inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 65362):

Narcistische spiegeling

Hoe schoon is glans van je eigen weerschijn
In immer zwijgend water of spiegelglas
Daar waar geen spoor van rimpeling kan zijn
’t Anonieme, waar nooit zelfreflectie was

Nergens spiegelt men beter dan in oppervlak
Glanzend beschenen door stralende zon
Pas dan voelt men zich werkelijk op ‘t gemak
Gestreeld door zelfzucht als een warmtebron

Hoe licht voelt men zich dan een machtig god
Die minachting voor mensen uit kan stralen
Die zijn begiftigd met een minder lot
Waar men eigen roem en glorie kan behalen

Maar spiegelt men zich in het licht van eigen hart
Dan raakt men dikwijls zelf vernederd en verward.


Zie ook: http://www.keetweg.nl

Schrijver: Egbert Jan van der Scheer, 5 okt. 2017


Geplaatst in de categorie: emoties

3,0 met 1 stemmen 102



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)