575 resultaten.
Zeeslag
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.695 Ook nu, een half bestaan of meer al later
Geeft mij de wanhoop dikwijls nieuwe moed.
----------------------------------------------
uit: 'Schrijvers om de Noord I', 2001.…
OVERGAVE EN GEWIN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 God schenkt met gulle hand
de menselijke geest
wonderbare gaven
daaruit spruiten soms
grote uitvindingen voort
die de mensheid kunnen helpen
tot grote zegen zijn
spijtig
dikwijls mengt Satan zich
in de handige maaksels
van de strevende maatschappij
gebruikt haar kunde
voor kwaadaardig spel
en doortrapte vernieling
luid schreeuwend…
Linnen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
486 ik zet niet altijd de Nachtwacht op linnen
of schets de mens zoals die hoort te zijn
volmaaktheid is onnodig en doet vaak pijn
soms kan je met een oude kwast beginnen
niet alles wat je ziet hoef je te begrijpen
als kunstenaar volmaak ik het linnendoek
voor mijzelf en het genodigde bezoek
dat wat ik je laat zien moet dikwijls rijpen
als schilder…
Komt er toch gauw een einde aan?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 Als je in Oekraine leeft
Gebeurt het dikwijls dat alles om je heen hard schudt en beeft
Je al je energie aan stress en vechtlust geeft
Weer een raketinslag
Die je van ver komen zag
Of je werd gewaarschuwd door het luchtalarm
Continue sta je zelf aan, in de alarmstand
Steeds op je hoede voor de terreurdaden van Rusland
Het put een mens echt…
KORT EN KRACHTIG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Drie vrijuit klinkende woorden verheffen
dikwijls biddend peinzen en zielenpijn,
doen ruimheid van Gods bestuur beseffen.…
Restlicht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
141 Je grijze lokken heb ik dikwijls verkend:
het bevende handschrift, de zachte wang.
Even breekt het licht de eeuwige nacht.…
Ah ! Vous dirai-je, Maman
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.221 Wanneer ik mijn geliefde toetsen streel
Zie ik zo af en toe hun boerse snuiten
Grimassen trekken voor mijn schone ruiten
En erger ik mij dikwijls groen en geel.
Diep in mijn hart hoor ik een melodie
Die ik in noten voor mijn ogen zie,
Het wordt een variabel meesterwerk.…
Centraal Afscheid
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.290 voldeed niet meer
ze slopen je
om je te ruilen voor wat nieuws
nu nog zie ik mijn stappen
door jouw fundamenten
en voel ik de leegte
met gesloten deuren
het is goed
ik zal niet klagen
een stad als dit verdient nou eenmaal beter
maar toch wil ik je bedanken
dat jij de bakermat was van mijn reizen
en dat ik in jou dikwijls…
eight days a week
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
612 hoe dikwijls was ik niet verdwaald in het leven
begaf ik mij bekaf op onbegaanbare wegen
en ontmoette er hindernissen op mijn pad
klauterend over dwarsbalken van weerstand
en springend voorbij greppels van wanhoop moest ik
wel toezien hoe de dood mij quasie onverschillig
doch nauwgezet als een schaduw bleef volgen
vooralsnog met de hakken…
Waarom is het zo dom geregeld?
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
800 Helaas ervaar ik dikwijls, dat ik zicht mis,
met name in de nacht: het stergeflonker
is onvoldoende, 't Is voor mij te donker,
terwijl het overdag zo lekker licht is.
Ik voel me in de duisternis ontheemd.
De zon is juist des nachts het hardste nodig
en in het daglicht is-ie overbodig.
Dit vind ik - op z'n zachts gezegd - wat vreemd.…
Groen is nog het gras
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
932 Groen is nog het gras waarop de bladeren vallen,
het groeit ook nog, maar niet meer zo vlug
als toen de zon nog heel veel kracht had en
het o zo dikwijls moest gemaaid.
De bladeren liggen daar, verschrompeld door de
wind die hen plots opjaagt en weer hoog ten hemel
heft, al vallen ze heel kort daarna in het slijk.…
zorgenkind
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
1.728 hij schrijft maar wat en noemt het poëzie
het helpt hem om de angsten te verjagen
die dikwijls aan z’n zekerheden knagen
dan hoort hij weer die vreemde melodie
en ziet hij alle levenslust vervagen
het dichten als een milde therapie
een houvast tijdens onbezonnen dagen
die hem behoedt voor wilde rebellie
z’n oude moeder ruimt z’n rommel op…
Levens eigenwijsheid!
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
586 Ongeacht wat men zegt
of wat men mij voorlegt
zelf nog misschien vertaalt
of zo nodig dikwijls herhaalt,
het houdt mijn niet tegen
de rugzak zal zwaar wegen
het lijkt voor mij misschien een zegen
ik drijf door mijn eigen zin, het is mijn leven
niet horen wat men vertelt
of hoe vaak men mij waarschuwend belt
mijn eigen idee, krijgt voorrang…
- Nagels van roest -
hartenkreet
3.8 met 26 stemmen
875 De nagel in de muur,
slaat men dikwijls
ongewild ernaast, en de
kracht die je uitoefent
wordt niet doorgegeven.
De betonmuur is harder
dan men dacht,
mysterieus,
de nagel buigt als
een ongewoon ijzer
roestig, hard,
met een spitse punt.
Ruwe nagels
vormend in een muur duwen
slaan in met bruut geweld.…
VERBAASDE VRAAG
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
627 "Here, Here," kringelt dikwijls lovend
om de mond van menig' gelovige geest,
als een klein, kortstondig, maar plechtig feest,
sterke hoop en vertrouwen belovend.
Het eerbetoon mag laaiend zijn, dan dovend...
Wordt God uit liefde of ontzag gevreesd?…
Een wereld vol pijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
850 EEN WERELD VOL PIJN
De pijn die ons het hart doorsnijdt
laat ons weleens twijfelen aan God
Is deze liefde een tegenstrijdigheid
en is de smart voor eeuwig ons lot
De smart die ons alsmaar begeleid
voelen we dikwijls als een complot
Bestaat ’t leven dan uit enkel strijd
of stierf de naastenliefde als gebod
Het droef dat dorpels overschrijdt…
Tijdig uiteen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 't Inhalig karakter van Geert
gaat heel dikwijls met snelheid gepaard
en wanneer hij een auto passeert,
is het steeds van voorbijgaande aard.
Hij rijdt hard naast een cabriolet
en ontwaart de bestuurster. Hij ziet
er z'n ex-echtgenote Jeanet,
maar de trailer, die tegenligt, niet.
De schrik van de man duurt slechts even.…
Perpetuum mobile zoektocht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 In lijnen loop ik mijn weg
over deze aarde
zoekend de rechte baan
maar kom mijzelf dikwijls tegen
daar paden in cirkels gaan
volg mijn leven in hoeken
donker uit het licht
blijf stug in schaduw zoeken
naar zonneschijn en evenwicht
geen wegen lopen recht,
noch krom door vlakten of bergen
en langs de waterkant
kan niet de stroom verbergen…
Met het vallen van de avond
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
2.095 O geef me wijsheid en vertrouwen, moed en licht
om toch die ene stap te zien die ik moet zetten,
om met een kinderhart de toekomst tegemoet te gaan
al ben ik dikwijls dwaas en ijdel, traag en boos.
De naam mij ooit gegeven was toch roos,
Op de avond van mijn verjaardag.…
Op de Caraïben.
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.501 Hij heeft een tronie: Zijne Hoogheid
en speelt dikwijls carambole.
Capabel is hij ook; zoals men ziet.
Notabel als hij is, is alles een ceremonie.
Aan waanzin ontbreekt het hem niet.
Houdt de moed erin, haalt altijd profijt.
Hij heeft alles onder controle.
Een trap staat in het Paleis;
een trap met bovenaan die troon.…
Wij-materie
gedicht
3.7 met 3 stemmen
2.509 Het splijt
dikwijls maar is, immers heeft een soort. gewicht
van 34.3, atoomnummer 2 : 2 protenen (jij
en ik), 2 neutronen (?) en een heel kleine neutrino.…
Narcistische spiegeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 stralende zon
Pas dan voelt men zich werkelijk op ‘t gemak
Gestreeld door zelfzucht als een warmtebron
Hoe licht voelt men zich dan een machtig god
Die minachting voor mensen uit kan stralen
Die zijn begiftigd met een minder lot
Waar men eigen roem en glorie kan behalen
Maar spiegelt men zich in het licht van eigen hart
Dan raakt men dikwijls…
Medemens
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
523 In witregels van het leven
Staan dikwijls zo vele woorden
Met onzichtbare inkt geschreven
Over pijn of vreugde in veel akkoorden
Slechts in onze ogen staan de lijnen
Waarop geluidloos geschreven staat
En die de waarheid steeds beschijnen
Die aan ’t licht komt vroeg of laat
In die onzichtbare levenswoorden
Die steeds vragen om liefde en begrip…
omdat...
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
630 omdat gedichten soms
zó snel weer zijn vergeten
omdat je toch nog altijd
kunt verdwalen
omdat de weg terug dikwijls
geplaveid is met scherven
omdat scherven volgens
overlevering geluk brengen
omdat je het geluk zelf
zal moeten koesteren
omdat je niet moet
verzanden in treurnis
omdat je treurnis ook kunt wegmoffelen
in de kruipruimte…
Alles is anders
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
592 Pas dan ben je echt rijk
ook zonder geld of macht
het leven is zo anders
dan men dikwijls dacht.…
Huismus
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
489 Ze schildert je nog dikwijls
als de avondnevel haar verlangen
omhullen mag in zoete passie
terug naar de gewone dingen
van vroeger in vergane glorie
oneerlijk is de wereld geworden
je maakt wat vogelgeluiden
op het verder stille schilderij
ik ben nog niet af, fluister je
ze pakt haar penseel weer vast
onzeker over gevederde contouren…
GAAN EN ZIJN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 Het jeugdige vuur
zet dikwijls aan tot zwerven
zoeken tussen wilde bergen
zich afvragen wat zich bevindt
achter de einders
van zee of wijde vlakte
de bezadigde leeftijd
is tevreden met de plaats
van wonen en werken
maakt eigen huis en tuin
tot een geliefd sieraad
dat kundig wordt bewerkt
steeds meer glans zal geven
tussen vier slaapkamerwanden…
hyperarousal
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
581 wou passeren
tijd brak het fundament, de gevel
en de kast waar ik vertoefde
om iets van veiligheid te waarborgen
“dat wat ik niet bezat“ ofschoon
de rijpheid van mijn reeds afgelegde
jaren zich hadden verschanst
achter de coulissen van repeterende gedachten
stelselmatige handelingen die met
verve, de graagte van het overleven
me dikwijls…
GRILLIGE AARD
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
290 De top haalt dikwijls wolken op zich neer:
die nieuwsgierige ogen weg halen!
Eigenzinnigheid: Matterhorns grote eer.…
Depressief
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
1.563 's Avonds alleen op mijn kamer,
dikwijls stromen tranen over mijn wangen.
Ben bang voor de toekomst, wil dood,
word door angst en verdriet bevangen.
's Nachts kan ik niet slapen,
mijn hoofd draait van de gedachten.
Morgen wordt alles anders, beter,
Ik kan er haast niet op wachten.
Maar dan.....…