8651 resultaten.
AFLOSSING
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
11.287 teer wit het weer
het vertakte uiterlijk
van diverse struiken
trotsgrijs torenen
de populieren hoog
boven de verzilverde
elzen en meidoorns
uit oprit met wilgen
doet een boerderij
vermoeden waar mist
triomfantelijk hangt
onzichtbaarheid bevroren
stuiptrekking is van
verlate winter voorjaar
aflossing van de wacht…
voorjaarskind
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
866 zoals ik als kind ooit ruggelings
in het prikkelende gras 'n jonge
lente welkom floot
gelijk een vogel zwierend langs
witte wolken en stralende zon
door het hemelruim vloog
zo fluit ik steeds weer vol
verlangen bij het prille geel en
groen het tere voorjaar tegemoet
.…
Beeld
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
945 De Dood heeft een wit paleis
net achter de horizon
in de buurt van de dalende zon.
Een nachtegaal zingt er hel
begeleiding: een turkse trom
en een koperen rinkelbel.
Het licht is er warm en rood,
in de tuin welt een koele bron.
In een hoek staat een oude zeis,
op een marmeren bank zit de Dood.…
voorbij het blauw en groen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
966 er dwarrelt
bloesem in je ogen
voorbij het blauw en groen
in rood en wit
buigen de takken door
de rijpe oogst van toen
in vlagen wind
proef ik de kersen en wil
het kind wel uit je persen
laat het toch vrij
in zonnestralen, ze kan
nog steeds haar jeugd inhalen
een generatiefeest maakt blij
want zie ze eens ravotten
jouw kind…
Vaders dood
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
2.051 Nu komen met een laken
zusters witte bergen van hem maken
en dalen. Ik hoor het kraken
van hun schoenen.
Nu is hij mooi en licht
en heeft zijn strak gezicht
voor altijd ingedicht
in dit bed.…
Zijn Eigen Wil
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
1.542 Een gewone kist
Van vurenhout
zo heel eenvoudig
Precies zoals
zijn leven was
zo vreselijk eenvoudig
En op de kist
een klein boeket
Meer hoefde het niet
te wezen
Hij wilde echt
geen bloemenbed,
daar had hij op gewezen
Een enkeling
die bracht één roos
een witte, of een rode...
Zelf lag hij daar,
heel smetteloos
en stil...…
De gonsregen
poëzie
3.8 met 15 stemmen
4.101 Zo in me zelf gedoken te zitten
in 't glanzige niet meer witte
licht - en nooit te beginnen
beweging en niet te bezinnen.
De regen maakt grauwe strepen
in de gladgrauw geslepen
lucht - de gordijnen hangen
treurig, de dag lange.…
zomer 2002
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.378 Hoe evenwijdig jij ook bent,
in dit seizoen vol witte warmte,
eens kom je kruiselings terug,
eens ben je weer voorhanden.…
Los zand .....
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.059 Woorden onderscheiden
in het goede of het kwade
leiden soms tot onbegrip
gedachten lopen door
gaan hun eigen weg
verliezen grip en
proberen zich vast
te klauwen in los
zand waar soms
trillend het pad
weer begaanbaar
gemaakt wordt
maar het witte bord
met de helderrode
rand heeft haar werk
dan al gedaan ………
het lied der helden
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
893 waar witte anjers
zich langzaam sluiten
de merel zijn lied
als ode schenkt
aan het veld der doden
waar eens de helden
moegestreden
nu in rust
verzuchten in schaduw
van de ondergaande zon
als laatste groet
van weer één dag
waar het gekerm
van menige strijd
vergaat in het ruisen
der fluisterende wind…
maagdelijk genot
netgedicht
3.2 met 29 stemmen
31.238 mijn priapos staat voorbijbels
ik, de heidense godin kan hem
tomeloos berijden
witte bloemen schuimen
voorhistorisch mijn spelonken af
dansend met de phallus zal ik
uitdagend wijngaarden versieren
een uitgestoten roes verslaaft
tot blindheid die hem nederslaat
mijn enthousiasme in extase
negenmaal vergroot
orgiastisch ingewijd
ik drink…
Golfslag
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
2.783 Witte tegels spiegelen
de druppelwals, knipogen
minieme pareltjes
en tussendoor klinken
de vertrouwde hiklachjes.
Ik reik naar de handdoek
maar zij
grijpt mij onverbiddelijk terug.…
2004
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
842 koninginnedag
het portret van de prinses
siert tweedehands kop
moren meer moren
wel met twee woorden spreken
normen en waarden
de donder rolt -
en het regent ook binnen
uit alle klieren
de zwijger verliest
vierhonderd jaar later -
pas van de prater
een witte anjer
een zelfoverwinning -
in een kopje water…
Voetvolk
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
808 De voet geven
of lichten
wie gaat het aan
met elke misstap
leren we staan
we halen hier een wit voetje
staan op gespannen voet daar
maar…
voet bij stuk
we gaan op dezelfde voet verder
en wordt ons dat voor de voeten geworpen
dan gaat het zover als het voeten heeft
als het tegendeel blijkt
gaat alles mank…
smaakverschil
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
1.679 je hebt de meubels weggesleept
contouren kleuren het parket
ze kunnen naar elkaar toe groeien
geen poot die het hen belet
kunst ontbreekt tegen het behang
hoewel een sobere witte rechthoek
met een kram de nieuwe rage
van de volgende bewoners worden kan
ik sluit de deur
kijk niet om
werp me in de toekomst
waar kunst verleidt…
Yin en Yang
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
2.179 onderling afhankelijk
Zo zijn wij
duisternis en schaduw,
werden helderheid en licht
harten weer toegankelijk
Zwart en wit
gaan in elkaar over
...dag wordt nacht
en nacht wordt weer dag
Stralend ontwaken
genietende zielen
geheel in balans
bij iedere hartslag.…
ik drink het najaar
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
674 wolken verwaaid in vlagen
de zon waterverft eindeloze kleuren
immer korter nu de dagen
steeds grondiger de geuren
de wind waait mij
in scherven uiteen
storm staat mij bij
ik ben alleen
ad fundum drink ik mijn glas
wachtend op warm wit winterdek
niemand maakt mij gek
ik weet wat er eens was…
Afscheid bij de zee
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
2.981 Uiteindelijk eindigt
alles bij de zee
op een eiland eerder
dan daarbuiten
De trage veerpont
overbrugt het afscheid
en wij lopen golvend mee
brengen het koude leven
naar de wijde dodenzee
Wanneer de witte meeuw
duikt in het donk’re water
gaan wij weer aan land
van de zee
de eindeloze zee…
K voor koe
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.076 ze graast de dag in
haar staart loom omlaag
tot in de witte slierten
die het gras verhullen
hier geen hoeven meer
ergens in de verte
loeit een bronstige stier
de os opzij, het kalf komt
in gedachten voorbij de boer
die zich in de klauwen wrijft
de tijd schrijft hier
over koetjes en kalfjes
en laat het schillen over
aan andere patattenboeren…
H5N1
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
1.515 Je slaat je vleugels uit
Zo vrij, een vlucht over de volken
Wit verenpak, een bruid
Met als bruidegom de wolken
Jij zwaan, jij vogelkoning
Vol kracht je vrijheid nemend
De mens een schertsvertoning
De lucht adembenemend
Jouw macht, niets houdt je tegen
Maar heel in het geniep
Krijg je moeite met bewegen
Je sterft aan vogelgriep…
Stil maar
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
962 het kind wijst
naar de bomen die traag
met winter antwoorden
iemand zwijgt, iedereen
sneeuwt
en de haren van het kind
worden wit
als uit de slaap
gebeden staren, stil te volgen
op haar huid
een vrouw wijst
naar de winter, in de ochtend
jaren later
en vraagt haar naam
aan vlinderbomen
iedereen zwijgt, iemand
sneeuwt…
Jongensliefde in de bioscoop
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
974 Het witte doek deed er niet toe
in een stilte die geruislozer was
dan verzwegen woorden …
hoe de dag ook wandelt in de
zware klei met sporen die sjokkend
de wandelaar laat herkennen zijn
bedoelingen de wolken die ik streel
gelaten verfrist de wind mijn geest
en trotseer de regen met liefdevolle
dagen, de film die is geweest…
Suites voor Annemieke XXXIII
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
528 weer witte tulpen
en sneeuwballen bloeien spontaan
uit een vorig jaar
de forsytia
mijn urine geurend
daagt haar hier terug
een delicate wolk
roze als mijn huid eens was
hangt boven de tuin
deze oproep wordt
mede mogelijk gemaakt
door bier en wijn
geraakt door bliksem
mist de vuurtoren geen flits
van zijn rondgang -…
Suites voor Annemieke XXXVI
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
451 de geur van verfval
's ochtends na een lange nacht
de slaap verkwikt niet
werken en frites
en voor de televisie
wegzakken in bier
het kantelend blad
achter het raam in de zon
kan maar één kant uit
de witte panters
zijn bijna uitgestorven
wilde poezen ook
kijk een unicorn
haar mooie bokkensprongen
maken me hoornig…
Lome uren
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.095 We liepen samen op het strand
door branding die zou komen
en zagen in de blauwe lucht
de witte vogels met een zucht
hun vleugels zweven in een vlucht
die zij hadden genomen
De lome uren lagen wij
te turen naar de stromen
tot de zon ons niet meer zag
en ik je aankeek met een lach
en zei -het was een mooie dag
die ik vannacht zal dromen-…
Midwinter
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
616 traag rolt de mystiek
van een verre hoorn
door de melkige nevel
bomen met hun kanten takken
zweven boven het witte niets
tegen vervagende bosranden
oergeluid tot de onzichtbare einder
de weemoedige roep
van bezinning op deze verre heide
herinneringen aan een ver verleden
gedachten komen tot rust
in de intimiteit van de sluimerende…
Kleurrijke armoede
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.267 Geitengevecht
wit stinkt op straat
en loopt tussen auto’s
op de veemarkt
waar meloenen open
gebeten, gereten
door hun land.
Zo blauw, zo zee,
kakelbont het volk
in hun zwarte prauw.
De Baobab heelt honger,
viskoppen liggen naast
tweedehandswagens waar
kinderen lustig voetballen
met de aarde.…
dresscode voor een dode opa
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.476 als ik aan mijn opa denk
zie ik een heer met witte haren
in een krakende schommelstoel
meerschuimen pijp in de mond
hij is een cliché opa
met een standingvolle krijtstreep
in het tweedelige pak
met gouden zakhorloge
enkel zijn vest ontbreekt
alsof hij niet wou gaan
maar hij ging werd me verteld
met een standingvolle zekerheid
die…
Memento mori
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.643 nog steeds heeft ze je lief
liever dan de werkelijkheid
die het schip liet stranden
voor het uit kon varen
nog steeds ziet ze je graag
elk zwart-wit moment in kleur
ontwikkeld in haar gedachten
gefixeerd door het verleden
nog steeds staat ze stil bij jou
maar voelt nu je handen sturen
in de richting van het leven
verder weg van jou…
Weerspiegeling.
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.798 Ik hou je vast
en we lopen hand in hand
Ik trek je naar me toe
en ik kus je mooie volle lippen
In je ogen zie ik
een meisje dansen,
dansen in wit zand
Met in haar ogen
een diepe glans,
een weerspiegeling
van een jongen in die blik
Ik kijk en ik kijk
en wrijf mijn ogen uit
want die jongen,
in die weerspiegeling
die jongen, dat ben ik…