492 resultaten.
Zonder jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
776 Een strand zonder haar schelpen
Een kaars zonder vlam
Een leeuwin zonder haar welpen
Een Oosterschelde zonder dam
Een fiets zonder haar bandjes
Een schilderij zonder lijst
Een peuter zonder haar tandjes
Een rijstveld zonder rijst
Een land zonder haar vlag
Een klok zonder uren
Een vleugel zonder haar Bach
Een kasteel zonder muren
Een…
kerst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.333 We halen onder`t stof vandaan,
een kaars en kandelaar.
En lichtjes schijnen overal,
op markten en op pleinen
en voor het venster van mijn huis
met open kantgordijnen.
De winkels liggen barstensvol
met vele kerstgeschenken,
helaas weet bijna niemand meer
wat wij toch wel gedenken.…
Rijwielplezier
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
531 Het geurt in de natuur naar den en spar
En jij voelt je Wout Wagtmans op die kar
Of anders wel een beetje Pietje Pelle
Al rij je ook een Fongers, geen Gazelle.
De zon in je gezicht, jij in je schik
En word je moe van ’t trappen op die brik
Dan stop je bij de strandtent voor een wijntje
En gaat straks monter verder op je zwijntje.…
Onfris groen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
436 Ik heb er eentje in mijn kar gedaan,
dat voelde als een dief die wordt betrapt;
ik kon hem daar gewoon niet laten staan,
dat sparrenboompje, veel te vroeg gekapt.
En onwilkeurig welt er dan een traan
-dat overkomt me praktisch ieder jaar-
als ik een jong gekapte spar zie staan
bij Albert Heijn, of waar dan ook, echt waar.…
Winter in San Clemente (Rome)
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.633 Een kaars dooft flakkerend uit.
Ik denk aan Mithras, eens tot licht geboren
maar in de duistere crypt voorgoed bezworen,
en hoor de wind die door de spleten fluit.…
Jezus aan het kruis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Laudermarke
het vlakke boerenland
op korte afstand
van de grens
afgelegen
een kruising van wegen
gemetselde opstand
een afdak, huis
daarin Jezus aan het kruis
om stil te staan voor een gebed
auto aan de kant gezet
een bosje bloemen, kaars
een wens die leeft
aan hem die
onze zonden vergeeft
in heel Westerwolde
de enige plaats
waar zo'n…
Heel dichtbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
766 Met onze en mijn neergeschreven wensen
gaan we aan de slag, branden een kaars
wat heeft het voor nut te schreeuwen.
Leven is net als de remmen van een trein
zelfbeheersing kan ons staande houden.
Vrouw zijn is soms zwaar, 'n moeilijke taak
kinderen en mannen en de anderen
hun wensen, rekening houden met.…
KERST 2020
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
599 wat hulst een dennentak
rode lijsterbessen
een witte eenzame kaars
misschien zelfs een
vermoorde gepiekte boom
lichtjes aan de dakrand
een ster voor het raam
ieder jaar gebruikelijk
heel gewoon
overdadige kerstmaaltijden
die zonder verplicht
dankbare gasten
onder het ontbreken
van gezelligheid lijden
en toch is het dit jaar
een waardevol…
in een luchtgeschilderd paradijs
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
5.890 met vele handen
uit een lang verleden tijd
zuilen dragen in etages
stukjes hemel naar de toren
in een luchtgeschilderd paradijs
heiligen staan nu vooraan
hebben voor de Heer geleden
prevelen bevroren zijn gebeden
hun litanieën zijn nooit op
ook voor de kruisweg met zijn
staties stonden vele generaties
berouwvol offert nu een kaars…
Vieren
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
414 Dus steek ik een kaars aan,
niet voor de jaren,
maar voor de scherven die bleven.
Voor het stuk van mij
dat nooit weggaat.
Gelukkige eenzaamheid,
je bent het enige
dat mij nooit verlaat.…
lichtjesavond
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
556 de stad zacht in het licht
een zee van kaarsen die schaduwen verlicht
een warme gloed in de vaak kille nacht
elk vlammetje draagt een eigen boodschap
verbonden in de tijd staan wij hier samen
met herinneringen aan liefde, vreugde en spijt
voor hen die we missen blijft het licht branden
een sprankje hoop dat altijd ons hart leeft
elke kaars…
Kringlicht in de nacht
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.701 een boek een kaars een wijnglas
de duisternis slaat toe
een zuchtje oceaanwind
niet moe
ik reis door de ruimte
trotseer alle gevaar
mijn kleine zachte kustlicht
brand maar
kringlicht in de nacht
krekel zing maar voor
haal me door de nacht heen
zo verglijden uren
cirkel warme gloed
is ‘t de wind die bomen ruisen doet
kringlicht…
Doods-gebed
poëzie
4.6 met 9 stemmen
2.066 Heer, als ik sterf
en mijn voeten zijn koud als glas,
de kaars druipt op mijn hand
en de dokter zegt: "'t Is gedaan,"
als bij de kamer-wand
de priester bidt: "Heer, laat hem gaan,"
dat ik dan bidde:
"Heer, neem mij in uw ontferming aan."…
Niets
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.239 Dan nader ik de kaars
als een verdwaalde vlieg.
Soms duik ik in de verlaten kelders.
Als voor de ratten strooien ze er hun aas
Maar ik ontwijk de val.
Buiten verstrooiing zoeken.
Soms struikelt hier een kleuter
Of een herderin blaat naar haar schapen.
Dan hol ik zuchtend naar de wei.
Geen zon kan mijn bloed verhitten.…
Supermarktstress
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
2.125 reeds bij binnenkomst slaan de zenuwen
toe de draaideur spuwt me uit de kar
zwenkt naar alle kanten ik oefen al vast
het formuleren van excuses het is bizar
boodschappen doen in de supermarkt
waar in de vrieskist een bevroren hand
zichtbaar is tussen de taarten en pizza’s
levende koeienogen starend Blue Band
en halfvolle melk promoten supergalante…
mijn leven
hartenkreet
3.3 met 20 stemmen
2.928 Weer een dag voorbij
Ik slenter weer naar huis
na een lange dag
Komt het weer in me op
Dit is wat je krijgt
Dit is wat ik je geef
Want ik weet
Dat jij thuis op me wacht
Ik start mijn oude kar
Met veel gerammel en gepiep
Rij ik de kasseien plat
Alle oneffen wegen weg
Dit is wat je krijgt
Dit is wat ik je geef
Want ik weet…
DE GEHANGENEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.691 Waar laatst die steen in het water viel
Daar is de bodem nu donkerzwart
Terwijl er eerst nog iets was te zien
Een kil gevoel trekt door m’n ruggengraat
Een donkere hand omklemt mijn ziel
Het beklemmende gevoel alsof ik dit verdien
De wereld lijkt inktzwart te worden
Verlicht door slechts een enkele kaars
Terwijl een harde wind aan het vlammetje…
mijmeringen oma
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.533 wat zou mijn kleine Kikimeis vanmiddag doen
met blokjes spelen en een toren bouwen
de pop uitkleden of de kar voortdouwen
of geeft ze snel haar beer een dikke zoen
misschien een kopje thee voor mama maken
voorzichtig om vooral maar niet te knoeien
de lepel in de kop om mee te roeien
of zou ze bezig zijn met hele andere zaken
het hoofdje…
Eeuwig
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
12.775 Geen kaars gaat uit, hetgeen ons niet verbaast:
de man is eeuwig, immers honderdjarig.
Er blijkt een moeilijkheid, waarop-ie stuit,
want opa inhaleert opnieuw en blaast
een kaarsje en z'n laatste adem uit.…
De oorlogswinter
hartenkreet
3.0 met 63 stemmen
10.922 kleine Elske stierf, mijn zus
vader hakte in de grond een gat
en ik gaf haar een laatste kus
het was bar koud die winter
buiten maar ook in mijn hart
hoe kon ik in Kerst nog vrede vinden
maar één Ster bleek de nieuwe start
ik kan je vraag niet beantwoorden
maar iets gaf mij hoop en zicht
ik voelde warmte, vrede en kracht
met Kerst, één kaars…
Verlegen bij dageraad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.318 Als was ze fijnkorrelige klei
Die niet drogen wil
Een bloedstroom spoelt de dagen en de vragen weg
De vrieswind glipt door de dunste kier naar binnen
De voorgevel met het winters penseel gewit
De kroost dringt dieper in het nest
Liever luister ik naar de ruis
Dan dat een droom mijn lens ontglipt
Doorheen het netvlies flakkert de kaars…
Varen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
777 .
____________________________________
Ze zat mij aan te staren
Zwartogig lange haren
In kleuren die hip waren
Ze zei 'hoi ik heet Karen
Mag ik met jou mee varen
Over woelige baren
Wil jij mijn kus vergaren
Ik naai met naald en garen
Tien maanden en tien jaren
Als ik je zal verklaren
Dat ik jouw zoon zal baren
Die ons roem zal…
Blue grass
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
950 Groene velden, grazend vee
een oude schuur, van kleur verschietend
in het zachte avondlicht
Het zandpad met diepe kuilen
de rammelende kar in
een zinderende stofwind
En daar op de krakende veranda
stond hij
De oude man onder een vale hoed
hij doorleefde de blues
en tergde zijn geliefde banjo
snijdend zuiver, ongewoon gewoon
Aangezogen door…
Vanuit de leegte huil ik
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.376 langzaam loopt ze, nee,
schrijdt ze langs me heen
het gouden haar, bijeengehouden
door een speld, ligt op haar rug
en straalt mij glanzend toe
het doet me goed
het doet me pijn
al die jaren zonder haar te zijn
ik wil je welkom heten
in de ruimte die ons scheidt,
waar onze zielen een zijn
ik steek een kaars voor je op
waarbij de warmte…
Voor Marloes
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.130 schouders omhuld door zacht katoen -
weerschijnen samen met haar jonge mooie kleren,
en de glimlach rond haar ogen, de zachtste schittering in haar blik,
mild, onrustig soms, vrolijk en met vrouwelijke kracht,
is zij de Koningin van Pasen, en haar handen raken nu verstild -
ze voelt de lente, en haar hoop, in het licht van de kaars…
Amsteldorp
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
578 Mijn dromen en fantasieën zijn er nog,
de bomen, de vogels en de stilte ook,
de troubadour die wilde reizen van herberg tot herberg,
de operazangeres die de hoogste aria’s kon laten horen,
de regisseuse die toneelstukken instudeerde met haar poppen,
het meisje dat gedichten schreef bij een kaars.…
Herboren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
674 Geboren in de hel
maar het leven is vluchtig
opgaan in het licht
water stroomt
snel weg
weg van alles
het vriest daar
in de hel
het water stroomt
te snel
snelweg
wielen rijden
de kar
voortgetrokken door 6 zwarte paarden
en die witte
slaaf van dit bestaan
ier hugenoot of een schipbreukeling
bataviaan uit uit het oude Java
door de ring…
- Achter tralies -
netgedicht
4.3 met 49 stemmen
660 Achter ijzeren façade,
staat emotieloos op ruwe muur
een stoere kaars te branden,
hoogst uitzonderlijk
licht haar tors een gevangen lachen op.
Onschuldige romantiek,
dreigt achter eeuwige tralies te belanden
terwijl met ijzeren onvermogen
de sleutel in het slot gaat,
en alle dagen lang
gillend en schreeuwend tranen vechten.…
Nacht-schaduw
netgedicht
4.8 met 70 stemmen
1.324 onder een deken van kilte
waar ik wacht tot de stilte
oplost in zonlicht
dat weer zal gaan schijnen
op een nieuwe dag waarin
ik je langzaam zie verdwijnen
als een schaduw van een
glimlach in het gras
alsof al dat licht
teveel voor je was
maar jij wacht tot de dag
voorbij zal gaan
dan steek jij voor mij
het licht weer aan
als een kaars…
Iduna
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
831 En Iduna wentelt haar gelaat allesbeminnend naar mij,
betreurt haar zinloosheid, domheid, kortzichtigheid,
smelt weg als een kaars in versnelling. Spijtig?
Terecht.…