Alle inzendingen over verlatene

4280 resultaten.

Sorteren op:

De wind en de woeste zee

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 611
onverschrokken woestheid de kristallen moeten ruimen voor uit elkaar spattende witte pluimen die woest worden neergekwakt op het zand van het strand Noeste flitsen doen mee en dalen neer op de woeste golven van de zee door het gedonder in de lucht gaan meeuwen schreeuwend op de vlucht vliegen weg boven het natte zand van een verlaten…
HenkPost20 september 2012Lees meer >

Sprakeloos

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 575
Woorden, ze zijn ons wapen, onze kracht, waarop wij ons maar al te graag verlaten. Zo gaan wij door met eindeloos te praten, want stilzwijgen gaat boven onze macht. Toch is ons spreken zwak, ons denken broos. Eén woord van U, Heer, maakt ons sprakeloos.…

BEATRIX ' BESLUIT

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 562
Bewust, verlicht verlaat moeder de troon, geniet van een vrij, bescheiden bestaan, vertrouwt geheel de regerende zoon. Hetgeen bij 's lands bestuur wordt gedacht, gedaan, geeft zij nog eeen wijze, verborgen toon; een merel schouwt rond in de eikenlaan.…
HAN MESSIE17 februari 2013Lees meer >

dacht het niet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 537
in mijn boekje betekend alleen zijn niet dat ik eenzaam ben snak er soms naar slijt jij je dagen maar met –wie dan ook- bang van de stilte bang om verlaten te worden ik ben van je weg gegaan had de beste reden ooit je jaloerse houding zo onzeker over jezelf en dan je hand opheffen naar mij?…
fairouz24 maart 2013Lees meer >

De grote trek

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 859
Je verlaat je grotje Stopt al je dierbaars in een doos Het huis dat jij alleen hebt opgebouwd Toont leeg en troosteloos Het zijn de laatste loodjes die je hier nog weegt Gedachten en herinnering Passeren de revue Verhalen uit het verleden De toekomst, wat die brengt En de hectiek van nu Er ligt altijd vuil onder een meubelstuk Hoe vaak…

Plaatje

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.481
Het hart lanceerde stilstand In een tijd van druk, druk, druk Ongevraagd pauzeren, voelt als verlaten Enkele dagen zonder licht betekent langere tijd een enorm gevoel van groot onbehagen Stilstand is achteruitgang juist zeker als in de vaart der volkeren topsnelheid wordt opgevoerd Stilstand is zeker schoonheid in gevallen van toevallig…

Op een eiland

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 525
Op een eiland, zes uur 's ochtends in de zomer, de stille weg af, waar geen wandelaar gaat, in de herinnering van wat je ooit is overkomen, daar waar 't bewustzijn het gebaande pad verlaat, terwijl de stilte wordt gevuld met vogelzangen loop je geleidelijk aan hun vogelwereld in, vliegt daar je oude geest, met lief en leed behangen vanouds,…

Als schelpen op het strand....

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 794
Ik heb gedroomd vannacht Samen aan zee, hand in hand Hoe toeval ons bij elkaar bracht Als de schelpen op het strand Door de vloed meegedreven Belandden we hier vanuit de zee Dat is het mooie van het leven Na tegenslag zit het soms ook mee Als het strand weer is verlaten Heb ik in het licht van de maan Pas echt goed in de gaten De reden…

het geruis van denken

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 735
Brood, beschimmeld in de kast verroeste hark in het natte gras een vogel bij haar geroofde nest verlaten worden door de ander of iemand voor altijd afwezig. Beitel het maar in je geheugen eenzaamheid een fata morgana in de woestijn alles om je heen vlucht weg.…

Voor onbepaalde tijd

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 461
- immers door kort oponthoud enigszins verlaat, denderen hongertreinen aan oogst voorbij geen tijd; later is nakend, de uren stremmen, adem vertraagt dan krijgen we rekeningen, het eens van ginder, het ooit van morgen, krijgt in deeltijd beslag…
Iniduo20 juni 2014Lees meer >

Het geruis van denken

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 574
Brood, beschimmeld in de kast verroeste hark in het natte gras een vogel bij haar geroofde nest verlaten worden door de ander of iemand voor altijd afwezig. Beitel het maar in je geheugen: eenzaamheid een fata morgana in de woestijn alles om je heen vlucht weg.…
chris rockan27 augustus 2014Lees meer >

Beseffen wat geluk is

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 615
Geliefden die ons gaan verlaten. Tijd die stilstaat en toch bestaat. Werelden die van verre wenken. Illusies verdampen snel. Overgave is een feit. Niets kan ons meer krenken. Vreemd, maar toch vertrouwd, komt onze laatste dag. Door tranen breekt een lach. Het groot geschenk keert terug. We geven lichaam en de geest.…

Stranding

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.002
De kiel loopt na de lange reis vast op verzande ree, branding slaat het roer onklaar, de stuurhut ziet verlaten. Vanaf de wal zie ik gelaten de natuur haar werk doen. Is dit het lot na moeizaam zwoegen met aardse waar door hoge zee?…
luctor11 oktober 2014Lees meer >

Eenzaamheid in de drukte

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 795
Bid ik dat de kracht mij niet verlaat. Op naar een nieuwe dag, Waarin je opstaat, En probeert te genieten als je jezelf betrapt op een spontane lach.…
DonPaulus20 oktober 2014Lees meer >

Kattenvoer

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 495
De oude kat is dood, de spil van het gezin heeft ons na eenentwintig jaar voorgoed verlaten. Het kattenluik, daardoor ontdaan van alle zin biedt slechts nog toegang aan zijn ongenode maten. De oude kat is dood, dat bracht me wat teweeg.…

EEN REIS......

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
je hebt je koffers gepakt de kleur grijs is geen kleur Je trekt de deur achter je in het slot je wil immers ......op reis Je steekt je hand op begroet de buurman die je een goede reis wenst Je rijdt naar het station en wacht,wacht op de sneltrein je hebt immers:haast Je kijkt verbaasd naar het lege spoor de trein is verlaat…

REGEN VAN TRANEN

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 770
De hemel huilde.. hij had verdriet en tja, hij huilde tranen met tuiten Harde wind huilde ‘t treurigst lied ik weende tussen druppels, buiten De hemel schreide..van pure pijn hij was van god en mens verlaten Grauwe luchten voor zonneschijn op dat bankje, waar wij ooit zaten De hemel weende, al heel die dag ik kon dat in mijn innerlijk horen…
Ton Rijkers25 augustus 2015Lees meer >

Blad.

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 705
Hun voeten zijn geworteld : nimmer verlaten ze deze vruchtbare grond. Hier groeit in ontzag stilte. We komen er foto’s nemen in tegenlicht en betreden hun zoden niet. Hoogstens zullen klaroenen ’s morgens de dag afsluiten. Onze bloemen zijn dan al levenloos. Hun herinneringen zijn gevallen bladeren.…

Omgewoelde aarde?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 584
Verlaten mens, treed uit de schaduw van je nacht, wat zit je nog te mijmeren over nieuwe vragen, er is brood, er zijn spelen hier, loop niet dood in slechts één karrenspoor, de ongelijke dogma’s achterna in slijtende verlangens op het lang verwachte dier, Het is om het even hoe dat heten mag, maar ik zal je blijvend strelen…
Pama15 november 2015Lees meer >

In spiralend zand

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 468
voorbij het schaduwrijke loof van eeuwenoude eiken zindert zomerse hitte over geelkleurende korenvelden naar kerktorens in het verre land stilte markeert de vlucht van een spaarzame vogel die hard schreeuwend de koelte verlaat geschrokken door een plots springende haas wind ruizelt het blad krijgt houvast in spiralend zand op het uitgelopen…
wil melker26 augustus 2016Lees meer >

Wat hoop is

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 563
Of dat ik aan gesloten ogen wen Dat ik beter zonder jou af ben Zittend, een klein bankje op dat grote drukke plein En dan heel even dat duister Eeuwige druk die me dan verlaat Hoofdpijn En wanneer we later dan toch samen zijn Het verlangen dat nooit weg zal gaan Troostend, door dat kleine beetje pijn En ik me, alleen, een weg door…

Onmacht

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.322
Waarom moest gij dan komen in de nood, Ik riep u niet; wat dood moest zijn, wás dood, En voor de rest, - ik had het ook gedragen, - Gij hielp toen goddelijk dit leven schragen; Maar ziet gij niet, nu gij mij wilt verlaten, Dat ik het weer, maar meer dan ooit, moet haten?…

Wat is wijsheid

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 512
alleen de schaduw Als bron hebben voor het rijpen Van de ziel Als gevangene zijn wij allen geboren Het doel van het leven is niet slechts te horen Maar te luisteren Niet slechts te kijken Maar te zien Niet te lijken Maar te begrijpen Om de schaduw die over ons ligt Te wijzen naar het licht En als vrij persoon De wereld weer te verlaten…
Vincent20 januari 2017Lees meer >

Met een PowerShot A720

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 630
Voldaan verlaat je de pilaren, je hoofd nog tollend van wat je gehoord hebt... (Bezielde ruimte waar je met Iemand aan de praat raakt over de berg Horeb.)…
K.Bladzij15 februari 2017Lees meer >

Niet klagen, maar...

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 529
Klagen is van alle plaatsen en tijden Je wilt er graag met iemand over praten En voelt je dan niet zo eenzaam en verlaten Maar toch probeer je klachten te vermijden. “Niet klagen maar dragen” klinkt goed Want wie hoort er nu graag naar klachten? Ieder heef zijn eigen zorgen en gedachten Je vindt zelf ook dat je er geen goed aan doet.…
Fedde Nicolai23 februari 2017Lees meer >

nog

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
nog draag ik kleine voeten in mijn handen op weg naar de grote aarde, zoekend naar enig houvast is slechts het hart het kloppend baken ogen vertellen zinnen, doch niemand leest mijn verhaal het toegekend vermogen om als kind groter te zijn dan de reikwijdte van de sterren had reeds het stelsel verlaten vluchtig als vuur dat telkens…
elze29 oktober 2017Lees meer >

Liefde is II.......er niet

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 636
Alleen en moedeloos en verlaten tot niets in staat en verslagen. Nu kan ik alleen nog maar me leven bij elkaar rapen en wachten tot ik me weer met liefde bewapend.…
Arlette Yin5 november 2017Lees meer >

vertel mij vader

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
mij dan ben ik grootgebracht geworden de zoon de man en de mens die jij wilde dat ik zou zijn zeg mij vader zeg mij dan dat ik nooit alleen staan zal als het gevaarlijk is of donker dat ik jouw kind ben en blijf vertel mij vader vertel mij dan dat gekozen of te kiezen wegen mij uit het zicht brengen kunnen maar nooit jouw hart verlaten…

Vergeten worden

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 565
Maar toch weet ik, iemand verlaat mij niet. Tot God, de Heer mag ik steeds weer gaan Hij blijft mij trouw en laat mij niet alleen Hij zorgt voor jou en mij, ja, voor iedereen Hij wil ons nu en altijd in liefde gadeslaan.…

het verdwenen Groninger land

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 469
schorre lege velden waken als duivels over verlaten steden en dorpen die als luchtkastelen opdoemen in wrakke doch lange nevelslierten het leven is vertrokken, slechts wat ademgeruis slentert nog door het puin waar in het gruis staat geschreven, dit was eens ons zo vertrouwde huis fundamenten ter zicht gesteld door het kantelen van de aarde…
elze6 februari 2018Lees meer >