9585 resultaten.
Volg de nacht
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
954 kan je me het sterven geven
wanneer stilte draagt
in morgendauw
wolken geboren
in zomerregen
mijn nachten buiten
betovering
bloem wordt bloem
van kind naar boom
op het gelaat bestreden
zonne - wegen
kan je me het leven geven
een leven lichter dan
een droom…
voorbij
hartenkreet
2.7 met 18 stemmen
2.471 Dansen in alle stilte
terwijl de muziek zwijgt
dansen in tranen
Voorbij het lied
het lied van de altijddurende liefde
voorbij het intense geluk
Dromen van jou en mij
veranderen langzaam in nachtmerries
dromen ooit zo mooi zijn nu voorbij…
Een heremiet
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
807 ben ik tot
heremiet verworden
als ik zwijgend spreek
over mijn gedachten
die soms,
zo de mens eigen,
een geheim lijken
te betrachten
het zijn vaak
volkomen woorden
die reeds verdampen
eer ze mijn tong
beroeren
maar binnen
het heelal van stilte
kan ik onbeperkt
de gehele schepping
vervoeren…
Ons leven
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
832 Ze stroomde in stilte voort
zoals ONS leven
het gaat voorbij...en
JE MERKT HET NIET.…
Mijn lentebruid
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
608 oorverdovend
is de stilte
waarmee jij spreekt
je blikken raken
handen gaan met vingers
de gebaren maken
die je nooit
gesproken woorden
feilloos onderstrepen
wonderschoon is het geluid
waarin ik voor jou zal breken
kom open maar mijn lentebruid…
In gebroken zinsverband
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
716 de woorden zwijgen
gaan je met stilte bekijken
in onuitspreekbaarheid
hun eigen plaats
niet meer begrijpend
in gebroken zinsverband
ze dragen geen
taal en tekens gedoemd
tot verdergaand vergetelheid
pas als jij geluid
laat horen is hun nieuw
geboren aanspreekbaar zijn…
Grenzenloos
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
589 waar de mond zwijgt
en handen stilte grijpen
voeten dansen
op een grenzenloze bodem
waar dauw de sneeuwklokjes beroert
in het vroege van
de nieuwe morgen
daar fluistert de wind
haar lied
van liefde
door kale boomtakken
daar woont zij
wereldburgeres…
Nacht...
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
659 ik streelde diegene zich mooi noemde
verloor het zicht in al haar pracht
keek in diepten van ogen
zonder dat de stilte gewoon leek
op wat ze gewoon was
beleefde lust in een moment
van eenvoudige aanvaarding
en keek over de schouders
naar de schoonheid
die ze in alle eenvoud
met zich meebracht……
Opgelucht
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
897 Er was weinig zinnigs tegen hem te zeggen
Dus mijn ongewilde stilte wraakte zich alom
Het verwurgde en was alles verstikkend
Hij borrelde met een strot vol verwensingen
Gevoelloos stripte hij zorgvuldig mijn huid
Doorbrak grof mijn broze defensie
Vernederd doch opgelucht stond ik buiten…
Vragen
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.093 Of een stilte baart en ontwaakt met woorden
die ik drink of verzamel als de muntjes
voor een doodgraver die graaft en muntjes
vraagt
om te begraven wat hij niet meer geloven wil
als de dood er niet meer om vraagt.…
het geborene
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
750 vertel me
wanneer winterrouw
de bomen laat rusten
zeg me het antwoord
nog voor ik verdwijn
waar schrijft het kind
afwezige gezichten, de namen
van toekomst
in het schorskleed
bewoond
zal ik het weten en komen
tot stilte
het vaarwel van verdriet
onder vouwloze
sneeuw…
BIDDEN KAN ALTIJD (NOG!)
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
631 Door te bidden
kom je
in het midden
van je
binnenste
midden
van je
werkelijke
wezen
en bestaan
en mag je
even of langer
je laten gaan
voel maar je
kracht naar kruis
dan voel je
dan doel je
dan ga je
dan kan je
door die
innerlijke stilte
het geweld
van de wereld
voor korter
of langer...
weer aan.…
Stella Maris
gedicht
3.0 met 22 stemmen
7.739 Zij is een ster - ik ben op zee
in stilte reist ze - met mij mee.
------------------------------------
uit: 'Gevleugeld/ontvleugeld', 1996.…
EEN EENVOUDIG HOUTEN KRUIS
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
746 Het was een eenvoudig houten kruis
een dode zonder naam
een ongeplaatst karkas
onafzienbare rijen
strak en recht
geen reden te overleven
gezochte dood
rust in het gelid
stilte op maat
eindelijk thuis
niet te vinden
onbekend
postuum geeërd…
Glimlach uit het avondland (3)
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
586 Eenzaamheid is stilte
waar gekoesterde dromen
tot stilstand komen.…
Blijvend
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.012 In alle bewondering deel ik de stilte
jij ligt hier in de grond
al zou ik U eigenlijk U moeten noemen
respect voor de leeftijd en de mens.
Bloemen groeien niet goed
op al het uitgegraven zand
maar gelukkig houdt liefde kleur vast
omdat er altijd een herinnering blijft.…
De kern van alle dingen
poëzie
4.5 met 20 stemmen
10.130 Ik zeil langs regenbogen
Gods stilte tegemoet.
------------------------
uit: Adagio (1947)…
Rust in de natuur.
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
742 De stilte van de natuur
brengt je tot rust...
Zoals de zon
die je 's morgens
wakker kust.
En 's avonds de maan
die je je gedachten
laat gaan over
de dag die
voorbij is gegaan.
Die sfeer heeft invloed
zodat je de dag blij begroet!…
Ik citeer niet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
524 Als dagen versleten in sneeuw
in stilte om de nachtwenk schreeuwen
en jouw honingzoete belofte
in een duistergrauw gewaad
langs het heimweebed mag
slenteren op zoek naar de juiste
toonzetting van verloren woorden
toevertrouwd aan ’t innerlijk behang
ik zal niet citeren.…
De taal van mijn hart
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
3.287 In mijn Kamer, van woordeloze stilte
komt een onuitgesproken vraag
naar boven: ‘wie ben ik’.
Het antwoord komt ochtends
met de zonneschijn
die alles een schoonheid geeft
die ik nog nooit eerder zag.
Daarna blijf ik een poos
in de wow toestand
aan de voet van de ochtend
met de taal van mijn hart.…
Winterse nacht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
576 de nachtelijke weidsheid
neemt haar plaats
geen maan
geen sterren
koud
iets van de Noordpool
hangt in de lucht
net als vlokken zeeschuim
in de mist
denkstreepjes flitsen
voorbij mijn ogen
tot de morgen
de wolken opengeeuwt
al blijft de mist der stilte
nog wat hangen…
Gesprek met liefde
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
2.212 Het ware doel
van een gesprek
is niet het bereiken
van elkaars grenzen,
maar in de stilte
van de bloesem
van beide harten
te wandelen.
Het gesprek wist dan
met het hart de
conflicten weg
met liefde.…
Zinnebeelden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
714 Luister met de ogen dicht
hoe de stilte fluistert.
Bevrijd het gevangen licht,
met het raam verduisterd
daagt geen enkel zicht.…
Spakeloos landschap
gedicht
3.0 met 5 stemmen
5.987 vooreerst
nog geen puinhopen, het licht
is het licht dat er is
op huizen als dingen naamloze bomen
een klagende waakhond een jagende vos
later
naarmate het donker nadert
steeds meer kraaien -
---------------------------------
uit: 'Vallende stilte', 2008.…
Wandeling in het bos
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
791 ´k Wandel in het bos met overal pijnbomen,
´k Luister naar het tsjilpen van mussen
En andere vogels, dieren en gedierten,
Vind daarna een plek om te slapen,
Wakker maakt mij het geluid van vallende boomvruchten
Die zachtjes de stilte in het bos verstoren…
echo van woorden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
773 In het labyrint van m'n geest
schilder ik de woorden
die er altijd zijn geweest
In de stilte van de nacht
komen ze weer voorbij
en maken mij verdrietig
maar ook blij
ik raak ze maar niet kwijt
want ik heb ze zelf bedacht
in de echo van de tijd
dezelfde woorden
omringen mij
in de nacht
waarin ik
slapeloos verglijd…
Eenzaamheid.
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.057 Even de stilte om me heen.
Dan kan ik het weer aan.
Ik wil weer verder gaan.
En genieten van het leven.
Dat zal me weer vreugde geven.
Ik hoop dat me dat is gegund,
En dat je zo weer verder kunt.…
Onder elkaar.
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
838 De lafheid
de stilte
de afgewende
blikken
geroezemoes
genoeg
maar niet hier
maar wél
onder elkaar
het kleine
het benauwde
de misplaatste
zelfingenomenheid
het door zwijgen
buitensluiten
het
elkaar bekwijlen
het zelf gecreëerde
sfeertje
het cultuurtje
piep
piepklein
minder nog
niets
niets is hier…
Versteent
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 wind droogt mijn tranen op jouw gezicht
de tijd versteent alsof je niet daar bent
duizend gedachten schieten door me heen
ik omring je met serene stilte, daar woorden vervlogen zijn
nemen gevoelens het over, samen versmelten we
in de eenzaamheid van tijd…
Hun ziel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
535 heb geprobeerd
de lente
in kleuren te vangen
ondanks perfecte vormen
bleef er een waas
van doodse stilte helaas
geen vogeltje floot
bewegingloos lieten
bloemen hun kopjes hangen
ik had in mijn streken
de ruimte vergeten om
hun ziel te laten leven…