758 resultaten.
eenzelfde verlangen
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
631 zoals wij daar voorzichtig
haar heuvels beklimmen
tot het topje van haar tepel
vanwaar wij uitzien
over wijdste welvingen
tot aan het rieten schaamhaar
en het zachte mos
aan de oever van haar zwanenmeer
zoals wij daar
hand in hand luisterend
naar haar vruchtbare diepte
heiligheid ervaren
zoals wij daar zijn
ademloos woordeloos samen…
NOORWEGEN WENKT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 De ruime baai vol
heuvelige eilandjes
blaast zijn wijde adem
de nauwe Fjord in
wiens peilloze diepte
zich vrijuit meet met
hoge rotsen aan weerskanten
waar geiten onbezorgd wonen
op steile grashellingen.…
zoiets
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
550 er zijn
een paar vragen
zo in de loop
van het bestaan
rook kringelt
langs twee vingers
er wordt iets
gezegd en echt
filosofisch zeker
o jee iets filosofisch
terwijl de renners
van het peloton in Limburg
krachtig de heuvel beklimmen
en wij als dichters zogenaamd ook
maar is waar wij hebben tijd
voor jaloezie en dikke tranen…
Verstilde vriendschap
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.018 Afstand bereken ik
niet als een vogel
wanneer ik denk te vliegen
ontbreekt mijn verstand
in onbezonnen illusies
maar dat zegt niets
over de oevers
van mijn onkunde
over de gevaren van mijn gebreken
nu ik niet meer in de psychiatrie geloof
kleine ondeugende Narcissus
ik hoor jouw echo uit de groene heuvels
angstig door het zoemende geluid…
ik draag geen zichtbaar schild
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
710 Onder de heuvel bevindt zich de Drakengrot.
* spinnen : legende over het ontstaan van de Davidster…
De heuvels van Jericho baden in duisternis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Een vorm van een telbaar oneindig aan-
tal zijden als symbool voor deze kwestie
APEIROGON tekent deze situatie
de vaak bloedige strijd tussen Christenen en
Moslims; het Vredeslied van Rabin symboliseerde
de absolute waarheid die geenszins mocht zijn
't recht van de sterkste zal zeer zeker zegevieren
maar tegelijkertijd slechts verliezers…
Het stoffelijk verlangen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
909 omringd
Mededogen zal de wolken vullen
die de laagten vervlakken zal
en uit het stof mijn driest herscheppen
aan de wanhoop heeft ontrukt
Als de Overgave wordt geslecht
en zomerzon het stof verzengt
resten van het nieuwe leven
slechts contouren van de Angst
Dit is nu mijn stoffelijk verlangen
mijn eigen Angst overziend vanaf
de Heuvelen…
Het geheim
poëzie
3.6 met 10 stemmen
8.256 Wij zaten te keuvelen,
Daar klonk van de heuvelen
Een weemoedige triller-
Het was Ludwig Hiller:
De begaafde kunstenaar,
De wreedgeschokte,
Die aan zijn klarinet
Die triller ontlokte.
Nooit sprak er ergens
Zo ver mij bekend,
Dieper weemoed
Uit een blaasinstrument.…
stil gedicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
184 Het is de stilte van de zeven heuvels
die je nog niet eerder hoorde.
Het is de stilte van het schelpenpad
onder je zwijgende voeten. Het is
de stilte van de regen die slaapt
in de bomen als het peinzen van
de dichter dat je niet mag verstoren.
Het is de stilte van het wachten
op de komst van het onvermoede.…
Door contrast gekust
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
522 ik staar
naar een
stokoude vijgenboom
droom er zand
en heuvels bij wat
gebergte verder op rij
het zon
doorstoofde land
vraagt een verfrissend bad
in overgeërfde
kleuren spreken
decennia hun rust
de helderheid
van licht is door
contrast gekust
voel historische
gebeurtenissen uit
het stof herrijzen
hoor generaties
in bloed…
Laatste tango, eens te dansen
gedicht
2.6 met 83 stemmen
22.393 Ik herinner me een schijf
meloen, een vergezicht
over de heuvels, een huis.
Je zei: 'Lang geleden ging
er iemand dood. Iemand die
probeerde maar wist van niets.'
-------------------------------
uit: Tirade 1996, nr. 1.…
Storm over San Enrique
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
967 Van de heuvels rolt de donder
over kromme vijgenbomen
over kronkelende stromen
op het zinderende dal.
In de toren zwiepen klokken
eenzaam huilt de westenwind,
hagel slacht de oleander
op de plaza jankt een hond.
Voor een maagd uit glas in lood
knielt de zwarte pater,
kust verschrikt zijn rozenkrans
en prevelt een gebed.…
VRIEND, ZIE JIJ DAT OOK
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
4.514 Vriend, ik wil je even zeggen
dat het gras bij jou groener lijkt
en de heuvels als bergen zo hoog
zie jij dat ook, zo af en toe?
Vriend, ik wil je even zeggen
dat de wind bij jou een melodie blaast
met een zuiverheid die ik nog niet hoorde
hoor jij dat ook, zo af en toe?…
O kom met mij in de lentenacht
poëzie
2.6 met 9 stemmen
2.148 De heuvel glimt in de maneschijn, -
daar hellen ons hoofden te saam, zo zacht
en gans de natuur zal ons eigen zijn.…
binnenland
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
769 geen naam
want ik ben de dwaas achter muren
van de wereld
en durf amper op te kijken
naar de reiziger die zich vonkloos, onherkenbaar
spiegelt aan mij
voor het oor van herkomst
verwant
met het stilste raadsel, ter verklaring
van mijn uit het lijf getrokken ziel
ontsluit duizend ogen
verhelder water met zonlicht
draai heuvels…
Le Baiser
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
485 ik wil je meenemen
zonder chaperonne
gaan langs de beek
door zon beschenen
en verwarmd
blootsvoets over groen
de dauw nog niet verdampt
over glooiende heuvels
net als jij
je blos schenkt mij moed
hier op open veld
onze eerste zoen
zachte bries was getuige
je bloesem ontsproot voor mij
verblindende schoonheid
nam mij…
Weer paardenbloemen zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 Het wordt stil in mijn kloppende kamers
alle kaarsen zijn gedoofd
konden we samen opnieuw beginnen
paardenbloemen zijn
heuvels beklimmen als het kind dat
armen gespreid, vogel van binnen
blindelings zeilt op de wind
ooit, onder bloesembomen
bliezen we zaden als bellen omhoog
ik dacht, en denk dat nu nog soms
misschien besta je niet…
Is geen schriftteken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
533 zij ijverig dansten
Verdriet schuurde door jouw mooie stem
Een lange grens voorbij hun grote vleugels
zorgt ervoor dat vogels
net vertrokken, vol verbijstering
daardoor noodgedwongen
alle lekkers uit de lucht
in geen adem, zo plotseling scoren
Hand van de Meester benadrukt
het gelijk van een meerderheid
Huilend op jouw begeerlijke heuvel…
Jaloezie
poëzie
5.0 met 1 stemmen
4.014 en laat ons langs het steil ravijn
opnieuw de oude weg betreden
die ons terugvoert naar het huis,
dat in de duisternis beneden
nog aan de voet der heuvel ligt;
waar gij zo eenzaam hebt gestreden,
toen leed de liefde had ontwricht;
laat uitgeroeid zijn het verleden
en uw gelaat weer zacht verlicht…
Stilte lijkt de spijs
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
559 liep de heuvel af
naar een dorpje
in het dal
een kerk
en wat huizen
de toren in verval
geen mens te zien
onder het groene
loof van de platanen
een deur staat aan
ik zie het leven gaan
en treed naar binnen
zet me neer als gast
ik werd verwacht
de maaltijd gaat beginnen
stilte lijkt de spijs
naast brood en vis
gebroken door…
Een lang verhaal (voor Arthur )
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 de lente
wist de lichte toon
van het vergeten kind
vast te houden
de zomer
liet veelbelovend
en gul het zonlicht
naar binnen vallen
in het najaar
voelde je voor het eerst
een ongrijpbare splinter
in je hand
de winter
kwam benauwend dichtbij
heuvels werden bergen
in het grensland
transformeerden de witte
in zwarte bladzijden…
Alleen wie rolt de steen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
559 opstandig zijn we allemaal
alleen wie rolt de steen
weg van zijn graf
durft stilte en
de knusheid van het
dode leven te doorbreken
ieder heeft zijn kruis van
spot verraad en pijniging te
dragen naar de heuvels van calvarië
de vierentwintig staties
te doorlopen die leven van de dood
doet scheiden na de kruisiging
sta op maak korte…
Naakt en nieuw
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
691 op een kleine heuvel
heb je de citadel gebouwd
onneembaar en vertrouwd
de stenen zijn je
zonder vragen aangedragen
alleen de kleur heb je geschouwd
met cement uit
alle lagen tolerantie
hechtte jij de verdere expansie
maar je vrijheid was ommuurd
het veilig nest gevangenis
op uitbraak werd gevuurd
bent ondergronds gegaan
gevlucht…
instructies
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
513 neem van mij aan
zeg geen mooie woorden
begin niet over aalscholvers
die vol naar de einder vliegen
zeg niet dat je van haar houdt
haar golvende haar als schapen
die hard van de heuvel rennen
op weg naar de helderste waterbron
vraag niet waarom we leven
en geef ook nooit een reden
praat niet te veel
over alles en niets want je…
proef groenblauw je ogen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
733 ik olie je lavendel
ruik in Grasse je geur
proef groenblauw je ogen
streel je zachte geur
jij bent mijn Provence
in jouw cadans Camarquen
wilde paarden zie ik soms
nog zeldzame wijngaarden
je gloeit licht in
zacht glooiende heuvels
groen is aromatisch ingebed
kleurt tederheid op mijn palet
in vleugjes wind
overstijg je alle…
rijpend in je warme schoot
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
766 ik zag je gaan
je plooide heuvels
rond je heupen, het korengeel
was rijpend in je warme schoot
de oogst was voor mij eeuwigblijvend
we lentten samen
naar een zomer vol met kleur
roken de wilde bloemengeur
en groeiden met elkaar tot in het
diepe blauw waar bomen reikten
we hadden niets om op te lijken
het was ontdekken en herkennen…
rijpend in je warme schoot
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
2.092 ik zag je gaan
je plooide heuvels
rond je heupen, het korengeel
was rijpend in je warme schoot
de oogst was voor mij eeuwigblijvend
we lentten samen
naar een zomer vol met kleur
roken de wilde bloemengeur
en groeiden met elkaar tot in het
diepe blauw waar bomen reikten
we hadden niets om op te lijken
het was ontdekken en herkennen…
Ei,ei
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
843 En achter gindse heuvelen,
voor 't vallen van de nacht,
antwoord de koekoek zacht.
Koekoek, koekoek.…
Woordenlijf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 Ben ik nog relevant vraagt de lente
aan de storm over de heuvels
mijn naam staat zelden in de krant
niemand kent me in dit land
doe ik er nog toe
de meeste mensen zijn nu moe
nog onbekender dan een koe
vraagt de storm ten lesten toe
tel ik eigenlijk nog mee
je bent op dreef, zeg je in fluistertoon
terwijl je naar mijn woordenlijf staart…
Verre vriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
585 Wanneer ik afstand
met stilte kan overbruggen
is mijn zwijgen tijdloos
en de hunkering
naar jouw aanwezigheid
zonder woorden
in de nacht verzonden
blijft zonder lethargie
omdat ik leef met jouw ratio
bestaan er geen grenzen
aan werkelijkheid van horizon
er is een verder weg dan hier
in de heuvels achter de oceaan
waar ik mijn brieven…