was
wij leven van de bedelstaf
maar dat is geen probleem
er is altijd wel een bot of been
of doppertjes met winterpeen
en de schatjes van de stad
geven wij elke avond dát
want wij zijn om te willen…
Stille getuigen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
568 vast willen houden
tegen beter weten in
een parel drupt
langs gezicht
hals en valt in het kuiltje
tussen haar borsten
een hartentraan
loslaten wat is het moeilijk
te laten gaan
wat je zo dierbaar is
vuisten gebald
in de schoot
tanden bijten op lippen
de wind fluistert troost
maar even wil ze
dat niet horen
wat doet het pijn
nu daar…
Geef mij je angst
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
644 in haar fluistert
een nieuwe droom
haar voeten willen dansen
maar nog even wacht ze
trillend van emotie
opgewonden van
elke nieuwe belofte
die zich zinderend
op haar netvlies spiegelt
de kracht in haar
staat op
vangt haar droom en
in de wolfshuil van de wind
staat ze roerloos
dan voelt ze dat ze mag
in een explosie van extase
lacht…
duistere stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
493 maar het is zij die mij verstikt;
serpente divina van Eva en Medea,
genadeloze kenniskronkel van Cassandra,
heilig wetenwezen van Morgaine en Inanna
en het is haar die ik, gelijk Cleopatra,
stil aan mijn borst wil drukken
om niets meer te willen weten
nooit meer iets te hoeven leren…
Een plaats in mijn hart!
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.198 In mijn hart, mocht je komen wonen
was er een kamertje, speciaal voor jou
wanneer je er ook had willen komen
ik hoopte toen, spoedig al heel gauw.
Je mocht er van mij altijd wonen blijven
een gedachte dat je toch iets bij me bent
'n idee, al weet ik jij bent niet te krijgen
toch ben ik blij je te mogen hebben gekend.…
Voettocht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
449 groen
en rimpels van licht
maar veel sneller dan de voeten
wordt het hoofd lichtzinnig
en in een lome omhelzing
gaan mijn gedachten als vogels zwenken
langs de wetteloosheid der paden
mijn woorden breken als golven
schreeuwen met de meeuwen
tegen de branding
de zee kan mijn onrust vangen
de zon lijkt de rode rimpels
glad te willen…
alleen wat lief is kan zo raken
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
793 reutelt in de ziel
waar zekerheden splijten
alleen de raakbaren die wonen
in het aller-diepste diep
kunnen zo verloren drijven
en in volkomen weerloosheid
zich spiegelend - in leven blijven
alleen wat lief is kan de ziel
zo in verwarring brengen
dat in de oceaan van het nachtelijk dwalen
zij de handen niet ontwaart
die haar op 't droge willen…
DAT VREEMDE LICHT
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
597 Een weg is nooit een doel op zich
een doolhof is een wangedrocht
het leven is het èèn of het ander
de wandeling is kort of lang
maar doorgaan en het eindpunt zien
is niet voor ieder weggelegd
we willen wel, we doen ons best
maar weten toch de route niet
je kunt hier links of rechts,
rechtdoor of terug
de zekerheid is ongewis
stel…
mystery is the finish in touch
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
538 mij kijkt
Mij bekeken observeert
In mijn huis vol nieuwsgierigheid
Het is niet het donker beschaduwde licht
Over bedekte lagen eenzaamheid
Waar ogen kunnen voelen
Nee, het moet een mysterieus wezen zijn
Vreemd van al het mooie glinsterwerk
Met al zijn kleuren
In de wereld van het overleven
En het is allang geen kwestie meer
Van willen…
De dauwoedemen leven
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
604 het vlakke land
de dauwoedemen ademen
hun vrijheid om tenslotte
te verdwijnen in het niets
ik ken geen bergen die hoger zijn
luchtkastanjes nog niet gerijpt
in hun stekelige huis vallen te vroeg
blijven ongeraapt kleven
en leiden de herfst
naar weer een ongerept seizoen
het genieten van die kleine klankkastjes
die niet willen…
In hogere sferen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
688 De ontembare wilde
in de woeste nacht
vol sterke drank
geestespijn
lichaamspijn
is het een wonder
dat wij het lijden
willen overstijgen
met van alles en nog wat?
Terug naar het grote Niets
toen we nog geen pijn kenden,
wat wil God toch van ons?
Of is dat God niet?…
Zomer.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
652 Als zou ze willen vragen:
"Zend toch Uw schone regenboog".
De mensen zijn ook blijer.
Het streelt hun oog,
Verwarmt hun hart.
Het geeft weer hoop,
Verstilt de smart.…
Ik heb je naam
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
793 mijn handen vol verlangen
naar de hemel opgeheven
omdat ik je zo graag nog
eens zou willen omarmen.
Maar ik weet dat is alleen
een onbereikbaar verlangen
jij bent voorgoed gegaan
achter de verre horizon
naar een andere bestemming
ver van het aardse bestaan.
Eens zal ik je weer ontmoeten
bij: de bron van ons bestaan.…
Egotripper
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
801 Helaas heb ik weer moeten zien
hoe je eigenlijk bent
Zoals eigenlijk mijn hele leven
heb je je “ik” alleen aan jezelf gegeven
Ver weggestopt en het niet willen weten
was ik het vergeten
De herinneringen komen weer boven
al wilde ik het niet geloven
Nu doe je niet alleen mij pijn
maar ook iemand die op je leunde
en je door dik en dun…
De sluipmoordenaar
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
701 Ik wil geen onderdak verlenen
aan dat ellendige gevaar,
ik wil dit niet, besef echt een maar:
ik heb niks te willen,
ik heb het te nemen,
er is geen houden aan,
in mijn lijf huist
een sluipmoordenaar…
Haantje de voorste
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.051 De vrouwtjes - gaarne wippen zij -
zijn allemaal verzot op Koen,
omdat ze 't met 'm willen doen.
Ze zijn er als de kippen bij.
In rijen staan ze, daar ze smachten
naar Koen, die hen zo fijn verwent,
gedreven op hun beurt te wachten.
Zo graag gaan zij met Koen op stok.
Bij ieder staat z'n lid bekend
als knuppel in het hoenderhok.…
Mooiste
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
908 Dat is wat ze het fijnste vindt,
nu haar ogen niet meer willen zien.
Een beduimeld boek met ezelsoor
dat onverkort haar aandacht bindt
maakt ons dan telkens weer zestien.…
van as tot aarde
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
639 welke waarheid wordt gebeeldhouwd
onderaan de urne
terwijl onze handen wrijven
over het gelaat
van schaamte
hoelang zal de trein blijven branden
tussen losgehaakte windstreken
die doorheen zwartgekalkte grachten
de gruwel spoelen in de keel van
menselijkheid
en de vloed van vrede willen
herwinnen
zeg mij, wie richt het hoofd…
Mijn lente huivert
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
708 dat ik zo-even jouw liefde
niet verstond, mijn leven
verafschuwde in de melaatse
ogen van de nacht, de zucht
naar wat ik meer had willen zijn
drijft deze dag naar de zin
van dit bestaan
het sterven kent geen namen, het kiest
naar de redeloosheid van begrip, vergankelijkheid
treft ons allen maar geef mij de ruimte
om klein te zijn
ik…
wij
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.473 wij zijn wie we zijn,
wij zijn onszelf,
wij zijn 'raar'
wij zijn anders samen,
daar hebben we voor gekozen
heel bewust
we wisten dat het ging komen
minachtende blikken
gefluister over ons
net te zacht om iets van te zeggen
net te hard om te negeren
wij gaan door met ZIJN
wie we eigenlijk willen zijn
gewoon wij.'
en WIJ zijn er trots…
In de nacht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
979 Ik zie de uilen en
de andere vogels in de bomen,
ik ruik de bloemen
en alleen jouw naam
wil ik nog noemen
alleen jou wil ik nog kennen
en mezelf in jouw ogen
en tedere stem herkennen:
tot jou, zou ik zo graag
willen komen,
in die duistere nacht
met helder licht
bij jou blijven, totdat ik
in je verdwijn.…
waarheen wij ook gaan
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
785 het is beslist
ik treed in het huwelijk
de dag geeft ons zijn zegen
terwijl een vogel zich vasthecht aan de zee
en krijst tegen het wegglijdend water
wij houden onze adem in
en willen de spiegel van de maan als getuige
waarin wij vloeibaar kunnen dromen
al dansend, rond en rond
met zwarte of gele vruchten op het hoofd
en vuurtorens…
Decadente overdaad
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
682 generaties hebben
de funderingen gelegd
waarop wij mogen bouwen
geen materiaal
is ons ontzegd
zij geven slechts vertrouwen
wij willen groot en transparant
maar ruimte botst snel met traditie
krijgt van eenvoud nooit de vrije hand
toen zijn wij overstag gegaan
in bijgebouw en serres
het kleine huis is blijven staan
zij is het zaad…
de taal die we zochten
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
630 is er nog een zin, een samengesteld woord,
dat groter is dan de schaduw
van een verloren liefde
waarin kraaien zichzelf kwijt willen
rondom hun eigen gekrijs vallen, altijd maar verder
wanneer de bangste dromen beginnen
is er nog iets, evenveel als een vroeger vertrouwen,
dat in ons hart past, nooit hoeft achter te blijven
met een vermomming…
Ouderdom
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.068 Seizoenen die ongemerkt in elkaar overglijden
wij kunnen ons niet meer voorbereiden
en kopen de wollen trui als het kwik plots daalt
buiten de regen in sneeuw is vertaald
plots wensen wij elkaar
het allerbeste en een gelukkig nieuwjaar
dit alles laten wij ons ondergaan
sneller als wij de ladder langer beklimmen
en gefeliciteerd niet meer willen…
ritueel slachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Ben je een koe, een geit of schaap,
dan mag je toch niet te lijden,
we willen met verdoving
dit zonder meer vermijden.
De dieren hier ter sprake,
die hebben ons verteld,
dat het geweldig zeer doet,
wanneer je wordt geveld.…
Ontspanning langs breed water
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Genietend van onbeschrijflijk ritme
van wind en golvenspel
naar muziek door rietkraag luisteren
veroorzaakt door wuivende halmen
die mij gedicht toe willen fluisteren.
En de zon werpt flonkeringen
als sterren over het watervlak
ergens te midden van wijde velden
in toomloos schoon van de natuur.…