Alle inzendingen over dode

13961 resultaten.

Sorteren op:

Danste in het Witte Licht

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 899
Vannacht zag ik heel even je gezicht, Ik riep je naam maar je hoorde me niet. Ik zag hoe je danste in het witte licht, Je danste op een mij onbekend lied. In verwarring keek ik zwijgend toe, Voelde een pijn die niet over ging. Ik voelde me alleen, alleen en moe, Ook toen ik nog aan het leven hing. En ik zweefde, zweefde in het niets, Alles…
Jos Witteman27 februari 2010Lees meer >

Zelf gekozen einde

netgedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.377
Je hebt je einde zélf gekozen, dat je niets meer om iets gaf. Ik sta hier nu, alleen bij je graf en leg op je steen een bos rozen.…

Het boetekleed

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 432
in de vorm van het boetekleed ligt daar de mantel des doods geduldig en breed uitgemeten loop er met 'n grote boog omheen daar het mijn tijd niet is ik pas…
LadyLove13 april 2010Lees meer >

Requiem voor een meisje

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.033
Te jong nog om aan de dood te denken verdween je, verdween je in de nacht. Met zoveel nog om aan ons te schenken verdween je en werd niet terug gebracht. Je stem zal niet meer worden gehoord, en je ogen, ze zijn voorgoed gesloten. Je leven werd vroeg in de kiem gesmoord, nog voordat je één seconde had genoten.…

Als de dood roept

hartenkreet
2.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.030
Als God de onschuldige tot zich roept Wordt het boek dan gesloten ? Zullen wensen vervliegen Als een herfstblad in de wind ? Zullen sterren verdwijnen Als wolken der vergetelheid voorbijdrijven ? Je vingers glijden door de mijne Woorden vervagen Het blad valt Ik geef je een laatste kus Je wolk drijft stilletjes voorbij En laat duisternis…

Als de zon is toegedekt

netgedicht
3.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 727
er zijn dagen dan is mijn wereld zo klein of blijkt het buiten mij te groot dan kruip ik onder een deken mijn armen zijn immers te kort om uit te breken ook beide benen lijken dood al zie ik klaprozen in volle glorie en bloesem alom iedere kleurenpracht is flets het gevoel houdt me doofstom…

Alle moordenaars

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 644
Alle moordenaars, zijn eens geboren Alle moordenaars kregen de fles Alle moordenaars kregen misschien wel de borst Alle moordenaars werden gedragen Alle moordenaars gingen naar de kleuterschool Alle moordenaars kregen lager onderwijs Alle moordenaars kregen opvoeding Alle moordenaars zaten op sport Alle moordenaars…
An Terlouw7 augustus 2010Lees meer >

Wanneer ik niet meer adem

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.775
Wanneer ik niet meer adem is alles van mij op wanneer ik niet meer adem staat het leven van mij stop. De doodsangst versus hoop op leven dat nu volgen gaat wanneer ik niet meer adem kom ik eindelijk weer op straat.…

stervensbegeleiding

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 831
nu licht weer weifelend naar binnen stapt lijkt het, of de tijd zijn urenloze sprei rond dagen wentelt ik ga mee, vergeet de kaarsen, buig mijn hoofd naar levenloze ogen; onvergetelijk kruist mijn blik haar handen, waar hemelsleutel levens bloeit die roze weldaad schijnt voorzichtig door de waanzin van verlies ik verkies de eeuwige…
switi lobi23 september 2010Lees meer >

Als eeuwige mist

netgedicht
4.1 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.286
houden van overstijgt het weten ook als jouw sterven verder wegdrijft het mag dan herinnering heten maar in mijn wezen gekerfd opdat zij blijft dat wil ik ook tot mijn hart een glimlach erft…

voor A en alle anderen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 659
we keken vanaf de duintop naar je uit schip op ruwe golven even verscheen je om opnieuw te verdwijnen we zagen je dansen op de vulkaan het vuur stuwde je naar ongekende hoogten even was je er totdat een krater je verslond we zien je roerloos liggen hart en hoofd in rust nooit meer verdwijnen voor altijd ben je…
j.bakx25 oktober 2010Lees meer >

boetevrij doodgaan

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.175
is doodgaan de kerk die ons scheidt van hemel en ras, ‘k vraag me af wie schoolt mij rijk en voedt mijn bange hart is het mijn sponde waar ik eeuwig in zal geraken wanneer mijn benen de zoetheden gaan mennen die mijn geest voor ogen had? of kwijlt mijn mond die scheef getrokken door ’t infarct de lekkernijen niet weerstaan en sterft…
elze1 november 2010Lees meer >

senryu

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 522
zonder te vragen nam de dood de mijne weg ik vroeg nog: waarom?…
switi lobi3 november 2010Lees meer >

Vergeten

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.135
Ik dans met mijn ogen over de aarde en je steen in het leven was je mooi nu lig je hier gewoon gemeen. Gevlucht van alles dat maar ontvlucht kon worden van stress van werk tot het wassen van de borden. Bloemen sieren nu jouw zijn wat jij anders zelf wel deed ik ben er om je te 'zien' want denk maar niet... ... dat ik je ooit…

monologue d'un décédé

netgedicht
0.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 606
Doden sluiten van binnenuit Dit is waaromheen gedacht wordt. Dit is waaromheen God wordt.…

Dikke mist

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 862
soms word je dood verklaard ongezien en woordeloos nog eer men is opgebaard of niets dan goeds ontbreekt bij de lege inhoud van een symbolische kist het leven blijkt dan ijzig broos en de naastenliefde ja, die getuigt van een dikke mist…

Wat ik wel weet

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 841
Wat ik wel weet is dat iets als een vogel in haar zong wat ik wel weet ze zong een tijdje en vloog toen weer op zeg me alles wat je weet ik zal je sneeuw en regen laten zien. Als je dezelfde zoete stem weer hoort zul je het weten? zo'n zuiver lied hoor je alleen in het voorbijgaan zingen lach in het zonlicht, zing, huil in het duister…
Vloedlijn26 januari 2011Lees meer >

weggevlogen

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 816
ik had je op mijn hand gelegd probeerde toch die warmte even maar jouw kleine leven– kwam er niet voor terug ik weet nog hoe je wandelde je vleugels strekte en heel zacht die ruisgeluidjes maakte langs de vezels van de mat in vierkant licht uit koude deuren liep je enigszins verdwaasd en bracht wat lente in mijn hart maar nu je zomaar…
switi lobi4 februari 2011Lees meer >

In het voorbijgaan

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.019
Weeg de werkelijkheid op een gouden schaal, want stof is zwaarder dan de ziel, die ook vergaat. Er zijn geen uitzonderingen op de regel. Niets blijft zoals het is, maar stroomt ongestoord de einder tegemoet waar hoog de albatros geluidloos zweeft op wijdgespreide vlerken. Kijk niet achterom want wat je ziet is meer dan voor je ligt. Je had…
Eline Gumbert15 februari 2011Lees meer >

Opnieuw Christchurch

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 453
opnieuw ben ik geschokt door de TV beelden van Christchurch in het hart van de stad beeft de kathedraal haar toren is ingestort wat is de reden dat mensen juist op die plek hun dood vinden? een jaar geleden zat ik daar in de zon onwetend van nu…
Marion Spronk22 februari 2011Lees meer >

Als de dagen lengen

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 708
langzaam trekt het zwart zo lang bevlekt geweest met uitgedroogd vocht weg uit de verdichte nacht; woud van een wederkerend en wezenloos gedrocht traag slinkt in eigen taal het vlies dat de dood bedekt terwijl vanuit de herinnering schuchter over het licht van morgen wordt verteld de geest is wederom met leegte opgerekt in…

De afgesproken dood

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.088
Altijd komt hij, totaal onverwachts nooit ben je voorbereid op hem, ‘k wou dat het anders was, altijd komt ie ongelegen, wil je zeggen wat altijd werd verzwegen, nooit meer zeggen, ik hou van jou, nooit meer mopperen, op van die kleine dingen. Altijd komt ie onverwacht, behalve op afspraak, omdat je verwacht, teveel pijn te lijden…

u

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 415
u bracht mijn dood in lege woorden die we in de verten aan de einder hoorden om te stollen in vernuft vennijn opgesloten in een klinkend rijm…

wicca

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 763
ik ben een heks zie zei ze iedereen is waarheid en draag leugens met je mee waarachter wij staan achter een waarheid scherp de zeis verborgen waarheden ontsprongen iedereen een ster de kring wordt alsmaar groter O.T.O zei ze sikkel snijdt groeven in de oudheid oogst het graan omcirkelt de Melkweg in een nacht waar wij in één lijn…

Huiver niet

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 943
Huiver niet Nu woorden zwijgen en bloemen zullen spreken Huiver niet Ook al zie je door de schaduw de waarheid en de schoonheid niet Huiver niet Mocht aarde je bedekken Huiver niet Als je denkt dat er niemand is die je ziet Huiver niet Want schoonheid is vergankelijk Huiver liever niet Ware schoonheid schuilt in ons verdriet Dus huiver niet…

vertrouwd

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 744
zo dichtbij de dood het zou me toch te ver zijn maar Vroman beschrijft * senryu*…
annabel12 juli 2011Lees meer >

Jij, die blijft

netgedicht
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.421
wij hebben gewacht terwijl jij reisde onderweg naar jouw naam en een wijle dreef onder een bonzend moederhart waar je als vederlicht gewicht, in een veilige duisternis, te samen uit ons in enkelvoud bent gestart zo telden wij de verwachtingsvolle uren in blijdschap af naar jouw dagen die zouden worden geboren…

De dood rijdt mee

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.016
De dood rijdt mee in deze waanzin rijt mijn hart open in weerzin. Geen mens hoort te oordelen Geen mens hoort te veroordelen Geen mens hoort te moorden Geen mens hoort te schieten Geen mens hoort zomaar bloed te vergieten…

naamloos

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 482
jouw kleine leven was te vroeg uit mijn lichaam weggegaan, ik droeg niet meer maar wel droeg ik jouw namen overal waar dichte ogen tegen lege woorden leefden sprak ik ze niet uit, ze kwamen en ze vielen weg maar toen sprak ik een engel, aan een naamloos graf zij gaf je de kleur van zachte hemels en aan mij het kerven, in een oude bedelstaf…
switi lobi4 oktober 2011Lees meer >

Dierendag

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 573
opeens ontmoet ik de dood in eigen tuin uit het vlieggat van een vogelhuis tuurt een lijkje poes vrat moeder op voorzichtig begraaf ik haar jong…