Alle inzendingen

Het leven is mij om het even Want maar even zal ik leven Wat ben ik meer dan wat ik deed? En wat als alles, iedereen vergeet? Gaan waar het niet kan zal ik gaan Daar is mijn doel – daar zal ik bestaan Vrijheid is er pas aan het eind Waar niks meer te verliezen is Daar aan het eind...

Ik zie jou Ik hoor jou Het maakt me blij Een brede glimlach op mijn gezicht Het maakt me blij

Ik heb mijn hart ú tot een huis gewijd, En midden in het binnenst heiligdom, Waar de outerkaars in 't donker gloeit, verbeid Ik u, mijn lief, mijn zoet sieraad alom! Ik sloeg mijn ziel dit zoete donker om, Alleen om ú te ontmoeten, die me altijd Belooft te komen, in 't geheim, na stom E...

Onweerlegbaar in bescheiden termen gaat ze liggen elk kwartier in schaars geklede wegen van het schaduwbeeld sta ik gedompeld in haar krijt, wat klinkt in onvoorzichtigheid te besluiten, want de gekozen draad ben ik weer kwijt maar zij draait er middenin, zij keert zich van de binnenka...

Alle mensen kijken naar mij maar er is niemand die mij ziet Hun blikken stoppen bij hun fantasie Zo is het om bijna een godin te zijn onmenselijk, een beeld, een avatar om mijn lichaam verhullend dat ik besta en verhinderend dat ik sterf ofschoon iedereen me wil vermoorden om wat Het ...

Ik foutparkeer, was wit en misbruik macht, Fraudeer, breek in en treed de wet met voeten, Op alles wat ik doe staat wel een boete, Ik laster, roof en plunder en verkracht. Vervolgens zeg ik: “Sorry, ‘k was abuis”, En maak wat over aan het Rode Kruis.

Wie mensen menen te zijn, zijn ze niet. Wat mensen denken te zijn, laat zich raden. Mensen die denken te weten, komen bedrogen uit. Dichters hoeven niet te weten. Ze dichten hun eigen wereld, of lijden stil verdriet.

Verweven in jou Verbonden met jou Alert in het inzien: In jou Jou bijstaan Mooi toch Lief toch Niet gezond Mij vergeten Mij kwijt Geen begrip voor mijzelf Weinig zicht Andere richting Kijken in mij Lief zijn voor mij Er ZIJN! Nu gaan INZIEN! In mij Ik mag er zijn Ik m...

Winkelschaamte, afstand houden, handen wassen, mondmasker. Dat soort gewoontes wordt vandaag omschreven als het nieuwe normaal. Daarnaast is er ook het nieuwe abnormaal. Of vindt u het vanzelfsprekend dat de zee niet van iedereen is? Vindt u het normaal dat uw zoon maar op 1 septembe...

Verwacht geen winkelstraten, drukte blijft daar in het midden, tevreden zijn de mensen.. gebleven ja zij begroeten elkaar, vertellen hun belevingen met Brabantse tongval en vernipsen zo hun tijd bij de Gouden Leeuw met haar vertrouwde klanten zo streekgebonden, zo grenzeloos wijd deelt me...

Ik hou mezelf Gevangen In de ban van de ander Ik leid mezelf Een weg In de ban van een ander Verschuil mezelf In de ban van een ander Langzaam Op mijn tenen Langzaam op mijn tenen Ik kruip.. langzaam .... WEG.....van de ander.... Ban ik me... EEN WEG NAAR MEZELF.

Woorden leiden af, sluit je mond en open je – ogen en handen.

Dreigende wolken bevolken de lucht en als de wolken vurig gaan ontvolken dan slaak ik van opluchting een zucht bliksemschichten doen de wolken kolken gieten af de overlopende wolken-pan dan 'weer' wachten op het vuur van de zon of het weer slaat onverwachts wederom om!

een jonge deerne uit het lieftallige Deurne wilde zo geerne dat het haar ook gebeurde dus liet ze een schavuit haar bespelen met z’n fluit na lange tijd kwam ze weer bij zinnen van dit eerste uitbundige minnen zijn lied was heftig kort en snel uit zij bleef zitten met een jonge sprui...

deze strijd is hem; hem alleen rimpels als jaarringen van de meters die hij ging nu alleen is hartslag; schoenen op steen hij loopt buiten en door de stad zijn meters, been voor been, alleen maar lopen de rest is wat hij vergat zwevend op thermiek van zijn draaiend pad sneller en altij...

Wie ben ik geworden nu de nacht over de stad valt de maan zachtjes huilt jij met een lach een ander kust dezelfde liefde ooit voor mij is voorbij gegaan in duister onvolkomenheden ze blijven bij me zoals de nacht hoort bij de dag zal ik aan je denken met of zonder lach.

je zag de wolken in de wei sprong opzij als zij kwamen en een echt stukje donker meenamen om daarna het licht weer te zien verte brengt de volgende al misschien ademloos fijn het schaduwspel te kunnen spelen tot aan het hek waar jij bleef steken het donker is e...

keileembult hoge grond die met veel geduld overstromingen doorstond kaap die scheidde de Eems van de Dollard aan de westzijde ooit grenzend aan het wijde verdronken Reiderland tegen de dreiging van de overkant bouwde Willem Lodewijk er een aarden schans de fundamenten van het dorp West...

Dat God niet bestaat, is voor mij zo klaar als een klontje. De duivel, het Kwaad dat wel bestaat, speelt met het Goede. Het Goede dat wel bestaat, maar ondergeschikt is aan het Kwaad Dat God niet bestaat, is voor mij niet be- wezen waarheid. De wereld op z'n retour op weg naar een zeker ein...

Zijn bundels lezend denk ik: ’t hoort erbij Pas door de drank ontstaat puur dichtplezier Dus hijst hij liters wijn of dito bier En droomt van veertig flessen op een rij Zo’n dichter tuurt graag zielsdiep in het glas En wou dat hij twee kasteleintjes was

De ultiem hoogzeegeboren favoriet Michieltje beklom de trap van de Jacobstoren en hij ging bij de spits buitenom. Zijn rug naar alle folklore en het complete koedierendom blaast het knechtje de horen. Hei nu ik Jacob de bruidegom. Na de horkig horlogerader werk is plaveidiepgeplet alree...

Zee lag stiller onder sterrennacht Dan een gulden vlies, een zilveren vacht. Iedre windvlaag scheen voorgoed te luwen. 't Zware schip kon zich niet verder stuwen In het weerstandloze, ijle klare, En het eiland kwam voorbijgevaren. Of het een stil schip was, diep gezonken, Welks topzeilen i...

Vier jaargetijden met vierentwintig uur tellende dagen. Driehonderdvijfenzestig zitten er in een jaar. Eindeloos veel mooie momenten waarbij ik denk, kon ik de tijd maar even vertragen. Want het zijn van die momenten die ik uiteindelijk het meest koester en spaar. Maar het blijkt zinloos om zelf...

Een kleine aanraking Met jou oogjes We kunnen even niet echt knuffelen Maar... Wij knuffelen Met onze oogjes hè Blij glimlachend kijkt mijn kleindochter van 2 jaar me aan Een kleine aanraking Groot geluk

De wereld die ze verlieten is niet meer Soms nog wel een beetje bij een knuffel of een kus En dat is wat ik zo mis

Los worstelen... Te diep onder de huid... Eerst los weken... Maakt de pijn wat zachter... Zo strak onder de huid van jou... Los weken....uit jou... Ik jou..... Mij los worstelen... Eerst los weken... Verzacht de pijn wat... Ik jij.... Ik moet nu naar mij... De vleugels zijn te ...

De fijnste streling die jij kent is mijn straling op jouw huid Mooier dan dat gevoel kun jij niet zijn Ik ben jouw liefste minnares Je neemt mij met de naam die je me geeft: Meesteres der Stralen, zon van jouw leven Jouw hoogmoed maakt mij mens, wetend dat ik te licht, te heet ben om ...

Heel soms gebeuren er dingen die voorkomen hadden kunnen worden. Waarom wordt daar niet eerder naar gekeken in plaats van dat er eerst ongelukken moeten gebeuren? Is dit Nederland eigen? Het lijkt er wel op. Als je het kan voorkomen, waarom kunnen de regels er dan niet op aangepas...

mochten er echt zeven hemelen zijn dan is er vast en zeker weten een bij voor de honden – zij zijn vol liefde en de meesten zonder zonden ook eentje met heel veel schoon water graag een beetje ruim bemeten voor de dolfijnen, wal – en de vele andere prachtige vissen eentje met hee...

verdronken dorp dat vandaag te localiseren is zij het vaag van Woldendorp weg neem je de Zwaagweg naar het zuidoosten loopt die recht aan het einde naar men zegt werd in 1827 een sloot gegraven en ze zagen terstond al die mensenbotten in de grond het kerkhof van Zwaag onder de kleila...