42726 resultaten.
Een nieuw vuur
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
582 er zijn geen regels
in het spel
dat enkel grilligheid
van spelers kent
dat na het vonken
brandt met een nieuw vuur
waarin vlammen dansen
met ongekende duur
uitdagen en raken
roept spanning op
en vloeit weer af
met rust als vaste gast
winnen is geen doel
wel spelend samen komen
dat creatief veel verder reikt
dan de meest ultieme…
Stokroos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
653 Je loopt
aan hen voorbij
de stokrozen
aan de zomen
van het grillig pad
Je veegt
je schoenen schoon
aan de keukenmat
je bent...…
Als kunst
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
560 nog is het glas
niet gebroken maar
de breuk spiraalt
grillig omhoog
jij hebt kunst
uit je mond doen
ontvlammen in vorm
veelkleurig neergezet
het groeiproces
bleek te gespannen
toen is de kiem voor
een barst al gelegd
we keken en beefden
hoorden het scherpe
geluid van verscherven
hoog boven ons uit
de top was gelukkig
onbeschadigd…
Evolutie van de smartphone
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
582 Miljoenen mensen bezitten een smartphone.
Bijna iedereen kan iedereen bereiken,
vanuit kantoor of luierend in de zon.
Zelf een brief bezorgen bij familie,
in Australië.
Geld sturen naar een missionaris,
in Gabon.
Duizenden ingenieurs gingen samenwerken.
Duizenden brokjes techniek vonden elkaar.
Duizenden jaren heeft het proces geduurd,…
Operatie #Lentevraat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
328 Veel, meer, of zuchtend
toegeven
dat we beter weten, de wet
van oorzaak en gevolg kennen
Gezonde geest, gezond lichaam
dat we schoonheid niet verslinden
en alleen in de lente van ons leven
zoals de lente leven, groeiend
tegen de verdrukking in, de winter
verdrijvend met de levenslust
van talloos velen…
Afrikaanse droogte dringt zich op aan Europa!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
722 Niet alleen de Afrikanen willen afkoelen
in het noordelijk halfrond met name in Europa
maar ook de verstikkende natuur is het zat
en zet voet op en zet zich vast bij Europeanen
Dat is het resultaat van de ontwikkelingssamenwerking
die was als 'een druppel op een gloeiende plaat'
niet de mensen de natuur zal het laten voelen
geen druppel regenwater…
non met bronzen schedel (3)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
990 5
Als het aan de minnaar lag
Was het getouwtrek lang niet over
Dus schetst hij haar grillig pad
Bekladt het blank
Vertelt over haar afkomst
Het bastaardkind in een vondelingenschuif
Over haar gevaarlijke tong
Over het roetspoor, de rookpluim
De doffe echo na haar wuivende hand
In de kier van een deur die dichtwaait
6
Sinds gisteren zwijgen…
Mijn Opa
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
995 hij struint strompelend
langs de haven, snuift diep de
geuren in van touw, teer en vis
hij ziet hoe grillig,
met de kleur van parelmoer,
de olie glanst op het water
hij verschuift zijn pruimtabak
van linker- naar rechterwang,
en proeft de bittere smaak
hij denkt aan alle vrouwen
die hij heeft bemind,
in verre, uitdagende havens…
De dood keert zich even
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
527 waar de stilte
bijna tot ons spreekt
de wind zijn rust
over de aarde laat waaien
daar drijft leemte
wat naar de verte toe
bloemblaadjes zacht en licht
komen het droeve aaien
een vogel vliegt
rond het hemeldak
zingt met ongekende kracht
een hoopvol lied
grillige boomtakken
krijgen een glans door de zon
mistdruppels verdwijnen…
Zelfportret
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
665 De duistere schim is vogelvrij
bestaat bij de gratie van het licht
schaduwen leven weerloos
in het schijnsel van een bron
Gekneveld aan vaste vormen
die traag over vlakken trekken
een wolk lost ze voor even op
totdat de wind ze weer wekt
Grillig lentegras voert mij mee
als een kwetsbare afdruk
en als een vertaling van een gloed
Met…
Wind
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
432 ik buig voor je
grillige grootsheid
je waait, zoals jij wilt
uit alle windrichtingen
je verkoelend briesje
laat mensen glimlachen
in de zomer
géen wolkje aan de lucht
je verwoestende kracht
jaagt een tsunami
over het land
laaiende vlammen
wakker jij aan
wat rest, is as
ongebonden ga jij
rond de aarde
jouw adem…
zeegezichten
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
539 Poseidon de grillige god
verandert bliksemsnel
van grijsgroene tinten naar
donkerblauwe dan naar
een inktzwart slotakkoord
een zompige mist kan
boven hem somberen
afgelost door een
witte bleke nacht
nooit is hij dezelfde
zie hem ademhalen
de watergod
omhoog omlaag omhoog
een onmetelijke
grauwgroene reus
in de havens…
Verloren in mijzelf
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
501 Verloren in mijzelf
zinkend
verdrinkend
er is geen nu
geen verleden
de tijd heeft geen besef
zout op mijn lippen
de zee is nabij
vogels schreeuwen
voorbij schaduwland
grillig gevormde vingers
grijpen gedachten
wachtend op het licht
van dageraad
Zilver breekt haren
in duizend broze tinten
van licht
aan de horizon
tijd verroert…
Kleren
snelsonnet
3.6 met 51 stemmen
636 Weer zie ik mij als kind van acht op straat
Staan zeulen met twee dozen vol met kleren
Om die in vrachtauto’s te deponeren,
Die gingen daarna richting Ooltgensplaat.
Wat men toen zei had niks van doen met dreigen;
“Die Zeeuwen kunnen nu de kleren krijgen”.…
groeiend verval
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
778 ik raap de nog
groene druiven
door hagel gevallen
op het mos
ontrukt aan
stramme ranken
nog eer zij bloeiden
lieten zij
de schepper los
ik waak bij een
stervende mus
te pletter gevlogen
tegen beton
een ongewenste
dodelijke kus
door een opgebouwde
dode muur
die van natuurlijk
mededogen
niet weten kon
zo grillig…
dansende beuken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
640 de grillige verstarring
van dansende beuken
reikt naar de hemel
een dreigende storm
het bladergoud verdoft
de geur van de herfst
warrelt door het woud
raast over de bodem
de wolken sluiten en
verdonkeren deze plek
een veluws mysterie
woelt in de razernij
vannacht zal de legende
in ‘t zilveren maanlicht
nahuiveren door dit woud
in…
waterval
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
841 in de tropen gromt de dondergod
in een woelige sluimer
druppels versmelten tot een straal die opbolt
doorheen de grillige darmen van een grot
naar de rand van het hoge rotsvlak
de trechter die zwelt en overhelt
de stroom is een glinsterende tong
die gruis en slijk loswoelt
haar bedding slijpt tot kruimels
ze tuimelen in de kloof
door…
Weg wijzer
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
627 omdat het pad dat voor haar ligt
grauw en donker
grillig en eenzaam lijkt
haalt ze diep adem
draait zich om
begint heuvelopwaarts te klauteren
haar haren speels lokkend
in de wind
een andere route volgend
in haar oren en op haar netvlies
de fluister
om juist elk moment
van de dag te plukken
geen seconde te hoeven missen
hoog boven haar…
de heuvels van het leven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
870 is hun kleur,
de kleur van hoop
zonder enig
obstakel
glijden we
recht naar beneden
ik voel me weer
kind,
in harmonie,
samen met mijn kind
maar
als ik glijd
van de heuvels
van het leven
gaat alles veel
moeizamer
ik kom
hobbels en putten
tegen,
ze gooien me
omhoog en weer
omlaag,
tot ik weer beland
op de grond
de grillige…
benen en vinnen
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
599 sterfelijk
vertraag ik mijn verhaal
het breekpunt zichtbaar
wanneer lijnen aan kracht winnen, golven worden
die ik schep tot schuimend lichaam
er waait een gedicht uit
grillig gevormd
ook door het zilte aangetast
mijn handen halen zich open aan de horizon
versieren illusies
met
schelpgeruis
opnieuw
in deze volgorde van emotie…
NAARGEESTIGHEID
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
452 Naargeestigheid zegt naar
van geest
toch is geestig
niet naar
waarom zou
een nare geest
niet geestig kunnen zijn
geheid!…
Klagend klooster
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.124 vermoeid tegen elkaar gevleid
hun vensters staren loodloos glas in tijd
waar lijden tocht trekt door ‘t heiligdom
bruine stenen; afbrokkelend verdwenen
gevallen in dwang van eerder slechten
het gedronken bloed versnelt ze tot gruis
verlokken de wind, “breng dit stof naar huis
om onschuldig vermoorden te rechten”
vloeren barsten grillig…
Herfstsfeer
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.148 wind waait om mijn kop
houdt niet op niet over
wapperend lover tovert
grillige vormen afgetopt
door daklijst op natte straat
verlepte bladeren treuren
gehaaste passanten keuren
ze geen blik waardig maat
voor onverschilligheid
ritmisch bepalen voeten
vertrappend het wroeten
van de hond die herfsttijd
pootverheffend van geur
voorziet…
Zakynthos
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
2.070 toen ik wist dat ik hier blijven wou
tussen goden in een ander licht
zocht ik een boom met grillige vorm
en nestelde mij onder de olijven
overdag boette ik de netten
rond een veilige zee en wachtte
op de nacht waarin ik eindeloos
tuurde helder met een kalm gemoed
mijn voeten vonden vaste grond
ik voelde aarde beven en wist
dat ik hier…
ROOK KRINGELT
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
936 een vrouw inhaleert diep en
blaast met haar hoofd achterover
verveeld de rook uit
die grillig schimmig zichtbaar
omhoog kringelt in
het schaars verlicht vertrek
we wachten zwijgend
tot het voorbij is
ovens branden
een grijswitte dikke pluim
rook kringelt met de wind mee omhoog
zichtbaar als een kattenstaart tegen
de verder strakblauwe…
maskeerde mijn littekens
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
717 ik had geen
masker op bij jou
wat crême maskeerde
mijn littekens, gegevens
uit een vroeger tijd
door niemand meer te lezen
tot jij het grillig wit
weer zichtbaar kuste
en de gehechte wanden
waar agressie rustte
en tot leven bracht
in zachte roze huid
jij heelde wat ik
steeds verborgen hield
was de spiegel die beviel
mij duidelijk…
Zonder noorden komt niemand thuis
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
514 Zolang je nog maar weet
waar het noorden is
de weg omhoog
Vluchtend beland je
in het verhaal van een ander
weven zich draden over elkaar
vormend een grillig patroon
zoekend een nieuw bestaan
uit onverwerkt verleden
in het heden van
wie wegtrok met de noorderzon
ontladen door een hert
ontvouwend je a-vier
ontwapent zich
de hartstocht…
MAARTSE REGEN
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
489 Tijdens de grillige maand
vallen druppels ruisend neer
hebben een vage lenteglans
vol welbekende beloftes
ofschoon steeds geheimzinnig
maar
als ze tikkend uiteenspatten
op hoofden takken en stenen
klinkt nog striemende strijd
van de vergane winter
het wolkenwater in de grond
wil slechts gemoedelijk zijn
schept verfijnde milde kracht
die…
's Heren watermolen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 Op het terras
bij een glas
soes ik weg
in de lentezon
in het geroezemoes
in het watergebruis
droom ik weg
over de blauwe bossen
de hooggelegen akkers
de natte beemden
over de grillige oevers
het snelle water
de stille kano's
over de eeuwen schoonheid
van 's heren watermolen.…
de vleermuis
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
568 grillige rotsen overheersen
een stukje puur natuur,
waar ook duistere spelonken
zorgen voor angst en vuur
in het donker gedoken,
hangend, onderste boven
met zijn kop in een
zwarte mantel verscholen.
rustig slapend, misschien
wel dromend van de jacht,
wat hij allemaal vangen kan
in deze sterrenloze nacht.…