1811 resultaten.
Mediterraan licht grijs
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
414 Snel hebben
Je ogen zich
alle tinten blauw
aangemeten die
zij vonden in het
zee spel van het
prettig warme water
waar ook in het
diepste zwart de
felste emoties
contrasteerden
in subtropische
schakeringen
speelden zon
en schaduw
wisselingen op
je snel bruinende
huid waar zachte
markant ingetogen
lichte lijnen de
reikwijdte van…
grijs gebied (voor ijsberen)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
715 met de pootjes in de fijnste sneeuw
zoals ’n leeuw in de hitte pitten kan
kan er ook gewatertrappeld worden
tussen de ijsschotsen van verlangens
’t is zo fijn om alles weg te wuiven
met de grote gevoelens te schuilen
achter metaforen
en als dat niet lukt
boos doses metamorfoses te strooien
alle fijngesneden plakjes van ’t hart
worden…
Zachte handen
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
981 Jouw ogen vullen
zich grijs
kleuren schaduwen
in zwart-witte lijnen,
doorwaadbaar in
het spiegellicht
je wist de warmte,
smelt de schaamte
in wangenrode armen
donker en duister
apart
omrand je mijn huid
met een oogopslag…
Ondiep (acrostichon)
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
5.793 Rimpelend mijn leven ingekropen,
telkens weer een ietsje meer;
ik weet het voelt niet goed, maar
grijs doet toch geen zeer.
--------------------------------------
Al weer een jaartje ouder!…
Hij is zo dik en zij zo klein
gedicht
2.0 met 668 stemmen
107.984 Hij is zo grijs en zij zo klein
hoe. Hij wenste iemand, onbesmet
door zo'n onhebbelijk verleden als het zijne
en zij is zo klein.
------------------------------
uit: 'Beemdgras', 1987.…
Zomer afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
892 avond sluit fluisterend zacht
de zomertijd
met winst voor maanden
lucht dunt grijs
van regen lange dagen
een depressie begroet
de opkomende maan
met slechts een bleke glimlach
en neemt het uur met weemoed aan…
dronkeman
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.568 water spoelt kwistig
over de Brabantse
wal
wolken verdoezelen
mijn verre blik in
donkerblauw
en grijs
wind jaagt mijn lijf
in vlagen vooruit
laat me dansen als
een dronkeman
in golvend gras en
vluchtig avondlicht…
Park
gedicht
3.0 met 33 stemmen
23.354 Spreeuwen harken pieren in een grijs gazon.
Bomen met roos: uit hun kruin vallen duiven
als Noach seniel met de broodzak gaat wuiven.
----------------------------------------
uit: 'Gedichten 1962-1992', 1993.…
Leegte.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.103 Starend naar de lucht, grijs
van het lange wachten,
zie ik achter de wolken
hoe het zou kunnen zijn
Ontastbaar zweef je om mij heen
Ik wil uit mijn lichaam treden
om mijn ziel te bevrijden
van mijn gevangenschap in vrijheid;
van de leegte: noem het pijn.
Ik voel me zo verdomd alleen…
hartzeer
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.616 grijs verleden kleurt mijn dagen
tijd schuurt mijn herinnering
ben verdwaald in lege dromen
troosteloze mijmering
plat betreden zijn de paden
van het hemels paradijs
voel mij tot het bot verraden
maar mijn hart vindt geen bewijs…
winterhard
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
686 de schrale oostenwind
ontneemt in niet aflatend beuken
het land zijn kleur
schuurt velden kaal
regen in kille nevel
valt geruisloos
op grijs niemandsland
waar stilte ademt
en denken wordt
tot stenen beeld…
de zee de zon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 het licht gaat uit
buiten westen
soms oplichtend, groen
in kleine golven
de kust kussend
soms in lichterlaaien
vermiljoen zet
de duinen in brand
soms beukend
grijs en bruin
op een eenzaam strand…
Geen courantie
snelsonnet
2.2 met 10 stemmen
1.094 De wervingsacties blijken wéér mislukt
De krant schijnt weinig mensen iets te deren
Geen jongere wil zich nog abonneren
De doelgroep wordt zo grijs als het product
't Is wonderlijk, maar 't is ons echt gegeven
Dat wij de krantentijd gaan overleven…
weerzien
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
680 hoe stil legt herfst
zijn hand over de aarde
de verste klokken hoor ik nu
geluiden die de witte berken
voor me bewaarden
en ieder die hier is
ook de vogels grijs en traag
zien bomen rillen
ik wrijf over schaduwen
maar er is niemand die wat vraagt…
oud en wijs
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
627 het striemt, knelt en schrijnt
vertwijfeld zet ze thee
doet ze de was, gaat ze naar de wc
krakkemikkige knie, bandage
volgelopen enkels, ellendige bagage
oud en wijs
gerimpeld en grijs
weet ze
dat de pijn niet meer verdwijnt…
vrede
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.442 en daar gebeurde het
wolken verdeelden zich
de engel maakte zich los
om vrede te vliegen
hoog in de lucht
van quarteira ver over oceanen
en werelden
strekte zij warm gouden vleugels
over grijs en grauw
vrede - zong ze
vrede…
telkens weer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 dat blaadje
op de grond
was de eerste
niet meer donkergroen
getand met gehavende nerven
en een teer krom steeltje
het bruine onstuimige roest
heeft zich hiermee aangekondigd
een belofte
die ik niet vergeten zal
ik verlang naar zijn storm
het grijs
nattigheid
onbesuisde woestheid…
Lijn A
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
685 dat zoiets simpels
-de geur van een bus
de leren stoelen, grijs-groen
chromen stangen, waaraan
een lus, het stopknopje
de hoedjes voorin
die kletsten met de chauffeur
het tsjjjj-geluid van de
dubbele deur-
je zo lang bij kan blijven…
Gebroken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
907 ook al zijn haar keuzes
niet de mijne, kleuren ze
mijn dag niet minder grijs
de hemel regent mijn tranen
daar machteloosheid mij
ten deel valt
uit liefde kwamen jullie
in ons leven, met een gebroken
hart zal ik jullie moeten laten gaan…
Blauwe Nacht
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
993 Jan Siebelink - die van dat bed violen -
Schreef ook zijn eigen Vijftig Tinten Grijs
En raakte nadien stevig van de wijs
Dus Een Vandaag was koren op zijn molen
Nee, meer reclame kon hij niet verlangen
Maar hoe het met zijn crisis zat bleef hangen…
Zwanen...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
557 Zwanen
zijn het
zwemmen in de Seine
Witte zwanen
die de rivier
ook de dode armen
Van de stroom
sieren
afsteken tegen de spiegel
een grijs getinte spiegel
De zwarte zwanen
zijn opgevlogen
elders neergestreken
Buiten
mijn gezichtsveld
de mijne.....…
Stukje paradijs
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
496 in wit
verheft zich
statigheid
vleugelwijd
spreidt hij
bescherming
samen zorg
begeleidt het
groepje grijs
zij glijden
geluidloos door
donker water
snappen groen
uit hetzelfde
kroos van toen
een stukje
paradijs als
hedendaags plaatje…
Adam
snelsonnet
3.0 met 4 stemmen
805 ’t Is financieel gezond
’t Circuit is wonderschoon, hoewel wat grijs’
…en hij ontdook… maar werd toen after all
Verzwolgen door een multinational…
Uitwaaien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 daar waar de wind
een spelletje speelt
met vergeten zinnen
ontstaan opgeworpen heuvels
waarover vogelvoetjes tippelen
stappers dagen het getij uit
meeuwen schommelen op
aanspoelende golven
zachtjes kleurt de hemel grijs…
Vliegend geweld
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
771 Het leven sloopt de geschiedenis van een polder
en bouwt zichzelf een slaapplaats
een sprinter passeert
onderbroken grijs De Wadden
een half affe verzameling woonblokken
waarvan zelfs de voegen rood zijn gekleurd
op de grens van vertier
liggen sloten aan de erfgrens
straks achter elke woning een boot
heet wonen aan het water
als…
Spiegelpijn
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.328 De lucht is grijs en grauw,
toen ik dacht was ik maar bij jou.
Avondkilte, doodse stilte.
Zo alleen, niemand om me heen.
Regen stroomt van het dak.
Een traan over mijn wang,
duister in de gang.
De lucht is grijs, niet blauw,
en ik dacht, was ik maar bij jou.
Ik kijk in de spiegel. Ik kijk naar een traan.…
stilstand
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
581 Buiten is het grijs in de lucht
en grijs op straat, het dreigt
te gaan regenen maar dat doet
het toch net niet. ik zou kunnen
Sterven, want melancholie wordt
me teveel haast, de bladeren
draaien dol, tollen over de ver-
laten straten. Nog één regel
Dan, en ik wacht gelaten op
een zin, op een donderslag
die me wakker schudt.…
zandloper
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.521 als los zand
zoeken gedachten
hun weg door het geheugen
sijpelt herinnering
uit cellen eeuwig grijs
sponst de tijd mijn hersens
tot waar geworden leugen
tel ik de laatste korrels
en voel mij dom noch wijs…
Winter
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
1.825 Hij zit bij het raam
en ziet de zachte vlokken
een voor een
de wereld bedekken
op tafel ligt de krant
nog ongelezen
stilte kruipt door de kieren
de klok tikt het binnen grijs
zijn ogen vallen langzaam dicht
niemand meer om hem te wekken…
Kleinkinderspel
gedicht
3.0 met 136 stemmen
24.603 Vaak is hij alleen maar
een teder gebaar
en zegt zacht: dag liefje,
en streelt mijn grijs haar.…